Kishim kërkesë që gruaja të mos mësonte për kredinë e burrit (që t’i porosiste asaj një dhomë të re gjumi)… pastaj që burri të mos mësonte se do të vinte “gabimisht” ngjyra që kishin zgjedhur bashkë… pastaj që për ditëlindjen e saj montuesit të mos i ngulnin gozhdë për dhomën e ditës… Nëpër punë, cilado qofshin ato, gjithmonë bashkë me njerëzit vijnë edhe disa kërkesa që janë të mira (lexo: me qëllime të mira) dhe disa që janë më pak të mira (lexo: do të dalim ne fajtorë).
Dhe kështu… kemi punuar pothuajse gjithë shtëpinë për një çift të ri e harmonik. Gjithçka me masë. Dhe ata… e duan njëri-tjetrin… dhe vërtet, vërtet e respektojnë! A thashë se e duan dhe e respektojnë njëri-tjetrin? Ai ka një palestër, dhe rastësisht unë stërvitem aty. Nuk do t’i përmend emrat, prandaj On dhe Ona do t’i shkruaj me shkronjë të madhe… merre si emër. ?
Një ditë ai sjell kështu një komodinë të vogël wc dhe thërret drejt e »Ubrk«, siç do të thoshin boshnjakët e mirë, ashtu drejt për drejt (ndoshta pak edhe i frikësuar): »MUND TA RREGULLONI KËTË, VETËM QË TË MOS SHIHET DALLIMI.« Po shikoj ashtu…jbg…s’po kuptoj. Kush? Çfarë? Thotë: “Ajo është shtatzënë!”, ndërsa Ai nuk do që ajo të shqetësohet as pak, apo të nervozohet për ndonjë gjë. Eh mor njeri, mos u bëj merak, gjithçka do të jetë në rregull.
Nuk e di pse? por më shumë u ankua bojaxhiu ynë. Ai nuk mund “SIKUR” të nxjerrë llakun e ri të jetë si i vjetri. Sale, shiko kështu, i them unë…“Kjo duhet të jetë ashtu siç ka qenë!!!” Më kujtohet se propozoi ta lyejmë këtë me të bardhë, pastaj t’i vëmë me proshutat te ato të tymosurat, që të kapte pak verdhëzim.
Sot, pas gjysmë viti, lindi një vajzë e vogël. E shëndetshme dhe tepër e lumtur, që është në atë mjedis prindëror. A thashë tepër e lumtur?
Foto: Shutterstock