Είχαμε το αίτημα να μην μάθει η γυναίκα για το δάνειο του συζύγου (για να της παραγγείλει το νέο υπνοδωμάτιο)… ώστε να μην μάθει ο σύζυγος ότι θα έρθει «κατά λάθος» το χρώμα που διάλεξαν μαζί… ώστε για τα γενέθλιά της να μην καρφώσουν οι τεχνίτες το σαλόνι… Στη δουλειά, όποια κι αν είναι, πάντα μαζί με τους ανθρώπους έρχονται και ορισμένα αιτήματα που είναι καλά (δηλαδή καλοπροαίρετα) και άλλα που είναι λιγότερο καλά (δηλαδή θα βγούμε εμείς φταίχτες).
Και έτσι… κατασκευάσαμε σχεδόν ολόκληρο το σπίτι για ένα νεαρό, αρμονικό ζευγάρι. Όλα κατά παραγγελία. Και αυτοί… αγαπιούνται… και πραγματικά, πραγματικά αλληλοσέβονται! Είπα ότι αγαπιούνται και αλληλοσέβονται; Αυτός έχει γυμναστήριο, και κατά σύμπτωση γυμνάζομαι εκεί. Δεν θα έλεγα ονόματα, οπότε θα γράψω το Αυτός και το Αυτή με κεφαλαίο… να το καταλάβεις ως όνομα. ?
Κάποια μέρα λοιπόν κουβαλά έτσι ένα κάπως μικρότερο έπιπλο για τουαλέτα και φωνάζει ευθέως «Ubrk», όπως θα έλεγαν οι καλοί Βόσνιοι, έτσι άμεσα (ίσως και λίγο φοβισμένα): «ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΟ ΕΠΙΣΚΕΥΑΣΕΤΕ, ΑΛΛΑ ΝΑ ΜΗ ΦΑΙΝΕΤΑΙ Η ΔΙΑΦΟΡΑ.» Το κοιτάζω έτσι… γμτ… δεν καταλαβαίνω. Ποιος; Τι; Λέει: “Είναι έγκυος!”, κι εκείνος δεν θα ήθελε ούτε στο ελάχιστο να ανησυχήσει ή να εκνευριστεί για κάτι. Αχ, άνθρωπέ μου, μην ανησυχείς, όλα θα πάνε μια χαρά.
Δεν ξέρω γιατί; αλλά ο δικός μας βαφέας ήταν που γκρίνιαζε περισσότερο. Δεν μπορούσε ο “ΟΠΩΣ” να πετύχει καινούριο βερνίκι να είναι όπως το παλιό. Σάλε, κοίτα να δεις, του λέω…“Αυτό πρέπει να είναι όπως ήταν!!!” Θυμάμαι ότι πρότεινε να το βάψουμε άσπρο και μετά να βάλουμε πάνω από τα ζαμπόν τα καπνιστά, για να πιάσει λίγο κιτρινίλα.
Σήμερα, ύστερα από μισό χρόνο, γεννήθηκε ένα μικρό κοριτσάκι. Υγιές και πανευτυχές, μέσα σε εκείνο το γονεϊκό περιβάλλον. Είπα πανευτυχές;
Φωτογραφία: Shutterstock