ਪੁਰਾਲੇਖ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਸੰਦਰਭ: ਟੈਕਸਟ ਔਜ਼ਾਰਾਂ, ਉਪਾਵਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਵਰਣਨ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਉਸਾਰੀ ਸਾਈਟ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਜਾਂ ਨਿਰਮਾਤਾ ਦੀਆਂ ਹਦਾਇਤਾਂ, ਸਿਖਲਾਈ, ਕਾਰਜ ਯੋਜਨਾ ਅਤੇ ਲਾਗੂ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਬਦਲ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਢਾਹੁਣ, ਡ੍ਰਿਲੰਗ, ਕੱਟਣ ਜਾਂ ਛਿੱਲਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਕਲ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਗੈਸ ਦੀਆਂ ਲਾਈਨਾਂ ਸਥਿਤ ਹੋਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸਾਰੀ ਅਤੇ ਸਮੱਗਰੀ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਮੋਰਟਾਰ, ਕੰਕਰੀਟ, ਇੱਟ, ਇਨਸੂਲੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਕੋਟਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਹ ਲੈਣ ਯੋਗ ਕ੍ਰਿਸਟਲਿਨ ਸਿਲਿਕਾ, ਐਸਬੈਸਟਸ, ਲੀਡ ਜਾਂ ਹੋਰ ਖਤਰਨਾਕ ਪਦਾਰਥ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਧੂੜ ਨਿਯੰਤਰਣ, ਅੱਖਾਂ, ਸੁਣਨ, ਸਾਹ ਦੇ ਅੰਗਾਂ, ਹੱਥਾਂ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਲਈ ਢੁਕਵੀਂ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਇੱਕ ਸਥਿਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਖੇਤਰ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕੰਮ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਸੰਦਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸੰਬੰਧਿਤ ਜਾਣਕਾਰੀ: ਤੁਹਾਡੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣੀਆਂ ਲੱਕੜ ਦੀਆਂ ਖਿੜਕੀਆਂ। · ਲੱਕੜ-ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ ਵਿੰਡੋਜ਼ ਨੂੰ ਆਰਡਰ ਕਰਨ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। · ਘਰਾਂ, ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਅਤੇ ਨਿਰਯਾਤ ਲਈ ਕਸਟਮ ਵਿੰਡੋਜ਼। · ਲੱਕੜ ਦੇ ਅਤੇ ਲੱਕੜ-ਅਲਮੀਨੀਅਮ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ-ਟੂ-ਆਰਡਰ। · ਇੱਕ ਹਵਾਲਾ ਬੇਨਤੀ ਭੇਜੋ।
ਹਥੌੜੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੇ ਸਾਧਨ
ਸਾਰੇ ਹਥੌੜੇ, ਭਾਰੀ ਜਾਂ ਹਲਕੇ, ਦੇ ਦੋ ਬੁਨਿਆਦੀ ਹਿੱਸੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ: ਇੱਕ ਹਥੌੜਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੋਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੈਂਡਲ ਜੋ ਇਸ ਵਿੱਚ ਫਿੱਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਬੱਲਾ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸਟੀਲ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹੈਂਡਲ ਲੱਕੜ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਲੱਕੜ ਬਹੁਤ ਸਖ਼ਤ ਅਤੇ ਮੁਲਾਇਮ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਚੀਰ ਨਾ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਹੱਥਾਂ ’ਤੇ ਛਾਲੇ ਨਾ ਪੈਣ। ਸੱਟ ਲੱਗਣ ਦੇ ਜੋਖਮ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ, ਜਾਂਚ ਕਰੋ ਕਿ ਵਰਤੋਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੈਂਡਲ ਨੂੰ ਪਿਸਟਨ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉੱਚ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਾਲੇ ਸੰਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਰੈਮ ਨੂੰ ਪਿੰਨ ਜਾਂ ਸਟੀਲ ਦੀ ਰਿੰਗ ਨਾਲ ਸ਼ੰਕ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਥੌੜਿਆਂ ਲਈ ਜਿੱਥੇ ਹੈਂਡਲ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਰੈਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਠੀਕ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਲੋਹੇ ਜਾਂ ਲੱਕੜ ਦੇ ਪਾੜੇ, ਜਾਂ ਕੁਝ ਵੱਡੇ ਮੇਖਾਂ ਵਿੱਚ ਗੱਡੀ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ: ਸੁਧਾਰੇ ਹੋਏ ਨੇਲਿੰਗ ਇੱਕ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਮੁਰੰਮਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇੱਕ ਫਟਿਆ, ਢਿੱਲਾ, ਜਾਂ ਗਲਤ ਹੈਂਡਲ ਅਤੇ ਖਰਾਬ ਪਿਸਟਨ ਨੂੰ ਸੇਵਾ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਰਮਾਤਾ ਦੀਆਂ ਹਦਾਇਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਮੁਰੰਮਤ ਜਾਂ ਬਦਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਪਿਸਟਨ ਦੀ ਸਤਹ, ਚੀਸਲ ’ਤੇ ਰੱਖਿਅਕ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸਵਿੰਗ ਜ਼ੋਨ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.
ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਇਹ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਹੈਂਡਲ ਨੂੰ ਸਿਰੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਝਟਕਾ ਤੇਜ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਉਲਟ, ਹੈਂਡਲ ਨੂੰ ਕਲੱਬ ਦੇ ਨੇੜੇ ਫੜ ਕੇ, ਹਲਕੇ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਸ਼ਾਟ ਬਣਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਭਾਰੀ ਹਥੌੜੇ
Sledgehammers, ਭਾਰੀ ਹਥੌੜੇ ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਸਮ, ਕਾਫ਼ੀ ਭਾਰ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿੰਨਾ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕੇ ਬਲੋਜ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਕਾਫ਼ੀ ਲੰਬਾ ਹੈਂਡਲ (ਲਗਭਗ 80 cm) ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੱਟ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੇ ਸੰਦ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਲਈ ਧਿਆਨ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਜਿਆਦਾਤਰ ਠੋਸ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਘੱਟ ਵਾਰ, ਇਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਚਿਣਾਈ ਦੀ ਛੀਨੀ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਮੈਕੋਲਾ ਦਾ ਹੈਂਡਲ ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਲੇਜਹਥਰ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਅਤੇ ਹੈਂਡਲ ਕਰਨਾ ਆਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਚਮਗਿੱਦੜ ਦਾ ਭਾਰ ਇੱਕ ਤੋਂ ਦੋ ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਘਣ ਆਕਾਰ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਢੁਕਵੇਂ ਟੂਲ (ਛੀਸਲ, ਹੋਲ ਪੰਚ) ਨਾਲ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਮੱਧਮ ਆਕਾਰ ਦੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਲਈ, ਕੰਧਾਂ ਦੇ ਖੁੱਲਣ ਨੂੰ ਪੰਚ ਕਰਨ ਲਈ, ਸਖ਼ਤ ਵਸਤੂਆਂ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ।
ਇੱਟਾਂ ਦੇ ਹਥੌੜੇ
ਇੱਕ ਮਿਸਤਰੀ ਦੇ ਹਥੌੜੇ ਦਾ ਭਾਰ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਲਗਭਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ 500-600ਗ੍ਰਾਮ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨੱਕਾਸ਼ੀ, ਇੱਟਾਂ ਅਤੇ ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਸਲੈਬਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਣ, ਪਾੜਾ ਚਲਾਉਣ ਆਦਿ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਤਰਖਾਣ ਦੇ ਹਥੌੜੇ ਨੂੰ ਬਦਲ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।400-500ਗ੍ਰਾਮ ਮਿਸਤਰੀ ਦੇ ਹਥੌੜੇ ਵਿੱਚ, ਹਥੌੜੇ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹੋਰ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਹਥੌੜਿਆਂ ਵਰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਨੱਕ ਬਹੁਤ ਤਿੱਖੀ ਅਤੇ ਵਕਰਦਾਰ ਛੀਨੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚਪਟੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਛੋਟੀ ਚੁੰਨੀ ਵਰਗੀ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦਾ ਮਿਸਤਰੀ ਦਾ ਹਥੌੜਾ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਬਲੇਡ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਚਟਾਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਪੀਂਦਾ ਹੈ
Pickaxes ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਾਸੇ ਦੋ ਨੁਕੀਲੇ ਟਿਪਸ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਨੁਕੀਲਾ ਅਤੇ ਉਲਟ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਚਪਟਾ ਅਤੇ ਤਿੱਖਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਆਖਰੀ ਕਿਸਮ ਇੱਕ ਕਲਾਸਿਕ ਮੇਸਨ ਦੀ ਚੋਣ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਲੋੜ ਅਨੁਸਾਰ ਝਟਕੇ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਖੁਦਾਈ ਲਈ, ਫਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਨ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਬਸਟਰੇਟਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੰਚਾਂ ਅਤੇ ਚਿਣਾਈ ਦੀਆਂ ਛੀਨੀਆਂ
ਪੇਚ ਅਤੇ ਚਿਣਾਈ ਦੀ ਛੀਨੀ ਸਟੀਲ ਦੇ ਟੂਲ ਹਨ, ਕਰਾਸ-ਸੈਕਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਗੋਲ ਜਾਂ ਅਸ਼ਟਭੁਜ ਅਤੇ 20 ਤੋਂ 60 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਲੰਬੇ। ਇੱਕ ਹਥੌੜੇ ਨਾਲ, ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਛੇਕਾਂ, ਛਾਲਿਆਂ ਆਦਿ ਨੂੰ ਡ੍ਰਿਲ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਖਾਸ ਸਟੀਲ ਦੇ ਬਣੇ ਡ੍ਰਿਲਸ ਖਾਸ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸਖ਼ਤ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਡ੍ਰਿਲ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚੌੜੇ ਬਲੇਡ ਵਾਲੀ ਛੀਨੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਇੱਟਾਂ ਜਾਂ ਪੱਥਰ ਦੇ ਸਲੈਬਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਹੈਂਡਲਿੰਗ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਸਾਨੂੰ ਟੂਲ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਇਹ ਹਥੌੜੇ ਦੇ ਝਟਕੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਾਡੇ ਹੱਥਾਂ ਤੋਂ ਖਿਸਕ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਿਸ ਕੋਣ ’ਤੇ ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਫੜਦੇ ਹਾਂ ਉਹ ਵੀ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ: ਇਹ ਉਸ ਸਤਹ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਝੁਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ’ਤੇ ਅਸੀਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਝਟਕਾ ਟੂਲ ਦੇ ਧੁਰੇ ਦੇ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਲਕੇ ਸ਼ਾਟਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੇ ਕੰਮ ਦੌਰਾਨ ਸੁਰੱਖਿਆ: “ਮਸ਼ਰੂਮ” ਦੇ ਸਿਰ, ਚੀਰ ਜਾਂ ਖਰਾਬ ਬਲੇਡ ਦੇ ਨਾਲ ਛੀਨੀਆਂ ਅਤੇ ਪੰਚਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾ ਕਰੋ। ਲੁਕਵੇਂ ਸਥਾਪਨਾਵਾਂ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਅਤੇ ਮਾਰਗ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਟੁਕੜੇ ਤੇਜ਼ ਰਫ਼ਤਾਰ ਨਾਲ ਉੱਡ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਰੱਖਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।
ਮੋਰਟਾਰ, ਅਰਥਵਰਕ ਅਤੇ ਟ੍ਰਾਂਸਫਰ ਟੂਲ
Trowels
ਟਰੋਵੇਲਜ਼ (ਮੇਸਨ ਦੇ ਟਰੋਵੇਲਜ਼, ਸਪੈਟੁਲਾਸ) ਇੱਕ ਕਰਵ ਹੈਂਡਲ ਵਾਲੇ ਸਟੀਲ ਦੇ ਸਪੈਟੁਲਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮੋਰਟਾਰ ਨੂੰ ਸਕੂਪ ਕਰਨ ਅਤੇ ਡੋਲ੍ਹਣ ਅਤੇ ਘੱਟ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਮਿਸ਼ਰਣ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕੰਮ ਦੀ ਕਿਸਮ ’ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਿਆਂ, ਇਸ ਜਾਂ ਉਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਟਰੋਵਲ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਕੰਧਾਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਸਮੇਂ, ਗੋਲ ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਢੁਕਵੇਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇੱਟਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖਾਲੀ ਥਾਂ ਨੂੰ ਭਰਨ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਆਸਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਮੋਰਟਾਰ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਕੱਟ-ਆਫ ਜਾਂ ਵਰਗ ਟਿਪ ਵਾਲਾ ਟਰੋਵਲ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮਿਸ਼ਰਣ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਨਿਸ਼ਿੰਗ ਅਤੇ ਗਰਾਊਟਿੰਗ ਲਈ ਸਰੀਰ ਦੇ ਛੋਟੇ ਤੰਗ ਟੋਵਲਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਆਇਰਨ ਅਤੇ ਪਲਾਸਟਰ ਬੋਰਡ
ਪਲਾਸਟਰ ਦੇ ਮੋਟੇ ਅਤੇ ਬਰੀਕ ਅਲਾਈਨਮੈਂਟ ਲਈ, ਟਰੋਵਲ ਕਈ ਮਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਲੈਵਲਿੰਗ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਲਾਸਟਰਡ ਸਤਹਾਂ ਦੀ ਬਾਰੀਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਲਈ ਟਰੋਵੇਲਾਂ ਵਾਂਗ ਲੰਬੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਇਹ ਲੱਕੜ ਅਤੇ ਪਲਾਸਟਿਕ ਦੋਵਾਂ ਤੋਂ ਬਣੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਮੱਧਮ ਆਕਾਰ ਦੇ ਆਇਰਨ (10x20 ਅਤੇ 15x45) ਆਇਤਾਕਾਰ, ਲੰਬੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਿੱਠ ’ਤੇ ਹੈਂਡਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਲੱਕੜ, ਪਲਾਸਟਿਕ ਜਾਂ ਸਟੀਲ ਦੇ ਵੀ ਬਣੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਖਾਸ ਤੌਰ ’ਤੇ ਪਲਾਸਟਰਿੰਗ ਵੇਲੇ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਟਰੋਵੇਲ ਵਰਗ-ਆਕਾਰ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ (10x10 ਜਾਂ 15x15 cm) ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਪਲਾਸਟਰ ਦੀ ਆਖਰੀ ਪਰਤ ਨੂੰ ਸਮਤਲ ਕਰਨ ਲਈ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਬੁਰਸ਼ ਨਾਲ ਪਲਾਸਟਰ ਦੀ ਸਤਹ ਨੂੰ ਗਿੱਲਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਸ ਨੂੰ ਆਇਰਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ. ਇਕ ਸਪੰਜ ਆਇਰਨ ਵੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਇਕੋ ਸਮੇਂ ਗਿੱਲਾ ਅਤੇ ਲੋਹਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਪਲਾਸਟਰਬੋਰਡ ਵਰਗਾਕਾਰ ਹੈ (30x30 ਜਾਂ 40x40) ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਸਿਲੰਡਰ ਹੈਂਡਲ ਹੈ। ਕੰਧਾਂ ਅਤੇ ਛੱਤਾਂ ਨੂੰ ਪਲਾਸਟਰ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਅਸੀਂ ਮਿਸਤਰੀ ਦੇ ਕਾਂਟੇ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਆਸ਼ੋਵੀ
ਸੁਆਹ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਗਲੇ ਹੋਏ ਲੋਹੇ ਜਾਂ ਦਬਾਈ ਗਈ ਸ਼ੀਟ ਧਾਤ ਦੀਆਂ ਬਣੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ (ਬਾਅਦ ਵਾਲੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ’ਤੇ ਘੱਟ ਠੋਸ ਅਤੇ ਰੋਧਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ)। ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਜ਼ਮੀਨ ਦੀ ਖੁਦਾਈ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੇ ਦੂਰੀ ’ਤੇ ਟ੍ਰਾਂਸਫਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਜਾਂ ਢਿੱਲੇ ਮਾਲ ਨੂੰ ਆਵਾਜਾਈ ਦੇ ਸਾਧਨਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਡ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਤਿੱਖੇ ਬਿੰਦੂ ਹਨ ਅਤੇ ਖੁਦਾਈ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਚਾਪਲੂਸੀ ਟਿਪ ਨਾਲ ਦਰਦ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਹਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਇੱਕ ਏਸ (ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਬੇਲਚੀਆਂ) ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣਾ ਹੋਰ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਹੈਂਡਲ ਨੂੰ ਜਿੰਨਾ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕੇ ਇੱਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਫੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ, ਹੈਂਡਲ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਸਿਰੇ ਨੂੰ ਫੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬਾਲਟੀਆਂ ਅਤੇ ਟੱਬ
ਬਾਲਟੀਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਮੋਰਟਾਰ ਸਮੇਤ ਕਿਸੇ ਵੀ ਬਲਕ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਟ੍ਰਾਂਸਫਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਰੱਖਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਉਸਾਰੀ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ’ਤੇ ਖੁਦ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ। ਜੇ ਜਰੂਰੀ ਹੋਵੇ, ਮਿਕਸਿੰਗ ਲਈ ਇੱਕ ਟਰੋਵਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਮੋਰਟਾਰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਲੋਹੇ ਜਾਂ ਪਲਾਸਟਿਕ ਦੇ ਬਣੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਲਾਸਟਿਕ ਦੀ ਬਾਲਟੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਸਲਈ ਸ਼ੁਕੀਨ ਕੰਮ ਲਈ ਹਲਕੇ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਵਿਹਾਰਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਮੋਰਟਾਰ ਨੂੰ ਘੱਟ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਜਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਘੱਟ ਅਤੇ ਚੌੜੇ ਟੱਬਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਧਾਤ ਅਤੇ ਪਲਾਸਟਿਕ ਦੇ ਬਣੇ ਟੱਬ ਸੀਮਿੰਟ ਜਾਂ ਚੂਨੇ ’ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਮਿਸ਼ਰਣਾਂ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਢੁਕਵੇਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਲੱਕੜ ਦੇ ਟਬ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ’ਤੇ ਜਿਪਸਮ ’ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਮਿਸ਼ਰਣਾਂ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸੀਤਾ
ਛਣਨੀਆਂ, ਲੱਕੜ ਦੀਆਂ ਜਾਂ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਬਣੀਆਂ, ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਕਈ ਜਾਲੀਆਂ ਨਾਲ ਵੇਚੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਲੋੜ ਅਨੁਸਾਰ ਸੰਘਣੀ ਜਾਂ ਘੱਟ ਬੁਣੀਆਂ ਜਾਲੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਉਣਾ ਸੰਭਵ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਛਾਂਟਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਵੱਡੇ ਅਨਾਜ ਨੂੰ ਛੋਟੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸੈਂਡਿੰਗ ਲਈ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਮੋਰਟਾਰ ਮਿਸ਼ਰਣ ਤੋਂ ਗੰਢਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਵੀ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਕੰਧਾਂ ’ਤੇ ਆਖਰੀ ਪਰਤਾਂ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਬੱਜਰੀ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਿੱਚਫੋਰਕਸ ਉਸੇ ਉਦੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਸਮਗਰੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਢੇਰ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਛੋਟੇ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਵੱਡੀ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਢੇਰ ਵਿੱਚ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਿਚਫੋਰਕਸ ਨੂੰ ਮਿਸ਼ਰਣ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ ਦੇ ਸੁੱਕੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਲਈ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ: ਸੀਮਿੰਟ, ਰੇਤ, ਚੂਨਾ।
ਧਾਤੂ ਕੱਟਣ ਵਾਲੇ ਪਲੇਅਰ ਅਤੇ ਕੈਚੀ
ਪਲੇਅਰ ਇੱਕ ਖਾਸ ਚਿਣਾਈ ਸੰਦ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰਖਾਣ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ, ਲੱਕੜ ਦੇ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਆਦਿ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ। ਸੰਯੁਕਤ ਪਲੇਅਰ ਸਭ ਤੋਂ ਢੁਕਵੇਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ: ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਲਈ ਵਸਤੂ ਨੂੰ ਰੱਖਣ ਲਈ, ਸ਼ੀਟ ਮੈਟਲ ਨੂੰ ਮੋੜਨ ਲਈ, ਪਤਲੀਆਂ ਰੀਮੋਵਿੰਗ ਤਾਰਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਜਾਂ ਮੋੜਨ ਲਈ, ਲੱਕੜ ਤੋਂ ਮੇਖਾਂ ਜਾਂ ਸਟੱਡਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਵੇਲੇ ਤਰਖਾਣ ਦੇ ਪਲੇਅਰ ਵਧੀਆ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰੀਬਾਰ ਪਲਾਇਰ, ਥੋੜੇ ਜਿਹੇ ਛੋਟੇ ਜਬਾੜੇ ਵਾਲੇ, ਪਰ ਲੰਬੇ ਹੈਂਡਲ, ਮੋੜਨ ਅਤੇ ਕੱਟਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚਾਦਰਾਂ, ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਪੱਟੀਆਂ, ਵੱਡੇ ਨਹੁੰ ਕੱਢਣ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਧਾਤ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਲਈ ਕੈਂਚੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਚੰਗੇ ਤਰਖਾਣ ਦੇ ਪਲੇਅਰ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਛੀਨੀ ਅਤੇ ਹਥੌੜੇ ਨਾਲ ਬਦਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸਧਾਰਨ ਮਾਡਲ ਆਮ ਵੱਡੀ ਕੈਚੀ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹਨ. ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ 8 ਤੋਂ 10 mm ਦੀ ਮੋਟਾਈ ਵਾਲੀਆਂ ਧਾਤ ਦੀਆਂ ਜਾਲਾਂ, ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਬਾਰਾਂ, ਚਾਦਰਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਸਾਰੀਆਂ ਮੋਟਾਈ ਦੀਆਂ ਬਾਰਾਂ ਨੂੰ ਲੀਵਰ ਕੈਚੀ ਨਾਲ ਕੱਟਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਨੋਟ: ਸ਼ੀਟ ਦੀ ਮੋਟਾਈ ਨੂੰ 8 ਤੋਂ 10 mm ਤੱਕ ਕੱਟਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ “ਸਾਰੀਆਂ ਮੋਟਾਈ” ਬਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਰੋਤ ਤੋਂ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਟੂਲ ਨਿਰਧਾਰਨ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਸਮਰੱਥਾ ਦੀ ਜਾਂਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮਾਡਲ ਦੇ ਲੇਬਲ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂ ’ਤੇ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਗਲਤ ਟੂਲ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਟੁਕੜੇ ਨੂੰ ਤੋੜ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਖਿਸਕ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਵਰਕਪੀਸ ਨੂੰ ਸਥਿਰਤਾ ਨਾਲ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੱਥ ਕੱਟਣ ਵਾਲੇ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਟਰਾਲੀ
ਕਾਰਟ (ਪੁਆਇੰਟ) ਅੱਜ ਲੋਹੇ, ਪਲਾਸਟਿਕ ਅਤੇ ਲੱਕੜ ਦੇ, ਰਬੜ ਦੇ ਪਹੀਏ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਬਲਕ ਜਾਂ ਠੋਸ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਟ੍ਰਾਂਸਫਰ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ (ਅਕਸਰ 50 ਤੋਂ 70 ਲੀਟਰ), ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਸ਼ਰਣ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਝੁਕਣ, ਰੱਸੀ ਅਤੇ ਹੱਥ ਕੱਟਣ ਵਾਲੇ
ਲੋਹੇ ਦੀ ਪੱਟੀ ਮੋੜਨ ਵਾਲੀ ਪਲੇਟ
ਇਹ ਲੋਹੇ ਦੀ ਮੋੜਨ ਵਾਲੀ ਮਸ਼ੀਨ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫਲੈਟ, ਵਰਗ, ਸਟੀਲ ਪਲੇਟ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਫੈਲੇ ਹੋਏ ਰੋਲਰ ਹਨ। ਲੋਹੇ ਦੀ ਪੱਟੀ ਨੂੰ ਦੋ ਰੋਲਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਸਿਰੇ ’ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਫੜਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਟੂਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਤੀਜੇ ਦੁਆਲੇ ਝੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
6 ਤੋਂ 8 m ਮਿਲੀਮੀਟਰ ਦੇ ਵਿਆਸ ਵਾਲੀਆਂ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਬਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮੋੜਨ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਇੱਕ ਵਿਹਾਰਕ ਯੰਤਰ ਬਣਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਮੋਟੇ ਬੋਰਡ ਦੇ ਇੱਕ ਟੁਕੜੇ ’ਤੇ ਇੱਕੋ ਪ੍ਰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵੱਡੇ ਮੇਖਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਆਮ ਤਰਖਾਣ ਦੇ ਪਲੇਅਰ ਨੂੰ ਮੋੜਨ ਲਈ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ: ਬੋਰਡਾਂ ਅਤੇ ਨਹੁੰਆਂ ਦੇ ਬਣੇ ਸੁਧਾਰੇ ਗਏ ਯੰਤਰ ਦੀ ਕੋਈ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਲੋਡ ਸਮਰੱਥਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਅਚਾਨਕ ਫੇਲ੍ਹ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਮਜਬੂਤੀ ਅਤੇ ਡੰਡੇ ਲਈ, ਸਮੱਗਰੀ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਦੀ ਗਤੀ ਦੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਢੁਕਵੀਂ ਸਮਰੱਥਾ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਸਮਰਪਿਤ ਟੂਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੋ, ਜੋ ਕਿ ਹਿਦਾਇਤਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਥਿਰਤਾ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਰੱਸੀਆਂ
ਰੱਸੀ ਘੱਟ ਭਾਰ ਦੇ ਭਾਰ ਨੂੰ ਚੁੱਕਣ ਜਾਂ ਘਟਾਉਣ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸਰਲ ਸਾਧਨ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਚਾਈ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਾ ਹੋਵੇ। 8 ਤੋਂ 30 mਮਿਲੀਮੀਟਰ ਦੀ ਮੋਟਾਈ ਵਾਲੀ ਭੰਗ ਦੀ ਰੱਸੀ ਹੱਥੀਂ ਚੁੱਕਣ ਲਈ ਕਾਫੀ ਹੈ।
ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਰੱਸੀ, ਟਿਕਾਊਤਾ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ, ਲਚਕਦਾਰ ਵੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸੰਪੱਤੀ ਬਰੇਡ ਵਿੱਚ ਸਮੱਗਰੀ ਅਤੇ ਫਾਈਬਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ’ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਜੇ ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਰੱਸੀ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਚੱਲੇ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਤਾਜ਼ੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਧੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਹੁੱਕ ਜਾਂ ਖੰਭੇ ਨਾਲ ਲਟਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਜਾਂਚ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿ ਰੱਸੀ ਲੋਡ ਦਾ ਸਾਮ੍ਹਣਾ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਕਿਤੇ ਵੀ ਦਰਾੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਰੱਸੀ ਬਹੁਤ ਪਤਲੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਦੁੱਗਣਾ ਕਰਕੇ ਵਰਤ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਜੇਕਰ ਲੰਬਾਈ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਦੋ ਜਾਂ ਦੋ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰੱਸੀਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਸਮੇਂ, ਗੰਢਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਹੋਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਤਣਾਅ ਦੇ ਅਧੀਨ ਨਾ ਹੋਣ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਦੋ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਰੱਸੀਆਂ ਇੱਕੋ ਵਿਆਸ ਦੀ ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਰੱਸੀ ਜਿੰਨੀ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ। ਇੱਟਾਂ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਫਾਹੀ ਗੰਢਾਂ ਹਨ: ਟੈਂਸ਼ਨ ਹੈਂਗਮੈਨ ਦੀ ਫਾਹੀ, ਆਦਮੀ ਦੀ ਗੰਢ, ਅਤੇ ਮਿਸਤਰੀ ਦੀ ਫਾਹੀ।
ਲਿਫਟਿੰਗ: ਰੱਸੀ ਦਾ ਵਿਆਸ ਅਤੇ ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਨਿਰੀਖਣ ਲੋਡ ਸਮਰੱਥਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਫੀ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਲਿਫਟਿੰਗ ਲਈ, ਪੜ੍ਹਨਯੋਗ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ, ਢੁਕਵੇਂ ਕਨੈਕਸ਼ਨਾਂ ਅਤੇ ਲਿਫਟਿੰਗ ਯੋਜਨਾ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਉਪਕਰਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੋ। ਮੁਅੱਤਲ ਕੀਤੇ ਲੋਡ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਖੜ੍ਹੇ ਨਾ ਹੋਵੋ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੋਡਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾ ਕਰੋ ਜੋ ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਸਿਸਟਮ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਅਤੇ ਜਾਂਚੇ ਨਹੀਂ ਗਏ ਹਨ।
Hyphen
ਪਲੰਬ ਲਾਈਨ, ਜਿੰਨੀ ਸਰਲ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਹਰੇਕ ਬਿੰਦੂ ’ਤੇ ਲੰਬਕਾਰੀ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਿੰਗਲ ਵਜ਼ਨ (ਸੀਸਾ, ਲੋਹਾ), ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਤਲੀ ਸਤਰ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭਾਰ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਸਤਰ ਤੰਗ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੜ੍ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਲੰਬਕਾਰੀਤਾ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਕੰਧ, ਜਾਂ ਇਸਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ, ਅਸੀਂ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਤੁਲਨਾ (ਬੈਂਚਮਾਰਕ), ਕੁਝ ਕਿਨਾਰੇ ਲਈ ਕੁਝ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਲੰਬਕਾਰੀ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਪਲੰਬ ਲਾਈਨ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਧ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਤੁਲਨਾ ਕਰੀਏ ਕਿ ਕੀ ਸਤਰ ਕਿਨਾਰੇ (ਬੈਂਚਮਾਰਕ) ਦੇ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਪਲੰਬ ਲਾਈਨ ਦੇ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਲਈ ਉਡੀਕ ਕਰਨੀ ਪਵੇਗੀ।
ਆਰਾ
ਤਰਖਾਣ ਦਾ ਆਰਾ, ਇੱਕ ਲੱਕੜ ਦੇ ਫਰੇਮ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਤਲੇ ਬਲੇਡ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਝੁਕਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਸਟੀਕ ਕੱਟਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਛੋਟੇ ਪੱਧਰ ਦੀਆਂ ਨੌਕਰੀਆਂ ਲਈ ਨਿਯਮਤ ਇਕ-ਹੱਥ ਵਾਲਾ ਬੈਂਡਸਾ ਕਾਫ਼ੀ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ। ਚਿਣਾਈ ਦੇ ਕੰਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਕੋਈ ਖਾਸ ਆਰਾ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਹੁਨਰ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਸਾਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ “ਝਟਕਾ” ’ਤੇ ਆਰੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਭਾਵ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਣਾ। ਲੰਬੇ ਕੱਟਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਲਾਈਨ ਨੂੰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੱਤੇ ਨਾਲ ਲਗਭਗ ਹਰੀਜੱਟਲ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਕੱਚ ਦੀ ਚਾਕੂ
ਗਲੇਜ਼ੀਅਰ ਦੇ ਚਾਕੂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਅਤੇ ਸਸਤੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਤਿੱਖੇ ਸਖ਼ਤ ਸਟੀਲ ਦੇ ਪਹੀਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਨੂੰ ਪਤਲੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਕੱਟਣ ਅਤੇ ਚਾਕੂ ਨੂੰ ਲੋੜੀਂਦੀ ਲਾਈਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੰਭਵ ਤੌਰ ’ਤੇ ਕਿਸੇ ਧਾਤੂ ਸ਼ਾਸਕ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਖਿੱਚਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਚੰਗੇ ਸੰਚਾਲਨ ਲਈ, ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਇਹ ਆਪਣੀ ਤਿੱਖਾਪਨ ਗੁਆ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਹੀਏ ਨੂੰ ਬਦਲਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਆਧੁਨਿਕ ਚਾਕੂਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰੋਟੇਟਿੰਗ ਡਿਸਕ ਉੱਤੇ ਛੇ ਪਹੀਏ ਮਾਊਂਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਸਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਬਦਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਡਿਸਕ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਚਾਕੂਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੋਟਾਈ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕੱਚ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕੱਟਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਗਲਾਸ ਕਟਰ ਹੀਰੇ ਦੀ ਨੋਕ ਨਾਲ ਚਾਕੂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਮਹਿੰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਆਮ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੱਚ ਕਟਰ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਟਾਇਲ ਕੱਟਣ ਵਾਲਾ ਚਾਕੂ
ਟਾਇਲ ਕਟਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤਿੱਖਾ, “ਵੇਖੋ” ਬਲੇਡ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਸਿਰੇਮਿਕ ਟਾਇਲ ਗਲੇਜ਼ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਕ੍ਰੈਕ ਕੀਤੇ ਕੱਟ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਨਾਲ ਹੀ ਇੱਕ ਕੱਚ ਦੀ ਚਾਕੂ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਉਸੇ ਲਾਈਨ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਲੰਘਦੇ ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਅਸੀਂ ਗਲੇਜ਼ ਦੇ ਤਲ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ. ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਟਾਇਲ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਅੱਧਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।
ਕਟਿੰਗ ਗਲਾਸ ਅਤੇ ਟਾਈਲਾਂ: ਸਮੱਗਰੀ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਟੂਲ, ਇੱਕ ਸਥਿਰ ਸਤਹ, ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਕੱਟ-ਰੋਧਕ ਦਸਤਾਨੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੋ। ਟੁਕੜਾ ਅਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਟੁੱਟਦਾ; ਚਿਪ ਕੀਤੇ ਕਿਨਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਧੂੜ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਿਪਟਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਮਾਪਣ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਟੂਲ
ਲਗਭਗ ਹਰ ਕੰਮ ਲਈ ਮਾਪ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨਦੇਹੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਟੂਲ ਜਿੰਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਟੀਕ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਦੀ ਸੀਮਾ ਜਿੰਨੀ ਛੋਟੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਹ ਕੰਮ ਜੋ ਅਸੀਂ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇਕੱਲੇ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਸਰਲ ਕੰਮ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਤਰਖਾਣ ਦੇ ਫੋਲਡਿੰਗ ਮੀਟਰ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਪੰਜ ਜਾਂ ਦਸ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ 20 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਲੰਬਾ। ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਲੱਕੜ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਪਲਾਸਟਿਕ ਅਤੇ ਅਲਮੀਨੀਅਮ ਦਾ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਛੋਟੀ ਧਾਤ ਦੀ ਮਾਪਣ ਵਾਲੀ ਟੇਪ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਗੋਲ ਜਾਂ ਵਰਗ ਬਾਕਸ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਇਸਨੂੰ ਲੋੜੀਂਦੀ ਲੰਬਾਈ ਤੱਕ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਵਰਤੋਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਬਕਸੇ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਉੱਚ ਲਚਕਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਲੰਬਕਾਰੀ ਮਾਪਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਢੁਕਵਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ.
ਕੱਪੜੇ ਦੀ ਟੇਪ ਮਾਪ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਲੰਬੇ ਭਾਗਾਂ ਨੂੰ ਮਾਪਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਟੇਪ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੈਨਵਸ ਜਾਂ ਨਾਈਲੋਨ ਦੀ ਬਣੀ, 10 ਤੋਂ 20 m ਮੀਟਰ ਲੰਬੀ, ਡੱਬੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਹੀਏ ’ਤੇ ਜ਼ਖ਼ਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਵਰਤੋਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਹੈਂਡਲ ਨਾਲ ਪਹੀਏ ਨੂੰ ਮੋੜ ਕੇ ਟੇਪ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਹਵਾ ਦੇ ਬੁਲਬੁਲੇ ਵਾਲਾ ਆਤਮਾ ਦਾ ਪੱਧਰ ਲੰਬਕਾਰੀ ਜਾਂ ਖਿਤਿਜੀ ਸਤਹਾਂ ਦੀ ਲੇਟਵੀਂਤਾ ਨੂੰ ਮਾਪਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਸਾਧਨ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਜਾਂ ਪਲਾਸਟਿਕ ਦੀ ਟਿਊਬ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਵਾ ਦੇ ਬੁਲਬੁਲੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਤਰਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਆਤਮਾ ਦਾ ਪੱਧਰ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਲੱਕੜ ਜਾਂ ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ 30 ਤੋਂ 40 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਲੰਬਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਹੋਰ ਟਿਊਬਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ 45 ਡਿਗਰੀ ਦੇ ਕੋਣ ’ਤੇ ਲੰਬਕਾਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨਾ ਸੰਭਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਝੁਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਬੁਲਬੁਲਾ ਆਪਣੇ ਉੱਚੇ ਬਿੰਦੂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਤਮਾ ਦਾ ਪੱਧਰ ਹਰੀਜੱਟਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਬੁਲਬੁਲਾ ਟਿਊਬ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਲੰਬੇ ਭਾਗਾਂ ਦੀ ਖਿਤਿਜੀਤਾ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਯੰਤਰ ਨੂੰ ਕਾਫ਼ੀ ਲੰਬੇ ਮਾਪਣ ਵਾਲੀ ਡੰਡੇ ’ਤੇ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ। ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿ ਕੀ ਕੋਈ ਸਤਹ ਖਿਤਿਜੀ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਮਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਰੇਖਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਦੁਹਰਾਵਾਂਗੇ - ਵਿਕਰਣਾਂ ਅਤੇ ਘੇਰੇ ਦੇ ਨਾਲ।
ਸਥਿਰ ਅਤੇ ਨਿਯਮਤ ਭਾਗ ਦੇ ਚਿਣਾਈ ਦੇ ਲੇਥ, ਲੱਕੜ ਜਾਂ ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ ਦੇ ਬਣੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੰਸਾਧਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵਿਗਾੜਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਚਿਣਾਈ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: ਕੰਧਾਂ ’ਤੇ ਪਲਾਸਟਰ ਨੂੰ ਸਮਤਲ ਕਰਨ ਲਈ, ਕਿਨਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਵੇਲੇ ਗਾਈਡ ਵਜੋਂ, ਫਰਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਸਬਸਟਰੇਟਾਂ ਨੂੰ ਸਮਤਲ ਕਰਨ ਵੇਲੇ, ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਸਹਾਇਤਾ ਵਜੋਂ।
ਮੇਸਨ ਦੀ ਪੈਨਸਿਲ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਚਪਟੀ ਸ਼ਕਲ ਇਸ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਰੋਧਕ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਫਲੈਟ ਲੀਡ, ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੋਟੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ’ਤੇ ਵਰਤੋਂ ਦੇ ਬਾਅਦ ਵੀ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਨਿਸ਼ਾਨ ਛੱਡਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਮਿਸ਼ਰਣ ਦੀ ਲਿਫਟਿੰਗ ਅਤੇ ਮਕੈਨੀਕਲ ਤਿਆਰੀ
ਲੀਵਰ ਅਤੇ ਰੀਲ
ਲੀਵਰ ਭਾਰ ਚੁੱਕਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਯਕੀਨੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਔਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਟੀਲ ਦੀ ਪੱਟੀ (ਕਾਂ) ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੀ ਵਸਤੂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਧੱਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਪੋਰਟ ’ਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਪੱਟੀ ਦੇ ਉਲਟ ਸਿਰੇ ’ਤੇ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਦਬਾਅ ਪਾਉਣ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਭਾਰੀ ਵਸਤੂਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਣਾ ਸੰਭਵ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਧਾਰਕਾਂ ਜਾਂ ਰੋਲਰਸ ਨੂੰ ਰੱਖਣ ਲਈ ਕਾਫੀ ਉਚਾਈ ਤੱਕ ਹੈ। ਸਟੀਲ ਦੀ ਪੱਟੀ ਛੇ ਫੁੱਟ ਤੋਂ ਛੇ ਫੁੱਟ ਲੰਬੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਸਿਰਾ ਇੱਕ ਮੇਖ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਗੋਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੀ ਵਸਤੂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਲੀਵਰ ਪਾਉਣਾ ਆਸਾਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਰੀਲ ਇੱਕ ਖੰਭੇ ਵਾਲਾ ਪਹੀਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਟੀਲ ਦੇ ਫਰੇਮ ਵਿੱਚ ਫਿਕਸਡ ਇੱਕ ਐਕਸਲ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਲੋਹੇ ਦਾ ਹੁੱਕ, ਉਸੇ ਫਰੇਮ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਢੁਕਵੇਂ ਸਹਾਰੇ ਰੀਲ ਨੂੰ ਲਟਕਾਉਣ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਵਸਤੂ ਨੂੰ ਚੁੱਕਣ ਲਈ, ਢੁਕਵੇਂ ਵਿਆਸ ਦੀ ਇੱਕ ਰੱਸੀ ਨੂੰ ਨਾਲੀ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਿਰੇ ਨੂੰ ਭਾਰ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਦੁਆਰਾ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਰੱਸੀ-ਸਿਰਫ ਲਿਫਟ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਲਿਫਟ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਦੋਵਾਂ ਤੋਂ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਣ ਨਾਲ ਆਸਾਨ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਰੀਲਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿਸਟਮ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲੈ ਕੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਆਸਾਨ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ: ਰੀਲ ਕੈਰੀਅਰ, ਹੁੱਕ, ਰੱਸੀ, ਲੇਸ਼ਿੰਗ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕਨੈਕਸ਼ਨ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਲੋੜੀਂਦੀ ਲੋਡ ਸਮਰੱਥਾ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਕਾਰਗੋ ਮਾਰਗ ਯੋਜਨਾ ਅਤੇ ਨੋ-ਪਰਸਨ ਜ਼ੋਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਲੀਵਰ ਸਪੋਰਟ ਨੂੰ ਤਿਲਕ ਜਾਂ ਸੁੱਟ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਲੋਡ ਸਰੀਰ ਦੁਆਰਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਲੀਵਰ ’ਤੇ ਆਰਾਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਿਕਸਰ
A ਮਿਕਸਰ ਇੱਕ ਮਸ਼ੀਨ ਹੈ ਜੋ ਮੋਰਟਾਰ ਮਿਸ਼ਰਣ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕੰਕਰੀਟ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸਾਰੀ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਆਮ ਮਿਸ਼ਰਣਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਬਹੁਤ ਛੋਟੇ ਮਿਕਸਰ ਵੀ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪ੍ਰਤੀ ਘੰਟਾ ਦੋ ਕਿਊਬਿਕ ਮੀਟਰ ਮਿਸ਼ਰਣ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਦੇ ਹਨ। ਮਿਕਸਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਇੱਕ ਗੋਲ ਬਰਤਨ ਹਨ - ਇੱਕ ਕੜਾਹੀ - ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਝੁਕਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਮੋਟਰ ਜਿਸ ਨੂੰ 220 ਵੋਲਟ ਦੇ ਘਰੇਲੂ ਬਿਜਲੀ ਦੇ ਨੈਟਵਰਕ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਮੋਟਰ ਬਾਇਲਰ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਇਸ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਪੈਡਲ ਵੀ. ਪੂਰੀ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਰਬੜ ਦੇ ਪਹੀਏ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਟੀਲ ਦੇ ਅਧਾਰ ’ਤੇ ਮਾਊਂਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਲਈ। ਇਹ ਤੱਥ ਕਿ ਬਾਇਲਰ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਝੁਕਦਾ ਹੈ ਲੋਡਿੰਗ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਅਨਲੋਡਿੰਗ ਨੂੰ ਆਸਾਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਮਿਸ਼ਰਣ ਨੂੰ ਇੱਕ ਟੋਏ ਵਿੱਚ ਡੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਸਿੱਧਾ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਰੱਖੇ ਮੋਲਡ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਮਿਕਸਰ ਦੇ ਚੰਗੇ ਪੱਖ ਉਦੋਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਮੋਰਟਾਰ ਜਾਂ ਕੰਕਰੀਟ ਦੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮਾਤਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੰਧਾਂ ਨੂੰ ਪਲਾਸਟਰ ਕਰਨ ਵੇਲੇ, ਕੰਕਰੀਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਫਰਸ਼ਾਂ ਆਦਿ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਮਿਕਸਰ ਨਾ ਸਿਰਫ ਊਰਜਾ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਬਚਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਮਿਸ਼ਰਣ ਵਧੇਰੇ ਸਮਰੂਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਕੰਮ ਬਿਹਤਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕਲ ਅਤੇ ਮਕੈਨੀਕਲ ਸੁਰੱਖਿਆ: ਇਤਿਹਾਸਕ 220 ਵੋਲਟ ਮੇਨ ਸੰਦਰਭ ਇੱਕ ਕਨੈਕਸ਼ਨ ਗਾਈਡ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਮਿਕਸਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗਿੱਲੇ ਨਿਰਮਾਣ ਵਾਤਾਵਰਣ ਲਈ ਸਹੀ ਕੇਬਲ, ਗਰਾਉਂਡਿੰਗ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੁਨੈਕਸ਼ਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਢੁਕਵੇਂ ਵਿਭਿੰਨ ਯੰਤਰ ਦੁਆਰਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਾਮ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਜਾਂ ਹਟਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਸ਼ੀਨ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰੋ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰੋ; ਊਰਜਾ ਹੋਣ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਹੱਥ, ਕੱਪੜੇ ਅਤੇ ਔਜ਼ਾਰ ਅੰਦੋਲਨ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ।
ਛਿੜਕਾਅ
Sprayer, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਖੁਦ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਸਪਰੇਅ ਕਰਕੇ ਮੋਰਟਾਰ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਧਾਤ ਦਾ ਡੱਬਾ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਇੱਕ ਹੈਂਡਲ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਖੁੱਲਾ ਹੈ। ਧਾਤ ਦੇ ਡੱਬੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਰੋਲਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੈਂਡਲ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਮੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਕਈ ਲਚਕੀਲੇ ਧਾਤ ਦੀਆਂ ਪਲੇਟਾਂ ਕੰਘੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜੁੜੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਕੁਝ ਮੋਰਟਾਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਹੈਂਡਲ ਨੂੰ ਮੋੜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਧਾਤ ਦੀਆਂ ਪਲੇਟਾਂ ਮੋਰਟਾਰ ਨੂੰ ਕੰਧ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਛਿੜਕਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਲਾਗੂ ਕੀਤੇ ਪਲਾਸਟਰ ਦੀ ਮੋਟਾਈ ਹੈਂਡਲ ਨੂੰ ਮੋੜਨ ਦੀ ਗਤੀ ਅਤੇ ਕੰਧ ਤੋਂ ਸਪ੍ਰੇਅਰ ਦੀ ਦੂਰੀ ’ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੰਧ ਦੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ’ਤੇ ਕੰਮ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਦਿੱਖ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ.
ਅੰਤਿਮ ਨੋਟ: ਸਮੱਗਰੀ, ਘੋਸ਼ਿਤ ਸਮਰੱਥਾ ਅਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਟੂਲ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰੋ। ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸਥਿਤੀ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ, ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰ ਅਤੇ ਨਿਰਮਾਤਾ ਦੀਆਂ ਹਦਾਇਤਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰੋ। ਧੂੜ, ਸ਼ੋਰ, ਉੱਡਣ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ, ਬਿਜਲੀ, ਹੱਥੀਂ ਚੁੱਕਣਾ ਅਤੇ ਉਚਾਈ ’ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਉਪਾਵਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇਹ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਮੀਖਿਆ ਬਦਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ।