Procedures voor het snijden, vijlen en historisch boren van metaal

Belangrijke technische en veiligheidsopmerking: Dit is archieftekst, oorspronkelijk gepubliceerd door 2018. jaar, en geen moderne handleiding voor metaalbewerking. Snijden, vijlen en boren kunnen snijwonden, scherpe en hete spanen, rondvliegende onderdelen van het gereedschap, verstrikking in kleding of haar, lawaai, stof en oogletsel veroorzaken. Het werkstuk moet stabiel worden vastgeklemd met een geschikt apparaat, het gereedschap moet correct zijn en bedoeld voor het materiaal, en oog-, gehoor- en ademhalingsbescherming moet worden gekozen op basis van de risicobeoordeling. Handschoenen en losse kleding mogen niet in de buurt van het roterende gereedschap komen. Leidingen en gesloten profielen moeten vóór verwerking leeg, ontlast en van een bekende inhoud zijn. De keuze van zaagblad, vijl, boor, snelheid, voeding en koelmiddel of smering moet voldoen aan de actuele instructies van de gereedschaps- en materiaalfabrikant. De oorspronkelijke maatregelen en procedures op deze pagina zijn geen vervanging voor training, beschermende uitrusting of een gekwalificeerde aannemer.

Metaalverwerking maakt geen deel uit van het nieuwe openbare aanbod van Savo Kusić. De huidige focus ligt op houten ramen, hout-aluminium ramen, op maat gemaakte ramen en deuren. Voor een raam- of deurproject kunt u offerteaanvraag sturen.

Zaagsnijden

Bij het beschrijven van houtbewerkingswerkzaamheden werd er veel gesproken over het proces van het zagen van hout. Kortom, het is bijna hetzelfde proces van het zagen van metaal met een ijzerzaag. We houden de zaag in een horizontale positie zodat de punten van de tanden het metaal vastgrijpen (foto 1).

Figuur 1 — Positie van het zaagblad en rotatie van de buis tijdens handmatig zagen

Een speciaal geval is het snijden van pijpen. Als de zaag de wand van de buis heeft doorgesneden, snijden de tanden tegelijkertijd beide zijden van de buis, waardoor de tanden vaak breken. Om deze ongemakken te voorkomen, draaien we tijdens het werken de buis in de mangels zodat de zaag slechts één kant doorsnijdt. Als we een dunwandige buis snijden, steken we er een ronde houten staaf in, zodat deze strak tegen de wanden van de buis aansluit. Als de buiswanden kleiner zijn dan 1mm, zaag ze dan met een kleine handzaag om uit te snijden.

De beschrijving van het draaien van de pijp en het inbrengen van een houten staaf blijft bewaard als een historische procedure, maar het is geen universele methode. Dunne buizen kunnen gemakkelijk worden vervormd of loskomen van de klem, en onbekende buizen kunnen druk, brandbaar vuil of gevaarlijke coatings bevatten. De manier van klemmen en snijden moet overeenkomen met de exacte buis, het materiaal en het geselecteerde gereedschap.

Indiening

Slotenmakers maken elkaar vandaag de dag nog steeds belachelijk ten koste van praktijkwerkstudenten wanneer ze hen naar het magazijn sturen om vijlvet te zoeken. Het is bekend dat olie en vet de vijanden van vijlen zijn, omdat ze de afscheiding van kleine spanen voorkomen. De taak van dit veelgebruikte gereedschap is om met behulp van druk met zijn tanden te vijlen en tegelijkertijd een onnodige laag metaal te verwijderen. Als er een smeermiddel onder de kleine tanden zit, “bijten” ze niet, maar glijden ze over het oppervlak van het te bewerken object. Hieruit volgt dat de vijl vetvrij moet worden gehouden. Er worden verschillende soorten vijlen gebruikt voor verschillende bewerkingen van metalen oppervlakken, die verschillen in grootte, vorm en doorsnede.

De lengte van de bestanden varieert van 100 tot 500 mm, en ze kunnen vlak, rond, halfrond, driehoekig en vierkant zijn.

Afhankelijk van het type vertanding maken wij onderscheid tussen grove, halffijne en dubbelfijne vijlen. Wanneer een vijl versleten is, kunnen de kartels worden vernieuwd. Dergelijke bestanden zijn goedkoper. De vijl eindigt met een scherpe punt die in het houten handvat is ingebouwd.

In de thuiswerkplaats is het noodzakelijk om bestanden van verschillende secties te hebben, b.v. plat, halfrond en elk één stuk van een grove en zeer fijne vijl met een lengte van 150 mm. Er is nog een set vijlen met drie kartels, lengte 120 mm (werkoppervlak van de vijl) nodig: platte, vierkante, driehoekige, ronde en mesvijl. Deze ordners hebben geen speciale houten handvatten, omdat ze zo klein en fijn zijn dat ze direct met de handen vast te pakken zijn. Het is niet overbodig om een speciaal vijltje mee te leveren voor het vijlen van zachte metalen (aluminium, lood).

Wanneer we een object vijlen, houden we de punt van de vijl met onze linkerhand vast, en het handvat met onze rechterhand, terwijl we op de vijl drukken, trekken we het langs hetzelfde vlak en vijlen we op deze manier (foto 2). We plaatsen het werkstuk in de bankschroef op ellebooghoogte.

Afbeelding 2 — Positie van de vijl en het werkstuk in de bankschroef

De methode van het vijlen van metaal verschilt niet veel van de reeds bekende manier van vijlen van hout. Afhankelijk van de noodzaak om het werkstuk vorm te geven, gebruiken we vijlen met het juiste profiel. Wanneer we de rand van een object vijlen, houden we de vijl in een horizontale positie en onder een hoek van 45° ten opzichte van de rand waarvan het uiteinde het dichtst bij ons is, in de richting van het andere uiteinde. We vormen de randen van de snede in een rechte hoek met een platte vijl (het vlak van het gereedschap is horizontaal) en verwijderen dikkere lagen met het bredere deel van deze vijl (afbeelding 2).

Bij gebruik van een vijl vult de ruimte tussen de tanden zich en heeft het gereedschap steeds minder grip. De vijl moet worden bedekt met gewoon krijt om verstopping te voorkomen. Krijtpoeder voorkomt dat metaalspaanders tussen de tanden blijven steken. Mocht dit toch gebeuren, dan verwijderen wij de spanen met een messing vijlborstel. Wanneer we de vijlen opbergen, laten we ze nooit op elkaar liggen, omdat wrijving de groeven kapot maakt. Je kunt ze na gebruik het beste zo ophangen dat het handvat verticaal staat. Omdat we ze niet met olie mogen bedekken, vegen we ze af en laten ze op een droge plaats liggen, zodat ze niet corroderen.

Tot slot nog een tip: de vijl “vangt” geen stalen gereedschappen en harde metalen. Ze kunnen alleen worden “verzwakt” met een schuurplank.

Het werkende handvat moet onbeschadigd zijn en correct op de vijl zijn geplaatst; de blote punt van de vijl mag niet als handvat worden gebruikt. Het werkstuk moet stabiel worden vastgeklemd en metaalstof en spanen moeten worden verwijderd met een borstel of ander speciaal gereedschap, niet met de hand of door te blazen. De claim over de slijpschijf mag niet worden toegepast zonder de juiste machine, schuurmiddel, beschermkap en bescherming tegen vonken en stof te selecteren.

Boren

Onder de categorie “timmerman in huis” hebben we het al in detail gehad over spiraalboren voor het boren in metaal, dus nu zullen we slechts enkele werkzaamheden noemen.

We moeten erop letten dat tijdens het boren de as van de boor niet van positie verandert, maar in dezelfde positie blijft als aan het begin van het boren in metaal. Het boren van gaten in de boogas is tegenwoordig nog steeds niet haalbaar, daarom komt het vaak voor dat ervaren meesters hun studenten niet alleen sturen voor vijlsmeermiddel, maar ook voor boren voor het boren van booggaten.

Het boren mag niet worden gestart zonder eerst de boorplaats te markeren met een marker - »kirner« (afbeelding 3). Bij het boren van een dieper gat halen we de boor meerdere malen uit het gat om de spanen te verwijderen. Als de boor heet wordt, koelen we hem af met zeep opgelost in water, en nooit met olie. Met een punttang halen we de afgebroken boor uit het gat door de tang in de tegenovergestelde richting van de beweging van de spiraalgroef te draaien. Als de boor het werkstuk heeft doorboord en het kapotte onderdeel in het gat achterblijft, kunnen we het eruit slaan met een puntige marker. Dunne spiraalboren breken zeer gemakkelijk onder hogere druk. Het gewicht van de boor is voor hen al een zware last. Zorg er bij aankoop voor dat de boor in de boorkop past.

Aanbevelingen over zeep, geen olie, het verwijderen van een kapotte boor en het uitstansen van het onderdeel met een stift zijn historische uitspraken en geen algemene veiligheidsregel. De koelvloeistof is afhankelijk van het materiaal en de werking; Voordat u een vastgelopen of kapot gereedschap verwijdert, moet de machine volledig gestopt zijn en losgekoppeld van de stroomvoorziening. Een beschadigde boor en een onstabiel stuk kunnen plotseling bewegen, dus de procedure vereist oordeelsvermogen en het juiste gereedschap.

Afbeelding 3 — Randvoorbereiding en puntmarkering van de boorlocatie

Wat voor soort gat er wordt geboord, hangt sterk af van de voorafgaande voorbereiding van het werkstuk. Daarom zullen we tijdens de voorbereiding verschillende werkingshandelingen laten zien.

Voordat we in welk metaal dan ook boren, moeten we de boorplaats nauwkeurig markeren met twee lijnen die elkaar in een rechte hoek snijden. Het middelpunt van de boring bevindt zich op het snijpunt van deze lijnen. Het is het gemakkelijkst om lijnen te tekenen als ze evenwijdig lopen aan de randen van het werkstuk, en we kunnen dit doen door een stalen hoek te gebruiken - een meshoek. De boorplaatsen die op gelijke afstand van elkaar liggen markeren wij met een metalen kompas, niet met een metalen schaal. Laten we de eerste twee boorplaatsen markeren en er een langere rechte lijn doorheen trekken. Met een metalen liniaal brengen we de afstand tussen de eerste twee punten over naar de aangegeven lijn. En zo markeren we de andere boorlocaties.

We verdiepen de gemarkeerde plaatsen met een marker zodat de punt van de boor niet verschuift. We plaatsen de puntmarkeringsmarkering met de punt op een bepaalde plaats, maar lichtjes gekanteld, en nadat we hem recht hebben gemaakt, slaan we met een hamer op het vrije uiteinde.

Werklichamen moeten vóór het boren goed worden vastgezet. Hiervoor zijn verschillende mogelijkheden. Het stalen »U«-profiel wordt aan de werktafel bevestigd met behulp van een getrapte sluitring, een schroef of een stuk »U«-profiel, dat op de juiste manier met een zaag is uitgesneden.

We kunnen de rand van rechthoekig staal boren - winkle.  We vijlen eerst de rand van het hoekijzer en markeren de boorplaats met een naald- en puntmarkeringsgereedschap, waarmee het boren van het hoekijzer mogelijk wordt. 

Figuur 4 — Ondersteuning van een rond voorwerp voor boren

Het is de moeite waard om een ​​speciale klem van gebogen platijzer te maken (kan ook een rolluikgeleider zijn) voor het bevestigen van de stangen met ronde doorsnede, die aan de uiteinden schroefdraad heeft met een moer (foto 4). Wij accepteren buizen met een beugel met schroef. Met deze methode kunnen we niet alleen boren, maar ook buizen snijden. We voorkomen de beweging van het hoekijzer als we één been van de hoek in de dwars gesneden gevormde snede plaatsen. Als de hoek kort is, accepteren we deze met een klem en boor. We boren een korte steiltang door deze vast te klemmen met een klem. (foto 5).

Afbeelding 5 — Speciale klem voor het vasthouden van het werkstuk

Het gat mag niet te diep zijn, als we het werkstuk niet willen boren. Dit kunnen we het gemakkelijkst bereiken als we één ring met spiraal op de boor plaatsen, om zo de diepte van het gat aan te passen, d.w.z. de diepteaanslag aan de boor bevestigen. Voordat we gaten met een grotere diameter boren (bijvoorbeeld 8 mm), boren we het werkstuk met een boor met een kleinere diameter (bijvoorbeeld met een diameter van 4 mm). Hierin zal de dikkere binnenzool niet kruipen. We boren het gat voor de schroeven voor en vervolgens voor de schroefkop. Het ingraven van de schroefkop gebeurt met een voorafgaande verbreding en verdieping van het gat. De diameter van de verzinkboor moet iets groter zijn dan de diameter van de schroefkop.

Diepteaanslag, voorboren, boordiameter en verzinken van de schroefkop worden geselecteerd op basis van de machine, het materiaal, de verbindingsgeometrie en de wens van de fabrikant. De geïmproviseerde ring mag niet loskomen of blijven haken aan roterende delen. De afmetingen uit het voorbeeld blijven onderdeel van de originele tekst, maar vormen geen universele specificatie.

De plaatsing van boren heeft een grote invloed op hun levensduur. De eenvoudigste oplossing voor het huisvesten van de boren is één lat met een grotere dikte, waarop we met onze boren verticaal plaatsen hebben geboord om ze op te vangen (hoewel bij deze houtboring geen inzetstuk wordt gebruikt, beschadigt één gebruik deze niet).

In dergelijke geboorde gaten plaatsen we, na het reinigen en fijn smeren, de boren verticaal met het roluiteinde naar beneden. Het boorframe mag niet naar de zijkant kantelen, maar het is aan te raden de lat aan de onderkant of zijkant van de gereedschapsplank te schroeven.

Op de afbeelding 6 laten we de hoeken zien van de spiraalboor die wordt toegepast voor verschillende soorten werkmateriaal, evenals de manier waarop het mes en het rolgedeelte worden gevormd.

Figuur 6 — Historische weergave van de geometrie van de boorpunt en conushouder

De hoeken en verdelingen van de getoonde boren zijn bewaard gebleven als historische illustratie. De geometrie van de punt, het materiaal van de boor, de grip, het toerental, de voeding en de koeling worden gekozen afhankelijk van de specifieke boor, de machine en het werkmateriaal; de tekening is niet voldoende om het gereedschap te selecteren of te verscherpen.