နစ်မြုပ်မှု တွက်ချက်ခြင်း

တင်အား၏ သက်ရောက်မှုအောက်တွင် ခိုင်မာသောကျောက်တုံးမှလွဲ၍ မြေဆီလွှာတိုင်းသည် နစ်မြုပ်သည်။ နစ်မြုပ်မှုသည် ယေဘုယျအားဖြင့် အကြောင်းနှစ်ရပ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သည်– မြေဆီလွှာဖိသိပ်ခြင်း ဆိုသည်မှာ ၎င်း၏ အပေါက်များမှ လေ သို့မဟုတ် ရေကို ထုတ်ပယ်ခြင်းကြောင့် ထုထည် လျော့နည်းသွားခြင်း၊ နှင့် မြေ၏ ဘေးဘက်ထုတ်ပယ်ခြင်း ဆိုသည်မှာ မြေဆီလွှာ၏ ခိုင်မာအမှုန်များ လျှောကွေးသွားခြင်းကြောင့် အခြေ၏ အစွန်းများအနီးတွင် ဖြစ်ပေါ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

မြေညီမှုန့်ကြောင့် မြေဆီလွှာကျဆင်းခြင်း သည် အုတ်မြစ်ပေါ်သို့ တင်သည့်အလေးချိန်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော ပျော့ပြောင်းနှင့် ပလတ်စတစ်ပုံပြောင်းမှုများပါဝင်ပြီး၊ အလေးချိန်လျော့ချသည့်အခါ မြေဆီလွှာသည် မူလအခြေအနေသို့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပြန်လည်ရောက်ရှိသည်။

ဘေးဘက်မှ တိုးထုတ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော ထိုင်ကျမှု သည် ပလတ်စတစ်ပုံစံ ပြောင်းလဲမှုများသာ ပါဝင်ပြီး၊ ဝန်လျော့ချသည့်အခါ မြေသည် မူလအခြေအနေသို့ ပြန်မလာတော့ပါ။ ၎င်းတို့သည် မြေမျက်နှာပြင်အောက် အနည်းငယ်သော အနက်တွင် ပြုလုပ်ထားသည့် သေးငယ်သော အုတ်မြစ်များတွင် အများဆုံး ဖြစ်ပေါ်သည်။ ထို့အတူ အလွန်စိုထိုင်းသော မြေတွင်လည်းကောင်း၊ အတွင်းပွတ်တိုက်မှု ထောင့် နည်းပါးသော မြေတွင်လည်းကောင်း ဘေးဘက်မှ မြေတိုးထုတ်မှု ဖြစ်ပေါ်သည်။

မြေဆီလွှာ၏ ခွင့်ပြုဝန်အားကို အင်အားပြောင်းလဲပျော့ပျောင်းမှုနှင့် ပလတ်စတစ်ပြောင်းလဲမှု၏ ဇုန်အတွင်းတွင် ယူဆသဖြင့်၊ ထိုင်ကျမှု တွက်ချက်မှုကို ဝန်တင်ထားစဉ် မြေဆီလွှာ၏ အပေါက်များလျော့နည်းလာမှုအပေါ် အခြေခံ၍သာ ပြုလုပ်ပြီး၊ မြေဆီလွှာ ဘေးဘက်သို့ ဖိထုတ်ခံရမှုကြောင့် ဖြစ်သော ထိုင်ကျမှုများကိုတော့ အသေးအဖွဲဟု ယူဆကာ လျစ်လျူရှုသည်။

ကျစ်လစ်သိပ်သည်းစေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော အခြေချမှုသည် မြေသား၏ စိမ့်ဝင်နိုင်မှုအပေါ် မူတည်သည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် သဘာဝမြေတွင် အမြဲတစေ ရေနှင့် အနည်းနှင့်အများ ပြည့်နေသော အပေါက်များကို အခြေခံ၍ ဖြစ်ပေါ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဝန်တင်ထားသော မြေသား၏ အခြေချမှုသည် အမှန်အားဖြင့် ဟိုက်ဒရိုဒိုင်နမစ် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ အခြေချခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်သည် အပေါက်များအတွင်းမှ ရေကို တွန်းထုတ်နှုန်းအပေါ် မူတည်ပြီး၊ ထိုတွင် မြေသား၏ စိမ့်ဝင်နိုင်မှုက အကြီးဆုံး အခန်းကဏ္ဍကို ထမ်းဆောင်သည်။

ကျောက်စရစ်နှင့် သဲကဲ့သို့သော မချိတ်ဆက်သည့် မြေများတွင် အပေါက်ကြီးများ ရှိသဖြင့် ၎င်းတို့၏ ဖြတ်သန်းနိုင်မှုမှာ မြင့်မားပြီး၊ အခြေခံအပေါ်ဝန်သက်ရောက်ချိန်တွင် အပေါက်အတွင်း ရေသည် လျင်မြန်စွာ ဖိထုတ်ခံရသည်။ ထို့ကြောင့် မချိတ်ဆက်သော မြေတွင် အခြေခံ၏ ထိုင်ကျမှုသည် အခြေခံပေါ်ဝန်သက်ရောက်မှုအောက်တွင် အလျင်အမြန် ဖြစ်ပေါ်ပြီး၊ အများအားဖြင့် ဆောက်လုပ်နေစဉ်အတွင်း သို့မဟုတ် မကြာမီအချိန်အတွင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မချိတ်ဆက်သော မြေတွင် အခြေခံ၏ ထိုင်ကျမှုကို ရှားရှားပါးပါးသာ တွက်ချက်သည်။

ကပ်လျက်မြေများတွင် သေးငယ်သော pore များ ရှိပြီး ၎င်းတို့၏ စိမ့်ဝင်နိုင်စွမ်း နည်းပါးသည်။ အုတ်မြစ်၏ ဝန်ဖိအား သက်ရောက်မှုအောက်တွင် pore များအတွင်းရှိ ရေကို ဖိထုတ်ခြင်းသည် အလွန်ကြာရှည်စွာ ကြာနိုင်ပြီး၊ အချို့သော အနုမြေစေးများတွင် ဆယ်စုနှစ်များတိုင် ကြာတတ်သည်။ ထို့အပြင် ကပ်လျက်မြေ၏ စုစုပေါင်း porosity သည် ကပ်မခံသောမြေထက် သိသာစွာ ပိုများသောကြောင့် ကပ်လျက်မြေ၏ နိမ့်ကျမှုသည် များစွာ ပိုကြီးသည်။

တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း လေဖြင့်နှင့် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ရေဖြင့် ပြည့်နေသော ပေါင်းစည်းမြေတွင်၊ ပထမဦးစွာ ပေါက်အတွင်းရှိ လေကို ဖိသိပ်မှုကြောင့် အနုတ်ကျခြင်း ဖြစ်ပေါ်ပြီး ရေအကြောင်းအရာသည် တည်ငြိမ်နေသည်၊ ထို့နောက် ပေါက်များမှ ရေကို ထုတ်နှုတ်ခြင်းကြောင့် အနုတ်ကျခြင်း ဖြစ်ပေါ်သည်။ မြေ၏ တည်ငြိမ်အားသက်ရောက်မှုတွင် အလေးချိန်နှင့် အခြေခံ၏ အသုံးဝင်သော အားသက်ရောက်မှုကြောင့် ဤအနုတ်ကျမှုနှစ်မျိုးလုံး ဖြစ်ပေါ်သော်လည်း၊ အချိန်အလိုက် အနုတ်ကျမှု လုပ်ငန်းစဉ်မှာ ကွာခြားသည်။

မြေအောက်ရေအဆင့်ကို တစ်သက်တာလုံး ကျဆင်းသွားခြင်း၊ မြေဆီလွှာဖွဲ့စည်းမှု၏ ဓာတုပြောင်းလဲမှုများနှင့် မြေဆီလွှာအတွင်းရှိ အခြားသော နှောင့်ယှက်မှုများကဲ့သို့ မြေကျဆင်းမှုကို ဖြစ်စေသော အခြားအကြောင်းရင်းများလည်း ရှိသည်။

ထိုင်ကျမှု လေ့လာခြင်းတွင် ဦးစွာ ထိုင်ကျမှုကို ခန့်မှန်းတွက်ချက်ခြင်း ပါဝင်ပြီး၊ ၎င်းကို မြေကြီးနမူနာများကို ဓာတ်ခွဲခန်းတွင် စမ်းသပ်ခြင်းနှင့် ထိုင်ကျမှုကို စောင့်ကြည့်ခြင်းတို့ပေါ် အခြေခံ၍ လုပ်ဆောင်သည်။ စောင့်ကြည့်မှုကို အဆောက်အအုံ တည်ဆောက်စဉ်နှင့် ထို့နောက် သတ်မှတ်ကာလတစ်ခုအထိ ပြုလုပ်သည်။

အခြေခံ၏ ဗဟိုအလေးတင်မှုအောက်ရှိ တင်ကျမှု တွက်ချက်ခြင်း

အောက်ခံတုံးတစ်ခုကို မြေဆီလွှာ၏ မတူညီသော အလွှာများစွာဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော မြေတွင် တည်ထောင်ထားသည်ဟု စဉ်းစားပါ၊ ဥပမာအားဖြင့် အောက်ခံတုံးအောက်ရှိ သဲလွှာ H0 သို့မဟုတ် H1၊ ထူထဲမှု H2 ရှိသော ရွှံ့မြေလွှာ၊ ထူထဲမှု H3 ရှိသော သေးငယ်အမှုန် ရွှံ့လွှာ၊ ၎င်းအောက်တွင် ပိုထူသော ကျစ်လစ်သဲကျောက်လွှာတစ်ခုရှိပြီး မြေအောက်ရေအဆင့် NPV (ပုံ 1a) ရှိသည်။

ထိုင်ကျမှုကို တွက်ချက်ရန်အတွက် မြေဆီလွှာ၏ ကိုယ်အလေးချိန်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော ဖိအားပုံကြမ်း (ပုံ 1b ၏ ဘယ်ဘက်ပုံ) နှင့် အုတ်မြစ်မှ ထပ်ဆောင်းအလေးချိန်၏ သက်ရောက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော ဖိအားပုံကြမ်း (ပုံ 1b ၏ ညာဘက်ပုံ) ကို ရေးဆွဲရမည်။ မြေဆီလွှာ၏ ကိုယ်အလေးချိန်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော ဖိအားပုံကြမ်းကို အလွှာအထူ Σ_H_ နှင့် ၎င်းတို့၏ ထုထည်အလေးချိန် γ မှ ရရှိသည်။ သဲ၏ ထုထည်အလေးချိန် γ1, ရေအောက်ရှိ သဲ၏ γ’1, ရေအောက်ရှိ သဲမြေ၏ γ’2, ရေအောက်ရှိ ရွှံ့မြေ၏ γ’3 ဖြစ်ပါက မြေဆီလွှာတွင် မြေ၏ ကိုယ်အလေးချိန်ကြောင့် ဖြစ်သော ဖိအားများမှာ (ပုံ 1) ဖြစ်လိမ့်မည်

γ1 · H’;    γ’1 · H’’;    γ’2 · H2;    γ’3 · H3;

ဝန်တင်မှု သက်ရောက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော ဖိအားပုံရိပ်ကို အခြေခံအုတ်မြစ်အောက်ရှိ အနက်အမျိုးမျိုးအတွက် Steinbrenner သို့မဟုတ် Newmark ကဲ့သို့သော သိရှိပြီးသား နည်းလမ်းတစ်ခုခုဖြင့် တွက်ချက်၍ ရရှိသည်။

P ဖြင့် အုတ်မြစ်ပေါ်သက်ရောက်သည့် ဝန်အားကို၊ A ဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် တိုက်ရိုက်ထိစပ်နေသည့် ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ဧရိယာကို၊ γ1 ဖြင့် မြေမျက်နှာပြင်အောက် အုတ်မြစ်ချသည့် အနက် t တွင်ရှိသော မြေ၏ တစ်ယူနစ်ထုထည်အလေးချိန်ကို သတ်မှတ်ပါက၊ အုတ်မြစ်၏ သီးသန့်ဝန်အားမှာ P/A ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအနက်တူတွင် မြေ၏ ကိုယ်ပိုင်အလေးချိန်မှာ γ1t ဖြစ်သည်။ အုတ်မြစ်ဝန်အားကြောင့် မြေတွင် ဖြစ်ပေါ်သည့် အပိုဝန်အားကို ရရှိရန်၊ အုတ်မြစ်ဝန်အား P/A မှ မြေ၏ ကိုယ်ပိုင်အလေးချိန်ဖိအား γ1t ကို နှုတ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် မြေ၏ အပိုဝန်အားမှာ

p0 = P/A – γ1t.

တူညီသော အနက် t တွင် မြေ၏ ကိုယ်ပိုင်အလေးချိန်ကြောင့် ဖြစ်သော ဖိအား γ1t လည်း သက်ရောက်နေသဖြင့်၊ ဤအနက်တွင် စုစုပေါင်းဖိအား (P/A – γ1t) + γ1t, သက်ရောက်ပြီး၊ ဤနေရာတွင် γ1t ဖိအားအောက်ရှိ မြေဆီလွှာ၏ ကွန်ဆိုလီဒေးရှင်းကို အဆောက်အဦး ဆောက်လုပ်ခြင်းမပြုမီ ပြီးစီးထားသည်။

ပုံ။ 1. ဗဟိုတင်အားအောက်တွင် အုတ်မြစ်ကျဆင်းမှု တွက်ချက်ခြင်း

သို့သော် အခြေခံခြေတိုင်အထက်ရှိ foundation ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို မြေဖြင့် ပြန်ဖြည့်လျှင် (sl. 1c), ဖြည့်ထားသောမြေ၏ ဝန်အား 2_Q_ ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည်၊ ထို့ကြောင့် ထိုအခြေအနေတွင် ထပ်ဆောင်းဝန်အားသည်

_P+2_Q/A – γ1t.

တိုင်းတာပတ်ပုံအခြေတွက် A = b x 1,0 m သည် အခြေ၏ 1 m’ ဖြစ်သည်။

နစ်မြုပ်မှုတွက်ချက်မှုကို အခြေခံတင်အား၏ သက်ရောက်မှု အနက်အထိရှိသော ကျုံ့နိုင်သည့် မြေဆီလွှာအလွှာအားလုံးအတွက် လုပ်ဆောင်ရသည်။ ယခင်က အဆောက်အအုံ၏ တင်အားသက်ရောက်မှု နယ်နိမိတ်ဟုဆိုရာတွင် ≥ 10% p0 အင်အားများ လွှမ်းမိုးနေသည့် အနက်အထိဟု ယူဆခဲ့သည်။ ယနေ့တွင် ဤနယ်နိမိတ်သည် ထပ်မံတင်အားမှ ဖြစ်သော ဖိအား pz သည် မြေဆီလွှာ၏ ကိုယ်အလေးချိန်မှ ဖြစ်သော ဖိအား၏ 20% နှင့် ညီမျှသည့် အနက်တွင် ရှိသည်ဟု လက်ခံသည်။ pz = 0,2 ·γ_Σ_H. ဤအနက်အောက်တွင် နစ်မြုပ်မှုကို မတွက်ချက်တော့ပါ။ အခြားစည်းမျဉ်းတစ်ခုအရမူ အခြေ၏ အကျယ် b ဖြစ်သည့်အတွက် 2_b_ မှ 3_b_ အနက်အထိ အလွှာများအတွက် နစ်မြုပ်မှုတွက်ချက်ရန် အကြံပြုထားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ပုံ 1a ကဲ့သို့ ကျောက်စရစ်လွှာ ရှိပါက၊ အခြေတင်အားအောက်တွင် ၎င်း၏ နစ်မြုပ်မှုသည် အလွန်နည်းပါးပြီး တည်ဆောက်နေစဉ်အတွင်း ဖြစ်ပေါ်သဖြင့်၊ နစ်မြုပ်မှုတွက်ချက်မှုတွင် ထည့်သွင်းမတွက်ပါ။

ဖောင်ဒေးရှင်းခြေရာ၏ အောက်ဘက်အနက် z တွင် မြေ၏ ကိုယ်အလေးချိန်ကြောင့် ဖိအား pg ရှိနေသည် (ပုံ 1b)၊ ထိုအခါ အမြင့်တင်အား၏ သက်ရောက်မှုကိုလည်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားထားသည်။ ဤအစဉ်လိုက်ဖိအားအပေါ်တွင် အဆောက်အအုံဝန်၏ သက်ရောက်မှုကြောင့် တူညီသော အနက်တွင် ဖြစ်ပေါ်သော ဖိအား pz ကို ထပ်ပေါင်းသည်။ ထို့ကြောင့် ဖောင်ဒေးရှင်းခြေရာအောက် z အနက်ရှိ မည်သည့် အမှတ် M တွင်မဆို စုစုပေါင်း ဖိအား pn = pg + pz က လွှမ်းမိုးနေသည်။

ထပ်ဆောင်းဝန်၏ သက်ရောက်မှုအောက်တွင် မြေသည် ထိုင်ကျပြီး ဘက်လိုက် ပုံပျက်လာသည်။ ဘက်လိုက်ပုံပျက်မှုများသည် အတော်အတန် သေးငယ်သောကြောင့် လျစ်လျူရှုနိုင်ပြီး၊ မြေ၏ ခွင့်ပြုနိုင်သော ဝန်သည် အလွန် elastic-plastic ပုံပျက်မှုနယ်ပယ်တွင် ရှိနေသဖြင့်၊ ထိုင်ကျမှုတွက်ချက်ခြင်းကို edometer ထဲရှိ ဖိသိပ်နိုင်မှု စမ်းသပ်ချက်ပေါ် မူတည်၍ ပြုလုပ်နိုင်သည်ဟု လက်ခံနိုင်သည်။ ထိုစမ်းသပ်ချက်တွင် မြေ၏ သက်ဆိုင်ရာအချက်တည်နေရာရှိ မနှောင့်ယှက်ထားသော နမူနာကို အသုံးပြုပြီး၊ ၎င်းမှ မြေ၏ ဖိသိပ်နိုင်မှု မော်ဂျူး Ms ကို သတ်မှတ်သည်။

Hooke ၏ ဥပဒေအရ ကျွန်ုပ်တို့တွင်

Δ_s_ = pz/Ms,

ဤတွင် Δ_s_ သည် စူးစိုက်ကျဆင်းမှုကို အလွှာထူမှုတစ်ယူနစ်အလိုက် ဆိုလိုပြီး၊ pz သည် ထပ်ဆောင်းဝန်အားကြောင့် မြေကြီးအနက် z တွင် ဖြစ်ပေါ်သော ဖိအားဖြစ်သည်။

အလွှာအထူ dz သည် လုံလောက်အောင် သေးငယ်သည်ဟု ယူဆပြီး pz နှင့် Ms ကို တည်ငြိမ်ဟု လက်ခံနိုင်ပါက၊ အခြေခံကျ ကျုံ့ဝင်မှုသည်

Δ_s dz_ = pz/Ms dz.

H အထူရှိသော အလွှာ၏ စုစုပေါင်း နစ်မြုပ်မှုမှာ

pZ နှင့် MS သည် အထူ H ရှိသော အလွှာအတွက် တည်ငြိမ်နေပါက၊ ဖြစ်လိမ့်မည်

s = pz/Ms · H.

တကယ်တော့ pz နှင့် Ms တို့သည် ထူထပ်မှု H1 ရှိသော အလွှာအတွက် တည်ငြိမ်မနေဘဲ၊ M အမှတ်တွင် ၎င်းတို့၏ ပျမ်းမျှတန်ဖိုးကိုသာ လက်ခံသည်။

မြေဆီလွှာ၏ ဖိသိပ်နိုင်စွမ်း မော်ဒျူလပ် Ms ကို အလွှာတိုင်းအတွက် သီးခြား ဓာတ်ခွဲခန်းနည်းဖြင့် သတ်မှတ်သည်။ ပုံမှန်ကွန်ဆိုလီဒိတ်ဖြစ်သော မြေဆီလွှာအတွက် Ms မော်ဒျူလပ်ကို မူလဖိသိပ်မှု ဒိုင်ယာဂရမ်မှ သတ်မှတ်ပြီး၊ စုစုပေါင်းဝန်တင်မှုမှာ σ2 = pg + pz; σ1 = pg = Σ_γt,_ ဖြစ်သည်။ ထပ်ဆောင်းဝန်တင်မှု Δ_σ_ = σ2 – σ1 = (pg + pz) – pg, ဖြစ်ပြီး ကိုက်ညီသော ဆွေမျိုးဖိသိပ်မှုတန်ဖိုးများမှာ Δ_h2_/h နှင့် Δ_h1_/h ဖြစ်သဖြင့်

သို့ရာတွင် ကြိုတင်တင်းမာထားသော ရွှံ့မြေ ဖြစ်ပါက ဖိသိပ်နိုင်မှု မော်ကျူးကို ဒုတိယဖိသိပ်မှု ဒိုင်ယာဂရမ်မှ သတ်မှတ်သည်။ ပုံ 2 ရှိ ဥပမာမှ ကျွန်ုပ်တို့တွင် အောက်ပါအတိုင်း ရရှိသည်-

ပုံ။ 2 ဆွေ့ဝင်နိုင်မှု မော်ဂျူးကို နှိုင်းယှဉ်ဖိအားပုံကြမ်းအပေါ် အခြေခံ၍ မြေဆီလွှာ၏ သတ်မှတ်ခြင်း

အထက်ပါအချက်မှ ပြတ်သားစွာ သိရသည်မှာ အလွန်ဖိထားသော ရွှံ့မြေ၏ ကျုံ့ကျမှုသည် ပုံမှန်ဖိထားသော မြေဆီလွှာ၏ ကျုံ့ကျမှုထက် များစွာ နည်းပါးမည် ဖြစ်သည်။

အုတ်မြစ်၏ မာကျောမှုက နိမ့်ကျမှုအပေါ် သက်ရောက်မှု

လက်တွေ့တွင် တစ်လုံးလုံး အလျားပြောင်းနိုင်သော အခြေခံများ မရှိသော်လည်း၊ တစ်နေရာ၏ အိပ်ကျမှုသည် အနီးအနားနေရာ၏ အိပ်ကျမှုနှင့် မဆက်နွယ်သည့် အခြေအနေမျိုး မရှိသည့်အတွက် အိပ်ကျမှုတွက်ချက်ရာတွင် အလျားပြောင်းနိုင်သော နှင့် ခိုင်မာသော အခြေခံများ ဟူ၍ ခွဲခြားသည်။

Elastic foundations ဆိုသည်မှာ ကျောက်စရစ်ပုံနှင့် မြေတောင်များကို ဆိုလိုပြီး၊ တစ်ပြေးညီဝန်တင်ထားသည့်အခါ သီးခြားအချက်များတွင် မတူညီသော အနည်ကျမှုများကို ဖြစ်စေသည်။ ထို့ကြောင့် ဤအုတ်မြစ်များအတွက် အနည်ကျမှုတွက်ချက်ခြင်းကို အလုံးစုံ ဝန်တင်ထားသည့် မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံးအတွက် မဟုတ်ဘဲ ၎င်း၏ သီးခြားအချက်များအတွက် ပြုလုပ်သည်− ထောင့်အချက်များ A, B, C နှင့် D၊ ဘက်များ၏ အလယ်အချက်များ E, F, H နှင့် J၊ ထို့ပြင် စတုဂံမျက်နှာပြင်၏ ဗဟိုအချက် G (ပုံ 3)။ တစ်ပြေးညီ ဝန်တင်ထားသည့်အခါ B, C နှင့် D အချက်များ၏ အနည်ကျမှုသည် A အချက်နှင့် တူညီသည်၊ H အချက်၏ အနည်ကျမှုသည် E အချက်နှင့် တူညီသည်၊ J အချက်၏ အနည်ကျမှုသည် ဖွဲ့စည်းပုံတူညီသော မြေဆီလွှာတွင် F အချက်နှင့် တူညီသည်။

ပုံ 3. ဝန်တင်ထားသော မျက်နှာပြင်၏ အချို့သော အမှတ်များအတွက် နစ်မြုပ်မှု တွက်ချက်မှု

ဖိအားခံထားရသော မျက်နှာပြင်အတွင်းရှိ မည်သည့် G အမှတ်အောက်ရှိ နိမ့်ဆင်းမှုကို တွက်ချက်ရန်၊ စတုဂံ ABCD ကို ပိုသေးသော စတုဂံ လေးခုအဖြစ် ခွဲပြီး G ၏ နိမ့်ဆင်းမှုကို ခွဲထားသော စတုဂံတစ်ခုချင်းစီကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော နိမ့်ဆင်းမှုများ၏ စုစုပေါင်းအဖြစ် ရရှိသည်။

ခိုင်မာသော အုတ်မြစ်များ သည် လျှော့လိုက်သော အုတ်မြစ်များကဲ့သို့ မတူညီသော နည်းလမ်းဖြင့် ထိုင်ကျခြင်း မရှိပါ၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့တွင် သီးခြားအချက်များ၏ ထိုင်ကျမှုကို ဖြစ်စေရန် မဖြစ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ခိုင်မာသော အုတ်မြစ်များ၏ ထိုင်ကျမှုကို တစ်စုတစ်စည်းတည်းအဖြစ် တွက်ချက်ပြီး၊ ခိုင်မာမှုအဆင့်အလိုက် ပျမ်းမျှ ထိုင်ကျမှုတန်ဖိုးကို မတူညီသော နည်းဖြင့် တွက်ချက်ရသည်။ အကြောင်းမှာ အုတ်မြစ်၏ ခိုင်မာမှုအပေါ် မူတည်၍ အုတ်မြစ်အောက်ခြေရှိ ဖိအား ဖြန့်ဝေမှုကွာခြားသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

စတုရန်းပုံသဏ္ဌာန် သို့မဟုတ် စတုဂံသေးသေးပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော တောင့်တင်းအုတ်မြစ်များအတွက် a < 2_b_ ဖြစ်သည့်အခါ အလယ်မှတ် G ၏ အနည်ထိုင်ခြင်း sG ကိုတွက်ချက်ပြီး၊ အုတ်မြစ်၏ ယေဘုယျ အနည်ထိုင်ခြင်း s = 3/4 sG ဟု သတ်မှတ်သည်။ ရှည်လျားသော စတုဂံ သို့မဟုတ် အတွဲပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော တောင့်တင်းအုတ်မြစ်များအတွက် အဆုံးမှတ် E၊ အလယ်မှတ် G နှင့် ၎င်းတို့အကြား အကွာအဝေး၏ အလယ်ပိုင်းရှိ M မှတ်တို့၏ အနည်ထိုင်ခြင်းကို အုတ်ခြေ၏ ရှည်လျားသော အ축တလျှောက် တွက်ချက်ပြီး ပျမ်းမျှတန်ဖိုးကို ယူသည်။

Van Hamme ၏အဆိုအရ ပိုမိုတိကျသော ကျုံ့ဝင်မှုတွက်ချက်မှုမှာ “သွင်ပြင်လက္ခဏာရှိသော အမှတ် P” ကို အခြေခံသင့်ပြီး၊ ၎င်းသည် အလယ်ဝင်ရိုးများမှ အကွာအဝေးတွင် တည်ရှိသည်

အလယ်ပိုင်း အ축များမှဖြစ်သည်။ Van Hamme ၏ အမြင်အရ အုတ်မြစ်၏ အချို့ သတ်မှတ်ထားသော မှတ်များ၏ အနည်ထိုင်မှုသည် အုတ်မြစ်အောက်ခြေရှိ တင်းအား ဖြန့်ဝေမှု ပုံစံနှင့် သက်ဆိုင်မှုမရှိပေ။ ဤမှတ်များအတွက် အနည်ထိုင်မှုကို အုတ်မြစ်အောက်ခြေရှိ တင်းအားဖြန့်ဝေမှုသည် တစ်ညီတည်းဖြစ်သည်ဟု ယူဆကာ တွက်ချက်နိုင်သည်။ တစ်ညီတည်းသော ဝန်တင်မှုခံရသည့် တောင့်တင်းအုတ်ခြေတစ်ခုအတွက်၊ အုတ်ခြေ၏ အောက်ခြေရှိ တင်းအား ဖြန့်ဝေမှုသည် မညီညာဘဲ အနားသို့ ရောက်လေလေ တိုးလာသော်လည်း၊ ထိုသို့ဖြစ်သော်လည်း အုတ်ခြေ၏ အနည်ထိုင်မှုသည် ထူးခြားမှတ် P ၏ အနည်ထိုင်မှုနှင့် တူညီသည်။ z အနက်တွင် ရှိသော၊ အရှည် a၊ အကျယ် b ရှိသည့် စတုဂံမျက်နှာပြင်၏ ထူးခြားမှတ် P အောက်ရှိ p0 တစ်ညီတည်း ဝန်တင်မှုကြောင့် ဖြစ်သော တင်းအားများကို Jelinek က ပြုစုထားသည့် ဇယား 1 ကို အသုံးပြု၍ တွက်ချက်နိုင်သည်။

အနက် z တွင် P ဟူသော သတ်မှတ်ချက်တစ်ခုအောက်ရှိ σzP ဖိအားသည် σzP = (σz/p0)·p0 ဖြစ်ပြီး၊ ဤတွင် p0 သည် မြေဆီလွှာ၏ ထပ်ဆောင်းဝန်ဖြစ်သည်။

ဇယား 1။ အခြေခုံ၏ အနက် z နှင့် အကျယ် b ၏ အချိုးအစား၊ ထို့ပြင် အလျား a နှင့် အကျယ် b ၏ အချိုးအစားပေါ်မူတည်၍ လက္ခဏာပြ အမှတ် P အောက်ရှိ ဖိအားများအတွက် σz/p တန်ဖိုးများ

မြေဆီလွှာ၏ အပေါက်ဖြစ်ညွှန်းကိန်း ပြောင်းလဲမှုအပေါ် အခြေခံသော ထိုင်ကျမှု တွက်ချက်ခြင်း

e0 ဖြင့် မြေဆီလွှာအလွှာမှ ထုတ်ယူထားသော မနှောင့်ယှက်ခံရသည့် နမူနာ၏ အပေါက်ဖြစ်ညွှန်းကိန်းကိုလည်းကောင်း၊ ei ဖြင့် σ1 (ပုံ 4a) ဝန်အောက်တွင် အီဒိုမီတာ၌ အပြည့်အဝ ကွန်ဆိုလီဒေးရှင်း ပြီးနောက် ထိုနမူနာ၏ အပေါက်ဖြစ်ညွှန်းကိန်းကိုလည်းကောင်း သတ်မှတ်ပါက၊ ဝန်ပေါင်း Δ_σ_ ၏ သက်ရောက်မှုအောက်တွင် အစပိုင်း မြေထုထည် လျော့နည်းခြင်းသည် ပေါက်အလွတ်လျော့နည်းခြင်းနှင့် သို့မဟုတ် မြေဆီလွှာ၏ အပေါက်ဖြစ်ညွှန်းကိန်းနှင့် ကိုက်ညီသည်။

Δ_e_ = e0 – e1

ပုံ 4. မြေ၏ ပေါက်ဖော်ကိန်း ပြောင်းလဲမှုအပေါ် အခြေခံသော ကျဆင်းမှု တွက်ချက်ခြင်း

မြေဆီလွှာနမူနာ၏ အစပိုင်း ပမာဏမှာ

သီးသန့်တင်ကျမှု Δ_s_၊ ဆိုလိုသည်မှာ မြေဆီလွှာပမာဏယူနစ်တစ်ခုလျှင် တင်ကျမှု 1+e0 သည်

Δ_s_ =(e0–e1) / (1+e0)

ထူထဲမှု dz ရှိသော အခြေခံအလွှာ၏ ကျုံ့ကျမှုသည် ပုံ 4b အရ ဖြစ်သည်

Δ_s_ dz=(e0–e1) / (1+e0)  dz

အထူ H ရှိသော အလွှာ၏ နိမ့်ကျမှုသည်

p ကို မြေဆီလွှာ၏ ကိုယ်ပိုင်အလေးချိန်ကြောင့် z အနက်တွင် ရှိသော ဖိအားဟု သတ်မှတ်လျှင်၊ ၎င်းသည် edometer တွင် ဝန် σ0 နှင့် ကိုက်ညီသည်၊ Δp ကို အဆောက်အဦကြောင့် မြေဆီလွှာ၏ ထပ်ဆောင်းဝန်မှ ဖြစ်သော ဖိအားဟု သတ်မှတ်လျှင်၊ ၎င်းသည် edometer တွင် ဝန်တိုးမှု Δ_σ_ နှင့် ကိုက်ညီသည်၊ p1 ကို မြေဆီလွှာ၏ ကိုယ်ပိုင်အလေးချိန်နှင့် ထပ်ဆောင်းဝန်၏ သက်ရောက်မှုအောက်ရှိ စုစုပေါင်း ဖိအားဟု သတ်မှတ်လျှင်၊ ၎င်းသည် edometer တွင် စုစုပေါင်းဝန် σ1 နှင့် ကိုက်ညီသည်၊ အောက်ပါပုံစံကို အောက်ပါအတိုင်း ရေးနိုင်သည်

မြေ၏ ထပ်ဆင့်ဝန်ကြောင့် ဖိအားပုံ၏ ဧရိယာကို A ဟု ဖော်ပြပါက၊ A = Δ_pH_ (ပုံ 4b ရှိ ရှာဖွေဖော်ပြထားသော ဧရိယာ) ဖြစ်ပြီး၊ ဤနေရာတွင် Δ_p_ သည် အလွှာအလယ်ပိုင်းတွင် ထပ်ဆင့်ဝန်ကြောင့် ဖြစ်သော ဖိအားဖြစ်သည်

a=Δ_e_/Δ_p_၊ ထပ်ဆင့်ဝန်ကြောင့် ဖြစ်သည့် သက်ဆိုင်ရာ ဖိအားနှင့် နှိုင်းယှဉ်ထားသော အပေါက်ပါဝင်မှုကိန်းအချိုးကွာခြားမှု Vc = (1+e0)/a၊ ကို ဤသို့ ရေးနိုင်သည်

သို့မဟုတ် s = A/Vc [cm]

မြေသည် အလွှာများစွာဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပါက အလွှာတစ်ခုချင်းစီအတွက် s ဟူသော နစ်မြုပ်မှုကို တွက်ချက်သည်။ တစ်ခုချင်းစီ၏ နစ်မြုပ်မှုပေါင်းလဒ်သည် စုစုပေါင်း နစ်မြုပ်မှု Σ_s_ ကို ပေးသည်။