Οι κόλλες που χρησιμοποιούνται για την κόλληση ξύλου πρέπει να είναι επαρκώς σταθερές στο νερό, ανθεκτικές στη μυκητιασική μόλυνση και να έχουν υψηλή αντοχή της άρθρωσης που σχηματίζουν. Αυτή η αντοχή πρέπει να φτάνει μέχρι την τελική αντοχή σε διάτμηση του κολλημένου ξύλου.
Διαίρεση κόλλας ανάλογα με την προέλευση
Ανάλογα με την προέλευσή τους, οι κόλλες χωρίζονται σε τρεις ομάδες:
- ζωικά, τα οποία παρασκευάζονται από πρωτεΐνες ζωικής προέλευσης (γάλα, αίμα, οστά και δέρμα ζώων). Αυτή η ομάδα περιλαμβάνει κόλλες οστών (tutkalo), δέρμα, λευκωματίνη και καζεΐνη.
- φυτικά, τα οποία παρασκευάζονται από άμυλο και φυτικές πρωτεΐνες (σπόροι φασολιών, βέτιβερ, μαγιά σόγιας, ηλιόσποροι κ.λπ.). Σε αυτή την ομάδα ανήκει και η κόλλα αμύλου.
- συνθετικό, που λαμβάνεται χημικά από φαινόλη, φορμαλδεΰδη και καρβαμίδιο.
Σταθερότητα στο νερό και συμπεριφορά στη θερμοκρασία
Οι κόλλες χωρίζονται σε πολύ σταθερές στο νερό, σταθερές στο νερό και μη σταθερές στο νερό. Οι κόλλες υψηλής αντοχής στο νερό αντέχουν στις επιπτώσεις του νερού σε θερμοκρασία100oC χωρίς σημαντική μείωση της συγκολλητικής αντοχής (κόλλες φαινόλης-φορμαλδεΰδης). Αδιάβροχες κόλλες υπό την επίδραση νερού με θερμοκρασία18να20Οι oC γενικά δεν μειώνουν σημαντικά την αντοχή της κόλλας (ρητίνες ουρίας και κόλλες λευκώματος). Οι ασταθείς κόλλες στο νερό χάνουν την κολλητική τους ισχύ υπό την επίδραση του νερού (κόκαλο, δέρμα, καζεΐνη-αμμωνία). Οι κόλλες χωρίζονται επίσης σε θερμοδραστικές ή μη αναστρέψιμες και θερμοπλαστικές ή αναστρέψιμες. Οι θερμοδραστικές κόλλες μετατρέπονται υπό την επίδραση της θερμοκρασίας σε μια σκληρή, αδιάλυτη και μη αναστρέψιμη ουσία (ουρία και ρητίνη μελαρνίνης). Υπό την επίδραση της θερμότητας, οι θερμοπλαστικές κόλλες λιώνουν, και μετά την ψύξη σκληραίνουν και δεν αλλάζουν τη χημική τους φύση (ιστός οστών και δέρματος). Οι θερμοπλαστικές κόλλες χρησιμοποιούνται κυρίως, ιδιαίτερα η κόλλα ξυλουργού και η κόλλα δέρματος. Για την παραγωγή αδιάβροχου κόντρα πλακέ χρησιμοποιούνται θερμοδραστικές κόλλες.
Ποιότητα κόλλας ξυλουργού
Η ποιότητα της κόλλας ξυλουργικής καθορίζεται από τη διαλυτότητα, την υγρασία, τη διόγκωση, το κολλοειδές της, την ικανότητα να αφρίζει, να σκληραίνει, να σαπίζει, τη δύναμη συγκόλλησης και την αντοχή της κόλλας.
Προετοιμασία και αποθήκευση ταινίας ξυλουργού
Η διαλυτότητα της κόλλας καθορίζεται από τη θερμοκρασία του νερού. Σε θερμοκρασίες κάτω από 25oC, η κόλλα δεν διαλύεται. Επομένως, η διόγκωση του ξηρού στόκου σε πλακάκια και στόκο ψαριών μπορεί να γίνει μόνο σε θερμοκρασία πάνω από 25oC. Πάνω από 70 - 80oC, η ζύμη δεν πρέπει να θερμαίνεται.
Η υγρασία της τσόχας δεν πρέπει να είναι πάνω από 15 - 17%, επομένως αποθηκεύεται σε ξηρούς χώρους με καλό αερισμό. Το τσόχα με υγρασία πάνω από το 20% φθείρεται γρήγορα (σαπίζει) και χάνει την κολλητική του ικανότητα. Η περιεκτικότητα σε υγρασία του πολτού προσδιορίζεται με τον ίδιο τρόπο όπως η περιεκτικότητα σε υγρασία του ξύλου.
Ο στόκος ξυλουργού είναι πολύ υγροσκοπικός. Μπορεί να απορροφήσει νερό 10 - 15 φορές το βάρος του. Η μέθοδος παρασκευής του βασίζεται σε αυτό το χαρακτηριστικό του tutkal. Το κουρκούτι στα πλακάκια, τοποθετημένο σε καθαρό δοχείο, χύνεται με βρασμένο νερό σε θερμοκρασία 25 - 30 oC και έτσι διατηρείται για 10 - 12 ώρες. Σε αυτό το διάστημα, η ζύμη απορροφά τη μέγιστη ποσότητα νερού που χρειάζεται για την παρασκευή της. Η ζύμη, φουσκωμένη με αυτόν τον τρόπο, τοποθετείται σε δοχείο με διπλό πάτο και θερμαίνεται σε θερμοκρασία 70 - 80 oC. Αν σχηματιστεί πολύς αφρός στην επιφάνεια κατά τη διάρκεια της θέρμανσης, η ζύμη πρέπει να βράσει για 5 -10 m λεπτά και μετά να αφαιρεθεί ο αφρός. Ωστόσο, συνήθως δεν πρέπει να αφήνουμε τη ζύμη να βράσει, καθώς χάνει το ιξώδες και την κολλητική της ικανότητα.
Η σήψη (φθορά) είναι μια από τις αρνητικές ιδιότητες του ξυλοπολτού. Επομένως, η έτοιμη ζύμη πρέπει να διατηρείται σε θερμοκρασία 5 - 10 oC για να μην χαλάσει. Μία από τις σημαντικές ιδιότητες του κόμπου του ξυλουργού είναι η ικανότητά του να μεταβάλλεται σε κατάσταση pictium. Ένα κερί υψηλής συγκέντρωσης μεταβαίνει σε κατάσταση πίκτου σε υψηλότερες θερμοκρασίες από ένα κερί χαμηλής συγκέντρωσης. Οι πολύ λεπτές πλέξεις αλλάζουν ασθενώς ή σχεδόν καθόλου στην εικόνα. Τέτοιες κόλλες δεν είναι κατάλληλες για υψηλής ποιότητας κόλληση ξύλου. Η βασική ιδιότητα της διαλυμένης κόλλας, η κολλητότητα, εξαρτάται από το βαθμό συγκέντρωσής της. Ο βαθμός συγκέντρωσης καθορίζεται από την ποσότητα νερού στο διάλυμα του στόκου.
Αξιολόγηση της ποιότητας της άρθρωσης και του τρόπου συγκόλλησης
Η φύση της επιφάνειας διάτμησης των τυπικών δοκιμαστικών σωλήνων καθορίζει την ποιότητα της κόλλησης ξύλου. Εάν το κούρεμα γίνεται στο ξύλο, τότε η ποιότητα της κόλλησης είναι η καλύτερη, αν είναι στο ξύλο και στην ύφανση, η ποιότητα είναι χειρότερη και το χειρότερο είναι αν το κούρεμα γίνεται στην ίδια την ύφανση.
Εκτός από την ποιότητα της τσόχας και την κολλητικότητα της, η λειτουργία κόλλησης έχει μεγάλη επίδραση στην αντοχή της κόλλησης του ξύλου. Στον πίνακα. Δίνονται τρόποι προσανατολισμού 1 συγκόλλησης.
| Λειτουργίες | Θερμοκρασία εργαστηρίου, βαθμοί | Συγκέντρωση κόλλας | Περίοδος πριν το πάτημα, min | Πίεση, kg/cm2 |
|---|---|---|---|---|
| Κόλλα πηχάκια | 25 | 25-30 | 2 | 4-5 |
| Κόλληση συνδέσεων με σφήνες | 25-30 | 30-33 | 3 | 8-10 |
| Επένδυση και κόλληση στοιχείων | 30 | 32-40 | – | 8-10 |
| Καπλαμάς με λεπτό καπλαμά | 25-30 | 35-40 | 8-15 | 6-8 |
Στο δωμάτιο όπου γίνεται η κόλληση, η θερμοκρασία δεν πρέπει να είναι χαμηλότερη από25oC. Τα ρεύματα και τα ρεύματα ψυχρού αέρα που δημιουργούνται από μηχανές επεξεργασίας ξύλου υψηλής ταχύτητας που βρίσκονται κοντά θα πρέπει να αποφεύγονται. Η μείωση της θερμοκρασίας των επιφανειών που πρόκειται να κολληθούν μπορεί να προκαλέσει μείωση της αντοχής του συνδέσμου συγκόλλησης.
Η προθέρμανση των στοιχείων που πρόκειται να κολληθούν βελτιώνει τη διαδικασία κόλλησης.
Η αντίσταση του τυπικού διαλύματος κόλλας κατά της σήψης (ωίδιο) σε25Το oC ανέρχεται σε τέσσερις ημέρες για τον καλύτερο τύπο οστέινου πλέγματος, τρεις ημέρες για τους τύπους I, II και III. Η αντίσταση του τυπικού διαλύματος ιστού δέρματος είναι για τέσσερις ημέρες και για τον καλύτερο τύπο Ι τρεις ημέρες, πέντε ημέρες για τον τύπο II - τέσσερις ημέρες και για τον τύπο III πέντε ημέρες σε θερμοκρασία25ο.
Η απόλυτη αντοχή στη διάτμηση των κολλημένων δειγμάτων είναι για τη δερμάτινη ύφανση, για το καλύτερο και για τον 1ο τύπο100 kg/ cm2, για τον τύπο II75 kg/ cm2και για τον τύπο III60 kg/ cm2. Για τον μυελό των οστών, η απόλυτη διατμητική αντοχή των κολλημένων δειγμάτων είναι για τον καλύτερο τύπο90 kg/ cm2, για τον τύπο Ι80 kg/ cm2, για τον τύπο II55και για III45 kg/ cm2.
Κόλλα καζεΐνης
Η κόλλα καζεΐνης σε σκόνη είναι ένα μείγμα καζεΐνης, σβησμένου ασβέστη, ορυκτών αλάτων (φθοριούχο νάτριο, σόδα, θειικός χαλκός κ.λπ.) και πετρελαίου. Χρησιμοποιείται για τη συγκόλληση ξύλινων στοιχείων, ξύλου και υφασμάτων, χαρτονιού κ.λπ. Σύμφωνα με την ποιότητα των βασικών υλικών και τον τρόπο παραγωγής, υπάρχουν δύο είδη κόλλας καζεΐνης: έξτρα (Β-107) και συνηθισμένο (ΟΒ).
Αυτή η κόλλα πρέπει να έχει την όψη μιας ομοιογενούς σκόνης χωρίς ξένες ακαθαρσίες, έντομα, προνύμφες και ίχνη μούχλας και δεν πρέπει να μυρίζει σήψη. Όταν αναμειγνύεται1κλάσμα βάρους αυτής της κόλλας i2,1μέρη κατά βάρος νερού για μία ώρα στη θερμοκρασία15-20oC, προκύπτει ένα ομοιογενές διάλυμα, το οποίο δεν περιέχει σβώλους και το οποίο είναι κατάλληλο για κόλληση.
Κατά τη συγκόλληση κατασκευών μηχανικής, που λειτουργούν σε συνθήκες μικρότερων διαφορών θερμοκρασίας και λιγότερης υγρασίας, προστίθεται σε αυτή την κόλλα τσιμέντο Portland.400(έως βάρος75%του βάρους της σκόνης) προκειμένου να αυξηθεί η αντοχή της στο νερό και να μειωθεί το κόστος της. Για την κόλλα καζεΐνης μεγάλη σημασία έχει η κολλητική της ικανότητα, δηλαδή ο χρόνος κατά τον οποίο διατηρεί την κολλώδη της, η οποία είναι ευνοϊκή για πρακτική εργασία. Η λύση αυτής της κόλλας, το επιπλέον είδος χρειάζεται αργότερα24Για να έχει την όψη ελαστικής πικτικής μάζας, το διάλυμα κόλλας τύπου OB θα πρέπει να έχει συγκολλητικότητα εργασίας τουλάχιστον4ώρα αφού αναμειχθεί με νερό.
Η οριακή αντοχή των κολλημένων συνδέσεων τέφρας και δρυός πρέπει να είναι τουλάχιστον100 kg/ cm2για τον τύπο της κόλλας επιπλέον, όταν δοκιμάζεται σε στεγνή κατάσταση,70 kg/ cm2 - μετά24ώρες βύθισης στο νερό. για τον τύπο OB -70 kg/ cm2όταν δοκιμάζεται σε ξηρή κατάσταση i50 kg/ cm2μετά24ώρες βύθισης στο νερό. Η δοκιμή των δεικτών ποιότητας αυτής της κόλλας πραγματοποιείται σε εργαστήρια.
Όταν κολλάτε με κόλλες καζεΐνης, η πίεση στις πρέσες κυμαίνεται από2να15 kg/ cm2ανάλογα με το είδος της εργασίας για την οποία προορίζεται το στοιχείο.
Όταν αυτή η κόλλα περιέχει πέτρες ή καυστική σόδα, δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για να κολλήσει εκείνα τα είδη ξύλου που έχουν τανίνη στη σύνθεσή τους, όπως η βελανιδιά.
Συνθετικές κόλλες
Οι συνθετικές κόλλες είναι πλήρως ανθεκτικές στο νερό. Χρησιμοποιούνται κυρίως κόλλες φαινοφορμαλδεΰδης ψυχρού πολυμερισμού τύπου KB -3και Β -3. Στη σύνθεση του Β -3υπάρχει10μέρη ρητίνης Β, ένα μέρος διαλυτικό και2μέρη της γέμισης για σκλήρυνση.
Οι κόλλες φαινολφορμαλδεΰδης παρασκευάζονται ως εξής: η ρητίνη Β τοποθετείται σε καθορισμένη ποσότητα σε δοχείο ανάμειξης κασσίτερου όπου διατηρείται η θερμοκρασία15-20oC, στη συνέχεια προστίθεται το αραιωτικό και αναμειγνύεται αργά μέχρι να ληφθεί μια ομοιογενής σύνθεση. Μετά από αυτό, το πληρωτικό ωρίμανσης προστίθεται και αναμειγνύεται10-15 minuta. Η κόλλα που κατασκευάζεται με αυτόν τον τρόπο θα πρέπει να φυλάσσεται σε ψυγείο, το οποίο είναι στην πραγματικότητα ένα δοχείο από το οποίο διέρχεται τρεχούμενο νερό. Για την κόλληση ξύλου χρησιμοποιούνται επίσης κόλλες καρβαμιδίου, το κύριο συστατικό των οποίων είναι η ρητίνη καρβαμιδίου, η οποία λαμβάνεται από συνθετικό καρβαμίδιο και φορμαλδεΰδη. Όταν κολλάτε με αυτές τις κόλλες, το ξύλο πρέπει να έχει την υψηλότερη υγρασία12%. Από τις κόλλες ούρων-φορμαλδεΰδης, πρέπει να τονιστεί η κόλλα Κ-.7, που αποτελείται από ρητίνη MF-17, σκληρυντικό,10%διάλυμα οξαλικού οξέος (από7,5να14μέρη κατά βάρος) και πληρωτικά αλεύρου ξύλου.
Για σχετικά θέματα, δείτε ιδιότητες ξύλου, υγρασία ξύλου και φυσική ξήρανση ξύλου. Εάν σχεδιάζετε νέα κουφώματα, συναντήστε προσαρμοσμένα ξύλινα παράθυρα ή υποβάλετε ένα αίτημα για προσφορά.