کف‌ها مهم‌اند، زیرا نه‌تنها کارکرد و حفاظت، بلکه جنبهٔ زیبایی‌شناختی و آسایش فضای زندگی را نیز فراهم می‌کنند. روشن‌ترین تقسیم‌بندی کف‌ها به انواع، زمانی به دست می‌آید که هم‌زمان روش اجرای کف‌ها و نوع و شکل مصالحی که برای اجرا به کار می‌روند در نظر گرفته شوند. به این ترتیب، تقسیم‌بندی زیر به دست می‌آید: کف‌های سنگی (سنگفرش)، کف‌سازی‌ها (پوشش‌ها)، کف‌های از کاشی‌های سرامیکی، کف‌های از کاشی‌های کوچک، کف‌های از کاشی‌های بزرگ، کف‌های چوبی و کف‌های از چوب‌پنبه، کف‌های از نوارهای پوششی، کف‌های از مواد مصنوعی که با ماله اعمال می‌شوند.

شرایط کف‌ها از نظر دوام و حفاظت در برابر رطوبت

شرایط حداقل از نظر مقاومت فشاری، مقاومت کششی در خمش و نیز مقاومت در برابر سایش برای روکش‌های بتن سخت در DIN 1100 بیان شده‌اند. این مقادیر را عموماً می‌توان شرایطی دانست که کف‌های با بارگذاری سنگینِ ساختمان‌های صنعتی باید با آن‌ها مطابقت داشته باشند. در DIN 272 مقادیر حداقل برای چوب‌سنگ (کسیولیت) بیان شده‌اند که می‌توانند برای کف‌های با بارگذاری سبکِ ساختمان‌های صنعتی، و نیز برای کف‌های ساختمان‌های مسکونی و اداری نیز معتبر باشند.

ایزولاسیون کفشکل 1 - عایق‌کاری رطوبتی کف

شرایط کف‌ها از نظر عایق حرارتی و صوتی

عایق حرارتی تنها به کف وابسته نیست، بلکه به کل سیستم سازه میان‌طبقه بستگی دارد. با این حال، میزان آن‌که کف می‌تواند گرما را از افرادی که روی آن ایستاده‌اند یا روی آن حرکت می‌کنند بگیرد، اهمیت دارد. همچنین از نظر حفاظت صوتی، کل سیستم سازه میان‌طبقه اهمیت تعیین‌کننده دارد. در این میان، کف تأثیری بسیار بیشتر دارد - به‌ویژه اگر به‌صورت کف‌سازی شناور یا کف چوبی شناور اجرا شده باشد.

عایق صوتی کف

شکل 2 - عایق صوتی کف

شرایط حفاظت کف‌ها در برابر آتش

برای کف‌های پیرامون اجاق، همچنین برای کف‌های زیر بام‌های شیبدار و اغلب در کارگاه‌ها و سالن‌های کارگاهی، باید الزام شود که به‌صورت ضدحریق یا نسوز ساخته شوند. اطلاعات بیشتر در DIN 4102.

شرایط مربوط به مقاومت الکتریکی کف‌ها

خطر برای بدن انسان در اثر تماس با هادی‌های برق‌دار حتی در محدوده ولتاژ پایین تا 250 ولت نسبتاً زیاد است. این خطر افزایش می‌یابد اگر کفِی که انسان روی آن قرار دارد رسانایی بیشتری داشته باشد. بر اساس مقررات انجمن مهندسی برق آلمان (VDE)، هر کف که مقاومت آن کمتر از 7730 اهم باشد، خطرناک است. این امر به‌ویژه درباره کف‌های مرطوب و خیس صدق می‌کند.

پوشش‌ها (روکش‌ها)

از مهم‌ترین پوشش‌ها عبارت‌اند از: کف‌های ترازویی، پوشش‌های بتنی، پوشش‌های گلی، کف‌های موزاییکی، پوشش‌های گچی، کف‌های کزیلولیتی، پوشش‌های لومی و پوشش‌های آسفالتی.

  • کف‌های تراتزو: کف‌های تراتزو بادوام‌اند، در برابر آب نفوذناپذیرند و گرد و غبار تولید نمی‌کنند. DIN 1965 مقررات فنی مربوط به اجرای پوشش‌ها و کارهای سرامیکی اطلاعات دقیق‌تری هم درباره ترکیب دانه‌بندیِ سنگدانه برای تراتزو و هم درباره روش اجرا ارائه می‌دهند.
  • روکش‌های بتنی: DIN 1965 اطلاعات بیشتری درباره روکش‌های معمولی بتنی (پیش‌تر سیمانی) و DIN 1100 درباره روکش‌های بتن سخت ارائه می‌کند. در زمان‌های اخیر، روکش‌هایی از بتن سبک نیز ساخته می‌شوند — همچنین از سنگدانه‌های متخلخل سبک و نیز از بتن فوم‌دار — که به‌ویژه به‌عنوان بستر برای روکش‌های مواد مصنوعی که با ماله اجرا می‌شوند به کار می‌روند.
  • پوشش‌های گلی: از آجرهای خردشده با ماده چسباننده آهکی، سیمانی یا منیزیتی ساخته می‌شوند. این‌ها گرما را ضعیف‌تر از پوشش‌های بتنی منتقل می‌کنند.
  • کف‌های موزاییکی: کف‌های موزاییکی زیباترین و ظریف‌ترین نوع پوشش به‌شمار می‌روند که برای ساخت آن‌ها از مرمر، قطعات سفال پخته، شیشه مات یا سرامیک استفاده می‌شود. از آنجا که این نوع کف از سازنده ذوق و گرایش هنری فراوانی می‌طلبد، تعداد بسیار کمی از کارگاه‌ها به ساخت آن می‌پردازند.
  • روکش‌های گچی: روکش‌های گچی نسوز هستند. روش ساخت آن‌ها در DIN 1965 شرح داده شده است. آن‌ها عمدتاً از گچِ بسیار پختهٔ مخصوصِ روکش ساخته می‌شوند، یا به‌صورت تک‌لایه روی ماسه، یا به‌صورت روکش‌های خشکِ دولایه. برای روکش‌های گچی همچنین از انیدریت طبیعی نیز استفاده می‌شود.
  • کف‌های از چوب‌سنگ: ویژگی‌ها و روش ساخت کف‌های از چوب‌سنگ (کسیلولیت) به‌وسیلهٔ مقررات DIN 272 استاندارد شده‌اند. آن‌ها به کف‌های یک‌لایهٔ صنعتی یا کوبیده‌شده، کف‌های دولایهٔ چوب‌سنگ برای فضاهای مسکونی و اداری، و نیز به زیرسازی‌های یک‌لایه برای پارکت، برای پوشش‌های نواری و غیره تقسیم می‌شوند.
  • پوشش‌های رسی: اطلاعات دقیق‌تر دربارهٔ پوشش‌های رسی - به‌ویژه برای سیلوها، انبارهای کشاورزی و غیره - در DIN 1965 آمده است.
  • پوشش‌های آسفالتی: پوشش‌های آسفالتِ ریخته‌ای هم برای اجرای لایه رویی مستقیمِ کف، و هم برای اجرای زیرسازی برای پارکت، پوشش‌های نواری، پوشش‌های از مواد مصنوعیِ اجراشده با ماله و غیره به کار می‌روند. گرد و غبار تولید نمی‌کنند، آب را عبور نمی‌دهند، انعطاف‌پذیرند و از همه مهم‌تر، بلافاصله پس از اجرا می‌توان روی آن‌ها راه رفت.

موزاییک چوبی

شکل 3 - موزاییک چوبی

کف‌های سرامیکی

کف‌های سرامیکی از کاشی‌های سرامیکی ساخته می‌شوند. از نظر دوام عملاً نامحدودند، نگهداری پاکیزگی آن‌ها آسان است و گرد و غبار ایجاد نمی‌کنند. برای اطلاعات بیشتر به DIN 1965 مراجعه شود.

کاشی‌های سرامیکی به‌عنوان تقلید از مرمر

شکل 4 - کاشی‌های سرامیکی به‌عنوان تقلید مرمر

طرح‌های متنوع کاشی‌های سرامیکی

شکل 5 - طرح‌های گوناگون کاشی‌های سرامیکی

کف‌های از کاشی‌های کوچک

کف‌های موزاییکی کوچک (با مساحت حدود 0,25 m2) از موزاییک‌های سنگ طبیعی، بتن، کلینکر، شیشه، فولاد، چوب‌سنگ و آسفالت ساخته می‌شوند و عمدتاً با ملات سیمان اجرا می‌گردند. موزاییک‌های ساخته‌شده از مواد مصنوعی (از رزین مصنوعی، بیتومن و آزبست) با چسب نصب می‌شوند. از نظر خواص، با پوشش‌های ساخته‌شده از همان مواد خام و همان مصالح مطابقت دارند.

موزاییک از قطعات کوچک

شکل 6 - موزاییک از کاشی‌های ریز

کف‌های ساخته‌شده از قطعات بزرگ

برای کف‌های ساخته‌شده از صفحات بزرگ – علاوه بر ورق‌های شیاردار از فولاد و فلزات سبک – در درجهٔ نخست صفحات سخت از الیاف چوب مطرح هستند که هنگام نصب، عمدتاً با چسب‌های سرد چسبانده می‌شوند. این صفحات خواصی مشابه پوشش‌های نواری دارند و برای همان مقاصد به کار می‌روند.

کف‌پوش‌های چوبی و چوب‌پنبه‌ای

کف چوبی از کهن‌ترین انواع کف‌هاست و – به‌جز پوشش‌های فرش‌مانند و کف‌های چوب‌پنبه‌ای – گرم‌ترین کف برای پاها به شمار می‌رود. این‌ها شامل می‌شوند: کف‌های تخته‌ای از تخته‌های کف، پارکت نواری و پارکت تخته‌ای، کف از قطعات پارکتی و پارکت موزاییکی.

کف‌های پارکت که به‌درستی اجرا شده باشند، در بیشتر موارد عایق خوبی نیز در برابر ضربه‌های ناشی از راه رفتن فراهم می‌کنند. کف‌های ساخته‌شده از تخته‌های پارکت و موزاییک، انواع جدید پارکت به‌شمار می‌آیند. برای نگهداری ساده‌تر، پارکت‌ها در سال‌های اخیر با رزین‌های مصنوعی آب‌بندی می‌شوند. کف‌های چوب‌پنبه‌ای برای پا بسیار گرم‌اند، صدا را عایق می‌کنند و آب را عبور نمی‌دهند. برای چسباندن از چسب‌های ویژه استفاده می‌شود.

نصب پارکت

شکل 7 - نصب پارکت

کف‌پوش‌های نوارهای روکش‌دار

مهم‌ترین روکش‌ها در نوارها عبارت‌اند از:

  • کف‌پوش‌های ساخته‌شده از صفحات نمد پشمی چاپ‌شده (بالاتوم و استرگولا)
  • کف‌پوش‌های منسوجات کششی، مشابه فرش
  • کف‌های لینولئومی
  • کف‌های لاستیکی
  • کف‌پوش‌های ساخته‌شده از مواد مصنوعی شبیه منسوجات (ایگلیت)
  • کف‌های ساخته‌شده از ورق‌ها و نوارهای پلی‌وینیل‌کلراید (گوتاسین و میپولان)

در حالی که دو پوششِ نخستِ یادشده به‌سادگی پهن می‌شوند و تنها در امتداد لبه‌ها کشیده می‌شوند، همهٔ پوشش‌های دیگرِ نوارمانند با چسباندن نوارها ساخته می‌شوند. این پوشش‌ها با تعداد کمِ درزهای خود و ـ به‌جز آن‌هایی که شبیه فرش‌اند ـ با این ویژگی متمایزند که گرد و غبار ندارند، به‌راحتی شسته می‌شوند و کم‌وبیش انعطاف‌پذیرند.

پوشش لینولئومی به‌عنوان تقلید از لمینت

شکل 8 - پوشش لینولئوم به‌عنوان شبیه‌سازی لمینت

کف‌های ساخته‌شده از مواد مصنوعی که با کاردک اجرا می‌شوند

توده‌های مصنوعیِ ماله‌ای از مخلوط رزین‌های مصنوعی (عمدتاً پلی‌وینیل‌استات‌ها) و مواد افزوده تشکیل شده‌اند. پوشش‌ها بر روی زیرکارهای صاف و هموار، در دست‌کم سه لایه که با ماله اجرا می‌شوند، ساخته می‌شوند. پس از خشک‌شدن در هوا به‌مدت 28 روز، ضخامت آن‌ها باید دست‌کم 2 mm باشد. لایه‌های نازک‌تر از 2 mm دیگر پوشش محسوب نمی‌شوند، بلکه اندود یا روکش به‌شمار می‌آیند.