ஈரமான சுவர்களின் தனிமைப்படுத்தல் சிக்கலானது; ஆனால் அது சரிப்படுத்தலாக முக்கியமும் பயனுள்ளதுமாகும். தனிமைப்படுத்தலைப் பற்றி பேசுவதற்கு முன், அடிப்படை கட்டிட வேலை கருவிகளை அறிந்துகொள்வோம். கரண்டி அல்லது ஃபாங்க்லா பொருளைப் பூச பயன்படுத்தப்படுகிறது (படம் 1, 1. பகுதி). இயன்றவரை மிகச் சிறிய ஃபாங்க்லாவைத் தேர்வு செய்ய வேண்டும்; ஏனெனில் நிரப்பப்பட்ட ஃபாங்க்லாவை தொடர்ந்து நகர்த்துவது மணிக்கட்டை மிகையாகச் சுமைக்கும். சாந்தை பகிரவும் சமப்படுத்தவும் மிஸ்திரியா பயன்படுத்தப்படுகிறது (படம் 1, 2. பகுதி).
மிஸ்திரி குத்தில், கைப்பிடியின் நடுக்கோடு குத்தின் முனை வழியாகச் செல்ல வேண்டும் என்பது மிகவும் முக்கியம். குத்தைத் தேர்ந்தெடுக்கும்போது, சிறிய அளவிலும் வட்டமான முனையுடனும் இருப்பவையே முன்னுரிமை பெறுகின்றன. மரச் சீராக்கிகள் (perdaške) மோர்டாரை சமப்படுத்த பயன்படுகின்றன (பட. 1, 5. பகுதி). சீராக்கிகள் நாமால் முடிந்தளவு பல அளவுகளில், அதாவது அளவுகளில் இருக்க வேண்டும். கட்டிடக் கைவடிவக் கத்தி/சுத்தியின் தேர்வில் (பட. 1, 4. பகுதி) ஒரே கூரிய முனையுடையதைத் தேர்வுசெய்வதே சிறந்தது, ஏனெனில் இரு கூரிய முனைகளுடைய சுத்தி (சுத்தி-வெட்டி) சிறப்பு பணிகளுக்குப் பயன்படுகிறது; மேலும் அது 1,5 மடங்கு அதிக எடையுடையது, ஒரே கூரிய முனையுடைய சுத்தியின் எடை 0,7 kg. மேலும் முக்கியமான கருவிகள் Iibela (பட. 1, 6. பகுதி) ஆகும், அது இயன்றவரை பெரியதாக இருக்க வேண்டும், தொங்கு நூல் (பட. 1, 3. பகுதி) நாம் நாமே தயாரிக்கவும் முடியும், அளவிடல், சமப்படுத்தல் மற்றும் கட்டுப்பாட்டிற்கான மரப்பட்டைகள் மற்றும் கயிறு. நீளமான பட்டைகள் செங்கற்களை சமப்படுத்தவும் பயன்படலாம்; அதாவது, வரிசைப்படுத்தப்பட்ட செங்கற்களின் அருகில் பட்டையை வைத்து, அதின் மீது தட்டி ஒவ்வொரு செங்கற்களையும் நேர்கோட்டில் அமைக்கலாம். செங்கற்களின் வரிசையை இடுவதற்கான வழிகாட்டியாகவும், முடிந்த சுவர்களின் தளத்தைக் கட்டுப்படுத்தவும் கயிறு தேவைப்படுகிறது (பட. 2). கயிறு சுவரிலிருந்து விலகும் இடத்தில் சுவர் உள்ளிழைந்துள்ளது; அதை அழுத்தும் இடத்தில் சுவர் வெளிப்புறமாக凸மாக உள்ளது.

ஏற்கனவே உதிர்ந்து கொண்டிருக்கும் மோர்டார் மற்றும் பெயிண்ட் உதிரும் ஈரமான சுவர்களின் பிந்தைய நீர்ப்புகா பாதுகாப்பு, நாம் கூறியபடி, மிக அதிக கவலை தரும் மற்றும் மிகக் கடினமாகத் தீர்க்கப்படும் பணிகளில் ஒன்றாகும். இந்தப் பிரச்சினையின் முழுமையான தீர்வு மிகவும் நீண்டகாலமானது; குறிப்பிடத்தக்க முதலீடுகளின் மூலமே அதை அடைய முடியும்.
இப்படிப்பட்ட ஈரமான சுவர்களின் பிந்தைய நீர்ப்புகாப்பைத் தொடங்குவதற்கு முன், அந்த நீர்ப்புகாப்பை கட்டிடத்தின் தரை மட்டத்துக்குக் கீழே கொண்டு செல்லும் சாத்தியம் உள்ளதா என்பதை உறுதிசெய்ய வேண்டும். அத்தகைய சாத்தியம் இல்லையெனில், கட்டிடம் கான்கிரீட் தரையுடன், தரைக்கீழ் அறை இல்லாமல் இருந்தால் - பணியைத் தொடங்குவது வீணாகும், ஏனெனில் ஈரம் புதிய நீர்ப்புகாப்பைச் சுற்றிச் செல்லும்.


பின்னணி நீர்த்தடுப்புக்குத் தேவையானது பெரியதும் கவனமாகச் செய்யப்பட்டதுமான masonry பணிகளாகும்; அதாவது இப்படிப்பட்ட வேலை ஒரு குறிப்பிட்ட நிபுணத்துவத்தைத் தேவைப்படுத்துகிறது (படம் 3, 1. பகுதி). முதலில் சுவரை தேவையான கோட்டில் திறக்க வேண்டும். அந்தக் கோடு தரை மட்டத்துக்கு மேல் இருக்க வேண்டும், ஆனால் தரைமட்டத் தளத்தின் தரை மட்டத்திற்குக் கீழே இருக்க வேண்டும். பொருத்தமான கோட்டைத் தேர்ந்தெடுத்த பிறகு, சுவரின் உள்ள்புறமும் வெளிப்புறமும் உள்ள மோர்டாரை உடைத்து, செங்கல் வரிசைகள் சுமார் கிடைமட்டமாக உள்ள ஒரு கோட்டைக் கண்டுபிடிக்க வேண்டும். சுவர்களில் உள்ள பல்வேறு மின்வழிகள் மற்றும் பிற குழாய்களின் துல்லியமான இடங்களை கண்டறிவதில் கவனம் செலுத்த வேண்டும்; இல்லையேல் அவை தவறுதலாக சேதமடையலாம். தானே தாங்கும் - பிரதான சுவர்களையும் அவற்றின் நீட்டிப்புகளையும் நீர்த்தடுப்பு செய்ய வேண்டும். தரைகளின் மீது கட்டப்பட்டுள்ள துணைச் சுவர்களை நீர்த்தடுப்பு செய்ய வேண்டியதில்லை, அவை தோற்றத்தில் ஈரமாக இருந்தாலும் கூட; ஏனெனில் அவை பிரதான சுவர்களின் பக்கத்திலிருந்து மட்டுமே ஈரத்தைப் பெற முடியும். பிரதான சுவர்களை நீர்த்தடுப்பு செய்வதன் மூலம், இயற்கை உலர்தலால் இந்த துணைச் சுவர்களிலிருந்தும் ஈரம் நீங்கிவிடும்.
சுவர்களைத் திறத்தல்
சுவர்களைத் திறப்பதைத் தொடங்குவதற்கு, தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட கோட்டிற்குமேல் உள்ள செங்கல்களை அகற்றுகிறோம் (படம் 3, 2. பகுதி). தொடக்கச் செங்கலைச் சுற்றி மேலிலும் கீழிலும் பக்கங்களிலும் சரக்கையைச் சொறிந்து, பின்னர் செங்கலை இடமிருந்து வலமாகவும் மேலிருந்து கீழாகவும் தட்டி தளர்த்தி வெளியே எடுக்கிறோம். முதல் செங்கலை அகற்றிய பின், மற்றவற்றை மிக எளிதாக அகற்ற முடியும். சுவர்களின் சுமை தாங்கும் திறனை பாதிக்காமல் இருக்க, சுவரை ஒரு முதல் இரண்டு செங்கல் நீளத்திற்குள் மட்டுமே திறக்கலாம். அதற்கு மேல் நீளத்தில் சுவர் திறப்பது ஆபத்தானது!

1,5-2 செங்கல்கள் அகலம் கொண்ட சுவர்களைத் திறப்பது, உதாரணமாக, விடுமுறை வீடு, ஒப்பீட்டளவில் எளிதானது. குடும்பக் கட்டிடங்களின் முக்கியச் சுவர்களைத் திறப்பது மிகவும் கடினமான பணியாகும்; அவற்றின் அகலம் பல செங்கல்கள் ஆகும். சுவர்களைத் திறக்கும் போது செங்கல்களை அகற்றினால், வேலை நடக்கும் போது இடிந்து விழுதலும் கையில் காயமும் ஏற்படாமல் இருக்க, அவற்றின் இடத்தில் அரை செங்கல் மற்றும் கால் செங்கல் ஆதாரங்களை அமைப்பது பரிந்துரைக்கப்படுகிறது (படம் 3, 4. பகுதி). சுவரை முழுமையாகத் திறக்க முடிந்தால், விடுவிக்கப்பட்ட முக்கியச் சுவர் மேற்பரப்புகளைச் சமப்படுத்தி, அவற்றின் மீது இஸோலேஷன் கலவையின் தடிமனான அடுக்கையோ அல்லது UB-B-55 அல்லது UB-B-65 பிட்டுமெனோ பூச வேண்டும். இவ்வாறு தயாரிக்கப்பட்ட அடித்தளத்தின் மீது, முன்கூட்டியே பிட்டுமெனால் பூசப்பட்ட 15-40 cm அகலமுடைய தனிமைப்படுத்தும் பிட்டுமேன் பட்டைகளைப் பின்னர் அமைக்க வேண்டும். பட்டைகள் சுவர் மேற்பரப்பை மேலெழும்பி மூடும் வகையில் வைக்கப்பட வேண்டும். இயன்றவரை, குறியீடு கொண்ட தனிமைப்படுத்தும் பட்டைகளைப் பயன்படுத்த வேண்டும் (படம் 3, 3. பகுதி). இதற்கு மேல், மிகவும் கடினமான உழைப்புடன், புதிய, முற்றிலும் சரியான மற்றும் உறைபதமடையாத செங்கல்களை வலுவான சிமெண்டு சரக்கையில் வைத்து, திறப்பை மீண்டும் மூட வேண்டும். புதிய செங்கல் வரியின் மேற்புறத்திலும் பழைய சுவரின் செங்கல்களின் கீழ்புறத்திலும் இரும்புக் கம்பியின் உதவியால் சரக்கையை நன்றாக நெறிக்க வேண்டும்; அதில் சிறிய செங்கல் துகள்களையும் கலக்கலாம். இவ்வாறு, முக்கியச் சுவரின் வழியாக துண்டு துண்டாக முன்னேறி, சுவரின் பிந்தைய தனிமைப்படுத்தலை மேற்கொள்ள முடியும்.
இந்த முறையில் சுவர் பகுதியை அகற்றி, அதாவது திறப்பதற்கு பதிலாக, சுவரு மென்மையான கல்லால் செய்யப்பட்டிருந்தால் அல்லது சுவர்களுக்கிடையிலான மோர்டார் அடர்த்தி பெரியதாக இருந்து கிடைமட்ட தளத்தில் இருந்தால், அறுக்கக்கருவியையும் பயன்படுத்தலாம். இந்த நிலையில், ஒரு இடத்தில் சுவரைத் துளைத்து, விரிவாக்கப்பட்ட திறப்பின் வழியாகச் சுவர் அறுக்கக்கருவியை ஊடுருவச் செலுத்துகிறோம். அறுக்கக்கருவி மூலம் செங்கல் வரிசைகளை வேகமாக, நிச்சயமாக மீண்டும் சிறு துண்டுகளாக அகற்ற முடியும். அறுக்கக்கருவியால் செய்த திறப்பை கொஞ்சம் விரிவாக்கினால், இருபுறமும் பிடுமென் பூசப்பட்டுள்ள தனிமைப் பட்டையையும் நேரடியாக இழுக்க முடியும். முழுமையாக ஒட்டிய பிறகு பிடுமெனின் மேல் சிமெண்டு மோர்டாரை நன்றாக அடுக்க வேண்டும். தனிமைப்படுத்தும் முறைகளில் ஒன்றாக மின்-ஒஸ்மோட்டிக் முறை உள்ளது.
அடித்தளத்திலிருந்து மேலே நோக்கி ஈரம் சுவர்களுக்குள் கேப்பிலரிகளின் மூலம் ஊடுருவுகிறது என்பது அறியப்பட்டதே. இந்த ஊடுருவல், நிலத்தின் அடிப்படை மட்டத்துக்கும் சுவர்களின் கீழ்பகுதிகளுக்கும் இடையிலான மின்வீழ்ச்சி வேறுபாட்டால் ஊக்கப்படுத்தப்படுகிறது. தனிமைப்படுத்தும் மின்னூட்டிகளை பொருத்துவதன் மூலம், ஈரத்தின் ஊடுருவல் தானாகவே நிற்கும்.
நில மட்டத்துக்கு மேல் மற்றும் தரையின் கீழ்மட்டத்துக்கு கீழே சுவரில் மின்தகடுகள் 15 cm நிறுவப்படுகின்றன. அவை 12-15 mm விட்டமுள்ள இரும்புக் கம்பிகள் - கான்கிரீட் இரும்பு - மூலம் தயாரிக்கப்படுகின்றன. அவற்றை 2 cm என்ற துருப்பியால் துளையிடப்பட்ட குழிகளில், ஒன்றிலிருந்து ஒன்று 40 cm தூரத்தில் பொருத்துகிறோம். மின்தகடுகளை உள்ளப்புறத்திலும் வெளியப்புறத்திலும் பொருத்துகிறோம்; அதனால் மின்தகடுகளின் முனைகள் சுவரின் மையக் கோட்டில் ஒன்றிலிருந்து ஒன்று 2-3 cm தூரத்தில் இருக்கும். மின்தகடுகளை பொருத்திய பின், துளைகளை சிமெண்டு மர்டாரால் நிரப்ப வேண்டும். சுவரிலிருந்து வெளியே தெரியும் மின்தகடுகளின் முனைகளை 6-8 mm தடிமனுள்ள எஃகு கம்பியால் இணைக்க வேண்டும், மேலும் நில மட்டத்துக்குக் கீழே பொருத்தப்பட்ட குறைந்தபட்சம் 60x60x8mm அளவுடைய ஒரு தட்டையான இரும்பிற்கான எஃகு கம்பியையும் இணைக்க வேண்டும். அழகியல் காரணங்களுக்காக, மின்தகடுகளை இணைக்கும் எஃகு கம்பியைச் சுவருக்குள் புதைத்துவைப்பது நல்லது. இந்த அமைப்பின் கூறுகளை சோல்டரிங் அல்லது வெல்டிங் மூலம் இணைக்கிறோம். மின்தகடுகள் மற்றும் கம்பி மின்வலையமைப்போடு அல்லது தரைக்கம்பிகளோடு தொடாதிருப்பதை கவனிக்க வேண்டும். சில சந்தர்ப்பங்களில், உள்ளூர் அளவீடுகளின் அடிப்படையில், குறைந்த மின்னழுத்த நேர்மின்னோட்டத்துடன் இணைப்பதன் மூலம் மின்தகடு அமைப்பை ஆதரிக்க வேண்டும்.
ஈரமான சுவரின் காப்பீட்டுக்குப் பிறகு, சுவரின் பூச்சு வேலை தொடர்கிறது; அதை எப்படி செய்வது என்பதை நீங்கள் பூச்சை பழுது பார்க்கும் மற்றும் மாற்றும் என்ற கட்டுரையில் படிக்கலாம்