ပြန်လည်အသက်သွင်းခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်များ
အသက်ရှူအတုလုပ်ခြင်းအတွက် တိကျမှန်ကန်သော နည်းလမ်းမှာ »ပါးမှနှာခေါင်းမှပါး« လုပ်ငန်းစဉ်သာ ဖြစ်သည်။ ဤလုပ်ငန်းစဉ်ကို အသုံးပြုရန် ပထမဦးစွာ လူနာ၏ ဦးခေါင်းကို စနစ်တကျ စီစဉ်ပြီး မေးစေ့နှင့် အောက်မေးရိုးကို အတတ်နိုင်ဆုံး မြှောက်ထားရမည် (ပုံ 1, 1. အပိုင်း)။ အညစ်အကြေးများ (မြေညစ် စသည်တို့))၊ လူနာ၏ ပါးစပ်အတွင်းရှိ အတုပြု သွားများ (ပရိုသေစစ်) ကို ဖယ်ရှားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ လျှာ နောက်သို့ လျှောကျကာ အသက်ရှူလမ်းကြောင်းကို ပိတ်မသွားစေရန် သတိထားရမည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် လတ်ဆတ်သော လေကို တတ်နိုင်သမျှ အများဆုံး ရှူသွင်းပြီး လူနာ၏ ပါးစပ်-နှာခေါင်းသို့ ထိုးပေးခြင်းဖြင့် ကူညီအသက်ရှူစေကြသည် (ပုံ 1, 2. အပိုင်း)။ ကူးစက်ရောဂါကို ရှောင်ရှားရန် လူနာ၏ ပါးစပ်ပေါ်တွင် ပါးလွှာသော လက်ဆုတ်ပုဝါ တင်ထားနိုင်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့ ထုတ်လွှတ်သော လေထဲတွင် ဒဏ်ရာရသူအတွက် လုံလောက်သော အောက်စီဂျင် ကျန်နေသေးသည်။ ကူညီအသက်ရှူစေခြင်းနှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူနာ၏ ရင်ဘတ်ကို နှလုံးအနီးတွင် ပေါ့ပါးသည့် စည်းချက်ဖြင့် ဖိနှိပ်ပေးရမည် (နံရိုးများ မကျိုးစေရန် သတိထားပါ!)၊ ထိုသို့ဖြင့် နှလုံးမှ သွေးကို ဖိထုတ်ပေးခြင်းအားဖြင့် သွေးလည်ပတ်မှုကို အထောက်အကူပြုမည်။ ရင်ဘတ်ကို လျှော့လိုက်သောအခါ နှလုံးသည် သွေးဖြင့် ပြန်လည် ပြည့်လာနိုင်ပြီး ဤနည်းဖြင့် ကူညီအသက်ရှူခြင်းနှင့် နှလုံးလှုပ်ရှားမှုကို ရရှိသည်။ လူနာသည် ကိုယ်တိုင် အသက်ရှူစတင်ပြီး နှလုံးလည်ပတ်လာသည်အထိ (ပုံ 1, 3. အပိုင်း) သို့မဟုတ် ဆရာဝန် ရောက်လာသည်အထိ ဤလုပ်ဆောင်မှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရမည်။
ပုံ 1
အနာမဖြစ်စေသော ပစ္စည်းများကြောင့် ဖြစ်သော အဆိပ်သင့်မှုသည် ဆေးဝါးများ၊ မှိုများနှင့် ပါရာတိုင်ဖွိုက်စ်အုပ်စု ဘက်တီးရီးယားများဖြင့် အဆိပ်ကပ်နေသော စားသောက်ကုန်များကို မှားယွင်းစွာ သို့မဟုတ် အလွန်အကျွံ သောက်သုံး/စားသုံးခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သည်။
ဤကဲ့သို့ အဆိပ်သင့်မှု ဖြစ်ပွားပါက အရင်ဆုံးနှင့် အရေးအကြီးဆုံးအနေဖြင့် လူနာ၏ အစာအိမ်နှင့် အူလမ်းကြောင်းကို အလျင်အမြန် ရှင်းလင်းပေးရမည်။ အစာအိမ်ထဲတွင် အရည်သည် 10 m မိနစ်အတွင်း အူထဲသို့ ရောက်နိုင်ပြီး၊ အခဲပစ္စည်းများမှာ အရည်အသွေးနှင့် ပမာဏအပေါ် မူတည်၍ 1-6 နာရီအတွင်း ရောက်နိုင်သည်။ လူနာသတိရှိပါက ဆေးဖက်ဝင် မီးသွေး နှစ်ဇွန်းခန့် ချက်ချင်း သောက်စေသင့်သည် (ဆေးဆိုင်များတွင် ရနိုင်ပြီး ရေတွင်းသတ္တုရည်တစ်ခွက်နှင့် ရောသောက်နိုင်သည်၊ သာမန်ရေလည်း အသုံးပြုနိုင်သည်)။ ထို့နောက် လူနာအား အန်ချင်လာအောင် လှုံ့ဆော်ပေးရမည် (ဇွန်းလက်ကိုင်ဖြင့် လည်ချောင်းအပေါ်ဘက်နံရံကို ထိကပ်၍ ယားစေခြင်း)။ အန်ခြင်း အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ မအောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ၊ 3-4 m မိနစ်အကြာတွင် လူနာအား ရေနှင့်အတူ ဆေးဖက်ဝင် မီးသွေး 2 ဇွန်း ထပ်မံ ပေးရမည်။ မည်သို့ဖြစ်စေ ဆရာဝန်ကို ချက်ချင်း ခေါ်ယူရမည် သို့မဟုတ် လူနာကို ဆေးရုံသို့ ပို့ဆောင်ရမည်။
အစားစားသော (caustic) ပစ္စည်းများကြောင့် အဆိပ်သင့်ခြင်း။ အဆိပ်ပြင်းသော ပစ္စည်းများ အမျိုးအစား နှစ်မျိုးကြောင့် အဆိပ်သင့်နိုင်သည်- အက်ဆစ်များနှင့် အယ်ကာလီများကြောင့်။
အယ်လ်ကာလီများ (caustic soda, soda, လူးစ်ဆား) ကြောင့် နှုတ်ခမ်း၊ လျှာ၊ ပါးစပ်၊ အစာမျိုပြွန်၊ အစာအိမ်တို့ရှိ mucosa သည် အစိတ်စိတ်အဖြာဖြာ ဖြစ်ကာ ခွာထွက်တတ်ပြီး ထွက်လာသော တံတွေးသည် ပုံမှန်အားဖြင့် သွေးရောင်စွန်းနေပြီး ထိလိုက်လျှင် ချောနေတတ်သည်။ နှုတ်ခမ်းနှင့် လျှာ ရောင်ရမ်းလာပြီး လည်ချောင်း၊ အစာမျိုပြွန်နှင့် အစာအိမ်တွင် နာကျင်မှုများ၊ ကြွက်တက်ခြင်းနှင့် အန်ခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အယ်လ်ကာလီ ထိခိုက်ခံရသူကို သံပုရာရည် သို့မဟုတ် ရှာလကာရည်ပါသော ရေ (1-2 ဇွန်း ရှာလကာရည်ကို 5 dl. ရေတွင်) သို့မဟုတ် 3%-ရာ ဘိုရစ်ရေ ပေးပြီး၊ ထို့နောက် နို့ သို့မဟုတ် 1-2 ဇွန်း စားပွဲသုံး စားနိုင်သော ဆီကို ပေးရမည်။
ပါးစပ်အတွင်းရှိ အက်ဆစ်အဆိပ်သင့်မှု လက္ခဏာများ: မျက်နှာပြင်အလွှာပေါ်တွင် စားကပ်ပြီး လောင်ကျွမ်းခြင်း (ဆာလ်ဖျူရစ် အက်ဆစ်က အနက်ရောင် လောင်ကျွမ်းမှု၊ ဆာလ်ဖာနစ် အက်ဆစ်က အဖြူရောင်၊ နိုက်ထရစ် အက်ဆစ်က အဝါရောင် လောင်ကျွမ်းမှု ဖြစ်စေသည်)။ ထွက်လာသော တံတွေးသည် ထိတွေ့လျှင် ကြမ်းတမ်းပြီး အက်ဆစ်အရသာ ရှိသည်။
လူနာတွင် ဝမ်းဗိုက်အတွင်း ပြင်းထန်စွာနာကျင်ခြင်း၊ ကြွက်တက်ခြင်းများ ဖြစ်ပြီး အန်နေသည်။ နွားနို့၊ ဆီ သို့မဟုတ် ပရိုတင်းဓာတ်များ (ကြက်ဥ) ကို ရေအနည်းငယ်နှင့် ရောစပ်၍ ပေးရမည်။ ထို့နောက် 1-2 ဇွန်း (ကော်ဖီဇွန်း) ချက်ထားသော မဂ္ဂနီဆီယမ်ကို ရေတစ်ဝက်ခွက်တွင် ရောပြီး အနည်းငယ်စီ သောက်နိုင်ရန် ပေးပါ။ ကော်စတစ် သဘာဝပစ္စည်းများဖြင့် အဆိပ်သင့်သူများကို အန်စေရန် ပြင်းထန်စွာ တိုက်တွန်းခြင်းသည် တင်းကြပ်စွာ တားမြစ်ထားသည်။
အရေးကြီးသည်! လူနာအန်ထားသော အရာထဲတွင် သွေးပါနေပါက အန်စေခြင်းကို ဆက်လက်လှုံ့ဆော်ခြင်း မပြုရ!
လျှပ်စစ်စီးဝင်မှုကြောင့် ထိခိုက်သည့်အခါ ပထမအကူအညီ
ထိခိုက်သူကို လျှပ်စစ်ကွင်းမှ လွတ်မြောက်စေရမည်။ ဖြစ်နိုင်ပါက လျှပ်စစ်လိုင်းကို ခလုတ်ဖြင့်၊ ဖျူးစ်ဖယ်ရှားခြင်းဖြင့် သို့မဟုတ် လိုင်းဖြတ်တောက်ခြင်းဖြင့် ချက်ချင်း ပိတ်ရမည်။ ဖြတ်တောက်မှုကို အထီးကျန်ကိရိယာများဖြင့်သာ လုပ်ဆောင်ရမည်၊ ဥပမာ ခြောက်သွေ့သော သစ်သားအပိုင်းအစဖြင့်၊ သို့မဟုတ် အဆုံးစွန်အနေဖြင့် ခြောက်သွေ့သော လက်ကိုင်ပါသည့် ပုဆိန်ဖြင့်၊ သို့မဟုတ် အထီးကျန်လက်ကိုင်ပါသော ပလဲယာဖြင့်သာ ပြုလုပ်ရမည်။
အထူးကိစ္စများတွင် ကာလတိုချိတ်ဆက်မှု ပြုလုပ်ရမည်။ ကယ်ဆယ်သူသည် မိမိ၏ လက်နှင့် ခြေတို့ကို အလုံးစုံ ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းရန် လုံးဝ သတိပြုရမည်၊ ထို့ကြောင့် သံချောင်းမရှိသော သစ်ပြားတစ်ချပ်ပေါ်၊ ခြောက်သွေ့သော အဝတ်အထည်များပေါ် သို့မဟုတ် ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ရပ်ရမည်။ မိမိ၏ လက်ကို ဥပမာအားဖြင့် မိမိအင်္ကျီလက်၊ ခြောက်သွေ့သော လက်ကိုင်ပုဝါ၊ ရော်ဘာ သို့မဟုတ် နိုင်လွန် လက်အိတ်များဖြင့် ကာကွယ်ရမည်။
ကယ်ဆယ်သူသည် ဒဏ်ရာရသူအောက်တွင် လျှပ်ကာပစ္စည်းတစ်ခုကို ထည့်ပေးရမည်၊ ဥပမာ ခြောက်သွေ့သော ဘုတ်ပြားများ သို့မဟုတ် သတ္တုအစိတ်အပိုင်းမပါသည့် သစ်သားကိရိယာများ၊ ခြောက်သွေ့သော အဝတ်စများ၊ PVC ပြားများ။ အကောင်းဆုံးမှာ ဒဏ်ရာရသူကိုယ်တိုင် ခုန်ထွက်ပြီး တပြိုင်နက် လျှပ်စစ်ထိတွေ့မှုမှ မိမိကိုယ်ကို လွတ်မြောက်စေခြင်း ဖြစ်သည်၊ သို့မဟုတ် ကယ်ဆယ်သူက မိမိကို မြေမှ အရင် လျှပ်ကာထားပြီးနောက် ဒဏ်ရာရသူကို မြှောက်ယူခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒဏ်ရာရသူကို ထိမိခြင်းကို လျှပ်ကာစနစ် အပြည့်အဝ ကောင်းမွန်သည့် အခါမှသာ ခွင့်ပြုသည်။ ဒဏ်ရာရသူ၏ လက်ချောင်းများကို တစ်ချောင်းစီ သတိထား၍ ထိတွေ့မှုမှ ခွာထုတ်ပြီး တစ်ချိန်တည်းတွင် ခြောက်သွေ့သော အဝတ်စ သို့မဟုတ် အခြားအထည်များဖြင့် ပတ်ရမည်။
ဒဏ်ရာရသူကို လျှပ်စစ်ကြိုးက ဝိုင်းပတ်ထားပါက၊ ကြိုးကို လျှပ်စစ်အန္တရာယ်မရှိအောင် ကာကွယ်ထားသော လက်ဖြင့် ဖြတ်တောက်ပြီး လျှပ်စစ်ပါသည့် ကြိုးအဆုံးကို နောက်ထပ် မတော်တဆမှု မဖြစ်စေရန် ခိုင်ခံ့စွာ တပ်ဆင်ထားရမည်။
ကယ်တင်ရေးကို မဆိုင်းမတွနှင့် လုံးဝ မဖြစ်မနေ ချက်ချင်း စတင်ရမည်၊ ဒဏ်ရာရသူကို အကူအညီမပေးဘဲ မထားသင့်ပါ။ လျှပ်စစ်ပြတ်တောက်ပြီးနောက် ဒဏ်ရာရသူကို အလျားလိုက် အနေအထားဖြင့် ထားပြီး အဝတ်အစားကို ဖြေလျော့ပေးကာ အပေါ်ပိုင်းမှ အဝတ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးရမည်၊ အလင်းရောင်နှင့် သန့်ရှင်းသော လေကို စီမံပေးရမည်။ ဒဏ်ရာရသူ၏ ဦးခေါင်းကို ချိတ်ဆွဲမထားရဘဲ အနည်းငယ် မြှင့်တင်ပြီး ဦးခေါင်းအောက်တွင် တစ်ခုခု ထားပေးရမည် (ဥပမာ၊ ခေါက်ထားသော အင်္ကျီအုပ်)။
ဒဏ်ရာရသူသည် သတိမေ့နေပါက အသက်ပြန်လည်ရှင်သန်ရေးကို မလွဲမသွေ ကြိုးစားရမည်။
ဤအတောအတွင်း ဒဏ်ရာရသူ၏ ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းပေါက်များ လေဝင်လေထွက် ရှိမရှိ စစ်ဆေးရမည်။ တံတွေး၊ အစာအကြွင်းအကျန်များနှင့် သွားအတုကို ဖယ်ရှားရမည်။ အရည်ကို ပါးစပ်ထဲသို့ လောင်းထည့်ခြင်း မပြုရ။ ဒဏ်ရာရသူသည် မရှူလျှင် ချက်ချင်း အတုအသက်ရှူခြင်းကို စတင်ရမည်။ ပြန်လည်အသက်ဝင်စေရန် ခြေဖဝါးကို ပွတ်တိုက်ခြင်း၊ ဝမ်းချုပ်သန့်စင်ဆေး ပေးခြင်း သို့မဟုတ် ရင်ဘတ်နှင့် ဝမ်းဗိုက်ကို အပူရေ၊ အေးရေဖြင့် အလှည့်ကျ လောင်းခြင်းတို့ဖြင့် ကူညီနိုင်သော်လည်း ထိုအချိန်တွင် အတုအသက်ရှူခြင်းကို မရပ်တန့်ရ။ ထိခိုက်ခံရသူ သတိပြန်ရလာလျှင်လည်း ဆက်လက် စောင့်ရှောက်ရမည်ဖြစ်ပြီး တစ်ယောက်တည်း မထားရ။ ကော်ဖီ၊ လက်ဖက်ရည်၊ အရက် စသည်ဖြင့် ပူပေါင်းသောက်စရာ တစ်မျိုးမျိုး ပေးနိုင်သော်လည်း သူ/သူမကို တစ်ဝက်လဲလျောင်း အနေအထားဖြင့် ထားရမည်။
အတွေ့အကြုံအရ အသေးစားနှင့် ဒေသခံဒဏ်ရာများကို ယာယီအနေဖြင့် မထည့်သွင်းစဉ်းစားဘဲထားနိုင်သည် (နောက်ပိုင်းတွင် ဆေးကုသမှု ပေးရမည်)၊ သို့သော် သွေးထွက်နေသော ဒဏ်ရာရသူများကိုတော့ ချက်ချင်း ဆေးကုသမှုပေးရမည်။
သစ်အမှုန်များ၊ ခြစ်ဖုန်များ၊ ဖုန်မှုန့် အမှုန်များ။ မျက်စိထဲရှိ ဖုန်၊ သစ်မှုန် သို့မဟုတ် ပိုးကောင်ကို အောက်မျက်ခွံကို ဆွဲချပြီး သန့်ရှင်းသော ဂဇ် သို့မဟုတ် တစ်ရှူးဖြင့် သုတ်ထုတ်ခြင်းဖြင့် ဖယ်ရှားနိုင်သည်။ အရာဝတ္ထုသည် အပေါ်မျက်ခွံအောက်တွင် ရှိနေပါက အပေါ်မျက်ခွံကို အလယ်တွင် ကိုင်ပြီး ရှေ့သို့ အောက်မျက်ခွံပေါ်သို့ ဆွဲချရမည်၊ ထိုသို့ပြုလျှင် မျက်တောင်များသည် အပေါ်မျက်ခွံ၏ အတွင်းမျက်နှာပြင်ကို ထိမိစေရမည်။ ဤနည်းဖြင့် နိုင်ငံခြားအရာဝတ္ထုကို မဖယ်ရှားနိုင်ပါက ဆက်မကြိုးစားသင့်ဘဲ ထိခိုက်သည့် မျက်စိကို ပတ်တီးစည်းပြီး ဆေးကုသမှုကို ရှာဖွေရမည်။
နှာခေါင်းပေါက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသော အပြင်ပစ္စည်းကို အခြား နှာခေါင်းပေါက်ကို ပိတ်ပြီး နှာခေါင်းမှ အားပြင်းပြင်းဖြင့် မှုတ်ထုတ်ခြင်းအားဖြင့် ဖယ်ရှားရန် ကြိုးစားရမည်။ ဤနည်းဖြင့် မအောင်မြင်ပါက ဆေးကုသမှု အကူအညီကို ရှာရမည်။
နားထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသော အပြင်ပစ္စည်းများကို ထုတ်ယူခြင်းကို ဆရာဝန်ထံ အပ်နှံသင့်သည်၊ အကြောင်းမှာ ထုတ်ရန် ကြိုးစားစဉ် နားမြှေးကို ထိခိုက်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ပိုးတစ်ကောင် နားထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပါက၊ ဆီ၊ ထောပတ်ချိုင့်ရည် သို့မဟုတ် ရေ အနည်းငယ်ကို ဇွန်းသေးသေးတစ်ဇွန်းခန့် နားထဲသို့ (လဲလျက်အနေအထားတွင်) လောင်းထည့်ပြီး 10-15 m မိနစ်အထိ ထားရမည်။
လေကြောင်းလမ်းကြောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသော အပင်ခြားပစ္စည်းကို ဖယ်ရှားရန်၊ ဒဏ်ရာရသူအား နက်ရှိုင်းစွာ အသက်ရှုရန် ပြောကာ သူ၏ နောက်ကျောကို ပခုံးနှစ်ဖက်ကြားတွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ရိုက်ပေးခြင်းဖြင့် ကြိုးစားဖယ်ရှားကြပါစို့။ လေကြောင်းလမ်းကြောင်းတွင် တစ်ဆို့နေသော ပစ္စည်းသည် ချွန်ထက်မနေပါက ဒဏ်ရာရသူအား ရေ၊ ထို့နောက် ပေါင်မုန့်အလယ်ပိုင်း (meču) နှင့် ပျော့ပျောင်းသော အစားအစာများ ပေးရမည်။ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေများတွင် သန့်စင်ရေးဆေးများ ပေးခြင်းကို တားမြစ်ထားသည်။ ဆရာဝန်၏ စောင့်ကြည့်စစ်ဆေးမှု လိုအပ်သည်။
လက်သည်းအောက်ဝင်သွားသော ဆူးကို အပြင်ဘက်က ထိုးထွက်နေသည့် အပိုင်းက ပင်ဇက် သို့မဟုတ် လက်ကိုင်ပဝါဖြင့် ဆွဲယူနိုင်လောက်အောင် ရှည်လျားနေမှသာ ထုတ်ယူရန် ကြိုးစားသင့်သည်။ ထုတ်ယူနိုင်ခဲ့ပါက ဒဏ်ရာကို အနည်းငယ် သွေးယိုစေပြီးနောက် ယော်ဒင်းလိမ်းကာ ပတ်တီးစည်းရမည်။
ဒဏ်ရာရသူကို သယ်ဆောင်ပို့ဆောင်ခြင်း
ဒဏ်ရာရသူကို သယ်ဆောင်ပို့ဆောင်ခြင်းသည် လွယ်ကူသော အလုပ်မဟုတ်ပါ၊ ၎င်းအတွက် ကျွမ်းကျင်မှု၊ သတိပြုမှုနှင့် သင့်တော်သော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားကောင်းမှု လိုအပ်သည်။ မကျွမ်းကျင်သော ပို့ဆောင်မှုသည် ဒဏ်ရာရသူ၏ နာကျင်မှုကို တိုးစေပြီး အခြေအနေကို ပိုမိုခက်ခဲစေသည်။
ပထမဦးစွာ လူနာသည် သယ်ဆောင်နိုင်သည့် အခြေအနေတွင် ရှိမရှိကို အရင်ဆုံး သတ်မှတ်ရမည်၊ ထိုသို့ သယ်ဆောင်နိုင်မည်မှာ ပထမအကူအညီ စည်းကမ်းချက်များအတိုင်း အကူအညီပေးထားပြီးမှသာ ဖြစ်သည်။ သယ်ဆောင်မီ သွေးယိုစီးမှုကို လျှော့ချရမည်၊ အနာပေါ်တွင် ပတ်တီးတင်ရမည်၊ ပြတ်တောက်ထားသော ခြေလက်များကို မလှုပ်နိုင်အောင် တည်ငြိမ်စေရမည်။
ဆေးရုံသို့ သွားရာလမ်းက ပိုရှည်ပါက ဒဏ်ရာရသူကို ဖြစ်နိုင်ပါက လက်ဖက်ရည် သို့မဟုတ် ကော်ဖီဖြင့် အားပြန်ရစေရန် လုပ်ဆောင်ပေးသင့်သည်။ အရက် (ကွန်ယက်စသည်) ပေးခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ သယ်ဆောင်နေစဉ် ဒဏ်ရာရသူကို အဆက်မပြတ် စောင့်ကြည့်၍ ထိန်းချုပ်ထားရမည်၊ ပတ်တီး သို့မဟုတ် မလှုပ်ရှားစေရန် ချည်နှောင်ထားသော အကွတ် လျော့ပါးသွားပါက ချက်ချင်း ပြင်ဆင်ရမည်။ သတိလစ်ခြင်း သို့မဟုတ် နှလုံးလုပ်ဆောင်မှု အားနည်းလာခြင်း ဖြစ်ပါက သင့်လျော်သော အသက်ကယ် ပြန်လည်အသက်သွင်းနည်းများကို အသုံးပြုရမည်။
သယ်ဆောင်နည်းသည် ဒဏ်ရာအမျိုးအစားနှင့် ကယ်ဆယ်သူအရေအတွက်အပြင် အသုံးပြုနိုင်သော သယ်ဆောင်ရေးကိရိယာအမျိုးအစားပေါ် အမြဲ မူတည်သည်။
လူနာကို မြှောက်၍ ကိုင်တွယ်ခြင်းကို သေချာစဉ်းစားပြီး၊ တည်ငြိမ်စွာ၊ အေးဆေးပြီး အာရုံစိုက်လျက် ဆောင်ရွက်ရမည်။ လှုပ်ခတ်ဆွဲတင်ခြင်းမျိုး အားလုံးကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ဒဏ်ရာရသူ၏ အဝတ်အစားသည် အရုပ်အကျယ် မဖြစ်ရ၊ ထို့အပြင် သူ့ကို မြှောက်သည့်အခါ ဒဏ်ရာမရထားသော ဘက်မှ စ၍ မြှောက်ရမည်။
အကူအညီပစ္စည်းများ မပါဘဲ တင်ပို့ခြင်း
ကယ်ဆယ်သူ တစ်ဦးတည်းဖြင့်သာ ပို့ဆောင်ရမည်။ ဒဏ်ရာရသူက လမ်းလျှောက်နိုင်ပါက ကယ်ဆယ်သူက သူ့ကို နောက်ဘက်မှ ကိုင်၍ ကူညီရမည်။ လမ်းမလျှောက်နိုင်လျှင် သို့မဟုတ် မသိစိတ်အခြေအနေတွင်ရှိလျှင် ကယ်ဆယ်သူသည် သူ့ဘေးတွင် ဒူးထောက်ကာ လက်တစ်ဖက်ကို ချိုင့်အောက်သို့ ထိုးသွင်းပြီး အခြားလက်ဖြင့် ဒူးအောက်မှ ကိုင်၍ မြှောက်ကာ သယ်ဆောင်ရမည်။
ကယ်ဆယ်ရေးသမား နှစ်ဦးဖြင့် သယ်ယူပို့ဆောင်ခြင်း။ လမ်းလျှောက်နိုင်သော ဒဏ်ရာရသူကို နှစ်ဖက်မှ အကူအညီပေးရမည်။ လမ်းမလျှောက်နိုင်သော်လည်း သတိရှိနေပါက သူ့ကို သယ်ဆောင်နေသော ကယ်ဆယ်ရေးသမားများကို ကိုင်ထားစေရမည်။ သတိလက်လွတ်အခြေအနေရှိသော ဒဏ်ရာရသူကို သယ်ယူရန်အတွက် ပိုအားကောင်းသော ကယ်ဆယ်ရေးသမားက လက်မောင်းအောက်မှ ဖမ်းပြီး ရင်ဘတ်ကိုဖြတ်၍ လက်များကို ချိတ်ဆက်ထားရမည်၊ ဒုတိယက သူ့ကို ဒဏ်ရာရသူ၏ ခြေထောက်များကြားတွင် နေရာယူကာ ဒူးအောက်မှ ထောက်ယူရမည်။ ၎င်းကို တပြိုင်နက်တည်း မြှောက်ကာ သယ်ဆောင်ရမည်။
အထောက်ကူပစ္စည်းများဖြင့် ပို့ဆောင်ခြင်း
ထမ်းစင်ဖြင့် သယ်ယူခြင်း။ ဒဏ်ရာရသူကို ဂရုတစိုက် လဲလျောင်းအနေအထားဖြင့် ထမ်းစင်ပေါ်တင်ရမည်။ ယင်းအတွက် လူနှစ်ဦး လိုအပ်ပြီး၊ အောက်ခြေအင်္ဂါများ ကျိုးသွားသည့်အခါ လူသုံးဦး လိုအပ်သည်။ ကယ်ဆယ်ရေးသမားများသည် ဒဏ်ရာရသူ၏ တစ်ဖက်ဘက်တွင် ရပ်ကာ တပြိုင်နက်တည်း သူ့ကို မြှောက်ပြီး ထမ်းစင်ပေါ် တင်ရမည်။
ထမ်းစင်ကို မြှောက်ခြင်း၊ စတင်ရွှေ့ခြင်း၊ ရပ်တန့်ခြင်းနှင့် ချခြင်းတို့ကို ကယ်ဆယ်ရေးသမားအားလုံး တစ်ပြိုင်နက် လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်၊ သို့သော် ထမ်းစင်တုန်ခါသွားနိုင်သဖြင့် တစ်ပြိုင်နက် လှမ်းမလျှောက်ရပါ။ လူနာကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ သယ်ဆောင်ရမည်ဆိုပါက ထမ်းစင်၏ နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ကြိုးတစ်ချောင်းစီ ချည်နှောင်ထားခြင်းက ကောင်းပြီး ကယ်ဆယ်ရေးသမားများက ထိုကြိုးများကို ပခုံးပေါ်တင်၍ သယ်ဆောင်ရမည်။
လူနာကို လက်ရှိကိရိယာများဖြင့် သယ်ဆောင်ခြင်း။ လက်လှမ်းမီရာတွင် ထမ်းစင်မရှိပါက၊ အခြေအနေပေါ်မူတည်၍ လက်ဖြင့်သယ်ဆောင်ရန် ကိရိယာကို ဖန်တီးနိုင်သည်။ လိုအပ်ပါက ဒဏ်ရာရသူကို လှေကားပေါ်တွင်၊ ဖြုတ်ထားသော တံခါးချပ်များပေါ်တွင်၊ စားပွဲပေါ်တွင် တင်ပြီး ထိုသို့ သယ်ဆောင်နိုင်သည်။ တူညီသည့်အရာကို စောင် သို့မဟုတ် တဲအဖုံးဖြင့်လည်း ပြုလုပ်နိုင်သည်။ သင့်လျော်သော အရှည်ရှိသော သစ်သားတံနှစ်ချောင်းကို အောက်ဘက်အစွန်းများတစ်လျှောက် ထည့်သွင်းခြင်းဖြင့် အကျယ်တူ အိတ်နှစ်လုံးမှ လက်ဖြင့် ထမ်းစင်ကိုလည်း ပြုလုပ်နိုင်သည်။ ထမ်းစင်မရှိလျှင် သတိရှိနေသည့် လူနာကို ကုလားထိုင်ပေါ်တွင်လည်း သယ်ဆောင်နိုင်သည်။ ကယ်ဆယ်သူများသည် လူနာ၏ နှစ်ဖက်တွင် နေရာယူကာ ကုလားထိုင်၏ အောက်ပိုင်းနှင့် ကျောမှီကို ကိုင်ပြီး ထိုသို့ သယ်ဆောင်ရမည်။
သင်တို့အတွက် အကြံပြုထားသော ပထမအကူအညီ ဘောက်စ်အတွင်း ပါဝင်ပစ္စည်းများ:
ပတ်တီးအထုပ်၊ အလယ်အရွယ်
အရေအတွက် 2
အထုပ် အင်္ကျီကြိုးများ၊ ကြီးမား
အရေအတွက် 2
ချုပ်နှောင်ရန် ပတ်တီး၊ 10 х 5 m
အရေအတွက် 2
သန့်စင်ထားသော ဂေါဇာ 1/2 m
အရေအတွက် 2
ဝါတ၊ 25 g
ပက်ကေ့ခ်ျ 2
ပြားချပ်သော ဂော်ဇ်ကို 6 x 6 cm အရွယ် ဖြတ်ထားသည်
1 အထုပ်၏
သွေးရပ်စေသော ပတ်တီး
1 အထုပ်၏
Hanzaplast၊ 4 cm x 1 m
1 အထုပ်၏
ကတ်ကြေး
အပိုင်း 1
အဝတ်အိတ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ကတ်ကြေးကာ
အပိုင်း 1
အိုင်အိုဒင်း ampoule များ
အပိုင်း 12
အမိုနီယမ် ပင်စည်
ခု 3
မှတ်စုစာအုပ် (40 စာရွက်)
အပိုင်း 1
ပထမအကူအညီ လက်စွဲစာအုပ်
အပိုင်း 1