ကာကွယ်မှုနှင့် ပထမအကူအညီ

အလွန်သတိထားပြီး လုပ်ဆောင်သော်လည်း၊ ချစ်နဲ့ လက်ကို ထိခိုက်မိနိုင်သကဲ့သို့၊ ဓာတုပစ္စည်းများဖြင့် လုပ်ဆောင်စဉ် အဆိပ်ရှိသော ဓာတ်ငွေ့ကို ရှူမိနိုင်ပြီး၊ တပ်ဆင်ရေး လုပ်ငန်းများတွင် လှေကားမှ လဲကျနိုင်သည်။

အများဆုံး ဖြစ်တတ်သော မတော်တဆမှုများနှင့် ကြိုတင်ကာကွယ်မှုများ

မီးလောင်ဒဏ်ရာများ။ အန္တရာယ်ရှိသော နေရာများ၊ လုပ်ငန်းများနှင့် ပစ္စည်းများ- မီးဖိုခန်း၊ အဝတ်လျှော်ခန်း၊ ရေချိုးခန်း; အဆီများ အပူပျော်ခြင်း၊ ဂဟေဆော်ခြင်း; မီးပူ၊ မီးဖိုများ၊ ချို့ယွင်းနေသော အပူပေးစက်များ၊ လျှပ်စစ်မီးဖိုငယ်များ။ အထူးလွယ်ကူစွာ မီးလောင်နိုင်သော ပစ္စည်းများ- ဓာတ်ဆီ၊ အီသာ၊ အယ်လ်ကိုဟော၊ တာပင်တိုင်၊ အထူးသဖြင့် သန့်စင်ရေးပစ္စည်းများနှင့် ပိုးမွှားဖျက်ဆေးများအဖြစ်။

ကြိုတင်ကာကွယ်ရေး အစီအမံများ: အမှိုက်၊ သတင်းစာစက္ကူ၊ အဝတ်အထည်များကို မစုမိစေရန်; ပြာများကို သစ်သားသေတ္တာ သို့မဟုတ် ချည်တောင်းတွင် မထားရန်; မီးဖိုများနှင့် မီးအိုးများပေါ်ရှိ ချက်ပြုတ်အိုးများကို လက်ကိုင်များ (ဖျားများ) အပြင်ဘက်သို့ မျက်နှာမူနေအောင် ထားရန်; လောင်ကျွမ်းလွယ်သော သန့်ရှင်းရေးပစ္စည်းများကို အလွန်သတိထား၍ ကိုင်တွယ်ရန်; မီး သို့မဟုတ် ပွင့်လင်းမီးလျှံကို စောင့်ကြည့်မှုမရှိဘဲ မထားခဲ့ရန်။

ကာဗွန်မိုနောက်ဆိုဒ်၊ မီးခိုးကြောင့် အဆိပ်သင့်ခြင်း။ မီးသွေးသံဖြင့် မီးပွားခြင်း၊ မီးလောင်မှု မမှန်ကန်သော မီးဖို သို့မဟုတ် အချိန်မတိုင်မီ ပိတ်ထားသော မီးဖို၊ မမှန်ကန်သော မီးခိုးခေါင်းတိုင်များ။

ကြိုတင်သတိပေးချက်များ: မီးခိုးခေါင်းတိုင်များနှင့် မီးဖိုများကို အမြဲစစ်ဆေး၍ သန့်ရှင်းထားရမည်; ကျောက်မီးသွေးသုံး မီးပူဖြင့် ပူသော ပြတင်းပေါက်ဖွင့်ထားပြီး မီးပူတိုက်ရမည်; အိပ်ရာထဲတွင် ဆေးလိပ်မသောက်ရ; ကားကို ဂါရေဂျ်အတွင်း ရပ်ထားပါက ထို့နောက် အချိန်တစ်ခုအထိ တံခါးကို ဖွင့်ထားရမည်။

ဓာတ်ငွေ့အဆိပ်သင့်ခြင်း၊ ဓာတ်ငွေ့ပေါက်ကွဲခြင်း။ မီးထွန်းဓာတ်ငွေ့ပိုက်လိုင်းများ၏ ချို့ယွင်းချက်များ။ ရေအပူပေးစက်များ (ဘွိုင်လာများ) ကို မမှန်ကန်စွာ ကိုင်တွယ်ခြင်း၊ ဆို့များ မကောင်းခြင်း သို့မဟုတ် မပိတ်ထားခြင်း။ အန္တရာယ် သုံးမျိုး - ပေါက်ကွဲမှု၊ မီးလောင်မှု၊ ဓာတ်ငွေ့အဆိပ်သင့်မှု။

အန္တရာယ်အရှိဆုံးသော မီးရောင်ဓာတ်ငွေ့၏ အစိတ်အပိုင်းမှာ ကာဗွန်မိုနောက်ဆိုဒ် ဖြစ်သည်။ အဆိပ်သင့်မှု လက္ခဏာများမှာ ဖြူဖျော့ခြင်း၊ ခေါင်းကိုက်ခြင်း၊ အားနည်းခြင်း၊ မူးဝေခြင်း၊ လက်ခြေများ ထုံခြင်း၊ အန်ခြင်း၊ ဝမ်းလျှောခြင်း၊ အိပ်ငိုက်ခြင်း၊ အချို့အချိန်များတွင် ကြွက်သား လှုပ်ခတ်ခြင်း၊ သတိလစ်ခြင်း တို့ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် အသက်ရှူအင်္ဂါများ တာဝန်မထမ်းဆောင်နိုင်တော့မှုကြောင့် သေဆုံးမှု ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။

အဆိပ်သင့်မှုသည် တဖြည်းဖြည်း၊ အချိန်ကာလရှည်လျားစွာအတွင်း ဖြစ်ပေါ်လာပါက (ဥပမာ၊ အိမ်ထဲတွင် ဂတ်စ်သည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် အမြဲတမ်း ထွက်နေလျှင်) လက္ခဏာများမှာ − မျက်နှာ၏ ထူးခြားသော ဖြူဖျော့ပြီး အပြာရင့်မီးခိုးရောင် ဆန်သော အရောင်၊ ကြွက်သားအားနည်းမှု၊ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု၊ အာရုံကြောတုန်ခါမှုများ၊ ပါးစပ်၊ လက်နှင့် ခြေထောက်များ တုန်လှုပ်ခြင်း၊ မေ့လဲခြင်း (အထူးသဖြင့် ထရပ်လိုက်ချိန်တွင်)၊ အကြားအာရုံနှင့် အမြင်အာရုံ အင်အားကျဆင်းခြင်း၊ မတည်ငြိမ်စွာ လမ်းလျှောက်ခြင်း၊ မှတ်ဉာဏ်နှင့် အာရုံစူးစိုက်နိုင်စွမ်း လျော့ကျခြင်း၊ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် စိတ်ဆန္ဒ အား လျော့နည်းခြင်း တို့ဖြစ်သည်။

သတိပြုရမည့်အချက်များ- ဓာတ်ငွေ့အနံ့ ရလာပါက ချက်ချင်း တံခါးများနှင့် ပြတင်းပေါက်များကို ဖွင့်ရမည်၊ အခန်းကို ကြာကြာ လေဝင်လေထွက်လုပ်ရမည်၊ မီးခြစ် မီးမထွန်းရ၊ လျှပ်စစ်အလင်းကို ဖွင့်ခြင်းကို တားမြစ်ထားသည်။ ဓာတ်ငွေ့ ဗယ်ဗ်ကို အပြည့်အဝ ပိတ်ရမည်။ အထည်အလွှာမပါသော ရော်ဘာပိုက်ကို ဓာတ်ငွေ့လိုင်းများအတွက် မသုံးသင့်ပါ။ ဓာတ်ငွေ့တပ်ဆင်မှုများ၏ အလုံပိတ်မှုကို ဖွင့်မီးဖြင့် မစစ်ဆေးရ၊ ဆပ်ပြာရည်ဖြင့်သာ စစ်ဆေးရမည်!

ဂက်စ်ဘိုယလာ (autogeysir) မီးမလောင်လာပါက ချက်ချင်း ရေနွေးသွင်းအိပ်ကို ပိတ်ပြီး လွှတ်လိုက်သော ဂက်စ်ပမာဏ တစ်ခုလုံး အငွေ့ပျံသွားသည်အထိ အနည်းဆုံး 10 m မိနစ် စောင့်ရမည်။ ထို့နောက် အရင်ဆုံး မီးထွန်းမီးကို မီးရှို့ပြီးမှသာ ရေနွေးသွင်းအိပ်ကို ဖွင့်ရမည်။

ဂတ်စ်မီးလျှံ၏ လောင်ကျွမ်းမှုကို အမြဲစစ်ဆေးနေသင့်သည်။ မီးလျှံသည် အဝါရောင်သဏ္ဌာန်ရှိပြီး အလျားရှည်ကာ အရောင်မှိန်နေသော အနားသတ်များရှိပါက လောင်ကျွမ်းမှု မပြည့်စုံသေးကြောင်း ဆိုလိုသည်။ မပြည့်စုံသော လောင်ကျွမ်းမှုရှိသည့် စက်ကို အသုံးမပြုရပါ။ ဂတ်စ်မီးဖိုများ၏ လောင်ကျွမ်းမှုပစ္စည်းများကို မီးခိုးခေါင်းတိုင်မှတစ်ဆင့် ထုတ်ပို့ရမည်။ ဤအရာကို မဖြေရှင်းနိုင်သည့်နေရာများတွင် လေဝင်လေထွက်ကောင်းအောင်ထားရန် အထူးဂရုစိုက်ရမည်။

လျှပ်စစ်ရှော့ခ်။ ချို့ယွင်းသော ဝါယာလိုင်းများ၊ အိမ်သုံးစက်ပစ္စည်းများ၊ ကိရိယာများ၊ အင်ဆူလေးရှင်းမပါသော ဝါယာလိုင်းများ၊ ပျက်စီးသွားသော ခလုတ်များ၊ ပလပ်များ၊ မီးအိမ်ခွက်များ; အထူးသဖြင့် မီးဖိုချောင်၊ ရေချိုးခန်း၊ အဝတ်လျှော်ခန်းနှင့် မြေအောက်ခန်းတို့တွင်; သယ်ဆောင်ရလွယ်သော မီးလုံးများ၊ ချို့ယွင်းသော ဖျူးများကို မသင့်လျော်စွာ ပြုပြင်ခြင်း (ဥပမာ၊ ကြိုးဖြင့်)။

ကြိုတင်သတိပြုရန်: လွတ်လပ်စွာ တွဲလောင်းကျနေသော လျှပ်စစ်ကြိုးများအားလုံးကို ဖယ်ရှားရမည်; အားနည်းပြီး အထီးကျန်မထားသော ဆွစ်များနှင့် အကူပစ္စည်းများကို မသုံးရ; ချို့ယွင်းချက်တိုင်းကို ချက်ချင်း ပြုပြင်ရမည်; စိုနေသော လက်များဖြင့် ဆွစ်များနှင့် ကြိုးများကို မပြုပြင်ရ!

အိမ်သုံး လုပ်ငန်းခန်းအတွင်း အထွေထွေ ကြိုတင်သတိပြုရန် အစီအမံများ

အလုပ်ရုံ၊ စက်ပစ္စည်းများ၊ လုပ်ငန်းသုံးကိရိယာများနှင့် ကာကွယ်ရေးပစ္စည်းများသည် သင့်လျော်ကောင်းမွန်၍ ခိုင်ခံ့ပြီး အပြည့်အဝ ကောင်းမွန်စွာ အလုပ်လုပ်နိုင်ရမည်။

ကြမ်းပြင်သည် ချောမွေ့ရမည်၊ သို့သော် လျှောမနေစေရ၊ အခြေအနေကောင်းမွန်ရမည်၊ သန့်ရှင်းမှုကို ထိန်းသိမ်းရန် သင့်လျော်ရမည်။

အလုပ်နေရာသည် ကျယ်ဝန်းပြီး အလင်းရောင်ကောင်းမွန်ရမည်၊ အနည်းဆုံး 80 cm အကျယ်ရှိသော လွတ်လပ်သည့် နေရာလည်း ရှိရမည်။

ကောင်းမွန်ပြီး ခိုင်ခံ့သော လှေကားအဆင့်များရှိပြီး အသုံးမပြုမီ စမ်းသပ်ထားသော လှေကားများကိုသာ အသုံးပြုကြစို့! တစ်ဖက်ထောင် လှေကားများကို လျှောကျခြင်းမှ ကာကွယ်ရမည်။ နှစ်ဖက်ထောင် လှေကားများကို ဖွင့်မသွားစေရန် ပတ္တာများ သို့မဟုတ် သံကြိုးများဖြင့် သေချာစေရမည်။ အမြင့်တွင် အလုပ်လုပ်စဉ် လုံခြုံရေးခါးပတ်ကို မဖြစ်မနေ အသုံးပြုရမည်။

လျှပ်စစ်ပစ္စည်းများကို တည်ဆဲစံနှုန်းများနှင့် စည်းမျဉ်းများအတိုင်းသာ ထုတ်လုပ်ပြီး အသုံးပြုရမည်။

သဘာဝနှင့် အတုအယောင် အလင်းရောင်တို့သည် အလုပ်နေရာနှင့် လက်များပေါ်တွင် လုံလောက်ပြီး လက်တွေ့အားဖြင့် အရိပ်အရောင် မရှိသင့်သကဲ့သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လွန်စွာ မျက်လုံးပြင်းထန်စေခြင်းလည်း မရှိရ။

အလုပ်ဝတ်စုံ - အထူးသဖြင့် အန္တရာယ်ရှိသော စက်များအနီးတွင် - သင့်လျော်ရမည်။ ကျယ်ပြန့်သော အဝတ်အစားများကို လွတ်လပ်စွာ တွဲလောင်းကျနေသော အစိတ်အပိုင်းများနှင့် မဝတ်ဆင်ရ; apron, scarf နှင့် necktie များ ခွင့်မပြုပါ။ ဆံပင်ကို ဦးထုပ်ဖြင့် ကာကွယ်ထားရမည်။

စပါးဖျားများ၊ မီးပွားများနှင့် အရေပြားစားသော အရည်စက်များ အန္တရာယ်ရှိပါက ကာကွယ်မျက်မှန်နှင့် မျက်နှာဖုံးများကို အသုံးပြုရမည်။ ပြင်းထန်သော အလင်းရောင်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက်လည်း သတ်မှတ်ထားသော အမှောင်မျက်မှန်များကို အသုံးပြုရမည်။

မီးလောင်လွယ်ပြီး ပေါက်ကွဲလွယ်သော ဓာတ်ငွေ့များ၊ အငွေ့များ နှင့် ဖုန်များကို အားကောင်းသော အက်စ်ဟောက်စတာများဖြင့် ဖယ်ရှားရမည်။ အခန်းထဲတွင် မီးလောင်လွယ် သို့မဟုတ် ပေါက်ကွဲလွယ်သော ဓာတ်ငွေ့များ၊ အငွေ့များ သို့မဟုတ် ဖုန်များ ရှိပါက အဖွင့်မီးဖြင့် အပူပေးခြင်း သို့မဟုတ် အလင်းရောင်ပေးခြင်းကို အသုံးမပြုရ။ ထိုနည်းတူ ဤကဲ့သို့သော အခန်းများတွင် အတွင်းလောင်ကျွမ်းအင်ဂျင်များ သို့မဟုတ် ကြိတ်စက်များကိုလည်း မထားသင့်ပါ။ ဤကဲ့သို့သော အခန်းများ၏ လေဝင်လေထွက်ကို အထူးဂရုပြုရမည်။ မီးငြှိမ်းသတ်ရန်အတွက် လက်ဖြင့်အသုံးပြုသည့် ကိရိယာများနှင့် စက်ကိရိယာများ ရှိပါက ၎င်းတို့သည် အမြဲတမ်း ကောင်းစွာအလုပ်လုပ်နေသင့်ပြီး အခါအားလျော်စွာ ကိုင်တွယ်အသုံးပြုပုံကို လေ့ကျင့်ထားရမည်။

ကိုယ်တိုင် မီးလောင်နိုင်သော ပစ္စည်းများ၊ ဖျာပြားများနှင့် ဆီစွန်းနေသော အဝတ်စုတ်များကို စုပုံထားခြင်း တားမြစ်သည်!

စက်များ၏ လှုပ်ရှားနေသော အစိတ်အပိုင်းများပေါ်တွင် အဆိုပါ အစိတ်အပိုင်းများ အချင်းချင်း မတော်တဆ ထိတွေ့နိုင်ခြင်းကိုပါ ဖယ်ရှားပေးမည့် အကာအကွယ်များ တပ်ဆင်ရမည်။

မတော်တဆမှုဖြစ်ပြီးနောက် ပထမအကူအညီ

ပြင်ပသွေးယိုမှုကို ရပ်တန့်ခြင်း။ အရေးအကြီးဆုံးမှာ ဒဏ်ရာရသွားသော သွေးကြောများကို ပိတ်ဆို့ပြီး သင့်လျော်သော ပတ်တီးဖြင့် ဒဏ်ရာကို ကူးစက်မှုမှ ကာကွယ်ရန် ဖြစ်သည် (ပုံ 1)။ ဒဏ်ရာပေါ်မှ သွေးအကြွင်းအကျန်များကို မဖယ်ရှားရ၊ ဒဏ်ရာကို အရည်များဖြင့် မလောင်း၊ မဆေးကြောရ။ သင့်တော်စွာ ပတ်ထားသော ပတ်တီးသည် ဒဏ်ရာရသူ၏ နာကျင်မှုကို လျော့စေသည်။ ပြင်ပသွေးယိုနေသူသည် ထိုင်ရမည် သို့မဟုတ် လဲရမည်ဖြစ်ပြီး သွေးယိုနေသော ကိုယ်အစိတ်အပိုင်းကို မြှင့်တင်ထားရမည်။ ပထမအကူအညီအတွက် လိုအပ်သော ပစ္စည်းများမှာ ပိုးမွှားကင်းစင်သော ဂေဇ၊ ချည်နှင့် ပတ်တီးများ ဖြစ်သည်။ ဒဏ်ရာ သို့မဟုတ် ၎င်းအနီးဝန်းကျင်သည် ဖုန်မှုန့်၊ ရွှံ့ သို့မဟုတ် အခြား ကူးစက်စေသော ပစ္စည်းများဖြင့် ညစ်ပတ်နေပါက ဒဏ်ရာကို ပိုးမွှားကင်းစင်သော ဂေဇဖြင့် သုတ်ပေးရမည် (သို့မဟုတ် ဟိုက်ဒရဂျင်ပါအောက်ဆိုဒ်ဖြင့် ဆေးကြောနိုင်သည်)၊ ဒဏ်ရာပတ်လည်နေရာကို 5%-ပါသော အိုင်အိုဒင်းဖြင့် ပါးပါးလိမ်းရမည် (အိုင်အိုဒင်း မရှိပါက အယ်လ်ကိုဟော သို့မဟုတ် ကိုလုံးရေဖြင့် လိမ်းနိုင်သည်)။

ကပ္ပီလာရီသွေးကြောများ၊ သွေးပြန်ကြောများနှင့် အဓိက သွေးလွှတ်ကြောများ (နှလုံးခုန်သံကြောများ) ၏ သွေးယိုမှုကို ခွဲခြားသင့်သည်။

သေးငယ်သော capillary သွေးယိုခြင်းကို ရိုးရိုး ဖုံးအုပ်ပတ်တီးဖြင့် ရပ်တန့်နိုင်သည် (ပုံ 1, 1 အပိုင်း)။ ပိုများသော သွေးယိုခြင်းကို ဖိအားပတ်တီးဖြင့် ရပ်တန့်ရသည်။ အနာပေါ်တွင် sterile gauze တင်ပြီး၊ gauze အပေါ်တွင် ဝါတ တင်သည်။ ထို့နောက် »tampon« ကို ပုံဖော်ရသည်။ gauze သို့မဟုတ် ဝါတကို gauze ဖြင့် ထုပ်ပြီး ဘောလုံးပုံစံဖြစ်အောင် ခေါက်ထားသည့်အရာ (အနာအရွယ်အစားပေါ် မူတည်၍ walnut, egg သို့မဟုတ် လက်သီးအရွယ်) ကို ဝါတအပေါ်တွင် တင်ပြီး အားလုံးကို နည်းနည်း ပိုတင်းတင်း ပတ်တီးပတ်သည်။ (ဝါတကို အနာအပေါ် တိုက်ရိုက် မတင်ရ!) သွေး စိမ့်ထွက်လာပါက ပတ်တီးကို မဖြုတ်ဘဲ ၎င်းအပေါ်တွင် ပတ်တီးအသစ် တင်ရမည်! အနာပတ်ရန် အကောင်းဆုံးမှာ steril gauze (ခေါင်းအုံးပုံစံ) နှင့် steril bandage တို့ပါဝင်သော so-called ပထမအကူအညီ ပတ်တီးများ ဖြစ်သည်။ အောက်ခြေ မျက်နှာပြင်ရှိ ကြီးမားသော သွေးကြောများမှ သွေးယိုခြင်းကို အနာအပေါ်ဘက်တွင် tourniquet တင်၍ ရပ်တန့်သည် (ပုံ 1, 2 အပိုင်း)။

အဓိကသွေးကြော ထိခိုက်ဒဏ်ရာရခြင်းကို သွေးသည် အားပြင်းသော စီးကြောင်းဖြင့် ထွက်လာပြီး အလွန်တောက်ပသော အနီရောင်ရှိနေခြင်းမှ သိရှိနိုင်သည်။ ထောက်ပံ့သွေးကြောများ ထိခိုက်သည့်အခါ ဒဏ်ရာ၏ အရွယ်အစားပေါ်မူတည်၍ သွေးသည် ဒဏ်ရာမှ စီးကြောင်းဖြင့် ထွက်လာနိုင်သလို တဖြည်းဖြည်း စိမ့်ထွက်ရုံမျှလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ဖြစ်ရပ်နှစ်ခုလုံးတွင် သွေးယိုခြင်းကို ပတ်တီးပတ်ခြင်းဖြင့်သာ ရပ်တန့်နိုင်သည်။ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများ၏ သွေးယိုခြင်းသည် သွေးယိုနေသော အပိုင်းကို မြှင့်တင်ထားလျှင် (ပုံ 1, 3. အပိုင်း) နှင့် အဆုံးပိုင်းမှ ကိုယ်ခန္ဓာဘက်သို့ လှည့်ပတ်၍ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပတ်ထားလျှင် ပိုမိုလွယ်ကူစွာ ရပ်တန့်နိုင်သည်။ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသူက သွေးများစွာ ဆုံးရှုံးထားလျှင် ဤနည်းလမ်းကို အထူးလိုအပ်သည်၊ အကြောင်းမှာ ဤနည်းဖြင့် သွေးဖိအား ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်တည်ဆောက်ပေးနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဖိအားပတ်တီးကို အဓိကသွေးကြော သွေးယိုမှုအတွက် နှလုံးနှင့် ထိခိုက်သည့်နေရာကြားတွင်ထားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထောက်ပံ့သွေးကြော သွေးယိုမှုအတွက် လက်ချောင်းဘက်သို့ရှိသော အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်း၏ အပိုင်းတွင် ထားရမည်။ ဒဏ်ရာကို ပတ်ခြင်းမပြုမီ ထိခိုက်သည့်အပိုင်းကို အနည်းငယ် မြှင့်ထားရမည်၊ ထိုသို့လုပ်ခြင်းဖြင့် သွေးယိုခြင်း လျော့နည်းသွားမည်။ သွေးယိုခြင်းရပ်တန့်ရန် ကြိုးပတ် (tourniquet) အတွက် အကောင်းဆုံးမှာ ကျယ်သော ရော်ဘာကြိုး သို့မဟုတ် ရော်ဘာပိုက်ဖြစ်သည်။ အရေးကြီးသော စည်းကမ်းမှာ ဖုံးအုပ်ပတ်တီး သို့မဟုတ် ဖိအားပတ်တီးဖြင့် သွေးယိုခြင်းကို မရပ်တန့်နိုင်မှသာ ကြိုးပတ်ကို အသုံးပြုရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကြိုးပတ်ကို ခြေထောက် သို့မဟုတ် လက်မောင်းပေါ်တွင် 1-1,1/4 နာရီထက် ပိုမထားရကြောင်းလည်း အလွန်အရေးကြီးသည်၊ မဟုတ်လျှင် ထိုအင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများ ထုံကျင်သွားမည်။ (ဆိုလိုသည်မှာ ဆရာဝန်၏ အမြန်ဆုံး ကုသမှု ဝင်ရောက်ဆောင်ရွက်မှု လိုအပ်သည် သို့မဟုတ် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသူကို ချက်ချင်း ဆေးရုံသို့ ပို့ဆောင်ရမည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်)။ အလွန်ပြင်းထန်သော သွေးယိုမှုတွင် သွေးကို လက်ချောင်းဖြင့် ဖိနှိပ်ခြင်းအားဖြင့် ရပ်တန့်ရန် ကြိုးစားရမည် (ပုံ 1, 4. အပိုင်း)၊ အဓိကသွေးကြော ထိခိုက်ဒဏ်ရာအတွက် နှလုံးနှင့် ဒဏ်ရာနေရာကြားတွင်ဖြစ်စေ၊ ထောက်ပံ့သွေးကြောများအတွက် အပြင်ဘက်သို့ ဦးတည်၍ဖြစ်စေ ဖိနှိပ်ရမည်။ လည်ပင်းရှိ အဓိကသွေးကြော သွေးယိုမှုကို ဆရာဝန်ရောက်မလာမီအထိ လက်ချောင်းဖြင့် ဖိနှိပ်ခြင်းတစ်ခုတည်းဖြင့်သာ ရပ်တန့်နိုင်သည်။ သွေးများစွာ ဆုံးရှုံးထားသော လူနာသည် သတိရှိပြီး အန်ချင်စိတ် မရှိပါက ကော်ဖီ သို့မဟုတ် လက်ဖက်ရည် ပေးသင့်ပြီး၊ ကြက်သီးနွေးနေသော စားပွဲဆားရည်ဖြင့် အူသွင်းဆေးပေးရမည်။

ပုံ 1

နှာခေါင်းသွေးယိုရပ်တန့်ခြင်း။ လူနာကို ထိုင်နေသည့် အနေအထားတွင် ထားပြီး ခေါင်းကို နောက်သို့ စောင်းကာ လက်မဖြင့် နှာခေါင်းအရိုးနုကို 10-15 m မိနစ်ကြာ ဖိထားရမည်။ ဤနည်းဖြင့် သွေးမရပ်သေးပါက နှာခေါင်းအပေါက်များကို သန့်ရှင်းသော ဂေါဇ် သို့မဟုတ် ဝါဂွမ်းဖြင့် ဖြည့်ပြီး ခေါင်းကို ရှေ့သို့ ငုံ့ကာ သွေးရပ်သည်အထိ ဤအနေအထားတွင် စောင့်ဆိုင်းရမည်။

မီးလောင်ဒဏ်ရာများ။ အဝတ်အစား မီးလောင်သွားသူအပေါ်တွင် ထူထဲသော အုပ်စည်းသို့မဟုတ် အင်္ကျီကို ဖုံးအုပ်ပြီး ရေဖြင့် လောင်းပေးရမည်။ မီးလောင်ဒဏ်ရာအပေါ် သံပုရာမဟုတ်သော အဆီပါဝင်သည့် သို့မဟုတ် ဆီပါဝင်သည့် ခရင်မ်နှင့် စိမ့်ဝင်ထားသော ဂဇ်သို့မဟုတ် နူးညံ့သော အဝတ်စကို တင်ပြီးနောက် ပတ်တီးစည်းရမည်။ ဆရာဝန် ရောက်မလာသေးမီအထိ မီးလောင်သည့် နေရာများကို လက်ချောင်းများဖြင့်လည်းကောင်း၊ မည်သည့်အရာဝတ္ထုများဖြင့်လည်းကောင်း (ဖုန်ပေါက်ကို ဖောက်ခြင်း စသည်) မထိရပါ။

ပြင်းထန်သော အက်ဆစ်များကြောင့် လောင်ကျွမ်းဒဏ်ရာရသည့်အခါ အက်ဆစ်ကို သုတ်ပယ်ရမည်၊ ဒဏ်ရာနေရာကို ရေဖြင့် ချက်ချင်း ဆေးကြောရမည်၊ ထို့နောက် ဆီစိမ်ထားသော ဂေါဇ်နှင့် ပတ်တီးကို တင်ပေးရမည်။

ထိခိုက်ဒဏ်ရာ။ ထိခိုက်သည့်နေရာသည် နာကျင်ပြီး ရောင်ရမ်းကာ အနီရောင်ဖြစ်သည်။ အရေပြား ထိခိုက်ပြီး ပွန်းပဲ့ထားပါက အယ်လ်ကိုဟော သို့မဟုတ် ယိုဒင်းကို ပါးပါးလေး လိမ်းပြီး ပတ်တီးတပ်ရမည်။

ကြောင့်ဒဏ်။ အဆစ်များကို တည်ငြိမ်စေပြီး ကာကွယ်ပေးသော အဆစ်ကြိုးများ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရခြင်းသည် နေရာရွေ့ခြင်းထက် မပြင်းထန်သော နာကျင်မှုများနှင့် တွဲဖက်ဖြစ်သည်။ ပထမအကူအညီအဖြစ် အနားယူစေခြင်းနှင့် အအေးပတ်တင်ခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ရမည်။

အဆစ်လွဲခြင်း။ ဒဏ်ရာရပြီးနောက် အဆစ်ရှိ အရိုးအဆုံးများ၏ မမှန်ကန်သော အနေအထားသည် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုဖြင့် တွဲပါလာသည်။ အဆစ်၏ ပုံသဏ္ဌာန် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဒဏ်ရာရသူသည် လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပါ။ လေ့လာမထားသူက အဆစ်လွဲနေသော အဆစ်ကို နေရာပြန်မချရန် ကြိုးစားမသင့်ပါ၊ အကြောင်းမှာ ထိုသို့လုပ်လျှင် ဒုက္ခကိုသာ ပိုမိုတိုးစေမည်ဖြစ်သည်။ ဒဏ်ရာရသူကို ငြိမ်သက်သော အနေအထားတွင် ထားပြီး ဆရာဝန်ကို ခေါ်ရမည်။ အဆစ်လွဲနေသော အဆစ်ကို အမြန်ပြန်ချနိုင်ပါက လူနာသည် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ပြန်လည်သက်သာလာမည်။

အရိုးဒဏ်ရာများ။ အရိုးကျိုးခြင်းဆိုသည်မှာ အရိုး၏ ဆက်တိုက်တည်မှု ပြတ်တောက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ လူနာသည် ဒဏ်ရာရထားသော ကိုယ်အင်္ဂါကို လှုပ်ရှားမနိုင်၊ ဥပမာအားဖြင့် ကျိုးနေသော ခြေထောက်ပေါ် မတ်တပ်မရပ်နိုင်။ အရိုးကျိုးခြင်းသည် အဆင့်အမျိုးမျိုး ရှိနိုင်သည် - အက်ကွဲခြင်း၊ သေးငယ်သော အပိုင်းများ ကွာထွက်သွားသော ကျိုးခြင်း၊ ကွာထွက်ခြင်း သို့မဟုတ် အက်ကွဲခြင်း၊ နောက်ဆုံးတွင် ပွင့်လင်းကျိုးခြင်း။ ဒဏ်ရာများအားလုံးအနက် အပြင်းထန်ဆုံးမှာ ပွင့်လင်းကျိုးခြင်းဖြစ်ပြီး ကူးစက်ရောဂါ အန္တရာယ်ကိုလည်း ဆောင်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် ဒဏ်ရာရသည့် နေရာပေါ်တွင် ပိုးသန့်ဂေါဇ်ကို တင်ထားရမည်။ အရိုးကျိုးခြင်းဟု သေချာသိရှိပါက သို့မဟုတ် သံသယရှိပါက၊ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အကူအညီကို အမြန် ရယူနိုင်လျှင် လူနာကို လဲလျောင်းအနေအထားဖြင့် ထား၍ ဆရာဝန်ကို စောင့်ဆိုင်းခြင်းသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ သို့သော် လူနာကို သယ်ဆောင်ရမည်ဆိုပါက ဒဏ်ရာရနေသော ခြေထောက်ကို မလှုပ်ရှားအောင် ချုပ်နှောင်ရမည် (ပုံ 2)။ လူနာ၏ အဝတ်အစားကို ချွတ်ရာတွင် ဒဏ်ရာမရှိသော ဘက်မှ စတင်ရမည် (ဝတ်ဆင်ရာတွင် ဆန့်ကျင်ဘက် အစီအစဉ်)။ အဝတ်အစားကို ချုပ်ရိုးနေရာများတွင် ခွဲဖြဲရမည်၊ ဒဏ်ရာရနေသော ကိုယ်အင်္ဂါကို မလိုအပ်ဘဲ မလှုပ်ရှားစေရန် သတိပြုရမည်။ လက်ကို ချုပ်နှောင်ခြင်းကို လက်ကို ရင်ဘတ်နှင့် ချိတ်တွဲခြင်းဖြင့် ပြုလုပ်သည်။ ၎င်းကို ချည်နှောင်ခြင်းမရှိဘဲလည်း လုပ်နိုင်သည် (ပုံ 2, 1. အပိုင်း) သို့မဟုတ် ပတ်တီးဖြင့်၊ သို့မဟုတ် အဝတ်စ လက်ကိုင်ပုဝါဖြင့် (ပုံ 2, 2. အပိုင်း) ပြုလုပ်နိုင်သည်။ ခြေထောက်ကျိုးသည့်အခါ ဒဏ်ရာရသော ခြေထောက်ကို မထိခိုက်သော ခြေထောက်နှင့် ချိတ်တွဲရမည်။ ကျိုးခြင်းဟုတ်ကြောင်း မသေချာလျှင် (ကွဲထွက်ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်) သို့သော် ကျိုးခြင်းအဖြစ် သဘောထား၍ လုပ်ဆောင်ရမည်။ ကျိုးသွားသော အရိုးကို အနီးရှိ အဆစ် ၂ ခုနှင့်အတူ မလှုပ်ရှားအောင် ချုပ်နှောင်ရမည် - ကျိုးသွားသော လက်ကို လက်ကောက်ဝတ်နှင့် တံတောင်ဆစ်တို့နှင့်အတူ; ကျိုးသွားသော ခြေထောက်ကို ဒူးနှင့် ခြေချင်းဝတ်တို့နှင့်အတူ (ပုံ 2, 3. အပိုင်း)။ ချုပ်နှောင်ရန် ကိရိယာများအဖြစ် တုတ်၊ ခိုင်မာသော သစ်သားပြား သို့မဟုတ် ပြားပြားတစ်ခုခုကို အသုံးပြုနိုင်သည်။ ဤကိရိယာအားလုံးကို အရင်ဆုံး အဝတ်တစ်ခုဖြင့် ပတ်ထားရမည်။

ပုံ 2

အရိုးကျိုးထားသော ကိုယ်အင်္ဂါကို ပထမအကူအညီ မပေးမီ ပြားပြားညီညီ မျက်နှာပြင်တစ်ခုပေါ်တွင် ထောက်ထားရမည် (ပုံ 2, 4. အပိုင်း)။

ကာဗွန်မိုနောက်ဆိုဒ် အဆိပ်သင့်မှုသည် - ချွတ်ယွင်းနေသော သို့မဟုတ် မှန်ကန်စွာ မပိတ်ထားသော မီးဖိုများမှ; ကားဂိုဒေါင်အတွင်း ကားကြောင့်; ဓာတ်ငွေ့ တဖြည်းဖြည်း မီးလောင်ရာ (ချွတ်ယွင်းနေသော ပိုက်လိုင်းများ၊ ဗာလ်ဗ်များ၊ မီးတောက်၏ လောင်ကျွမ်းမှု မမှန်ကန်ခြင်း စသည်) ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။ အစောပိုင်း လက္ခဏာများမှာ ခေါင်းကိုက်ခြင်း၊ မူးဝေခြင်း၊ ပျို့အန်ခြင်း၊ အန်ချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်ခြင်းတို့ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် အားနည်းမှု အလွန်မြင့်မားလာသဖြင့် လူနာသည် လမ်းလျှောက်နိုင်ခြင်းမရှိတော့ဘဲ သတိရှိနေသော်လည်း ထွက်ပြေးနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ အသက်ရှူခြင်းသည် အစတွင် မြန်လာပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ဒဏ်ရာရသူသည် အသက်ရှူခက်လာကာ အသက်ရှူမှု ပိုလျော့လာသည်။ ဒဏ်ရာရသူကို ချက်ချင်း လေကောင်းလေသန့်ထဲ ထုတ်ဆောင်ရမည် (အခန်းကိုလည်း လေဝင်လေထွက်ကောင်းအောင် ပြုလုပ်ရမည်)၊ သတိရှိနေပါက နက်ရှိုင်းစွာ အသက်ရှူရန် ပြောကြားပြီး၊ မျိုချနိုင်ပါက ခိုင်မာသော ကော်ဖီ သို့မဟုတ် လက်ဖက်ရည် ပေးရမည်။ သတိမရှိသည့်အခြေအနေတွင် အတုအသက်ရှူမှုကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုက်ကြောင့် အဆိပ်သင့်ခြင်း။ အမှန်အားဖြင့် ၎င်းသည် အောက်ဆီဂျင် မလုံလောက်မှုကြောင့် အသက်ရှုကျပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤအခြေအနေသည် ဝိုင်ဖောက်သည့်အခါ နက်ရှိုင်းသော မြေအောက်ခန်းများတွင်၊ မိလ္လာပိုက်များအတွင်းနှင့် ဟောင်းနွမ်းသော ရေတွင်းများအတွင်း ဆင်းသွားသည့်အခါ ဖြစ်ပေါ်သည်။ ကယ်ဆယ်ရေးလုပ်သူသည် ဤအခန်းများအတွင်း ဝင်ရောက်သည့်အခါ ကာကွယ်ရေးပစ္စည်းများ (အောက်ဆီဂျင်ပေးသွင်းမှု) ကို ရှိထားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုကဲ့သို့သော ပစ္စည်းများ မရှိပါက ခါးပတ်ပတ်၍ အလွန်ခိုင်ခံ့သော ကြိုးတစ်ချောင်းကို ချည်ထားရမည်။ ထိုကြိုး၏ အဆုံးကို အခန်းအပြင်ဘက်ရှိသူများက ကိုင်ထားရမည်၊ ဝင်ရောက်ရာတွင် အသက်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ရှူသွင်းရမည်၊ ထို့နောက် ဒုက္ခရောက်နေသူကို အသက်မရှူဘဲ ကယ်တင်၍ သို့မဟုတ် သယ်ထုတ်ရန် ကြိုးစားရမည်။