Ważne ostrzeżenie: Jest to historyczny tekst archiwalny, a nie aktualna specyfikacja maszyny, kalkulacja zdolności produkcyjnej, ocena ryzyka ani instrukcja obsługi. Modele, wzory, współczynniki, wymiary, moce, prędkości, akcesoria tnące i środki ochronne należy sprawdzić zgodnie z obowiązującymi przepisami, dokumentacją producenta i rzeczywistymi warunkami produkcji.
Niniejszy tekst nie stanowi oferty maszyn ani narzędzi firmy Savo Kusić. Aktualna oferta skupia się na oknach, drzwiach i rozwiązaniach z nimi związanych.
Kombinowana maszyna do parkietu
Do produkcji parkietu wykorzystywana jest kombinowana maszyna do parkietu i prostownica do parkietu.
Kombinowana maszyna do parkietu przeznaczona jest do czterostronnej obróbki desek parkietowych. Składa się z korpusu, stołu, dwóch głowic poziomych i dwóch pionowych z nożami, które są umieszczone bezpośrednio na wałach silnika elektrycznego, które są zamocowane na ruchomych wspornikach, przenośnika łańcuchowego służącego do przemieszczania materiału, bunkra załadunkowego, zderzaków ochronnych, które jednocześnie służą jako odbiorniki urządzeń ssących. Maszyna do produkcji parkietów marki PARK - 1 (rys. 1) posiada następujące parametry techniczne:
- Szerokość obrabianego materiału od 35 do 120 mm
- Grubość obrabianego materiału od 10 do 20 mm
- Prędkość ruchu materiału 6,0; 9,0; 12,0; 18,0 m/min
- Liczba obrotów głowic z nożami 3000 obr./min
- Średnica głów z nożami 180 mm
- Długość ostrza 160 mm
- Średnica frezu 180 mm
- Szerokość frezowania 20 mm
- Numer trójfazowego silnika elektrycznego do głowic z nożami 4
- Moc silnika elektrycznego 2,2 kW
- Liczba silników elektrycznych do przenoszenia materiałów 4
- Siła tych silników elektrycznych 1,3; 2,0; 2,5; 3,0 kW
- Liczba obrotów silnika elektrycznego na minutę 500; 750; 1000; 1500.
Zdjęcie 1: Maszyna do produkcji desek parkietowych PARK - 1
Maszyna do poziomowania parkietu
Prościarka do parkietu przeznaczona jest do wyrównywania frontów desek parkietowych z dwóch stron i jednoczesnego tworzenia na nich piór i wpustów. Deski parkietowe przygotowane do licowania umieszczane są w specjalnym bunkrze, skąd trafiają na przenośnik taśmowy, a następnie ich licówki są wyrównywane na dwóch piłach tarczowych na poziomych wałach, które są jednocześnie wałami silników elektrycznych. Następnie deski parkietowe trafiają pod piły zamontowane na wałach pionowych silników elektrycznych, gdzie wykonywany jest rowek. Maszyna ta składa się z korpusu, podpory nieruchomej i ruchomej, na której znajdują się silniki elektryczne 4 napędzające osprzęt tnący, przenośnik taśmowy do przemieszczania materiału, silnik elektryczny poruszający ten pas oraz silnik elektryczny uruchamiający podporę. Wyrównywarka do parkietu PARK-2 (rys. 2) posiada następujące parametry techniczne:
- Maksymalna grubość obrabianego materiału 45 mm
- Maksymalna szerokość obrabianego materiału 120 mm
- Długość obrabianego materiału od 165 do 1000 mm
- Liczba obrotów głowic tnących 2900 obr./min
- Prędkość ruchu materiału 5,0; 7,5; 10,0; 15,0 m/min
- Moc trójfazowego silnika elektrycznego głowic tnących na 2,2 kW
- Moc silnika elektrycznego do przemieszczania materiału 0,7 i 1,2 kW
- Średnica pił przecinających czoło 350 mm
- Średnica pił wykonujących rowki 200 mm
Obraz 2: Maszyna do parkietu PARK - 2
Szlifierki do wygładzania powierzchni stosuje się w przypadku konieczności lakierowania desek powłokami przezroczystymi (drzwi dębowe i bukowe, płyty z okleiną z drewna szlachetnego).
Historyczne wzorce produktywności
Przybliżoną produktywność maszyn w ciągu jednej zmiany można określić według następujących wzorców:
Dla strugarek fugujących: P = 480 i Kd Kst/Lm, gdzie P jest wydajnością maszyny w sztukach elementów w ciągu jednej zmiany; i - prędkość ruchu materiału, m/min; Kd - współczynnik wykorzystania dnia roboczego dla maszyn z ręcznym przemieszczaniem materiału, który wynosi 0,9 - 0,93; Kst - współczynnik wykorzystania maszyny przy długości elementów do 0,5 m — 0,7; dla elementów do 1 m wynosi od 0,7 do 0,8; dla elementów do 2 m wynosi od 0,8 do 0,9; L - długość elementów; m - średnia liczba przejść elementów podczas fugowania.
Dla strugarek do obróbki szerokich boków: P = 480ifmKdKst / L, gdzie P - wydajność maszyny w kawałkach elementów w ciągu jednej zmiany; i - prędkość ruchu materiału, m/min; f - współczynnik poślizgu, 0,9 - 0,92; m - liczba elementów przechodzących jednocześnie przez maszynę; Kd – współczynnik wykorzystania dnia roboczego, który wynosi 0,9; Kst – współczynnik wykorzystania maszyny, który wynosi 0,9; L - długość elementu, m. Dla strugarek czterostronnych: P = 480ifKdKst / L. Oznaczenia i rozmiary są takie same jak dla strugarek do obróbki szerokich boków.
Dla frezarek: P = 480 i Kd Kst/L, gdzie P – produktywność w ciągu jednej zmiany, sztuk elementów; i - prędkość ruchu materiału, m/min; Kd- współczynnik wykorzystania dnia roboczego, 0,9 do 0,98; Kst - współczynnik wykorzystania maszyny 0,5 do 0,8 przy obróbce według szablonu; L - długość frezowania elementów, cm.
Do frezarki do zatykania i dłutowania (z ręcznym przemieszczaniem materiału).
P = 480 im Kd Kst /j L, gdzie P – wydajność w ciągu jednej zmiany, sztuki elementów; i - prędkość ruchu materiału, m/min; m - liczba elementów przetwarzanych jednocześnie; j - liczba twarzy, na których wykonana jest czapka; L - długość podróży roboczej pociągu, m; Kd- współczynnik wykorzystania maszyny wynoszący 0,5 - 0,6; Kst- współczynnik wykorzystania maszyny wynosi 0,5 - 0,6.
Noże płaskie z ostrzem prostym do obróbki drewna na strugarkach i frezarkach produkowane są w trzech rodzajach:
Noże i głowice obrotowe
Typu I - cienkie bez nacięć (rys. 3, a), typy II i III - grube z nacięciami na śruby napinające (rys. 3, b).
Obraz 3: Noże do strugów płaskich
Osprzętem tnącym frezarki są noże i głowice obrotowe. Noże posiadają otwór do mocowania na wrzecionie tokarki, a głowice obrotowe posiadają w dolnej części stożek osadzony na specjalnej podporze lub wale podporowym, do którego mocowane są za pomocą nakrętek.
Noże dzielą się na cylindryczne, do rowkowania i do kształtowania, w których istnieje możliwość wymiany noży. Głowice obrotowe dzielą się na głowice z podcinakiem i bez podcinaka. Najczęściej stosowane są głowice bez podcinaka. Liczba noży przy ręcznym przesuwaniu materiału, który jest obrabiany z prędkością 6 - 8 m/min, powinna wynosić od 2 do 5.
Frezy z wieloma nożami nadają się do tokarek o wysokiej wydajności z mechanicznym ruchem materiału. Frezarki bardzo często powstają w warsztatach mechanicznych samych firm zajmujących się obróbką drewna.