ნესტიანი კედლების იზოლირება რთულია, მაგრამ როგორც შეკეთება, მნიშვნელოვანი და სასარგებლოა. ვიდრე იზოლირებაზე გადავიდოდეთ, გავეცნოთ ძირითად მლესავ ხელსაწყოებს. კოვზი ან ფანგლა მასალის წასასმელად გამოიყენება (სურ. 1, 1. ნაწილი). შეძლებისდაგვარად ავირჩიოთ რაც შეიძლება პატარა ფანგლა, რადგან სავსე ფანგლის მუდმივი აწევა ძლიერ ტვირთავს ხელის მაჯას. ნაღმტყორცნის გადანაწილებისა და გასწორებისთვის გამოიყენება მისტრია (სურ. 1, 2. ნაწილი).
მოცაკის შემთხვევაში ძალზე მნიშვნელოვანია, რომ სახელურის შუა ხაზი გადიოდეს მოცაკის წვერზე. მოცაკის არჩევისას უპირატესობა ენიჭება მცირე ზომის და მომრგვალებული წვერის მქონეებს. ხის საფხეკები (პერდაშკები) გამოიყენება ხსნარის გასასწორებლად (სურ.1, 5. ნაწილი). საფხეკები რაც შეიძლება მეტი ზომის, შესაბამისად, გრძის უნდა გვქონდეს. მეისრის ჩაქუჩის არჩევისას (სურ.1, 4. ნაწილი) უმჯობესია ავირჩიოთ ერთპირიანი, რადგან ორპირიანი ჩაქუჩი (ჩაქუჩ-სახერხი) სპეციალური სამუშაოებისთვის გამოიყენება და გარდა ამისა 1,5-ჯერ უფრო მძიმეა ერთპირიან ჩაქუჩზე, რომლის წონაა 0,7 kg. მნიშვნელოვანი იარაღებია აგრეთვე იბელა (სურ.1, 6. ნაწილი), რომელიც რაც შეიძლება დიდი უნდა იყოს, საძგერი (სურ.1, 3. ნაწილი), რომლის დამზადებაც თავადაც შეგვიძლია, საზომი, გასასწორებელი და საკონტროლო ლარტყები და ძაფი. გრძელი ლარტყები შეიძლება გამოვიყენოთ აგურის გასასწორებლადაც, იმ გზით, რომ ლარტყას დავუდებთ დაჭრილი აგურების რიგის გვერდით და მასზე დარტყმებით ცალკეულ აგურებს სწორ ხაზში ვასწორებთ. ძაფი საჭიროა აგურის რიგის დასაყენებელი მიმართულებისათვის, იმით, რომ ძაფს კედლის ბოლოებში ორ ლარტყაზე მივაბამთ, ასევე დასრულებული კედლების სიბრტყის კონტროლისთვის (სურ.2). სადაც ძაფი კედელს სცილდება, იქ კედელი ჩაღრმავებულია, ხოლო სადაც ის მას აჭერს, იქ ამობურცულია.

ნესტიანი კედლების შემდგომი იზოლაცია, რომელთა ნალესი უკვე იშლება, ხოლო საღებავი სცვივა, როგორც ვთქვით, ერთ-ერთი ყველაზე პრობლემური და ყველაზე ძნელად გადასაჭრელი სამუშაოა. ამ პრობლემის სრულად გადაწყვეტა ძალიან ხანგრძლივია და შესაძლებელია მხოლოდ მნიშვნელოვანი ინვესტიციების პირობებში.
სანამ ასეთი ნესტიანი კედლების დამატებით იზოლაციას დავიწყებთ, უნდა დავრწმუნდეთ, არის თუ არა შესაძლებლობა, რომ იზოლაცია შენობის იატაკის დონეზე ქვემოთ შევიყვანოთ. თუ ასეთი შესაძლებლობა არ არსებობს, თუ შენობა ბეტონის იატაკიანია, სარდაფის გარეშე - სამუშაოს დაწყება არ ღირს, რადგან ტენი ახალ იზოლაციას გვერდს აუვლის.


შემდგომი იზოლაციისთვის საჭიროა უფრო მასშტაბური და ყურადღებით შესრულებული ქვისმთლელობითი სამუშაოები, რაც ნიშნავს, რომ ასეთ საქმეს გარკვეული პროფესიონალიზმი სჭირდება (სურ.3, 1. ნაწილი). პირველ რიგში საჭიროა კედლის გახსნა სასურველ ხაზზე. ეს ხაზი უნდა იყოს მიწის დონეზე ზემოთ, მაგრამ პირველ სართულის იატაკის დონეზე ქვემოთ. როდესაც შესაბამის ხაზს განვსაზღვრავთ, საჭიროა კედლის შელესილობის ჩამოცლა როგორც შიდა, ისე გარე მხრიდან და ისეთი ხაზის პოვნა, სადაც აგურის რიგები დაახლოებით ჰორიზონტალურია. ყურადღება უნდა მივაქციოთ კედლებში სხვადასხვა ელექტრო და სხვა კომუნიკაციების ზუსტი მდებარეობის დადგენას, რათა ისინი შემთხვევით არ დავაზიანოთ. თვითმზიდი - ძირითადი კედლები და მათი გაგრძელებები უნდა იზოლირდეს. დამხმარე კედლები, რომლებიც გადახურვებზეა აგებული, არ არის საჭირო იზოლირება, თუნდაც თითქოს ნესტიანი ჩანდეს, რადგან მათ ტენიანობა შეუძლიათ მიიღონ მხოლოდ გვერდიდან, ძირითადი კედლებიდან. ძირითადი კედლების იზოლაციით ტენიანობა ბუნებრივი გაშრობის შედეგად გაქრება ამ დამხმარე კედლებიდანაც.
კედლებში ღიობების გაკეთება
კედლების გახსნა ვიწყებთ არჩეული ხაზის ზემოთ მდებარე აგურების ამოღებით (სურ.3, 2. ნაწილი). საწყისი აგურის გარშემო ზემოთ, ქვემოთ და გვერდებზე დუღაბს ვაფხეკავთ, შემდეგ აგურზე მარცხნივ-მარჯვნივ და ზემოთ-ქვემოთ დაკაკუნებით მას ვათავისუფლებთ და ამოვიღებთ. პირველი აგურის მოცილების შემდეგ დანარჩენების მოშორება ძალიან ადვილია. კედლის მზიდუნარიანობის დარღვევის თავიდან ასაცილებლად, კედელი შეიძლება გავხსნათ ერთი-ორი აგურის სიგრძეზე. უფრო დიდ მანძილზე კედლის გახსნა სახიფათოა!

კედლების გახსნა, რომელთა სიგანეა 1,5-2 აგური, მაგალითად, საზაფხულო სახლუკა, შედარებით იოლია. გაცილებით რთული ამოცანაა მრავალბინიანი შენობების ძირითადი კედლების გახსნა, რომელთა სიგანე რამდენიმე აგურს შეადგენს. როცა კედლების გახსნისას აგურებს ამოვიღებთ, სასურველია მათ ადგილას ნახევარი და მეოთხედი აგურის საყრდენები დავაწყოთ, რათა სამუშაოს დროს არ მოხდეს ჩამონგრევა და ხელის დაზიანება (სურ.3, 4. ნაწილი). თუ კედელი სრულად გავხსენით, გათავისუფლებული ძირითადი კედლის ზედაპირები გავასწოროთ და წავუსვათ იზოლაციის მასის სქელი ფენა ან UB-B-55-ით, ანუ UB-B-65-ით დავამუშავოთ ბიტუმი. ამგვარად მომზადებულ საფუძველზე შემდეგ დავაწყოთ საიზოლაციო ბიტუმის ზოლები 15-40 cm სიგანის, რომლებიც წინასწარ ბიტუმით გვაქვს წასმული. ზოლები ისე უნდა დაიდოს, რომ კედლის ზედაპირს ფარავდეს. შეძლებისდაგვარად უნდა გამოვიყენოთ საიზოლაციო ზოლები, რომლებიც მონიშნულია (სურ.3, 3. ნაწილი). ამის ზემოთ, საკმაოდ შრომატევადი მუშაობით, უნდა დავაწყოთ ახალი, სრულიად გამართული და არაყინვადი აგურები ძლიერ ცემენტის დუღაბში და ამგვარად ამოვშენოთ ღიობი. აგურის ახალი რიგის ზემოთ და ძველი კედლის აგურების ქვემოთ რკინის ღეროს დახმარებით უნდა ჩავტკეპნოთ დუღაბი, რომელშიც შეგვიძლია მცირე აგურის ნამტვრევებიც შევურიოთ. ამ გზით, ძირითადი კედლის გასწვრივ ნაწილ-ნაწილ მივიწევთ და შევძლებთ კედლის შემდგომ იზოლირებას.
ამგვარად კედლის ამოღების, ანუ გახსნის, ნაცვლად შეიძლება ხერხითაც ვიმუშაოთ, თუ კედელი დამზადებულია რბილი ქვისგან ან თუ ქვის რიგებს შორის დუღაბის სისქე დიდია და ჰორიზონტალურ სიბრტყეში მდებარეობს. ამ შემთხვევაში ერთ ადგილზე ვარღვევთ კედელს და გაფართოებულ ხვრელში ვატარებთ კედლის ხერხს. ხერხით უფრო სწრაფად შეგვიძლია აგურის რიგების მოშორება, რა თქმა უნდა, ისევ მცირე ნაჭრებად. თუ ხერხით გაკეთებულ ხვრელს ოდნავ გავაფართოებთ, შესაძლებელი იქნება პირდაპირ შევიყვანოთ საიზოლაციო ზოლი, რომელიც ორივე მხრიდან დაფარულია ბიტუმით. სრული გამაგრების შემდეგ ბიტუმის ზემოთ უნდა ჩაიტკეპნოს ცემენტის დუღაბი. იზოლაციის ერთ-ერთი მეთოდი ელექტროოსმოსური მეთოდია.
ცნობილია, რომ ტენიანობა კაპილარების მეშვეობით საძირკვლიდან ზემოთ აღწევს კედლებში. ამ შეღწევას ხელს უწყობს პოტენციალის სხვაობა მიწის ზედაპირსა და კედლების ქვედა ნაწილებს შორის. საიზოლაციო ელექტროდების ჩაშენებით ტენიანობის შეღწევა ავტომატურად შეწყდება.
ელექტროდები ჩადგმულია კედელში რელიეფის დონეზე ზემოთ და იატაკის ქვედა ნიშნულზე ქვემოთ 15 cm-ით. ისინი მზადდება რკინის ღეროებისგან - ბეტონის რკინისგან, დიამეტრით 12-15 mm. მათ ვათავსებთ 2 cm ბურღით გაბურღულ ხვრელებში, ერთმანეთისგან 40 cm დაშორებით. ელექტროდებს ვამონტაჟებთ როგორც შიდა, ისე გარე მხრიდან, ისე რომ ელექტროდების ბოლოები ერთმანეთისგან დაშორებული იყოს 2-3 cm-ით კედლის შუა ხაზზე. ელექტროდების ჩასმის შემდეგ ღიობები უნდა შეივსოს ცემენტის ხსნარით. კედლიდან გამოშვერილი ელექტროდების ბოლოები უნდა შეერთდეს 6-8 mm სისქის ფოლადის მავთულით, ხოლო ფოლადის მავთული ერთ ბრტყელ რკინასთან, მინიმუმ 60x60x8mm ზომისა, რომელიც მიწის დონეზე ქვემოთ არის მოთავსებული. ესთეტიკური მიზეზების გამო კარგია, ელექტროდების შემაერთებელი ფოლადის მავთული კედელში ჩადებულად გაკეთდეს. ამ მონტაჟის ელემენტები უნდა შევაერთოთ შედუღებით ან ლითონზე დნობით. ყურადღება უნდა მივაქციოთ, რომ ელექტროდებისა და მავთულის სისტემა არ მოვიდეს კონტაქტში ელექტროქსელთან ან დამიწების სადენებთან. ელექტროდების სისტემა ზოგიერთ შემთხვევაში, ადგილობრივი გაზომვების საფუძველზე, უნდა გაძლიერდეს დაბალი ძაბვის მუდმივ დენთან შეერთებით.
ნესტიანი კედლის იზოლაციის შემდეგ მოსდევს კედლის შელესვა, ხოლო როგორ ხდება ეს, შეგიძლიათ წაიკითხოთ სტატიაში შელესვის შეკეთება და შეცვლა