Σημαντική σημείωση για την υγεία και την ασφάλεια: Αυτό είναι αρχειοθετημένο κείμενο από το 2017. έτος, και όχι μια σύγχρονη οδηγία για την εκτέλεση έργων ζωγραφικής ή μια σύσταση συγκεκριμένων υλικών. Παλιά χρώματα, επιστρώσεις, χρωστικές σε σκόνη, κόλλες, διαλύτες και υποστρώματα μπορεί να έχουν άγνωστη σύνθεση. Δεν πρέπει να ξύνονται, να αλέθονται, να θερμαίνονται, να αναμειγνύονται ή να διαλυθούν πριν από την αναγνώριση. Η υγρασία, η μούχλα, ο ασταθής σοβάς και τα δυνητικά επικίνδυνα συστατικά απαιτούν επαγγελματική αξιολόγηση. Για κάθε προϊόν σήμερα, είναι υποχρεωτικό να ακολουθείτε τη δήλωση, το δελτίο τεχνικών δεδομένων και δεδομένων ασφαλείας, να διασφαλίζετε τον αερισμό, τον έλεγχο της σκόνης, την προστασία του δέρματος και των ματιών και άλλο προδιαγεγραμμένο ατομικό προστατευτικό εξοπλισμό. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται όταν εργάζεστε σε σκάλες, κοντά σε ηλεκτρικές εγκαταστάσεις, με καυστικό ασβέστη, διαλύτες και άγνωστες παλιές στρώσεις. Οι αρχικές συνταγές, οι ποσότητες, οι δοκιμές χεριών και οι ισχυρισμοί ασφαλείας σε αυτήν τη σελίδα διατηρούνται ως ιστορικό αρχείο και δεν υποκαθιστούν μια σύγχρονη προδιαγραφή προϊόντος ή έναν εξουσιοδοτημένο εργολάβο.
Το σοβάτισμα και το βάψιμο τοίχων δεν αποτελούν μέρος της νέας δημόσιας προσφοράς του Savo Kusić. Η τρέχουσα εστίαση είναι παράθυρα ξύλου, παράθυρα ξύλου-αλουμινίου, προσαρμοσμένα παράθυρα και πόρτες. Για ένα έργο παραθύρου ή πόρτας, μπορείτε να στείλετε αίτημα για προσφορά.
Ο κύριος στόχος της βαφής και της ζωγραφικής είναι φυσικά η προστασία και η διατήρηση της καθαριότητας των τοίχων, των ξύλινων και μεταλλικών αντικειμένων, αλλά αυτή είναι και μια από τις πιο σημαντικές διαδικασίες διακόσμησης. Δηλαδή, ζωγραφίζοντας και ζωγραφίζοντας, πετυχαίνουμε ένα πιο όμορφο, ευχάριστο και αρμονικό περιβάλλον. Είναι πολύ ευνοϊκό το γεγονός ότι η βιομηχανία χρωμάτων παράγει τέτοια υλικά που είναι πολύ εύκολο να δουλέψουν, με τα οποία ακόμη και όσοι δεν έχουν επαρκή εκπαίδευση μπορούν να δουλέψουν με επιτυχία. Τέτοιες λειτουργίες δεν απαιτούν καν ειδικά εργαλεία ή ειδικά προσόντα.
Επομένως, σε αυτόν τον τομέα, ο καθένας μπορεί εύκολα να εκφράσει την ικανότητά του για εφαρμοσμένη τέχνη. Πριν όμως εξοικειωθούμε με την τεχνική της ζωγραφικής και της ζωγραφικής, πρέπει να εξοικειωθούμε με τους βασικούς νόμους και τα αποτελέσματα της εφαρμογής των χρωμάτων.
Χρώμα, αντίθεση και αρμονία
Είναι γνωστό ότι τα χρώματα επηρεάζουν τη διάθεση, τη θέληση για εργασία, ακόμα και την παραγωγικότητά του. Κάποιους χρωματικούς συνδυασμούς βρίσκουμε ευχάριστους, άλλους λιγότερο ευχάριστους. Γνωρίζουμε επίσης ότι σχεδόν όλοι έχουν το αγαπημένο τους χρώμα.
Συνεπώς, δεν έχει σημασία ποια είναι τα χρώματα, τα αντικείμενα του περιβάλλοντός μας, τα έπιπλα, τα ρούχα. ή αν έχουμε πολλά χρώματα, ποιο είναι το συνδυασμένο αποτέλεσμα αυτών των χρωμάτων. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για το διαμέρισμα και τα αντικείμενα σε αυτό, γιατί περνάμε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας στο διαμέρισμα.
Παλιότερα στο διαμέρισμα επικρατούσαν δύο χρώματα: το καφέ για τα ξύλινα έπιπλα και το φθηνότερο χρώμα για τους τοίχους, το λευκό, το χρώμα του ασβέστη. Μπλε, πράσινο ή πορτοκαλί χρώμα τοίχων, επίπλων, ταπετσαριών, κουρτινών κ.λπ. θεωρούνταν ιερόσυλο στο παρελθόν. Ωστόσο, σήμερα με την ανάπτυξη των σύγχρονων υλικών, η χρωματική μόδα έχει αλλάξει, ακόμη και οι φανταχτεροί χρωματικοί συνδυασμοί είναι δημοφιλείς. Αλλά και οι σύγχρονες φόρμες και χρώματα πρέπει να συντονίζονται με γούστο, γιατί «μοντέρνο» δεν σημαίνει καλόγουστο. Μπορεί επίσης να ειπωθεί ότι: “Το πολύχρωμο δεν είναι ακόμα ετερόκλητο!”
Συχνά ακόμη και ένας ειδικός δεν μπορεί να αποφασίσει για τον σωστό συνδυασμό χρωμάτων ενός διαμερίσματος, ποιο χρώμα επίπλων είναι σύμφωνα με το χρώμα των τοίχων, του δαπέδου κ.λπ., χωρίς σοβαρή σκέψη. Η θέση των νέων, που μόλις ξεκινούν τη ζωή και αγνοούν την εφαρμοσμένη τέχνη, είναι ακόμα πιο δύσκολη. Δεν είναι εύκολο για τους ηλικιωμένους που ετοιμάζονται να μετακομίσουν σε ένα μοντέρνο διαμέρισμα ή να αλλάξουν τα έπιπλά τους. Στόχος αυτής της ενότητας του βιβλίου είναι να βοηθήσει όλους σε αυτό, παρέχοντας βασικές πληροφορίες για τα χρώματα και την αρμονία τους. Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε ότι όσοι μένουν σε διαμέρισμα, για να νιώθουν άνετα, δεν πρέπει να προδίδουν το γούστο τους, γιατί δεν είναι νόστιμο μόνο αυτό που ακούν ή βλέπουν από τους άλλους. Θα πρέπει να ακολουθούν τους γενικούς κανόνες της γεύσης και των χρωματικών αρμονιών, αλλά θα πρέπει να ενσωματώνουν τις δικές τους ιδέες και το δικό τους γούστο σε αυτά τα πλαίσια.
Το ανθρώπινο μάτι είναι ικανό να διακρίνει χίλια χρώματα ή αποχρώσεις αυτών των χρωμάτων. Οι ζωγράφοι, οι τυπογράφοι, γνωρίζουν πολύ καλά ότι τα χρώματα και οι αποχρώσεις μπορούν να ληφθούν με την ανάμειξη των βασικών χρωμάτων: κόκκινο, κίτρινο και μπλε. Με την ανάμειξη αυτών των βασικών χρωμάτων, μπορούν να ληφθούν κύρια μικτά χρώματα (δευτερεύοντα χρώματα): από κόκκινο και κίτρινο πορτοκαλί, από κίτρινο και μπλε - πράσινο, από κόκκινο και μπλε μωβ.
Κύριοι, δευτερεύοντες και τριτογενείς κύκλοι χρώματος
Τα βασικά (κύρια) χρώματα και τα κύρια μικτά χρώματα μαζί δίνουν τον βασικό κύκλο χρώματος. Είναι ένας τέτοιος κύκλος στην περιφέρεια του οποίου τα χρώματα είναι διατεταγμένα το ένα δίπλα στο άλλο με τέτοιο τρόπο ώστε μεταξύ των δύο κύριων χρωμάτων να υπάρχει ένα μικτό χρώμα που προκύπτει με την ανάμειξη των κύριων. Επομένως, δύο τρίγωνα μπορούν να σχεδιαστούν στον βασικό χρωματικό κύκλο. Στους βραχίονες του ενός υπάρχουν τα κύρια χρώματα και στους βραχίονες του άλλου κυρίως μικτά χρώματα.
Ο σωστός βασικός κύκλος βοηθάει πολύ στη γνώση των κανόνων της χρωματικής αρμονίας. Δηλαδή, αντίθετα ή συμπληρωματικά χρώματα εναλλάσσονται μεταξύ τους στον βασικό χρωματικό κύκλο.
Σχετικά χρώματα, ή χρώματα που «πάνε» μεταξύ τους, βρίσκονται το ένα δίπλα στο άλλο στον βασικό χρωματικό κύκλο. Τρία γειτονικά χρώματα στον βασικό χρωματικό κύκλο αντιπροσωπεύουν τα λεγόμενα τρία χρώματα.
Το τετράπτυχο των χρωμάτων αντιπροσωπεύεται από ένα ζεύγος σχετικών χρωμάτων, τα οποία βρίσκονται το ένα δίπλα στο άλλο στον κύκλο και ένα ζεύγος παρόμοιων συγγενών χρωμάτων, αλλά ακριβώς απέναντι από το πρώτο ζεύγος του κύκλου, αντί. αντίθετα χρώματα του πρώτου ζεύγους.
Ένα παράδειγμα για χρώματα αντίθεσης είναι το μπλε και το πορτοκαλί, για τα σχετικά χρώματα κόκκινο, πορτοκαλί και κίτρινο τρία και για τέσσερα μοβ, κόκκινο καθώς και κίτρινο και πράσινο.
Για όσους έχουν καλό μάτι, δεν θα είναι δύσκολο να διακρίνουν τα δευτερεύοντα ή πολλαπλά μικτά χρώματα από το ήδη αναφερόμενο χρωματικό φάσμα πολλών χιλιάδων αποχρώσεων και να τα συμπεριλάβουν ανάμεσα στα τρία κύρια και τρία κύρια μικτά χρώματα, καθώς και να προσδιορίσουν τα αντίστοιχα χαρακτηριστικά τους (αντίθεση, αρμονία κ.λπ.).
Ας σημειώσουμε επίσης ότι τα βασικά ή βασικά δευτερεύοντα χρώματα χωρίς αποχρώσεις ονομάζονται άμεσα χρώματα, αλλά αυτό είναι επίσης το όνομα εκείνων των χρωμάτων που συσκευάστηκαν αρχικά από τον κατασκευαστή και που δεν έχουν ακόμη αναμειχθεί με άλλα χρώματα. Στην κλωστοϋφαντουργία σήμερα, τα άμεσα χρώματα εκτιμώνται λιγότερο και τα μικτά χρώματα είναι πιο περιζήτητα.
Εκτός από τα χρώματα, οι αποχρώσεις, οι τόνοι των χρωμάτων έχουν επίσης εξαιρετικό αποτέλεσμα. Είναι πιο εύκολο να διακρίνετε τους τόνους μεταξύ λευκού («μηδέν χρώμα») και μαύρου («πλήρης έλλειψη φωτός»). Αν αναμίξετε το λευκό και το μαύρο σε αντίθεση, θα έχετε γκρι. Διαφορετικοί τόνοι του γκρι από λευκό έως μαύρο συνθέτουν το φάσμα του γκρι χρώματος. Το γκρι χρώμα είναι «μόνιμο» από μόνο του (π.χ. είναι αγαπημένο για αυτοκίνητα), αλλά προσθέτοντας άλλα χρώματα βοηθάει στη δημιουργία των τόνων τους.
Με λευκούς και μαύρους τόνους, μπορούν να επιτευχθούν πολύ πλαστικά εφέ. Για παράδειγμα σε κτίρια με σοβά “sgraffitto”, η εφαρμογή σοβά στις σκιές δημιουργεί την εντύπωση ότι το κτίριο είναι κατασκευασμένο από σωστά κομμένη φυσική πέτρα.
Σε ένα όμορφα διακοσμημένο και μικρό διαμέρισμα, οι αντιθέσεις χρησιμεύουν για να σπάσουν τη μονοτονία, επομένως, μόνο λίγα αντικείμενα με αντίθεση χρώματος (π.χ. μαξιλάρια, τραπεζομάντιλο) μπορεί να αποκλίνουν από τα κατά τα άλλα σχετικά χρώματα των επίπλων και του δαπέδου. Η βάση για το αρμονικό χρώμα ενός δωματίου καθορίζεται σίγουρα από τους τοίχους, οι οποίοι θα πρέπει να είναι σε αρμονία με το χρώμα του δαπέδου.
Για καλύτερο φωτισμό του δωματίου, οι τοίχοι πρέπει να είναι πιο ανοιχτοί, παστέλ χρώματα και τα σχέδια να μην διαφέρουν πολύ από το βασικό χρώμα, δηλαδή να είναι διακριτικά. Το ανοιχτό πράσινο δημιουργεί μια αίσθηση ηρεμίας, το μπλε μια αίσθηση δροσιάς, το κίτρινο μια αίσθηση ζεστασιάς και το πορτοκαλί μια αίσθηση επισημότητας.
Η αντίθεση του φωτός από το εξωτερικό αμβλύνεται από τις κουρτίνες, αλλά ταυτόχρονα συσκοτίζουν τον χώρο. Ενώ το ανοιχτό παράθυρο της σύνδεσης του μπαλκονιού με τη φύση είναι κλειστό και καλυμμένο με κουρτίνες, χωρίζει το δωμάτιο από τον κόσμο. Επομένως, λαμβάνοντας υπόψη όλους αυτούς τους παράγοντες, θα πρέπει να επιλέξετε τον κατάλληλο συνδυασμό χρωμάτων μεμονωμένων δωματίων, ώστε να αντιστοιχούν στις λειτουργίες αυτών των δωματίων.
Το ανοιχτό πράσινο χρώμα των τοίχων της κρεβατοκάμαρας ταιριάζει εξίσου με τα σκούρα ή ανοιχτά χρώματα των επίπλων και για αντίθεση, ένα χαλί ή μια κουρτίνα ενός συμπληρωματικού χρώματος είναι αρκετά.
Με λευκά ή ανοιχτά παστέλ χρώματα των τοίχων της κουζίνας ταιριάζουν και έπιπλα πιο ανοιχτού χρώματος και για αντίθεση αρκεί ένας διακόπτης, ένα χερούλι ή μια άκρη ασορτί χρώματος. Στο μπάνιο, οι καλύτεροι συνδυασμοί χρωμάτων τοίχου ή επίπλων είναι λευκό-κόκκινο, ανοιχτό πράσινο-κίτρινο και ανοιχτό μπλε-ανοιχτό πορτοκαλί.
Αν έχετε ένα παιδικό δωμάτιο στο διαμέρισμά σας, μπορεί να είναι λίγο πιο πολύχρωμο, αλλά ακόμα και εκεί μόνο τα έπιπλα πρέπει να είναι λίγο πιο σκούρα σε τόνους.
Μπορούν να επιτραπούν υψηλότερες αντιθέσεις στην αίθουσα.
Και τέλος, ας σημειώσουμε ότι δεν πρόκειται για αυστηρούς κανόνες, αλλά μόνο για αρχές προσανατολισμού ή γεγονότα από τα οποία ο καθένας θα πρέπει να χτίσει την αρμονία των χρωμάτων του διαμερίσματός του κατά την κρίση του.
Ένα παράδειγμα εσωτερικού χώρου όπου οι κόκκινοι τοίχοι δίνουν τον κυρίαρχο τόνο
Προετοιμασία για moling
Αν έχουμε αποφασίσει για ένα χρώμα, μπορούμε να αρχίσουμε να εφαρμόζουμε τα «μυστικά» των έργων ζωγραφικής. Υπάρχουν λίγες οικιακές δουλειές των οποίων η επιτυχία εξαρτάται τόσο από την προετοιμασία όσο το βάψιμο. Για παράδειγμα, ένας νέος σοβατισμένος τοίχος μπορεί να σοβατιστεί μόνο εάν είναι ήδη τελείως στεγνός, δηλαδή όταν ο ασβέστης που περιέχεται σε αυτόν είναι πλήρως δεμένος. Αυτό μπορεί να επαληθευτεί με ακρίβεια κάνοντας ένα διάλυμα φαινολοφθαλεΐνης 1% με οινόπνευμα και απλώνοντας μια σταγόνα στο σοβά του τοίχου. Εάν το σταγονίδιο γίνει κόκκινο, σημαίνει ότι ο ασβέστης δεν έχει δέσει ακόμα. Αφαιρούμε πρώτα την παλιά στρώση κονιάματος ή ασβέστη με μια φαρδιά σπάτουλα από τον ήδη σοβατισμένο ασβεστότοιχο. Η δουλειά θα είναι πιο εύκολη και θα δημιουργηθεί λιγότερη σκόνη αν πρώτα βρέξουμε καλά τον τοίχο με ένα πινέλο ασβεστοποίησης. Επιπλέον, πρέπει να αφαιρέσουμε τις ρωγμές και τις ανομοιομορφίες του σοβά. Για αυτό, πρέπει να αναμίξετε σοβά και ψιλή άμμο σε αναλογία 1:1 και να προσθέσετε αρκετό νερό ώστε το μείγμα να απλωθεί ομοιόμορφα στον τοίχο. Αυτό το υλικό ισοπέδωσης εφαρμόζεται στις ρωγμές του τοίχου με μυστρί, ώστε να είναι στο ίδιο επίπεδο με τον υπόλοιπο τοίχο. Ο τοίχος θα είναι εντελώς επίπεδος μόνο αν ισοπεδώσουμε ολόκληρο το σοβά.
Φαινολοφθαλεΐνη, διάλυμα αλκοόλης, αναλογία γύψου προς άμμο και περιγραφή της αφαίρεσης παλαιών στρωμάτων αποτελούν μέρος της αρχικής καταγραφής εδώ. Σήμερα ελέγχεται η ωριμότητα και η υγρασία του υποστρώματος, η επιλογή ασταριού και επισκευαστικού υλικού και η συμβατότητα με την τελική επίστρωση σύμφωνα με το σύστημα του συγκεκριμένου κατασκευαστή. Άγνωστες παλιές επιστρώσεις δεν πρέπει να ξύνονται ή να τρίβονται χωρίς αναγνώριση και έλεγχο σκόνης.
“Σαν ασβέστη”
Πιθανώς, πολλοί άνθρωποι είναι εξοικειωμένοι με το ρητό: «Επιτροπή, σαν ασβεστόλιθος». Σε αυτό το ρητό, αναφερόμαστε σε ασβεστοκάμινο και κάρα, πάνω στα οποία συνήθιζαν να μοιράζονταν άσβεστο ασβέστη στις πόλεις και όταν τους έπιανε μια νεροποντή, ο ασβέστης άρχισε να σβήνει.
Η σβέση του ασβέστη είναι, επομένως, μια τόσο περίπλοκη και επικίνδυνη επέμβαση που δεν συνιστάται να γίνεται κατά την περίοδο μικρού μεγέθους. Είναι καλύτερο να πάρετε σβησμένο λάιμ ή ενυδατωμένο ασβέστη σε σκόνη, το οποίο μπορεί εύκολα να αναμιχθεί με νερό.
Ο ασβέστης μπορεί να είναι πολύ αλκαλικός και να προκαλέσει σοβαρούς τραυματισμούς στο δέρμα και στα μάτια. Το σβήσιμο του ασβέστη και η παρασκευή μειγμάτων ασβέστη δεν πρέπει να πραγματοποιούνται σύμφωνα με αυτό το αρχειακό κείμενο. Η επιλογή προϊόντος, η ανάμειξη, η προστασία και οι πρώτες βοήθειες πρέπει να ακολουθούν το τρέχον δελτίο δεδομένων ασφαλείας και τις οδηγίες του κατασκευαστή.
Ζωγραφική
Οι λιγότερο σημαντικοί χώροι (κουζίνα, άλλοι βοηθητικοί χώροι κ.λπ.) μπορούν να ασπρίσουν μόνο με γάλα ασβέστη (εικ. 1).
Εικόνα 1 — Ιστορική παρουσίαση της παρασκευής και εφαρμογής γάλακτος ασβέστη
Για αυτή τη λειτουργία, είναι απαραίτητο να αναμίξετε καλά 4-5 kg σβησμένο ασβέστη με περίπου 10 λίτρα νερού. Συνιστάται να στραγγίζετε το μείγμα που λαμβάνεται με αυτόν τον τρόπο από ένα κόσκινο για να αφαιρέσετε μεγαλύτερους σβώλους και βρωμιά από αυτό. Με αυτή την ποσότητα γάλακτος λάιμ, ένα δωμάτιο με εμβαδόν περίπου 4 x 4 m μπορεί να ασπρίσει. Η στρώση θα γίνει πιο πηχτή αν προσθέσουμε και ανακατέψουμε καλά περίπου 1 kg λευκό χώμα στο μείγμα. Το λευκό χώμα θα πρέπει να μουλιάσει σε νερό για 1-2 ώρες πριν το προσθέσετε. Η λευκότητα του χρώματος μπορεί να αυξηθεί προσθέτοντας 1-2 dkg ultramarine. Η προσθήκη περίπου 10 dkg firnais ή κάποιου άλλου φυτικού ελαίου στο μείγμα θα διευκολύνει την εφαρμογή στον τοίχο.
Αυτοί οι τόμοι και τα συμπληρώματα έχουν διατηρηθεί για πιστότητα στην ιστορική πηγή. Δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως η σημερινή συνταγή: η σύνθεση και η συμβατότητα των υλικών δεν έχουν επιβεβαιωθεί και η προστασία από αλκαλικό υλικό, πιτσιλίσματα και σκόνη απαιτεί τρέχουσα εκτίμηση κινδύνου.
Μπορούμε να βάψουμε με πινέλο μάκτρο ή, αν δεν έχουμε, τότε με πολύ φθηνότερο πτερύγιο. Πριν το βάψιμο, η σκόνη πρέπει να αφαιρεθεί από τον τοίχο με σκούπα ή βούρτσα. Καθώς ο ασβέστης δεν καλύπτει καλά, συνιστάται, ειδικά σε βρώμικους τοίχους, να ασπρίσετε δύο φορές.
Ο ασβέστης δεν προσκολλάται σε τοίχους που ήταν ήδη μικροί, μετά το στέγνωμα το εφαρμοσμένο στρώμα απλώς πέφτει. Αν βάψουμε έναν τοίχο έτσι, πρέπει πρώτα να μαλακώσουμε το παλιό χρώμα με νερό και ένα πινέλο, να το αφήσουμε να φουσκώσει και μετά να το αφαιρέσουμε εντελώς με μια σπάτουλα.
Το πλεονέκτημα του ασβεστίου είναι ότι δεν απαιτεί ιδιαίτερα υψηλό κόστος και ότι απολυμαίνει και το διαμέρισμα. Το μειονέκτημά του είναι ότι ο τοίχος είναι άχρωμος, λερώνεται εύκολα και δεν πλένεται.
Βάψιμο του τοίχου
Ο τοίχος μπορεί να σοβατιστεί με διάφορους τύπους επιστρώσεων. Κάποιος πρέπει να επιλέξει αυτό που ταιριάζει περισσότερο. Αν δεν στοχεύουμε στη μονιμότητα και τη δυνατότητα πλύσης της επίστρωσης, τότε το φθηνότερο και απλούστερο είναι να βάψουμε με χρώματα δεμένα με τσόχα (εικ.2). Αν στόχος μας είναι η επίστρωση να είναι διακοσμητική, ανθεκτική και να πλένεται, τότε θα πρέπει να βάψουμε με πολυχρωμία.
Εικόνα2— Ιστορική επισκόπηση της αλληλουχίας των έργων ζωγραφικής στην αίθουσα
Ζωγραφική με χρώματα που δένονται με ταινία
Πριν ξεκινήσετε το τρίψιμο, θα πρέπει να ελεγχθεί εάν η υπάρχουσα επίστρωση στον τοίχο μπορεί να τριφτεί. Εάν αυτό το στρώμα είναι πολύ ραγισμένο, διογκωμένο ή πολύ παχύ, τότε πρέπει να αφαιρεθεί.
Η αφαίρεση της παλιάς στρώσης γίνεται βρέχοντάς την με βρεγμένη βούρτσα και ξύνοντάς την με μια σπάτουλα. Πρέπει να ληφθεί μέριμνα ώστε να μην προκληθεί ζημιά στο σοβά κάτω από την παλιά επίστρωση. Αυτή η λειτουργία είναι αρκετά χρονοβόρα, αλλά είναι η βασική προϋπόθεση για ποιοτική λείανση.
Αν οι ρωγμές στο παλιό στρώμα είναι ασήμαντες και το στρώμα δεν είναι πολύ παχύ, τότε αρκεί να αφαιρέσετε με μια σπάτουλα μόνο τα διογκωμένα και ραγισμένα μέρη.
Μετά την αφαίρεση της παλιάς επίστρωσης (ή εξαρτημάτων), η σκόνη πρέπει να αφαιρεθεί από τον τοίχο με μια σκούπα και ο τοίχος να σαπουνιστεί καλά. Για το σαπούνισμα, θα πρέπει να διαλύσετε περίπου 1 kg σαπούνι σε έναν κουβά νερό και να καλύψετε ομοιόμορφα τους τοίχους και την οροφή με αυτό το διάλυμα χρησιμοποιώντας μια βούρτσα.
Όταν οι τοίχοι έχουν ήδη στεγνώσει τελείως, ήρθε η ώρα να βουλώσετε τρύπες, ρωγμές και βαθουλώματα στον τοίχο.
Θα πρέπει να αναμίξετε 1 kg γύψο με μισό λίτρο νερό που περιέχει 5 dkg προπαρασκευασμένου και βρασμένου στόκου. Το ύφασμα μειώνει την ταχύτητα της πήξης του σοβά, επομένως η εργασία γίνεται πιο εύκολη με αυτόν τον τρόπο, αλλά το μείγμα που παρασκευάζεται με αυτόν τον τρόπο θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί εντός 15 mλεπτών, πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να παρασκευαστεί μόνο όσο μείγμα θα καταναλωθεί σε 15 mλεπτά.
Η γύψωση μικρών οπών και ρωγμών στον τοίχο γίνεται απλώνοντας την προηγουμένως περιγραφείσα και προετοιμασμένη μάζα με μια σπάτουλα και αφού στεγνώσει αφαιρέστε τελείως τις ανομοιομορφίες με γυαλόχαρτο ή γυαλιστερό χαρτί.
Σε εργασίες υψηλότερης ποιότητας, οι τοίχοι είναι συνήθως σοβατισμένοι. Για το σοβάτισμα, λαμβάνεται γάλα ασβέστη με λίγο πουττκάλ και προστίθεται αρκετός σοβάς για να γίνει μια μάζα που μπορεί να αλείψει. Αυτή η μάζα εφαρμόζεται στον τοίχο αρκετές φορές με τη βοήθεια μιας φαρδιάς σπάτουλας, μέχρι η επιφάνεια να είναι τελείως επίπεδη. (Παρακαλώ σημειώστε ότι όταν χρησιμοποιείτε πιλήματα, και ειδικά όταν κάνετε τη βάση για μοτίβο, η εξομάλυνση μπορεί να παραλειφθεί). Οι επιφάνειες που είναι σοβατισμένες και σοβατισμένες πρέπει να επικαλύπτονται με διάλυμα σαπουνιού. Μετά από αυτές τις εργασίες, η λείανση μπορεί να ξεκινήσει ως ο απώτερος στόχος της εργασίας. Αρχικά σημειώνονται με σχοινί οι γραμμές σοβατίσματος στους τοίχους και στην οροφή και στη συνέχεια προετοιμάζεται το υλικό που χρειάζεται για το σοβάτισμα της οροφής (εικ. 3).
Εικόνα 3 — Σήμανση της γραμμής ορίου με κορδόνι πριν από το γύψο
Σε περίπου 5 λίτρα νερού, αναμίξτε 5 kg stričla και 1 kg προ-εμποτισμένη λευκή γη. Το ανακάτεμα μπορεί να γίνει και με το χέρι για να θρυμματιστούν καλά οι σβώλοι.
Σε άλλο δοχείο, σε 1 ένα λίτρο νερό, περίπου 20 dkg totkal πρέπει να βράσουν μέχρι να λιώσει τελείως. Πρέπει να προσέχετε να μην καεί η ζύμη κατά το μαγείρεμα.
Το διάλυμα της κόλλας πρέπει να κρυώσει λίγο και όταν είναι ήδη αρκετά χλιαρό, να προστεθεί στο προετοιμασμένο διάλυμα βαφής με συνεχή ανάδευση.
Το μυστικό της ποιοτικής λείανσης τοίχων βρίσκεται στην απαιτούμενη ποσότητα προστιθέμενου στόκου. Δηλαδή, η απαιτούμενη ποσότητα τσόχας για τα χρώματα πούδρας αλλάζει από περίπτωση σε θήκη. Επομένως, η προηγουμένως δοθείσα ποσότητα 20 dkg είναι μόνο ενημερωτική, πρέπει να προσδιορίσουμε μόνοι μας την ακριβή ποσότητα. Πρέπει να ξέρουμε ότι στην αρχή της προσθήκης του μουλιασμένου και ανακατεμένου tutkal στο στρούντελ, το στρούντελ αρχίζει να πήζει, μετά το δεύτερο ή το τρίτο ρίξιμο γίνεται ακόμα πιο πηχτό, και αργότερα γίνεται πιο λεπτό. Η προσθήκη της ζύμης και το ανακάτεμα πρέπει να συνεχιστεί μέχρι να νιώσετε ότι η μάζα είναι λεπτή κάτω από το χέρι σας και αρχίζει να στάζει σιγά σιγά από το χέρι σας όταν την τραβάτε από το ξύλο. Εάν τα δάχτυλα του χεριού κλείσουν και ανοίξουν ξανά, σχηματίζεται μια λεπτή μεμβράνη χρώματος ανάμεσά τους. Για να διευκολυνθεί η εφαρμογή του χρώματος με πινέλο, προστίθεται στο χρώμα μετά την προσθήκη του στόκου και μερικά δεκατόλιτρα γάλακτος. Μην κάνετε λάθος κατά την προσθήκη στόκου, γιατί αν προστεθεί λίγο, το χρώμα σκουπίζεται από τον τοίχο σε μορφή σκόνης μετά το στέγνωμα, και αν είναι πολύ, τότε το χρώμα πέφτει με τη μορφή μικρών νιφάδων.
Παλιά βαφή σε σκόνη, στόκος ή άγνωστο μείγμα δεν πρέπει να ελέγχονται με γυμνό χέρι ή να μαγειρεύονται και να εφαρμόζονται σύμφωνα με αυτήν την περιγραφή. Η επαφή με το δέρμα, η εισπνοή σκόνης και ατμών, η θέρμανση του υλικού και η χρήση σε άγνωστη επιφάνεια απαιτούν ένα αναγνωρισμένο προϊόν, εξαερισμό και προστασία που αναφέρονται στο δελτίο δεδομένων ασφαλείας του.
Η σωστή ποσότητα στόκου μπορεί επίσης να ελεγχθεί παίρνοντας ένα δείγμα από το μείγμα και αλείφοντάς το σε ένα κομμάτι χαρτί. Περιμένετε μέχρι να στεγνώσει και μετά δοκιμάστε με στεγνά δάχτυλα για να δείτε αν έχει αφαιρεθεί το χρώμα. Εάν διαγραφεί, προστίθενται περισσότερα νήματα.
Μετά από αυτές τις προπαρασκευαστικές εργασίες, όλα τα αντικείμενα του δωματίου (ντουλάπες, πολυέλαιοι κ.λπ.) θα πρέπει να καλυφθούν με χαρτί, ώστε να ξεκινήσετε το βάψιμο της οροφής. Το βούρτσισμα πρέπει να γίνεται με πινέλο «sheiben». Πρέπει να κινούμε το πινέλο ομοιόμορφα, πάντα προς μία κατεύθυνση και σε κατεύθυνση παράλληλη με τη φορά φωτισμού του τοίχου, γιατί έτσι τα ίχνη του πινέλου θα είναι λιγότερο ορατά. Εάν η οροφή ήταν πολύ λερωμένη πριν το τρίψιμο, συνιστάται να τρίψετε δύο φορές. Σε αυτή την περίπτωση, κατά την πρώτη εφαρμογή, το πινέλο πρέπει να μετακινηθεί εγκάρσια προς την κατεύθυνση του φωτός. Ποτέ δεν πρέπει να εφαρμόζεται πυκνά, είναι προτιμότερο να εφαρμόζεται το χρώμα σε πολλές στρώσεις. Δηλαδή, ένα παχύ στρώμα χρώματος, το οποίο απλώνεται ξαφνικά στον τοίχο, ξεφλουδίζει γρήγορα μετά το στέγνωμα.
Αν έχει τελειώσει το σοβάτισμα της οροφής, μπορούμε να ξεκινήσουμε το σοβάτισμα των πλαϊνών τοίχων.
Τα πλαϊνά τοιχώματα είναι συνήθως βαμμένα σε ανοιχτά, παστέλ χρώματα. Τα παστέλ χρώματα δημιουργούνται φτιάχνοντας πρώτα μια λευκή βάση από 5 kg βιεννέζικο λευκό, 5 kg λευκή γη και περίπου 5 λίτρα νερού. Σε αυτό το μείγμα προστίθενται 30-50 dkg βαφής σε σκόνη (ανάλογα με την επιθυμητή απόχρωση). Τα χρώματα σε σκόνη μπορεί να είναι πολύ διαφορετικά και θα αναφέρουμε μόνο τα πιο σημαντικά εδώ.
Το χρώμα του ελεφαντόδοντου επιτυγχάνεται με την προσθήκη ώχρας και το χρώμα drap επιτυγχάνεται με την προσθήκη σατέν. Το χρώμα θα είναι πιο ζωντανό προσθέτοντας το κίτρινο Chrome ή το κίτρινο της Βαλτιμόρης. Πολύ δημοφιλείς είναι οι πρασινωπές αποχρώσεις, οι οποίες επιτυγχάνονται με την προσθήκη ανοιχτού ή σκούρου πράσινου (τσιμέντο ή νωπογραφία).
Το μπλε χρώμα επιτυγχάνεται με την προσθήκη ultramarine ή μπλε γαλάζιου. Για κόκκινα χρώματα, θα πρέπει να προσθέσετε Pompeian Red και Oxide Red και Oxide Rotten Cherry. Το γκρι χρώμα επιτυγχάνεται με την προσθήκη μαύρου και οξειδίου μαύρου.
Εάν το χρώμα σε σκόνη αναμειχθεί καλά, προστίθεται η απαιτούμενη ποσότητα πληρωτικού. Για αυτό, περίπου 40 dkg tutkal θα πρέπει να βράσουν σε 2 λίτρα νερού.
Κατά το σοβάτισμα των τοίχων, χρειάζεστε >>διάστρωμα<< četku pomicati ravnomerno i u vertikalnom pravcu.
Αν το χρώμα στην οροφή και στους τοίχους είναι ήδη στεγνό, γίνεται η γραμμή φινιρίσματος. Η τελική γραμμή πρέπει να σημειωθεί (καρφιτσωθεί) πρώτα. Η σήμανση μπορεί να γίνει με τον πιο απλό τρόπο με σχοινί αλειμμένο με ώχρα ή μαύρο χρώμα. Το ένα άκρο του σχοινιού στερεώνεται με ένα καρφί και σφίγγεται πολύ πάνω από το επιθυμητό σημείο σήμανσης, τραβιέται με τα δάχτυλα και απελευθερώνεται ξαφνικά, έτσι ώστε η μπογιά ή ο σπάγκος να αφήσει σημάδι. Μετά από αυτό, δημιουργείται ένας αντίθετος τόνος από το βασικό χρώμα, έτσι ώστε η γραμμή να είναι ορατή και η τελική γραμμή διαμορφώνεται με ένα πινέλο. Αυτή η εργασία πρέπει να γίνει πολύ προσεκτικά. Συνιστάται η χρήση ενός ήδη χρησιμοποιημένου πινέλου για τη χάραξη γραμμών, το οποίο είναι “run-in” και ενός χάρακα ή εξαγωγής (εικ. 4).
Εικόνα 4 — Σήμανση και διαμόρφωση της τελικής γραμμής
Αν επιθυμείτε τοίχους με σχέδια, θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί ένας κύλινδρος δεξαμενής (ενδεχομένως δανεικός). Συνιστάται ιδιαίτερα να κάνετε μοτίβο στους τοίχους, εάν ο τοίχος δεν είναι καν αρκετός, επειδή τα σχέδια λόγω του οπτικού εφέ αφαιρούν αυτές τις ανωμαλίες. Το σχέδιο πρέπει να γίνει στο ίδιο χρώμα ή σε χρώμα που ταιριάζει με το βασικό χρώμα, αλλά σε πιο ανοιχτό ή πιο σκούρο τόνο. Για καλή πρόσφυση προσθέτουμε λίγο γάλα.
Αν τα μοτίβα είναι φτιαγμένα με χρώματα ασημί ή χρυσό-μπρούτζο, τότε αντί για τσόχα, προστίθεται στο διάλυμα νεροτζάμι. Περίπου η μισή ποσότητα νερού πρέπει να προστεθεί στο ποτήρι νερού. Προστίθεται 1 λίτρο αραιωμένου ποτηριού νερού 10-15 dkg χρώματος αλουμινίου ή χρυσού-μπρούτζου, ανάλογα με το μέγεθος του δωματίου. Μετά την ανάμειξη των χρωμάτων, το μείγμα χρειάζεται λίγο χρόνο για να σταθεί. Αντί για διάλυμα υδατού ποτηριού, μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε ένα διάλυμα από ασπράδια αυγού (λευκό από 6-8 αυγά με περίπου 1/2 λίτρο νερού).
Χρωστικές ουσίες, σκόνες μετάλλων, υαλοπίνακας νερού και αυτοσχέδια συνδετικά δεν πρέπει να αναμειγνύονται σύμφωνα με αυτήν την ιστορική συνταγή. Η σύνθεση των παλαιών χρωστικών μπορεί να είναι άγνωστη, η λεπτή σκόνη μπορεί να είναι επικίνδυνη για εισπνοή και η συμβατότητα και η συμπεριφορά της τελικής επικάλυψης δεν έχουν επιβεβαιωθεί.
Για να εφαρμόσετε το σχέδιο (βάψιμο), το έτοιμο χρώμα πρέπει να χυθεί στη δεξαμενή με ρολό. Πιέστε ομοιόμορφα τον κύλινδρο στον τοίχο και τραβήξτε από πάνω προς τα κάτω ακριβώς στην κατακόρυφη κατεύθυνση. Βεβαιωθείτε ότι οι ραφές είναι ακριβώς η μία δίπλα στην άλλη και παράλληλες, διαφορετικά το σχέδιο θα είναι ανομοιόμορφο ή θα επικαλύπτεται.
Βαφή τοίχων με χρώματα γαλακτώματος ή διασποράς
Η επικάλυψη με χρώματα πολυχρωμίας ή διασποράς είναι πολύ πιο μόνιμη και πιο όμορφη από την επίστρωση με χρώματα δεμένα με ύφασμα. Είναι ιδιαίτερα πλεονεκτικό να μπορούν να πλυθούν μικρές επιφάνειες τοίχων με αυτή την επίστρωση. Η βρωμιά, οι εναποθέσεις αιθάλης αφαιρούνται εύκολα από τους τοίχους με απορρυπαντικό (χωρίς αλυσίβα) και νερό. Πρέπει να τηρούνται οι οδηγίες χρήσης, καθώς μια απρόσεκτα εφαρμοσμένη επίστρωση μπορεί να τρίβεται ή να αποκολληθεί αργότερα. Ειδικότερα, πρέπει να προσέξουμε τις οδηγίες σχετικά με την προετοιμασία της επιφάνειας. Βασική λευκή βαφή και τις απαραίτητες πάστες για την ανάμειξη παστέλ χρωμάτων μπορείτε να προμηθευτείτε από το κατάστημα. Οι πάστες μπορούν να ληφθούν στα ακόλουθα χρώματα: κίτρινο, ώχρα, πράσινο, μπλε, κόκκινο, κόκκινο οξείδιο και μαύρο.
Κάρτες με ρολό και τόνους για την επιλογή του τελικού χρώματος του τοίχου
Για να βάψετε ένα δωμάτιο με βάση το 4 x 4 m, χρειάζεστε περίπου 14-16 kg βασικό χρώμα και περίπου 1/4 kg πάστα στο επιθυμητό χρώμα. Η περιεκτικότητα σε πάστα στην επίστρωση δεν πρέπει να υπερβαίνει το 3%, γιατί μεγαλύτερη ποσότητα θα μείωνε την ικανότητα πλυσίματος των τοίχων. Στις περισσότερες περιπτώσεις, περίπου η πάστα 0,5% είναι επαρκής για πιο ανοιχτούς τόνους. Πριν από το τρίψιμο, ολόκληρη η επιφάνεια του τοίχου θα πρέπει να ισοπεδωθεί έτσι ώστε να είναι εντελώς λεία και στη συνέχεια να βρέχεται καλά με μια βούρτσα. Το χρώμα δεν πρέπει να εφαρμόζεται σε στεγνή επιφάνεια.
Πρώτα, το αστάρωμα θα πρέπει να γίνει με τέτοιο τρόπο ώστε η βάση 4 kg να αναμειγνύεται με περίπου 1 1/2 ένα λίτρο νερού, και στη συνέχεια οι οροφές και οι τοίχοι να επικαλύπτονται με αυτή τη μάζα ομοιόμορφα και σε μία κατεύθυνση. Όταν αυτή η βάση στεγνώσει, η οροφή επικαλύπτεται άλλες δύο φορές με βάση αραιωμένη με περίπου 10% νερό. Ο χρόνος στεγνώματος μεταξύ δύο επιστρώσεων θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 3-5 ώρες.
Πριν ξεκινήσετε να βάφετε τους τοίχους, θα πρέπει να αναμίξετε τον επιθυμητό χρωματικό τόνο. Για αυτό πρέπει πρώτα να αραιώσουμε την πάστα με διπλή ή τριπλάσια ποσότητα λευκού χρώματος και να ανακατέψουμε καλά. Αυτό το διάλυμα πρέπει να προστεθεί στη λευκή βαφή βάσης με συνεχή ανάδευση. Στο μεταξύ, είναι απαραίτητο να ελέγξετε εάν επιτυγχάνεται ο επιθυμητός τόνος. Πρέπει να προσέχουμε ώστε το χρώμα να είναι λίγο πιο ανοιχτό όταν είναι υγρό.
Το παρασκευασμένο χρώμα αραιώνεται με περίπου 10% νερό και εφαρμόζεται στον τοίχο σε δύο στρώσεις χρησιμοποιώντας ένα πινέλο. Ο χρόνος στεγνώματος μεταξύ δύο στρώσεων θα πρέπει επίσης να είναι 3-5 ώρες εδώ.
Μετά το τελείωμα της βαφής, το πινέλο πρέπει να πλυθεί αμέσως σε νερό, γιατί αν στεγνώσει, το χρώμα μπορεί να αφαιρεθεί από το πινέλο μόνο με διαλύτη (ασετόνη κ.λπ.). Οι σταγόνες από το δάπεδο πρέπει επίσης να αφαιρούνται αμέσως με νερό, γιατί μετά το στέγνωμα μπορούν να αφαιρεθούν μόνο με διαλύτη.
Τα χρώματα διασποράς δεν εμποδίζουν τη φυσική «αναπνοή» των τοίχων, μπορούν να αραιωθούν με νερό, δεν έχουν βλαβερή επίδραση στην υγεία, δεν δημιουργούν κίνδυνο πυρκαγιάς και δεν έχουν δυσάρεστη οσμή. Τα χρώματα διασποράς μπορούν εύκολα να χρησιμοποιηθούν για σχέδια καθώς και για γραμμές φινιρίσματος.
Οι ισχυρισμοί σχετικά με τις επιπτώσεις στην υγεία, τη φωτιά, τη μυρωδιά, την «αναπνοή» του τοίχου, τις ποσότητες νερού και τη μέθοδο καθαρισμού δεν ισχύουν αυτόματα για όλα τα σύγχρονα χρώματα διασποράς. Οι διαλύτες, συμπεριλαμβανομένης της ακετόνης, δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται χωρίς τις ρητές οδηγίες του κατασκευαστή, τον έλεγχο του υποστρώματος, τον αερισμό και την προστασία από αναθυμιάσεις και φωτιά. Η δήλωση και το δελτίο τεχνικών δεδομένων και δεδομένων ασφαλείας του ακριβούς προϊόντος είναι έγκυρα.
Σοβάτισμα εξωτερικών τοίχων
Το σοβάτισμα εξωτερικών τοίχων λύνεται πιο απλά με το βάψιμο. Για το άσπρισμα απαιτείται γάλα λάιμ που λαμβάνεται με ανάμειξη σβησμένου ασβέστη και νερού σε αναλογία 1:1. Χρησιμοποιείται μόνο μπαγιάτικος σβησμένος ασβέστης (σβησμένος 2-3 εβδομάδες πριν από το σοβάτισμα), επειδή ο φρεσκοσβέστης ασβέστης δεν κολλάει στον τοίχο.
Η πρώτη στρώση εφαρμόζεται μόνο με γάλα λάιμ. Για τη δεύτερη στρώση, προστίθεται βαφή σε σκόνη στον επιθυμητό τόνο. Συνήθως προστίθεται χρώμα σκόνης 5-20% με βάση την ποσότητα ασβέστη.
Για να επιτευχθεί ο επιθυμητός τόνος, μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο χρώματα που μπορούν να αναμειχθούν με λάιμ, και συγκεκριμένα: ώχρα, σατινομπέρ, κόκκινο βενετσιάνικο, μαύρο λάκα, μαύρο οξείδιο, πράσινο τσιμέντο και ultramarine. Χρώματα όπως: Ανοιχτό κόκκινο, Κίτρινο χρωμίου, Κίτρινο Βαλτιμόρης, Πράσινο Νωπογραφία, Πράσινο Ψευδάργυρο, Γαλάζιο Μπλε, Μπλε Odol, Τουρκικό κόκκινο κ.λπ. δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη βαφή εξωτερικών τοίχων.
Για να διευκολυνθεί η εφαρμογή της βαφής με πινέλο, καλό είναι να προσθέσετε μερικά τοις εκατό φυτικού ελαίου (π.χ. λινέλαιο) στο χρώμα.
Πολύ καλύτερες και πιο όμορφες επιστρώσεις μπορούν να αποκτηθούν σε προσόψεις με πολυχρωμικές βαφές σε σύγκριση με επιστρώσεις ασβέστη.
Οι εργασίες στην πρόσοψη περιλαμβάνουν επιπλέον προστασία ασφαλούς πρόσβασης και πτώσης, καιρικές συνθήκες, προστασία του περιβάλλοντος και των περαστικών, την κατάσταση και την υγρασία του υποστρώματος και τη συμβατότητα ολόκληρου του συστήματος πρόσοψης. Οι αναλογίες ασβέστη, νερού, χρωστικής και λαδιού από αυτήν την ιστορική περιγραφή δεν πρέπει να εφαρμόζονται χωρίς τις τρέχουσες προδιαγραφές σχεδιασμού και κατασκευαστή.