Dzisiaj Savo Kusić koncentruje się na oknach drewnianych, oknach drewniano-aluminiowych, oknach na wymiar, drzwiach i zapytaniach ofertowych. Tekst ten ma charakter archiwum rzemiosła domowego i nie jest ofertą wyrobów ceramicznych.
Naprawa okładzin ściennych
Naprawy ciepłych pokryć ściennych są bardzo podobne do napraw zimnych podłóg, a także napraw ciepłych podłóg.
Naprawa okładzin z drewna i płyt pilśniowych odbywa się analogicznie do opisanych dotychczas metod naprawy obiektów drewnianych. Uszkodzenia okładzin ściennych spowodowane wilgocią są znacznie rzadsze niż uszkodzenia okładzin ściennych, ponieważ w większości przypadków wilgoć może wydostać się w inny sposób, a nie tylko przez pokrycie.
Wpływ pary wodnej jest bardzo niebezpieczny dla okładzin, szczególnie tych wykonanych z materiałów sztucznych. Dlatego nie zaleca się nawet nakładania takich powłok w dobrze ogrzewanych, wilgotnych pomieszczeniach. Poszycie z płyty pilśniowej i sklejki zabezpieczone jest przed parą wodną poprzez montaż na ramie z listew.
Naprawę okładzin z panelami z materiałów sztucznych rozwiązuje się poprzez wymianę poszczególnych uszkodzonych paneli i części okładzin na nowe.
Powłoki nałożone metodą mazania lub natrysku należy naprawić w taki sposób, aby po naprawie uszkodzonych części nałożyć na całą powierzchnię nową warstwę wierzchnią.
Okładzina ścienna z płytek ceramicznych
Najczęstszymi przyczynami uszkodzeń okładzin z płytek – jako głównego przedstawiciela zimnych okładzin ściennych – są w większości przypadków osiadanie budynku, działanie mrozu, ciepła i uderzeń. Błędem jest używanie do zaprawy niestarzonego wapna gaszonego, gdyż w takim przypadku granulki pęcznieją i odrzucają płytki. (Ziarna, które później gasną, nazywane są robakami wapiennymi). Wymiary płytek to odpowiednio 152x152, 152x127. 152x100 mm, a ich grubość wynosi 4-7 mm.
Podczas naprawy musimy usunąć płytki, aby pozostały nieuszkodzone. Demontaż należy rozpocząć od górnej strony. Za pomocą dłuta wciśnij zaprawę, a następnie ostrożnie i pojedynczo wyjmij je i przechowuj aż do dalszego użycia.
Podczas wymiany pojedynczych płyt prawie nieuniknione jest, że usuwana płyta ulegnie uszkodzeniu, należy jednak zachować ostrożność, aby przynajmniej sąsiednie płyty pozostały nieuszkodzone i nie przesunięte. Miejsce usuniętych płytek należy dokładnie oczyścić i dopiero wtedy przystąpić do montażu nowych płytek. Przy układaniu nowych płytek zaprawę należy rozbijać młotkiem od ściany aż do cegły. Na tak przygotowaną, pozbawioną zaprawy część ściany układa się warstwę zaprawy cementowej i układa w niej płytki. Do przygotowania zaprawy cementowej należy pobrać jedną część cementu i trzy części suchego gruboziarnistego piasku; Wszystko dobrze wymieszaj jeszcze na sucho, a następnie dodaj tyle wody, aby zaprawa była gładka.
W międzyczasie należy zamoczyć płytki w wodzie, ale tylko w takiej ilości, jaką zużyjemy danego dnia, gdyż nadmierne zamoczenie nie jest dobre dla płytek. Nie da się także pracować z suchymi płytkami, ponieważ odbierają one wilgoć z zaprawy i w efekcie zaprawa nie będzie dobrze wiązać, a płytki szybko odkleją się od ściany. Zwilżenie jest wówczas wystarczające, jeśli z płytek nie wydostają się już pęcherzyki powietrza. Po zamoczeniu płytki należy osuszyć na drewnianym ruszcie.
Jidak nakłada się na ścianę za pomocą pacy, tak aby powstała równomierna warstwa o grubości 5-6 mm. Warstwę tynku należy pozostawić do wyschnięcia na kilka godzin. Następnie należy przygotować nieco grubszą zaprawę i nałożyć ją na tył płytki tak, aby nie przeciekała z żadnej strony. Po ułożeniu poszczególnych płytek należy je ostrożnie ostukać rączką młotka, aby równomiernie rozprowadzić zaprawę na spodniej stronie.
Układanie płytek i fugowanie
Ważne: Rzędy płytek muszą być prawidłowo ułożone zarówno w poziomie, jak i w pionie, a wszystkie płytki muszą znajdować się w tej samej płaszczyźnie. Dlatego przed ułożeniem płytek należy za pomocą naciągniętej liny lub poziomnicy zaznaczyć dolny poziomy i ostatni pionowy rząd. Poziomy rząd należy wyznaczyć tak, aby rozpoczynał się od najniższego punktu podłogi na wysokości jednej długości płytki, a płytki należy przyciąć tak, aby w przypadku układania na podłodze ich górna krawędź znajdowała się na poziomie sznurka (rys. 1). Przy docinaniu płytek należy uwzględnić, że odległość pomiędzy poszczególnymi płytkami wynosi 3mm. Przestrzeń pomiędzy płytkami tworzą wstawki szklano-drewniane lub wstawki z tworzywa sztucznego o grubości 3 mm, które umieszcza się pomiędzy płytkami ceramicznymi jako ograniczniki. Przegrody umieszczone w przestrzeniach rzędu pionowego możemy od razu usunąć, a te znajdujące się w poziomie dopiero po związaniu tynku, czyli około 24 godzin. Aby płytki znajdowały się w tej samej płaszczyźnie, osiągniemy to w ten sposób, że zaczynając nowy rząd, najpierw ułożymy po jednej płytce na każdym z dwóch końców, a nad nimi całkowicie prostą łatę. Płytki początkową i końcową należy ułożyć w taki sposób, aby łata całkowicie na nich spoczywała, a po ułożeniu każdej pojedynczej płyty należy układać łaty jedna po drugiej i uderzać w montowaną płytkę rączką młotka, aż listwa całkowicie oprze się na montażu płytki.
SLIKA 1
Połączenia należy wypełnić po usunięciu ogranicznika. W tym celu należy przygotować zaprawę z cementu i drobnego piasku w proporcji 1:2. Do fugowania potrzebna jest także jedna płytka gumowa o wymiarach około 30 x 30 cm, którą należy wygiąć w kształcie litery Y. Następnie należy nią wypełnić przestrzenie pomiędzy płytkami.
Jeśli nie możemy znaleźć białego cementu do wybielenia spoin, postępujemy w następujący sposób: Trzy tygodnie po spoinowaniu cementem powinniśmy wykonać suchy tynk gipsowy i pokryć nim całą powierzchnię. Po całkowitym wyschnięciu tynk należy przetrzeć z płytek suchą szmatką.
Najprostszy i najtańszy sposób montażu płytek polega na szczelnym montażu płytek na połączeniu bez spoin, natomiast bardziej skomplikowany sposób polega na zastosowaniu spoin, szczelnym w siatce bez spoin oraz w siatce ze spoinami (rys. 2). Do montażu z fugami należy stosować płytki ze ściętymi krawędziami, a przy montażu w małych przestrzeniach płytki ze stromymi krawędziami. Na końcach i na górnej stronie należy ułożyć takie płytki, których krawędzie są zaokrąglone i zagięte z tej strony.
SLIKA 2
Cięcie płytek
Jeśli płytka wymaga przycięcia, należy przyłożyć linijkę wzdłuż zaznaczonej linii po stronie glazury i za pomocą noża do szkła lub twardego metalu (vidia) zarysować wzdłuż tej linii, tak aby twarda glazura została przecięta. Następnie ostrym nożem należy wykonać rowek z tyłu płytki wzdłuż linii cięcia. Przy cięciu większych kawałków należy trzymać płytkę w obu rękach lub położyć ją na krawędzi stołu wzdłuż linii cięcia i odłamać, a przy cięciu cieńszych kawałków odłamać szczypcami (rys. 3).
SLIKA 3
Klejenie płytek
W porównaniu do montażu płytek na zaprawie cementowej, proces montażu płytek poprzez klejenie jest znacznie szybszy. Warunkiem klejenia jest jednak to, aby ściana była całkowicie płaska. W tym przypadku nie jest konieczne rozbijanie tynku na ścianie, ale płytki są przyklejane do ściany. Materiał klejący jest dyspersją sztucznego pochodzenia zmieszaną z piaskiem. W bardzo wilgotnych pomieszczeniach - w łazienkach - możemy do kleju dodać cement w proporcji pół na pół i wymieszać go z dodatkiem wody tak, aby był gładki i nadawał się do rozprowadzania. Nałóż szpachelką krople 3-4 tego kleju wielkości par 50 na tył uprzednio zanurzonych płytek i umieść je na swoich miejscach. Regulacja poziomu, pionu, rozstawu i spoinowania odbywa się w taki sam sposób, jak przy układaniu na zaprawie cementowej.
Płytki z materiałów sztucznych
Płyty te są znacznie łatwiejsze w obsłudze. Ich wymiary to 150 x 150 x 2mm. Można je łatwo przyciąć i przymocować do ściany.
Uwaga dotycząca bezpieczeństwa: jest to tekst historyczny, a opisane mieszaniny, materiały i procedury nie stanowią współczesnych specyfikacji działania. Przed przystąpieniem do prac należy sprawdzić przyczynę zawilgocenia i spękań, nośność i płaskość podłoża, wymaganą hydroizolację oraz kompatybilność całego systemu, a także postępować zgodnie z obowiązującymi przepisami i instrukcjami producentów klejów, fug i płytek. Podczas rozbiórki, cięcia i mieszania wymagana jest kontrola zapylenia, wentylacja i odpowiednia ochrona osobista.