Για μεγαλύτερα φορτία και ανοίγματα, τα τμήματα δοκών λαμβάνονται με υπολογισμό, τα οποία είναι δύσκολο να ληφθούν στα απαιτούμενα μήκη. Σε τέτοιες περιπτώσεις, πρέπει κανείς να στραφεί σε πολύπλοκες κατασκευές. Οι κατασκευές που περιγράφονται στα 1 και 2 είναι εξ ολοκλήρου χειροτεχνίες. Ταυτόχρονα, η χρήση σύγχρονων μέσων σύνδεσης είναι αρκετά κατάλληλη.
1. Δοκός που συνδέεται με δοκούς
Δύο δοκοί κάθε φορά, και μερικές φορές τρεις δοκοί κάθε φορά κατά την κατασκευή γεφυρών, τοποθετούνται το ένα πάνω στο άλλο και στη συνέχεια συνδέονται αμοιβαία με πείρους και βίδες. Το κατά πόσο μια τέτοια διατομή θα επιτύχει τη φέρουσα ικανότητα μιας αντίστοιχης πλήρους διατομής εξαρτάται από την απόδοση του εγκεφάλου, τον βαθμό υγρασίας του υλικού και την ποιότητα της κατασκευής. Αυτό δεν θα συμβεί ποτέ πλήρως. Σύμφωνα με το πρότυπο DIN, η ροπή αντίστασης για δύο δοκούς είναι W=0,85bh__2_/6_, και για τρεις δοκούς ανέρχεται σε W=0,7bh__2_/6._ Για τις γέφυρες, αυτοί οι συντελεστές μειώνονται σε0,8, δηλαδή0,6. Κατά τον υπολογισμό της παραμόρφωσης, υποθέστε ότι η ροπή αδράνειας για δύο δοκούς είναι I=0,6bh__3_/12_, και για τρεις δοκούς I=0,3bh__3_/12._ Οι βίδες, σε περίπτωση συρρίκνωσης του ξύλου, να σφίγγονται στον κατάλληλο βαθμό.
Εικόνα 1: Μια δοκός που συνδέεται με δοκούς, που χρησιμοποιείται ως υποδομή σε μια κατασκευή ημιώροφου.
Για τα ορθογώνια ξυλουργικά ξυλουργικά, τα οποία είναι πάντα από ξύλο δρυός, το καταλληλότερο βάθος κοπής είναι1/8να1/10ύψος μεμονωμένων δοκών. οι ίνες του μυελού και οι ίνες των δοκών πρέπει να κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση.
Για να αποφευχθεί η κάμψη προς τα κάτω, οι δοκοί με τους εγκεφάλους δίνουν μια προεξοχή ή βέλος προς τη μέση του ανοίγματος πριν από την τελική συναρμολόγηση. Οι δοκοί συνδέονται μεταξύ τους με βίδες, και η αυλάκωση των υποδοχών γίνεται σε μία φάση εργασίας με μηχανή αυλάκωσης αλυσίδας. Στο σχ. Το 1 δείχνει μια δοκό με σχισμές που χρησιμοποιούνται για την υποδομή στην κατασκευή του ημιώροφου. Οι δοκοί με τιράντες κατασκευάζονται μέχρι το εύρος 15 m.
Οι δοκοί με εγκέφαλο πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο κατ’ εξαίρεση, αφού όλοι οι τύποι, εκτός από τη σχετικά χαμηλή φέρουσα ικανότητα, απαιτούν πολλή δουλειά και μεγάλη κατανάλωση υλικού. Είναι σημαντικό οι παραμορφώσεις που προκαλούνται από το φορτίο να είναι όσο το δυνατόν μικρότερες.
2. Κρεμάστρα, στήριξη και υποστηριζόμενη κρεμάστρα
Σε περίπτωση που η κανονική διατομή της δοκού είναι ανεπαρκής και υπάρχει αρκετός χώρος στο επίπεδο της στην κάτω ή στην πάνω πλευρά (π.χ. σε καρέκλες οροφής, γέφυρες, σκαλωσιές κ.λπ.), υπάρχει η δυνατότητα τοποθέτησης _κρεμάστρας ή. στήριγμα ή συνδυασμός κρεμάστρας και στήριξης. Λαμβάνοντας υπόψη τον αριθμό των σημείων στα οποία πραγματοποιείται η ανάρτηση ή η στήριξη, υπάρχουν οι απλές και διπλές κρεμάστρες, ή απλές και διπλοί στηρίξεις. Κατά τον υπολογισμό μιας απλής κρεμάστρας (εικ. 2), θεωρείται ότι τόσο το μισό όσο και το _αρθρικό είναι το μισό ή το _αρθρικό. εκτείνονται και μεταφέρονται στα ρουλεμάν κατά το ήμισυ του φορτίου το οποίο, ομοιόμορφα κατανεμημένο, επιδρά στην οριζόντια τάση. Στο σχ. Το 3 δείχνει τη σύνδεση μεταξύ κατακόρυφου και τάσης. Στο σχ. Το 4 δείχνει μια διπλή κρεμάστρα που αντιπροσωπεύει τη δομή στήριξης της οροφής (αριστερό μισό: στέγη με ζευκτά, δεξί μισό: στέγη με γείσα).
Εικόνες 2–5: Απλή και διπλή κρεμάστρα, σύνδεση κάθετων και τάνυσης και κόμπος τεγίδας, στήλης και εγκάρσιας ράβδου.
Ένα οριζόντιο ραβδί ανάμεσα σε δύο κατακόρυφα καλείται σταυρωμένος. Στο σχ. Το 5 δείχνει τον κόμβο όπου συναντώνται η εγκάρσια γραμμή, η στήλη και η εγκάρσια γραμμή. σε περίπτωση βαρέων φορτίων τοποθετείται κομβικό φύλλο. Στο στήριγμα, η δομή στήριξης βρίσκεται κάτω από τη δοκό που στηρίζεται σε ένα σημείο (εικ. 6) ή δύο σημεία (εικ. 7). Σε αυτή την περίπτωση, το οριζόντιο εξάρτημα (ώση) πρέπει να ληφθεί από το στήριγμα. Για να αυξήσετε την τάση, ο εναλλάκτης στην εικόνα 7 συνδέεται με αυτό με παξιμάδια και μπουλόνια. Η εικόνα 8 δείχνει μια υποστηριζόμενη κρεμάστρα, η οποία αντιπροσωπεύει έναν συνδυασμό μεταξύ κρεμάστρας και στήριξης. Για να μπορέσετε να κάνετε τα κοψίματα χωρίς να συνεχίσετε, η τάση πρέπει να είναι διπλή.
Εικόνες 6–8: Στήριξη ενός και δύο σημείων και υποστηριζόμενη κρεμάστρα.
3. Πλήρεις συνδετήρες
Συνδετήρες δοκών
Οι συμπαγείς δοκοί, διαμορφωμένες σύμφωνα με τις διατομές I των μεταλλικών κατασκευών, εμφανίζονται με τη μορφή δοκών ενωμένων με ράβδους, κολλημένες ή βερνικωμένες με καρφιά. Το ανώτερο όριο του εύρους είναι 15 m. Όσον αφορά το δομικό ύψος, παρόμοιο με τις χαλύβδινες κατασκευές, θα πρέπει να είναι στην περιοχή 1/8 έως 1/12. Η απλούστερη μορφή του νεύρου αντιπροσωπεύεται από ένα κατακόρυφα τοποθετημένο τάλπα, συνδεδεμένο με μπουλόνια και βίδες με ιμάντες (εικ. 9). Τα σκληρυντικά κατακόρυφα, τα οποία είναι κατασκευασμένα από παλιοσίδερα και τοποθετούνται μεταξύ των ιμάντων, θα πρέπει να αποφεύγονται για αυτά τα στηρίγματα, επειδή εμποδίζουν τη μείωση του ύψους όταν το ξύλο συρρικνώνεται και μπορεί να οδηγήσουν σε σχίσιμο νευρώσεων.
Εικόνα 9: Το απλούστερο σχήμα ραβδώσεων μιας συμπαγούς δέσμης δοκού.
Στο σχ.10εμφανίζεται μια απλή δοκός ανοιγμάτων14,04 m. Τα εξαρτήματα στις νευρώσεις καλύπτονται με κολλημένα κομμάτια κόντρα πλακέ. Οι νευρώσεις στερεώνονται με ενισχυτικά από ξύσματα δοκών κατά της διόγκωσης. Η απαιτούμενη πίεση κατά τη συγκόλληση των στοιχείων παρέχεται από βίδες που παραμένουν ακόμα στη δομή μετά τη σκλήρυνση της κόλλας για ασφάλεια. Η νεύρωση αποτελείται από δύο στρώσεις σανίδων, παχιά24-40 mm, που διασταυρώνονται και καρφώνονται μεταξύ τους. Για να γίνει σύνδεση με τα περισσότερα στοιχεία, χρησιμοποιούνται πείροι και βίδες ή καρφιά. Σε περίπτωση που οι ιμάντες αποτελούνται από πολλές σανίδες, η μετατόπισή τους προς τη νεύρωση αυξάνεται εάν οι σανίδες είναι πιο μακριά από τη νεύρωση. Η συμπιεσμένη ζώνη πρέπει να ελεγχθεί για λυγισμό. Στο σχ.11παρουσιάζεται ένα παράδειγμα σύμφωνα με τα ρωσικά πρότυπα.
Εικόνα10: Απλή δοκός ανοιγμάτων14,04 m.
Εικόνα11: Παράδειγμα συνδετικού δοκού σύμφωνα με τα ρωσικά πρότυπα.
Λιγότερη ακαμψία φαίνεται από τα κούφια στηρίγματα (εικ.12). Ο επάνω και ο κάτω ιμάντας σχηματίζουν κάθε μία απόξεση δοκού, η οποία μπορεί εύκολα να δώσει την απαραίτητη προεξοχή. Είναι χρήσιμο να εγκαταστήσετε ένα κεκλιμένο συμπιεσμένο στοιχείο κοντά στο κρεβάτι, το οποίο ακουμπάει στον κάτω και πάνω ιμάντα με μια εγκοπή. αυξάνει την ακαμψία της δοκού, αν και όχι πολύ.
Εικόνα12: Κοίλη υποστήριξη.
Συνδετικά τόξου
Στο σχ.13που φαίνεται είναι ένα συνδετικό για μια αποθήκη αποθήκευσης αλατιού στην Ολλανδία. Τα ποσά του εύρους54 m, η απόσταση του συνδετικού5,4 m. Η προένταση που επιτυγχάνεται με την κάμψη των κολλημένων σανίδων δεν έχει αισθητή επίδραση στη φέρουσα ικανότητα της κατασκευής. Η μείωση της ροπής αδράνειας και της ροπής αντίστασης για τα κολλημένα τμήματα δεν είναι απαραίτητη.
Εικόνα13: Συνδετικό τόξου για αποθήκη αποθήκευσης αλατιού στην Ολλανδία.
Στο σχ.14φαίνεται ένα ελαφρύ στήριγμα πλαισίου με τρεις συνδέσμους κατασκευασμένο με κόλληση. Οι νευρώσεις αποτελούνται από λωρίδες πλάτους18 cmνα20 cm, πάχος5 cm, τα οποία μετά το στέγνωμα κολλούνται μεταξύ τους και στον κάτω και πάνω ιμάντα με κόλλα καυρίτη με κίτρινο πρόσθετο ψυχρής σκλήρυνσης.
Εικόνα14: Ελαφρύ στήριγμα πλαισίου τριών αρμών κατασκευασμένο με κόλληση.
Οι συνδετήρες καμάρας με πριτσίνια, των οποίων η νεύρωση αποτελείται από δύο στρώσεις σταυρωτές σανίδες σε ορθή γωνία, στις οποίες καρφώνονται ως ιμάντες αρκετές κάθετες σανίδες τοποθετημένες ανάλογα με το σχήμα της καμάρας, είναι πολύ οικονομικοί. Υπάρχει η δυνατότητα χρήσης σχετικά ασθενούς και κοντής ξυλείας ακόμη και για τα μεγαλύτερα ανοίγματα.
4. δικτυωτοί συνδετήρες
Οι σύγχρονες ξύλινες δικτυωτές κατασκευές συγκρίνονται κυρίως με τις χαλύβδινες κατασκευές ως προς τα σχήματα και τα συστήματα, αν και δεν είναι πάντα ορθολογικές για ξύλινες κατασκευές. Οι ξύλινες κατασκευές είναι σχεδιασμένες έτσι ώστε να υπάρχει όσο το δυνατόν λιγότερη δύναμη στις πλευρικές συνδέσεις. Οι δευτερεύουσες τάσεις δεν έχουν τη σημασία που έχουν στις μεταλλικές κατασκευές. Οι ράβδοι που κυριαρχούνται από μικρότερες νησίδες συχνά δεν χρειάζεται να συνδέονται κεντρικά, ειδικά εάν επιτυγχάνονται εποικοδομητικές απλοποιήσεις. Οι δικτυωτές κατασκευές είναι πιο οικονομικές από τις πλήρεις στηρίξεις, εάν υπάρχει επαρκές δομικό ύψος. Αυτοί, όμως, έβαλαν τον μάστορα και το υλικό μπροστά σε πιο δύσκολα καθήκοντα.
Κάτω ζώνη των συνδετήρων δοκού είναι ως επί το πλείστον οριζόντια, δηλαδή κατά τη διάρκεια της προσαρμογής, αποκτά μια συγκεκριμένη προεξοχή, η οποία μετράται με τέτοιο τρόπο ώστε να μην κάμπτεται προς τα κάτω υπό πλήρες φορτίο. Η τιμή της προεξοχής εξαρτάται από τα εξωτερικά μέσα, την υγρασία του κτιρίου και το στατικό ύψος των συνδετήρων. Είναι καλύτερα να δώσετε μια ελαφρώς μεγαλύτερη προεξοχή παρά πολύ μικρή. Η επάνω ζώνη εκτείνεται κυρίως παράλληλα με το κάλυμμα της οροφής.
Σε περίπτωση πολύ μικρής κλίσης (κάτω από 6%) υπάρχει κίνδυνος, με μικρό δομικό ύψος και κόμβους διαρροής, να δημιουργηθούν αντίθετες πτώσεις κοντά στο ρουλεμάν με τις άσχημες συνέπειες. Η κλίση της στατικά αποτελεσματικής ράβδου του άνω ιμάντα στο κρεβάτι δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 1:3.
Παράλληλες αγκύλες
Το διάσημο Howe’s χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα (Εικ.15). Οι διαγώνιοι τοποθετούνται έτσι ώστε να δέχονται πίεση με πλήρες φορτίο, ενώ οι κάθετες είναι τεντωμένες. Τα κάθετα είναι χαλύβδινες ράβδοι κυκλικής διατομής με παξιμάδια και στις δύο πλευρές (εικ.15, δεξιά). Σε περίπτωση που το στήριγμα λυγίσει προς τα κάτω λόγω συρρίκνωσης του ξύλου ή λανθασμένης κατασκευής, τα παξιμάδια μπορούν να σφίξουν μετά. Για μικρότερα ανοίγματα ή με μικρότερο φορτίο, μπορούν να γίνουν κατακόρυφα και με τη μορφή πένσας (εικ.15, αριστερά). Το ύψος κατασκευής συνιστάται, παρόμοιο με τα πλήρη στηρίγματα, να είναι1/8να1/12σειρά; για μεγαλύτερα ανοίγματα και βαρύτερα φορτία, έως1/6.
Εικόνα15: Η παράλληλη δέσμη του Χάου.
Μονόδρομοι συνδετήρες οροφής
Στο σχ.16και17Παρουσιάζονται μονόσυρμα συστήματα δεσίματος για μικρά και μεσαία ανοίγματα και για ελαφρά φορτία.
Εικόνες16-20: Μονόσυρμα και τριγωνικά συστήματα δεσίματος οροφής.
Εικόνα21: Λεπτομέρειες δικτυωτού συνδετικού.
Τριγωνικά συνδετικά
Τριγωνικοί συνδετήρες (εικ.18να22) για μικρότερα και μεσαία ανοίγματα αντιπροσωπεύουν τους πιο οικονομικούς και διαδεδομένους συνδετήρες ξύλινων κατασκευών. Οι μεγαλύτερες δυνάμεις του ιμάντα δεν εμφανίζονται στο μέσο του ανοίγματος, αλλά στα στηρίγματα. Δεδομένου ότι οι ράβδοι είναι γεμάτες, ακόμη και με ασύμμετρο φορτίο, εμφανίζεται μόνο τάση, δηλαδή πίεση, χωρίς εναλλασσόμενες τάσεις, απλοποιεί πολύ την παραγωγή κόμβων, ειδικά σε ξύλινες κατασκευές. Στο σχ.22εμφανίζεται ένα συνδετικό υλικό για το δημαρχείο στο Holzminden. Στην περίπτωση μεγαλύτερων ανοιγμάτων κατασκευάζονται τριγωνικοί συνδετήρες με ανυψωμένες μαρκίζες (εικ.23).
Εικόνες22και23: Τριγωνικό βιβλιοδέτη για το δημαρχείο και βιβλιοδέτη με υπερυψωμένη μαρκίζα.
Κουμπώματα Mansard
Συνδετήρες Mansard (εικ.24να26) για σειρές των15 mνα35 mαποδείχτηκαν πολύ οικονομικά. Συνιστώνται για ύψη συστήματος1/8να1/6σειρά. Για την επικάλυψη λαμβάνονται υπόψη: κυματοειδές φύλλα από ίνες αμιάντου, καθώς και χαρτιά στέγης. Για την κλίση του ελαφρώς κεκλιμένου τμήματος της οροφής θα πρέπει να υιοθετηθεί και εδώ το ελάχιστο6%. Στο σχ.26εμφανίζεται η γραμμή συστήματος συνδετήρων για εργοστάσια εργασίας München-Ost, μαζί με αρκετούς ακόμη σημαντικούς κόμβους - το σύστημα Kübler. Τα ποσά του εύρους26,5 m, και την απόσταση του συνδετικού7 m.
Εικόνες24και25: Δέσμες Mansard.
Εικόνα26: Γραμμή συστήματος και κόμβοι του δεσμού mansard για το εργοστάσιο München-Ost.
Παραβολικοί συνδετήρες και συνδετήρες τόξου
Για στέγες με μεγάλο αυτο-βάρος και μικρή κλίση, δηλαδή μικρές περιοχές εκτεθειμένες στον άνεμο με περίπου ομοιόμορφα κατανεμημένο φορτίο χιονιού, είναι λογικό να προσαρμόζεται το σχήμα των συνδετήρων στη γραμμή στήριξης. Οι ράβδοι πλήρωσης των παραβολικών δεμάτων δεν δέχονται δυνάμεις όταν το φορτίο είναι ομοιόμορφα κατανεμημένο. Το καθήκον τους είναι να δέχονται τυχαίες ανομοιομορφίες στο φορτίο και να εμποδίζουν τον λυγισμό του άνω ιμάντα στο επίπεδο των συνδετήρων. Οι ράβδοι πλήρωσης πρέπει να είναι δεμένες έτσι ώστε να μπορούν να αντέχουν την τάση και την πίεση. Το πάνω άκρο διαμορφώνεται σε τόξο με πριόνισμα (εικ. 27). Στο σχ. Το 28 δείχνει τη γραμμή συστήματος και τρεις χαρακτηριστικούς κόμβους συνδετικού υλικού.
Εικόνα 27: Παραβολικός συνδετήρας με τοξωτή επάνω άκρη.
Εικόνα 28: Γραμμή συστήματος και χαρακτηριστικοί κόμβοι συνδετικού υλικού.
Εάν, στην περίπτωση πολύ μεγάλων ανοιγμάτων, χρησιμοποιείται μόνο το στήριγμα κάλυψης της οροφής ως δικτυωτό στήριγμα (Εικ.29) τότε η κάτω ζώνη του σχήματος, που δέχεται την πίεση, πρέπει να ακουμπάει στους κερατοειδείς με καρφιά. Λόγω της μεταβλητής κλίσης για την κάλυψη της οροφής, λαμβάνεται υπόψη το καθαρισμένο χαρτόνι. Υπάρχει η δυνατότητα δημιουργίας ομοιόμορφης κλίσης της οροφής, είτε με υπερυψωμένα δοκάρια που στηρίζονται πάνω από τις μαρκίζες και την κορυφογραμμή, είτε με τοίχο μαρκίζας, δηλαδή τοποθετώντας μια δίρριχτη στέγη με όσο το δυνατόν πιο ήπια κλίση.
Συνδετικά με δύο και με τρεις ενώσεις
Τα δύο ενωμένα πλαίσια παρουσιάζονται στο σχ.30και31. Η δημιουργία άκαμπτων κόμπων στις γωνίες δημιουργεί ορισμένες δυσκολίες, οι οποίες μπορούν εύκολα να ξεπεραστούν χρησιμοποιώντας πλάκες κόμπων κολλημένες με τεχνητή ρητίνη. Εναλλασσόμενες τάσεις εμφανίζονται στις ράβδους πλήρωσης, καθιστώντας τους κόμβους άβολους στην κατασκευή. Στο σχ.32Εμφανίζεται ένα πλαίσιο πλέγματος δύο ενώσεων για ένα καταφύγιο σκαφών (η απόσταση μεταξύ των δεσμών είναι5,6 m). Στο σχ.33παρουσιάζεται ένα συνδετικό τριών ενώσεων. Οι πραγματικές αρθρώσεις είναι ως επί το πλείστον εκτός θέματος. μόνο κάποια κινητικότητα είναι αρκετή. Οι συνδετήρες τριών ενώσεων χρησιμοποιούνται κυρίως για μεγάλα και μεγαλύτερα ανοίγματα, επειδή είναι οικονομικοί για το σκοπό αυτό και μπορούν να υποστούν καλή τεχνική επεξεργασία.
Εικόνες29και30: Στήριγμα δικτυώματος για το κάλυμμα της οροφής και το πλαίσιο δύο ενώσεων.
Εικόνες31και33: Πλαίσιο με δύο ενώσεις και συνδετικό τριών ενώσεων.
Εικόνα 32: Διπλό δικτυωτό πλαίσιο για καταφύγιο σκαφών.
Πολύκλιτες αίθουσες
Στο σχ. Τα 34, 35 και 36 εμφανίζονται ως πρακτικοί τύποι αιθουσών πολλαπλών σταθμών. Στο σχ. Το 36 παρουσιάζεται ως δέσιμο της αίθουσας τελετών του τραγουδιστή της Βιέννης. Για την κατασκευή των συνδέσεων χρησιμοποιήθηκαν ράβδοι δακτυλίου.
Εικόνες 34 και 35: Πρακτικοί τύποι αιθουσών πολλαπλών σταθμών.
Εικόνα 36: Δέσμη της αίθουσας τελετών του τραγουδιστή στη Βιέννη.
5. Πύργοι, σκαλωσιές και κερκίδες
Το ξύλο ως δομικό υλικό λαμβάνεται υπόψη για την κατασκευή πύργων παρατήρησης και προοπτικών, πύργων εκκλησιών, καθώς και πύργων για βιομηχανικές εγκαταστάσεις. Η σταθερότητα των μόνιμων κτιρίων επιτυγχάνεται κυρίως με τη σύσφιξη των υποστυλωμάτων στα θεμέλια. Τα αντικείμενα που προορίζονται για προσωρινούς σκοπούς ασφαλίζονται συχνά με δέσιμο με χαλύβδινα σχοινιά τεντωμένα σε τουλάχιστον τρεις κατευθύνσεις. Η βάση είναι κυρίως τετράγωνη ή ορθογώνια. Οι τριγωνικές βάσεις μπορεί τελικά να είναι οικονομικές. Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να λαμβάνεται για να διασφαλιστεί ότι δεν μαζεύεται νερό ή βρωμιά στους κόμβους των πύργων που δεν έχουν επένδυση και ότι ο αέρας μπορεί να κυκλοφορεί γύρω από όλα τα μέρη. Για μόνιμα αντικείμενα, πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο εμποτισμένο ξύλο. Ο εμποτισμός επιτυγχάνει πλήρως τον στόχο του μόνο εάν πραγματοποιείται μετά την κοπή του υλικού, αλλά πριν από την τοποθέτηση. Συνιστάται η χρήση στρογγυλής ξυλείας για τις κολώνες, παρά το γεγονός ότι η πραγματοποίηση των συνδέσεων είναι πιο δύσκολη.
Εικόνα 37: Ξύλινη κερκίδα στη Λειψία.
Επιπλέον, η ξυλεία χρησιμοποιείται χρήσιμα για την κατασκευή ικριωμάτων και κερκίδων. Στο σχ. Το 37 δείχνει μια κερκίδα στη Λειψία. Για εξωτερικά μέσα, χρησιμοποιήθηκαν εγκέφαλοι αλιγάτορα με οδοντωτό δακτύλιο. Εάν τα περίπτερα πρόκειται να χρησιμεύσουν μόνο για προσωρινούς σκοπούς, δεν καλύπτονται ποτέ. Ωστόσο, πρέπει να ληφθεί μέριμνα ώστε ο σχεδιασμός να εκτελείται με τη μέγιστη προσοχή και να τοποθετηθούν πρώτα από όλα τα απαραίτητα διαμήκη και εγκάρσια ενισχυτικά. Για να επαναχρησιμοποιηθεί το υλικό μετά την αποσυναρμολόγηση, οι κόμβοι θα πρέπει να κατασκευαστούν έτσι ώστε η ζημιά να είναι όσο το δυνατόν μικρότερη.
6. Γέφυρες
Για την κατασκευή γεφυρών, το ξύλο, εκτός από την πέτρα, έπαιζε παλαιότερα σημαντικό ρόλο. Όσον αφορά την ανθεκτικότητα του αντικειμένου, οι σχέσεις έχουν αλλάξει σημαντικά. Λόγω της συνεχούς αύξησης των πιέσεων των αξόνων και των δυναμικών φορτίων, αυτό το κατασκευαστικό πεδίο έχει σχεδόν χαθεί εντελώς για τις ξύλινες κατασκευές. Οι ξύλινες γέφυρες δεν χρησιμοποιούνται σήμερα, αλλά το παρακάτω κείμενο θα περιγράψει πώς κατασκευάζονταν και χρησιμοποιήθηκαν στο παρελθόν.
Για γέφυρες, επιτρέπεται να χρησιμοποιείται μόνο ξυλεία ποιότητας κατηγορίας II ή I. κατά την εγκατάσταση, το ξύλο πρέπει να είναι τουλάχιστον ημίξηρο και να τοποθετείται με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορεί να στεγνώσει περαιτέρω. Για το σκοπό αυτό, οι εμποτισμοί και οι προστατευτικές επικαλύψεις, που σε αυτή την περίπτωση πρέπει να εφαρμοστούν μετά την επεξεργασία και πριν από την τοποθέτηση, δεν επαρκούν από μόνες τους.
Οι συνδέσεις των καρφιών επιτρέπονται για γέφυρες, εάν μπορεί να αποτραπεί η διείσδυση υγρασίας μεταξύ των ξύλινων στοιχείων που ενώνονται με καρφιά, εάν με αυτόν τον τρόπο τα καρφιά μπορούν να προστατευτούν από αστοχία λόγω σκουριάς. Οι κολλημένες συνδέσεις επιτρέπονται μόνο εάν χρησιμοποιείται κόλλα από τεχνητές ρητίνες, η οποία είναι πλήρως ανθεκτική στην υγρασία.
Εικόνα 38: Διατομή της σανίδας του οδοστρώματος της προσωρινής γέφυρας πάνω από το Weser στο Höxter.
Για τις προσωρινές γέφυρες εφαρμόστηκαν ως επί το πλείστον συνδυασμένα δομικά συστήματα, για τα κύρια στηρίγματα των οποίων χρησιμοποιήθηκαν χαλύβδινα προφίλ I, ενώ τα άλλα μέρη του άνω και κάτω μηχανήματος αποτελούνταν από ξύλο. Στο σχ. Το 38 δείχνει μια τομή του οδοστρώματος της προσωρινής γέφυρας πάνω από το Weser στο Höxter. Οι γέφυρες μπορεί να είναι χωρίς διαμήκεις δοκούς, και μερικές φορές χωρίς εγκάρσιες δοκούς, κάτι που εξαρτάται από τον τύπο της γέφυρας και τον σκοπό της. Σε μια τέτοια περίπτωση, το πεζοδρόμιο στηρίζεται απευθείας στα κύρια στηρίγματα. Πολλές από αυτές τις γέφυρες σχεδιάστηκαν για την κυκλοφορία των πεζών. Στο σχ. 39 εμφανίζεται μια προστατευτική γέφυρα κάτω από ένα τελεφερίκ.
Εικόνα39: Προστατευτική γέφυρα κάτω από το τελεφερίκ.
Σχετικά θέματα
Δείτε περισσότερα για το υλικό στη σελίδα Υλικά, και σχετικά με τον τρόπο λειτουργίας της εταιρείας στη σελίδα Παραγωγή. Για τη χρήση του ξύλου σε ξυλουργεία, βλ. ξύλινα παράθυρα και παράθυρα από ξύλο-αλουμίνιο.