Tá insliú ballaí fliucha casta, ach tá sé tábhachtach agus úsáideach mar dheisiúchán. Sula mbreathnóimid ar an insliú, déanaimis aithne ar na bunuirlisí saoirseachta. Úsáidtear an spúnóg nó an fangla chun an t-ábhar a chur i bhfeidhm (fig. 1, 1. cuid). Más féidir, roghnaímis an fangla is lú is féidir, toisc go gcuireann gluaiseacht leanúnach fangla lán go mór brú ar alt na láimhe. Úsáidtear an mistrija chun an moirtéal a scaipeadh agus a chothromú (fig. 1, 2. cuid).
Maidir leis an gcísteoir, tá sé fíorthábhachtach go rachadh lárlíne an ghreim trí bharr an chísteora. Agus císteoir á roghnú, is fearr na cinn atá níos lú agus a bhfuil barr cruinn orthu. Úsáidtear na fréasáin adhmaid (perdaške) chun moirtéal a chothromú (fíor 1, 5. cuid). Ba cheart go mbeadh oiread agus is féidir de mhéideanna, is é sin, de chineálacha, de fhréasáin againn. Agus casúr saor cloiche á roghnú (fíor 1, 4. cuid), is fearr an ceann a bhfuil lann amháin aige, mar go n-úsáidtear casúr le dhá lann (casúr-gearrthóir) le haghaidh oibreacha speisialta, agus ina theannta sin tá sé 1,5 oiread níos troime ná casúr le lann amháin, a bhfuil meáchan 0,7 kg aige. I measc na n-uirlisí tábhachtacha eile tá an leibheal (fíor 1, 6. cuid), ar cheart dó a bheith chomh mór agus is féidir, an luaidhe pluma (fíor 1, 3. cuid), ar féidir linn a dhéanamh linn féin freisin, slata tomhais, cothromúcháin agus rialaithe, agus téad. Is féidir slata fada a úsáid freisin chun brící a chothromú, ar an mbealach go gcuirtear an tslat in aice leis an sraith brící atá leagtha agus, trí í a bhualadh, go gcothromaítear na brící aonair i líne dhíreach. Tá an téad riachtanach mar threoir chun sraith brící a leagan, agus déantar é sin trí an téad a cheangal ag dhá shlat ag foircinn an bhalla, agus freisin chun cothromas ballaí críochnaithe a sheiceáil (fíor 2). Sa chás go mbogann an téad amach ón mballa, tá an balla cuasach, agus sa chás go gcuireann sé brú air, tá sé dronnach.
Is éard atá i gceist le hinsliú iardhéanach ballaí tais a bhfuil an mhoirtéal iontu ag titim as a chéile cheana féin, agus an phéint ag scamhadh, mar a dúirt muid, ceann de na hoibreacha is mó a chruthaíonn imní agus is deacra a réiteach. Tá réiteach iomlán na faidhbe seo an-fhada agus ní féidir é a bhaint amach ach le hinfheistíochtaí suntasacha.
Sula dtosaímid ar insliú breise na mballaí fliucha sin, ní mór dúinn a chinntiú an bhfuil deis ann an t‑insliú a thabhairt anuas faoi leibhéal urláir an fhoirgnimh. Mura bhfuil aon deis ann, má tá urlár coincréite ag an bhfoirgneamh agus mura bhfuil íoslach ann - is cur amú é an obair a thosú, mar go rachaidh an taise thart ar an insliú nua.
Le haghaidh insliú ina dhiaidh sin teastaíonn obair saoirseachta níos mó agus go cúramach déanta, rud a chiallaíonn go n-éilíonn an cineál seo oibre saineolas áirithe (sl.3, 1. cuid). Ar dtús is gá an balla a oscailt sa líne atá ag teastáil. Ba cheart go mbeadh an líne seo os cionn leibhéal na talún, ach faoi leibhéal urláir an urláir talaimh. Nuair a bheidh an líne oiriúnach socraithe againn, ba cheart an plástar a bhaint den bhalla ón taobh istigh agus ón taobh amuigh araon agus líne den sórt sin a aimsiú ina bhfuil na sraitheanna brící thart ar chothrománach. Ba cheart aird a thabhairt ar shuíomh beacht na gcáblaí leictreacha agus línte eile sna ballaí ionas nach ndéanfaimid dochar dóibh trí thimpiste. Ba cheart na príomhbhallaí féin-iompartha agus a síneadh a insliú. Ní gá na ballaí tánaisteacha, a bhfuil siad tógtha ar na síleálacha, a insliú fiú má fheictear go bhfuil siad tais, toisc nach féidir leo taise a fháil ach ón taobh ón bpríomhbhalla. Trí na príomhbhallaí a insliú, imeoidh an taise trí thriomú nádúrtha as na ballaí tánaisteacha seo.
Oscailt na mballaí
Tosaímid ar oscailt na mballaí trí na brící os cionn na líne roghnaithe a bhaint (sl. 3, 2. cuid). Timpeall na bríce tosaigh, thuas, thíos agus ar na taobhanna, scríobaimid an moirtéal, ansin trí bhualadh ar an mbríce ar chlé is ar dheis agus suas is síos, scaoilimid í agus bainimid amach í. Tar éis an chéad bhríce a bhaint, bainimid na cinn eile go han-éasca. Ionas nach gcuirfimid isteach ar chumas ualaigh an bhalla, ní cheadaítear dúinn an balla a oscailt ar fhad bríce amháin go dhá bhríce. Tá oscailt an bhalla ar fhad níos mó contúirteach!
Tá oscailt ballaí a bhfuil leithead 1,5-2 bríce acu, mar shampla teach saoire, sách éasca. Is tasc i bhfad níos deacra é oscailt phríomhbhallaí foirgneamh cónaithe teaghlaigh, a bhfuil leithead roinnt brící acu. Nuair a bhainimid na brící amach le linn na n-oibreacha oscailte balla, moltar tacaí leath-bhríce agus ceathrú-bhríce a chur ina n-áit ionas nach dtarlóidh sciorradh le linn na hoibre ná gortú don lámh (sl. 3, 4. cuid). Má éiríonn linn an balla a oscailt go hiomlán, déanaimis dromchlaí nochta na bpríomhbhallaí a chothromú agus iad a sciath le ciseal tiubh d’ábhar inslithe nó le UB-B-55 nó le UB-B-65 biotúmain. Ansin cuirfimid stiallacha biotúmain inslithe ar an mbonn ullmhaithe seo, stiallacha a bhfuil leithead 15-40 cm acu agus a bhíomar tar éis iad a sciath le biotúmain roimhe seo. Ba chóir na stiallacha a chur ionas go ndéanfaidh siad forleagan ar dhromchla an bhalla. Más féidir, ba cheart stiallacha inslithe den mharc (sl. 3, 3. cuid) a úsáid. Os a chionn seo, le hobair an-dian, ba cheart dúinn brící nua, atá go hiomlán ceart agus nach reoitear, a leagan i moirtéal stroighne láidir agus an oscailt a dhúnadh arís mar sin. Os cionn an tsraith nua brící agus faoi na brící den seanchlár balla ba cheart moirtéal a phacáil isteach le barra iarainn, agus is féidir linn dramhaíl bheag bríce a mheascadh ann. Ar an mbealach seo, ag dul feadh an phríomhbhalla píosa ar phíosa, beimid in ann insliú iarmhartaigh an bhalla a dhéanamh.
In ionad an bhalla a bhaint, nó a oscailt, ar an mbealach seo, is féidir linn oibriú le sábh freisin má tá an balla déanta as cloch bhog nó má tá tiús an mhortair idir na ballaí mór agus é suite i bplána cothrománach. Sa chás seo, brisimid an balla in aon áit amháin agus téimid an sábh balla tríd an oscailt leathnaithe. Leis an sábh is féidir linn na sraitheanna brící a bhaint níos tapúla, ar ndóigh, arís i bpíosaí beaga. Má leathnaímid beagán an oscailt a rinneamar leis an sábh, beimid in ann an téip inslithe atá brataithe le biotúman ar an dá thaobh a chur isteach go díreach freisin. Tar éis don nascadh a bheith críochnaithe go hiomlán, ba cheart moirtéal stroighne a phacáil os cionn an bhiotúmain. Ceann de na modhanna inslithe is ea an modh leictrea-osmótach.
Tá sé ar eolas go dtéann taise ó na bunsraitheanna isteach sna ballaí, suas trí na caipitiléirí. Cuidíonn difríocht phoitéinsil idir bun na talún agus codanna íochtaracha na mballaí leis an ionsú seo. Trí leictreoidí inslithe a shuiteáil, stopfaidh dul i bhfód na taise go huathoibríoch.
Cuirtear na leictreoidí isteach sa bhalla os cionn leibhéal na talún agus faoi bhun leibhéal íochtair an urláir ar 15 cm. Déantar iad as slata iarainn - iarann coincréite, le trastomhas 12-15 mm. Cuirimid iad i bpoll a dhruileáiltear le giota 2 cm, ag fad idir a chéile de 40 cm. Cuirimid na leictreoidí ar thaobh istigh agus ar thaobh seachtrach araon, ionas go mbeidh foircinn na leictreoidí ar shiúl óna chéile le 2-3 cm i lárlíne an bhalla. Tar éis na leictreoidí a chur i bhfeidhm, ba chóir na hoscailtí a líonadh le moirtéal stroighne. Ba chóir foircinn na leictreoidí a sheasann amach as an mballa a cheangal le sreang chruach de thiús 6-8 mm, agus an sreang chruach le haghaidh iarann comhréidh amháin de mhéid nach lú ná 60x60x8mm a chur faoin leibhéal talún. Ar chúiseanna aeistéitiúla, is maith an rud é an sreang chruach a nascann na leictreoidí a chur isteach sa bhalla. Ceanglaímid eilimintí na suiteála seo trí shádráil nó trí tháthú. Ba chóir aird a thabhairt nach dtagann an córas leictreoidí agus sreinge i dteagmháil leis an líonra leictreach ná leis na línte talaimh. I gcásanna áirithe, ba chóir an córas leictreoidí a neartú, bunaithe ar thomhais áitiúla, trí é a nascadh le sruth díreach ísealvoltais.
Tar éis insliú an bhalla fhliuch, leanann plástráil an bhalla, agus maidir leis an gcaoi a ndéantar é sin, is féidir leat léamh san alt Deisiú agus athsholáthar moirtéil