ಅಟರ್‌ಬರ್ಗ್ ಮಿತಿಗಳ ನಿರ್ಧಾರ

ಮಣ್ಣಿನ ಯಾಂತ್ರಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖವಾದ ದ್ರವ್ಯಸೀಮೆ, ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಸಿಟಿ ಮಿತಿ ಮತ್ತು ಕುಗ್ಗುವಿಕೆ ಮಿತಿಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ನಾವು ವಿವರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಈ ಎಲ್ಲ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ಅಶಾಂತ ಬಂಧಿತ ಮಣ್ಣು ಮಾದರಿಗಳ ಮೇಲೆ ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ದ್ರವ್ಯತಾ ಮಿತಿಯ ನಿರ್ಧಾರ ಪರೀಕ್ಷೆ

ಈ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ತೇವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಸುಮಾರು 200 p ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ, ವ್ಯಾಸವು 0,5 mm ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕಣಗಳಿಲ್ಲದೆ, ಅವು ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಫಲಿತಾಂಶಗಳ ಶುದ್ಧತೆಯನ್ನು ಹಾನಿಗೊಳಿಸಬಹುದು. ಮಾದರಿಯನ್ನು ಒಣಗಿಸುವ ಒವನ್‌ನಲ್ಲಿ ಒಣಗಿಸಬಾರದು; ಅದನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಡಿಸ್ಟಿಲ್ ಮಾಡಿದ ನೀರಿರುವ ಪಾರ್ಸಿಲಿನ್ ಕಪ್‌ಗೆ ಹಾಕಬೇಕು, ಅಲ್ಲಿ ಅದು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತೇವಶೋಷಣೆ ಆಗುವವರೆಗೆ ಹಲವಾರು ಗಂಟೆಗಳು ಉಳಿಯಬೇಕು. ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಸಿಟಿ ಸೂಚ್ಯಂಕ IP < 20 ಇರುವ ಮಣ್ಣಿಗೆ ತೇವಶೋಷಣೆಗೆ ಸುಮಾರು 4 ಗಂಟೆ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ, IP > 20 ಇರುವ ಮಣ್ಣಿಗೆ 18 ಗಂಟೆಗಳವರೆಗೆ. ಬಳಿಕ ತೇವಗೊಂಡ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಗಾಜಿನ ಫಲಕದ ಮೇಲೆ ಸುರಿದು, ಪ್ರಯೋಗಾಲಯದ ಚೂರಿಯಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಿಶ್ರಣ ಮಾಡಿ, ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಸಂಯೋಜನೆಯ ದಟ್ಟ ಪೇಸ್ಟ್ ಪಡೆಯಬೇಕು. 0,5 mm ಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಕಣಗಳು ಕಂಡುಬಂದರೆ, ಮಿಶ್ರಣದ ವೇಳೆ ಅವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಬೇಕು.

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ತಯಾರಿಸಿದ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಲೀಖನ ಮಿತಿಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವ Casagrande ಯಂತ್ರದ ತಾಮ್ರದ ಬಟ್ಟಲಿಗೆ (ಚಿತ್ರ 1) ಹಾಕಲಾಗುತ್ತದೆ, ಇದನ್ನು ನಮ್ಮ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ Casagrande ಕಂಪಿಸುವ ಯಂತ್ರ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

sl58

ಚಿತ್ರ. 1. ಯೀಲ್ಡ್ ಮಿತಿ ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಕ್ಯಾಸಾಗ್ರಾಂಡೆ ಉಪಕರಣ

ಈ ಉಪಕರಣವು ಪಿತ್ತಳದ ಚಿಕ್ಕ ಬಟ್ಟಲು, ಅದನ್ನು ವಿಶೇಷ ಸಂಪರ್ಕದ ಮೂಲಕ ಉಪಕರಣಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಎಕ್ಸೆಂಟ್ರಿಕ್ ಮತ್ತು ತಿರುಗಿಸಲು ಹಿಡಿಕೆಯಿಂದಿರುವ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ರಬ್ಬರ್‌ನ ಲವಚಿಕ ನೆಲೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಎಕ್ಸೆಂಟ್ರಿಕ್ 1 cm ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತದೆ, ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಚಿಕ್ಕ ಬಟ್ಟಲು ಬಿದ್ದು ನೆಲೆಗೆ ತಾಗುತ್ತದೆ (ಚಿತ್ರ 1a). ಉಪಕರಣದ ಆಯಾಮಗಳು ಮಾನದಂಡಿತವಾಗಿವೆ. ಅದಲ್ಲದೆ, ನಿಖರವಾಗಿ ನಿರ್ಧರಿಸಲಾದ ಆಯಾಮಗಳಿರುವ ಪ್ರೊಫೈಲ್ ಮಾಡಿದ ಚೂರಿಯೂ ಇದೆ (ಚಿತ್ರ 1b).

ಮೆಷಿನಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಪಿತ್ತಳದ ಕಣಿಸಿಯಲ್ಲಿ ಚಾಕುವಿನಿಂದ ಸಮಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಹೀಗಾಗಿ ಮಾದರಿಯ ಮೇಲ್ಮೈ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಮವಾಗಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಅದು ಕಣಿಸಿಯ ಮುಂಭಾಗದ ಅರ್ಧಕ್ಕಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು ಭಾಗವನ್ನು ಆವೃತಿಸಬೇಕು; ಅದರ ಎತ್ತರವು ಕಣಿಸಿಯ ತಳದ ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ಬಿಂದುವಿನ ಮೇಲಿಂದ ಸುಮಾರು 12 mm ಇರಬೇಕು. ನಂತರ ಕಣಿಸಿಯನ್ನು ಉಪಕರಣದಲ್ಲಿ ಜೋಡಿಸಿ, ಆಕಾರಿತ ಚಾಕುವಿನಿಂದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗಿರಿ ಕತ್ತರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣ ನೇರವಾಗಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಪಿತ್ತಳದ ತಳವು ಕಾಣುವಂತೆ ಇರಬೇಕು; ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಚಾಕುವನ್ನು ಕಣಿಸಿಯ ತಳಕ್ಕೆ ಲಂಬವಾಗಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಎಳೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಗಿರಿಯ ಉದ್ದವು ಸುಮಾರು 40 mm ಇರಬೇಕು. ಅದಾದ ನಂತರ ಉಪಕರಣದ ಹಿಡಿಯನ್ನು ಸೆಕೆಂಡಿಗೆ 2 ಸುತ್ತುಗಳ ವೇಗದಲ್ಲಿ ತಿರುಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಈ ವೇಳೆ ಕಣಿಸಿಯ ಅಡಿಗೆ ಹೊಡೆತಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಎಣಿಸಿ, ಕಣಿಸಿಯ ಅಡಿಗೆ ಹೊಡೆತಗಳಿಂದ ಗಿರಿಯು ಕುಗ್ಗುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಕತ್ತರಿಸಲಾದ ಮಾದರಿಯ ಭಾಗಗಳು ಚಲಿಸಿ ಒಂದಾಗಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತವೆ. ಹಿಡಿಯನ್ನು ತಿರುಗಿಸುವುದು ಗಿರಿಯು 10 mm ಉದ್ದದಲ್ಲಿ ಸೇರುವವರೆಗೆ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತದೆ. ಅದು ಸಾಧಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಮುಂದಿನ ತಿರುಗಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ತಕ್ಷಣವೇ ಚಾಕುವಿನಿಂದ ಸುಮಾರು 2 cm3 ಪ್ರಮಾಣದ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಎರಡೂ ಬದಿಗಳಲ್ಲಿನ ಸೇರಿದ ಗಿರಿಯ ಸುತ್ತಲಿನ ಭಾಗದಿಂದ ತೆಗೆದು, ಘಡಿಯ ಗಾಜುಗಳಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಮಣ್ಣಿನ ತೇವಾಂಶವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಈ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ 3-4 ಬಾರಿ ಪುನರಾವರ್ತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಪ್ರತೀ ಬಾರಿ ಬೇರೆ ತೇವಾಂಶದೊಂದಿಗೆ; ಇದನ್ನು ಮೊದಲು ಮಾದರಿಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಪ್ರಮಾಣದ ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಕಲಸಿ, ನಂತರ ಉಳಿದ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಿಗೆ ನೀರನ್ನು ಸೇರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸಾಧಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ನಂತರ, ಮಾದರಿಯನ್ನು ಗಾಜಿನ ಫಲಕದ ಮೇಲೆ ಸುರಿಯಲಾಗುತ್ತದೆ, ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ನೀರನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಲಸಿ, ಸಮಾನವಾದ, ಪ್ರತೀ ಬಾರಿ ಸ್ವಲ್ಪ ತೆಳುವಾದ, ಗಂಜಿಯಂಥ ದ್ರವ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಪರೀಕ್ಷೆ ನಡೆಸಲು ತಯಾರಿಸಿದ ಮಿಶ್ರಣವು ಅತಿಯಾಗಿ ಗಟ್ಟಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಅತಿಯಾಗಿ ದ್ರವವೂ ಅಲ್ಲಿರಬೇಕು, ಏಕೆಂದರೆ ಹರಿವು ಮಿತಿಯಿಂದ ಬಹಳ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಮಣ್ಣಿನ ಸಾಂದ್ರತಾ ಸ್ಥಿತಿಗಳು ಈ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ನಿಖರತೆಯನ್ನು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ಹೊಡೆತಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ 10 ಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಅಥವಾ 50 ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಇದ್ದರೆ ಪರೀಕ್ಷೆ ವಿಫಲವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಈ ಮಿತಿಗಳ ನಡುವಿನ ಅಂತರವು 10-40 ಹೊಡೆತಗಳಾಗಿದ್ದರೆ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ನಿಖರತೆ ಉತ್ತಮವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಒಂದು ವಿಧಾನ ಪ್ರಕಾರ, ಪ್ರತೀ ಬಾರಿ ಕೈಚಕ್ರವನ್ನು ತಿರುಗಿಸುವುದು ಮುಗಿದ ನಂತರ, 1 cm ಉದ್ದದ ತಿರುವು ರೇಖೆ ಸೇರಿಸುವ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಹಿತ್ತಾಳೆಯ ಚಿಕ್ಕ ಬಟ್ಟಲಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಚಾಕುವಿನಿಂದ ತಕ್ಷಣ ಮಿಶ್ರಣ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಬಟ್ಟಲಿನಲ್ಲಿನ ಮಾದರಿಯ ಮೇಲ್ಮೈಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸಮತಟ್ಟಾಗಿಸಿ, ಹೊಸ ತಿರುವು ರೇಖೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ನಂತರ ಯಂತ್ರದ ಕೈಚಕ್ರವನ್ನು ತಿರುಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ವಿಧಾನವನ್ನು 1 cm ಉದ್ದದ ತಿರುವು ರೇಖೆ ಸೇರಿಸುವಾಗ ಒಂದೇ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಹೊಡೆತಗಳು ಸತತವಾಗಿ ಮೂರుసಾರಿ ದೊರೆಯುವವರೆಗೆ ಪುನರಾವರ್ತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಆ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ನಂತರ ದ್ರವೀಕರಣ ಮಿತಿಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಮುಂದಿನ ಕ್ರಮಕ್ಕಾಗಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಫಲಿತಾಂಶಗಳನ್ನು ಅರ್ಧ-ಲಘುಮಾನ ಪ್ರಮಾಣದ ಡಯಾಗ್ರಾಮ್‌ನಲ್ಲಿ (ಆಕೃತಿ 2) ದಾಖಲಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಬ್ಸಿಸ್ಸಾ ಅಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಹೊಡೆತಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಲಘುಮಾನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಒರ್ಡಿನೇಟ್ ಅಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಮಾದರಿಯ ಒಣ ತೂಕದ ಶೇಕಡಾವಾರು ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಅಂಕಗಣಿತ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹಾಕಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣ w ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, A, B, C ಮತ್ತು D ಬಿಂದುಗಳು ದೊರೆಯುತ್ತವೆ; ಅವು ವಿಭಿನ್ನ ಹೊಡೆತ ಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ, ಇಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣ ಹೆಚ್ಚಾದಂತೆ ಹೊಡೆತಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದರ ವಿರುದ್ಧವೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಈ ಬಿಂದುಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸುವುದರಿಂದ ನಾವು ತಿರಚಾದ ಸರಳ ರೇಖೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆ, ಅದರಲ್ಲಿ 25 ಹೊಡೆತಗಳಿಗೆ M ಬಿಂದುವನ್ನು ಹುಡುಕಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಬಿಂದುವಿಗೆ ಹೊಂದುವ ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ದ್ರವೀಕರಣ ಮಿತಿ wL ಎಂದು ಅಂಗೀಕರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

sl59

ಚಿತ್ರ. 2. ದ್ರವೀಕರಣ ಮಿತಿಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದು

ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಸಿಟಿ ಮಿತಿಯ ನಿರ್ಧಾರ

ಮೇಲೆ ವಿವರಿಸಿದ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ತಯಾರಿಸಿದ ಮಣ್ಣಿನ ಮಾದರಿಯನ್ನು, ಆದರೆ ಕಡಿಮೆ ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ, ಅದು ದಟ್ಟವಾದ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಸಮೀಪವಾಗುವಂತೆ, ಸುಮಾರು 2-3 cm3 ಗಾತ್ರದ ಗುಂಡಾಗಿ ಸೇರಿಸಿ, ನಂತರ ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಥವಾ ಶೋಷಕ ಕಾಗದದ ಮೇಲ್ಮೈಯ ಮೇಲೆ ಕೈಯಿಂದ ಉರುಳಿ 3 mm ದಪ್ಪದ ದಂಡವಾಗಿಸಿ. ಮಾದರಿಯನ್ನು ಮುರಿಯದೆ ಆ ದಪ್ಪಕ್ಕೆ ಉರುಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ, ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಗುಂಡಾಗಿ ಸೇರಿಸಿ ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಉರುಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ದಂಡವು 3 mm ದಪ್ಪದಲ್ಲಿ ಮುರಿಯತೊಡಗುವವರೆಗೆ ಈ ಕ್ರಮವನ್ನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಮುರಿದ ದಂಡಗಳನ್ನು ವಾಚ್ ಗ್ಲಾಸ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮಾದರಿಯ ಒಣ ತೂಕದ ಶೇಕಡಾವಾರುಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ ಆ ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣವು ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಸಿಟಿ ಮಿತಿ wP ಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಕುಗ್ಗುವ ಮಿತಿಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದು

ಮಣ್ಣಿನ ಕುಗ್ಗುವಿಕೆ ಮಿತಿಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ರೇಖಾಚಿತ್ರ

ಚಿತ್ರ. 3. ಕುಗ್ಗುವಿಕೆಯ ಮಿತಿಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದು

ಮಣ್ಣಿನ ಮಾದರಿಯನ್ನು ದ್ರವ್ಯತಾ ಮಿತಿಯ ನಿರ್ಧಾರ ಪರೀಕ್ಷೆ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಡಿಸ್ಟಿಲ್ ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಮಿಶ್ರಣ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ, ಆಗ ಅದರ ಸಾಂದ್ರತೆ ನೀರಿನಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ರಂಧ್ರಗಳು ತೃಪ್ತಿಯಾಗಿರುವಾಗ ದ್ರವ್ಯತಾ ಮಿತಿಗೆ ಸುಮಾರು ಸಮೀಪವಾಗಿರಬೇಕು. ನಂತರ ಒಂದು ಗುಂಡಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಮೊದಲು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಒಣಗಲು ಬಿಡಲಾಗುತ್ತದೆ, ನಂತರ 105°C ನಲ್ಲಿ ಒಣಗಿಸುವ ಉಪಕರಣದಲ್ಲಿ ಒಣಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಒಣಗಿಸುವ ಈ ಕ್ರಮವು ಒಣಗೊಂಡ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಬಿರುಕುಗಳು ಉಂಟಾಗದಂತೆ ತಡೆಯಲು ಅಗತ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಪರೀಕ್ಷೆ ವ್ಯತ್ಯಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ತೂಕ W1 ಅನ್ನು ಅಳೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಘನಪರಿಮಾಣ V1 ಅನ್ನು ಪಾರದ ಒಳಗೆ ಮುಳುಗಿಸುವ ಪರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ನಂತರ ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ, ಬಳಿಕ ಒಣಗಿಸುವ ಉಪಕರಣದಲ್ಲಿ ಒಣಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಮಧ್ಯಂತರವಾಗಿ ಮಾದರಿಯನ್ನು ತೆಗೆದು, ಡೆಸಿಕೇಟರ್‌ನಲ್ಲಿ ತಣ್ಣಗಿಸಿ, ಅದರ ತೂಕ W2, W3, W4 ಇತ್ಯಾದಿ ಮತ್ತು ಘನಪರಿಮಾಣ V2, V3, V4 ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಅಳೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ತೇವಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾದರಿಯ ಘನಪರಿಮಾಣ ಇನ್ನು ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅದರ ತೂಕ ಒಣಗಿಸುವಿಕೆಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಇನ್ನೂ ಇಳಿಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಪ್ರಾರಂಭಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾದರಿ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದದ್ದಾಗಿದ್ದು, ಅಂದರೆ ರಂಧ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಗಾಳಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಒಣಗಿಸುವುದರಿಂದ ಸಿಕ್ಕ ನೀರಿನ ನಷ್ಟವು ಸಂಕುಚನ ಮಿತಿಯವರೆಗಿನ ಘನಪರಿಮಾಣ ಕುಸಿತಕ್ಕೆ ಸుమಾರಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ನಂತರವೂ ಘನಪರಿಮಾಣವನ್ನು ಅಳೆಯದೇ ಒಣಗಿಸುವಿಕೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ, ಮಾದರಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಣಗುವವರೆಗೆ, ಅಂದರೆ ತೂಕ ಸ್ಥಿರವಾಗುವವರೆಗೆ. ಆಗ ಪ್ರತಿ ಘನಪರಿಮಾಣ ಮತ್ತು ತೂಕ ಮಾಪನಕ್ಕಾಗಿ ಮಾದರಿಯ ಒಣ ತೂಕದ ಶೇಕಡಾವಾರಿನಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಫಲಿತಾಂಶಗಳನ್ನು ರೇಖಾಚಿತ್ರಕ್ಕೆ (ಚಿತ್ರ 3) ಹಾಕಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿಯಿಂದ A, B, C, D ಮತ್ತು E ಬಿಂದುಗಳು ದೊರಕುತ್ತವೆ, ಅವುಗಳನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸಂಕುಚನ ಮಿತಿಯ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟ ಮಡಿತಿರುವ ರೇಖೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಮಡಿತ ಬಿಂದುವು S ನಲ್ಲಿ ಸಂಕುಚನ ಮಿತಿ W_S ಗೆ ಹೊಂದುವ ತೇವಾಂಶ w ದೊರಕುತ್ತದೆ.

ಕ್ಯಾಪಿಲಾರಿಟಿಯ ನಿರ್ಧಾರ

ನೀರಿನ ಕ್ಯಾಪಿಲರಿ ಏರಿಕೆಯ ಎತ್ತರವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಪ್ರಯೋಗವನ್ನು ಎರಡು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತದೆ: ನೀರಿನ ಕ್ಯಾಪಿಲರಿ ಏರಿಕೆಯ ಎತ್ತರವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಅಳೆಯುವ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ಕ್ಯಾಪಿಲರಿಮೀಟರ್ ಬಳಸಿ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಅಳೆಯುವ ಮೂಲಕ.

ಕ್ಯಾಪಿಲರಿ ಎತ್ತರವನ್ನು ನೇರ ಮಾಪನದಿಂದ ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಪ್ರಯೋಗ

ಅಶಾಂತ ಮಾದರಿಯಿಂದ ಸುಮಾರು 300 ಪ್ರಮಾಣದ ಮಣ್ಣನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅದನ್ನು 105°C ವರೆಗೆ ಒಣಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ನಂತರ ತಂಪಾದ ಮೇಲೆ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಪುಡಿಮಾಡದೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪುಡಿಯಾಗಿ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ದೊರಕಿದ ಪುಡಿಯನ್ನು ವ್ಯಾಸ ø 25 mm, ಉದ್ದ 1,5 - 2,5 m, ಎರಡೂ ತುದಿಗಳು ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಗಾಜಿನ ನಳಿಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಲಾಗುತ್ತದೆ; ಅದರ ಕೆಳದ ತುದಿಯನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಗಾಜಿನ ಹತ್ತಿ ಅಥವಾ ಬಟ್ಟೆಯ ತುಂಡಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಿರುತ್ತಾರೆ. ತೆರೆದ ಮೇಲಿನ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 10 cm ಎತ್ತರದವರೆಗೆ ಒಣಗಿಸಿದ ಪುಡಿಯನ್ನು ಸುರಿದು, ನಂತರ ನಳಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಮರದ ನೆಲ ಅಥವಾ ಮತ್ತೊಂದು ಲವಚಿಕ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಹೊಡೆದು ಬೀಳುವಂತೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ; ನಳಿಯಲ್ಲಿ ಪುಡಿಯ ಕುಸಿತ ಕಾಣುವವರೆಗೆ ಇದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪುಡಿಯ ಕುಸಿತದ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ನಳಿಯ ಮೇಲೆ ಕೊಬ್ಬಿನ ಚಾಕಿನಿಂದ ಗುರುತು ಹಾಕುವ ಮೂಲಕ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಇನ್ನೂ 10 cm ಪುಡಿಯನ್ನು ಸುರಿದು, ನಾವು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಮಣ್ಣಿನ ಮಾದರಿಯ ದಟ್ಟ ಒಣ ಪುಡಿಯಿಂದ ನಳಿ ತುಂಬುವವರೆಗೆ ಇದೇ ಕ್ರಮವನ್ನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸುತ್ತೇವೆ. ನಂತರ ನಳಿಯ ತಳವನ್ನು ಹರಿವಿಲ್ಲದ ಡಿಸ್ಟಿಲ್ ನೀರಿರುವ ಗಾಜಿನ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸುತ್ತೇವೆ; ಇದರೊಂದಿಗೆ ನಳಿಯ ಕೆಳದ ತುದಿ ಪಾತ್ರೆಯ ತಳದಲ್ಲಿ ಇಡಲಾಗಬಾರದು (ಚಿತ್ರ 4). ಗಾಜಿನ ನಳಿಯನ್ನು ಪಟ್ಟಿಯ ಮೂಲಕ ಮಾಪಕಕ್ಕೆ ಅಳವಡಿಸುತ್ತೇವೆ, ಹಾಗಾಗಿ ನಳಿ ಮತ್ತು ಮಾಪಕ ಎರಡೂ ಲಂಬವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ನಂತರ ನಳಿಯಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಏರಿಕೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತೇವೆ; ಇದನ್ನು ಬಣ್ಣದಿಂದ ಸುಲಭವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಬಹುದು: ಒಣ ಮಾದರಿ ಹಗುರ ಬಣ್ಣದದು, ತೇವಾಂಶವುಳ್ಳದು ಗಾಢ ಬಣ್ಣದದು. ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿನ ನೀರಿನ ಮಟ್ಟ ಮತ್ತು ತೇವಾಂಶವುಳ್ಳ ಮಾದರಿಯ ಮೇಲಿನ ಅಂಚಿನ ನಡುವಿನ ದೂರವೇ ಕಾಪಿಲರಿ ಏರಿಕೆಯ hk ಎತ್ತರವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

sl61

ಚಿತ್ರ. 4. ನೀರಿನ ಕೇಶೀಯ ಏರಿಕೆಯ ಎತ್ತರವನ್ನು ನೇರ ಮಾಪನದಿಂದ ನಿರ್ಧರಿಸುವುದು

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ವೀಕ್ಷಣೆ 1, 2, 4, 8, 16, 32, 64 ಇತ್ಯಾದಿ ಗಂಟೆಗಳ ನಂತರ ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ವೀಕ್ಷಣೆಯ ಫಲಿತಾಂಶಗಳನ್ನು ಒಂದು ಆಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಅದರ ಅಬ್ಸಿಸಾಗಳು ಗಂಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಲವನ್ನು, ಮತ್ತು ಆರ್ಡಿನೇಟುಗಳು ನೀರಿನ ಕ್ಯಾಪಿಲರಿ ಏರಿಕೆಯ ಎತ್ತರವನ್ನು ಮಿಮೀಗಳಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ (ಚಿತ್ರ 5).

ಮರಳುಯುಕ್ತ ವಸ್ತುವಿನಲ್ಲಿ, ಕ್ಯಾಪಿಲರಿ ಏರಿಕೆ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ನಂತರ ನಿಧಾನಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮ ಏರಿಕೆಯ ಎತ್ತರವನ್ನು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ತಲುಪುತ್ತದೆ. ಮಣ್ಣುಯುಕ್ತ ವಸ್ತುವಿನಲ್ಲಿ, ಕ್ಯಾಪಿಲರಿ ಏರಿಕೆ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ನಿಧಾನವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚಿನ ಎತ್ತರವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತದೆ.

ಕ್ಯಾಪಿಲರಿ ಎತ್ತರವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಈ ವಿಧಾನ ಬಹಳ ಸಮಯ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಣ್ಣುಗದ್ದು ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ. ಇದಲ್ಲದೆ, ಕ್ಯಾಪಿಲರಿ ಏರಿಕೆಯ ಎತ್ತರವು ವಾಯು ತಾಪಮಾನ ಹಾಗೂ ಅದರ ಆರ್ದ್ರತೆಯ ಮೇಲೂ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಿಸುವುದು ಅಗತ್ಯ.

sl62

ಚಿತ್ರ 5. ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಕಾಪಿಲರಿ ಏರಿಕೆಯ ರೇಖಾಚಿತ್ರ, a-ಮರಳು; b-ಸಿಲ್ಟ್; c-ಮಣ್ಣುಗಡ್ಡೆ

ಕ್ಯಾಪಿಲರಿಮೀಟರ್‌ನ ಸಹಾಯದಿಂದ ಕ್ಯಾಪಿಲರಿ ಎತ್ತರವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಪರೀಕ್ಷೆ

ಬೇಸ್ಕೋವ್, ಯುರ್ಗೆನ್ಸನ್ ಮತ್ತು ಎಂಗೆಲ್‌ಹಾರ್ಡ್‌ಟ್ ಕ್ಯಾಪಿಲರಿಮೀಟರ್‌ಗಳಂತೆಯೇ, ವಿವಿಧ ವಿನ್ಯಾಸಗಳ ಅನೇಕ ಕ್ಯಾಪಿಲರಿಮೀಟರ್‌ಗಳಿವೆ. ಇಲ್ಲಿ ನಾವು ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚು ಬಳಸಲಾಗುವ ಬೇಸ್ಕೋವ್ ಕ್ಯಾಪಿಲರಿಮೀಟರ್‌ನ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಈ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸದ ಅಥವಾ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸಲಾದ ಮಾದರಿಗಳ ಮೇಲೆ ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮಾದರಿ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸಲಾದಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ದ್ರವ್ಯೀಕರಣ ಮಿತಿಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಧನಕ್ಕೆ ಇಡಲಾಗುತ್ತದೆ.

sl63

ಚಿತ್ರ 6. ಬೆಸ್ಕೋವ್‌ನ ಕ್ಯಾಪಿಲರಿಮೀಟರ್

ಬೆಸ್ಕೋವ್‌ನ ಕ್ಯಾಪಿಲರಿಮೀಟರ್ ಎರಡು ಪಾತ್ರೆಗಳಿಂದ (ಚಿತ್ರ 6) ರಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಅವುಗಳ ಕೆಳಭಾಗಗಳು ಬಲಪಡಿಸಿದ ರಬ್ಬರ್ ನಳಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ಪರಸ್ಪರ ಜೋಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಪಾತ್ರೆ 1 ಯಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಿನ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಫಿಲ್ಟರ್ ತಳದ ಮೇಲೆ ಇಡಲಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅದರ ಕೆಳಗೆ ಇರುವ ಪಾತ್ರೆ ಭಾಗಶಃ ಡಿಸ್ಟಿಲ್ ನೀರು, ಭಾಗಶಃ ಪಾರದಳೆಯಿಂದ ತುಂಬಿರುತ್ತದೆ; ಪಾರದಳವು ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಇರುತ್ತದೆ, ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣ ರಬ್ಬರ್ ನಳಿಕೆ ಮತ್ತು ಪಾತ್ರೆ 2 ಯ ಕೆಳಭಾಗವನ್ನೂ ತುಂಬುತ್ತದೆ. ಪ್ರಯೋಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರದಳದ ಮಟ್ಟ ಒಂದೇ ಇರುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಪಾತ್ರೆ 2 ಯನ್ನು ಕೆಳಕ್ಕೆ ಇಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಇದರಿಂದ ಪಾತ್ರೆ 1 ಯ ಫಿಲ್ಟರ್ ತಳದ ಕೆಳಗೆ ಒತ್ತಡಕಡಿತ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಒತ್ತಡಕಡಿತವು ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿನ ಕ್ಯಾಪಿಲರಿ ಬಲಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾದಾಗ, ಗಾಳಿ ಮಾದರಿಯ ಮೂಲಕ ಫಿಲ್ಟರ್ ತಳಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ತಕ್ಷಣವೇ ಪಾತ್ರೆ 2 ಯನ್ನು ಕೆಳಕ್ಕೆ ಇಳಿಸುವುದರಿಂದ ಎರಡೂ ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರದಳದ ಮಟ್ಟ ಸಮನಾಗುತ್ತದೆ. ಒತ್ತಡಕಡಿತ ಮತ್ತು ಕ್ಯಾಪಿಲರಿ ಬಲಗಳು ಸಮನಾದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದು ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿನ ಪಾರದಳದ ಮಟ್ಟಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸ Hg, ಅಂದರೆ ಗಾಳಿ ಮಾದರಿಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವ ಮೊನ್ನೆ, ನೀರಿನ ಕಾಲಮ್‌ನ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಪರಿವರ್ತಿಸಿ ಮತ್ತು ಮಾದರಿಯ ಕೆಳಗಿನ ನೀರಿನ ಕಾಲಮ್‌ನ ಎತ್ತರ h ಅನ್ನು ಸೇರಿಸಿದರೆ, ಕ್ಯಾಪಿಲರಿ ಎತ್ತರ hk ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಪಾರದಳವು 13,6 ಪಟ್ಟು ನೀರಿಗಿಂತ ಭಾರವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಕ್ಯಾಪಿಲರಿ ಏರಿಕೆಯ ಎತ್ತರ hk ಹೀಗಿದೆ:

hk = 13,6 Hg + h

ಮಣ್ಣಿನ ಪಾರಗಮ್ಯತೆಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದು

ಮಣ್ಣಿನ ಪಾರಗಮ್ಯತೆಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಪರ್ಮಿಯಾಮೀಟರ್ ಎಂದು ಕರೆಯುವ ವಿಶೇಷ ಸಾಧನಗಳ ಮೂಲಕ ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪರ್ಮಿಯಾಮೀಟರ್‌ಗಳ ವಿವಿಧ ವಿನ್ಯಾಸಗಳಿವೆ, ಆದರೆ ಅವನ್ನು ಎರಡು ಗುಂಪುಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಬಹುದು: ನಿರಂತರ ನೀರಿನ ಒತ್ತಡದ ಪರ್ಮಿಯಾಮೀಟರ್‌ಗಳು, ದಪ್ಪ ಧಾನ್ಯಗಳ ಮಣ್ಣುಗಳಿಗೆ, ಮತ್ತು ಕಡಿಮೆಯಾಗುವ ನೀರಿನ ಒತ್ತಡದ ಪರ್ಮಿಯಾಮೀಟರ್‌ಗಳು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಧಾನ್ಯಗಳ ಮಣ್ಣುಗಳಿಗೆ. ಎರಡೂ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತಗೊಳಿಸದ ಮಾದರಿಗಳ ಮೇಲೆ ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಯೋಗಾಲಯ ಪರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ಮಣ್ಣಿನ ಪ್ರವೇಶಯೋಗ್ಯತಾ ಗುಣಾಂಕವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ನೀರಿನ ವಿಭಿನ್ನ ತಾಪಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಅದರ ಸಾಂದ್ರತೆ ಬದಲಾಗುವ ಕಾರಣ, ಅದು ಪ್ರವೇಶಯೋಗ್ಯತಾ ಗುಣಾಂಕ k ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಭಾವಿಸುತ್ತದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ t =10°C ತಾಪಮಾನದಲ್ಲಿ k ಗುಣಾಂಕವನ್ನು ಸೂಚಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, 10°C ಆಗಿದ್ದರೆ, k ಗುಣಾಂಕವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವಾಗ ನೀರಿನ ತಾಪಮಾನ T ಯು t = 10°C ಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿದ್ದರೆ, ಅದರ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಈ ಸೂತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ ಲೆಕ್ಕಿಸಬೇಕು:

k10oC = ηt /η10oC * kT

ಇಲ್ಲಿ ηt ಮತ್ತು η10oC ಎಂಬವು ಕಾರ್ಯ ತಾಪಮಾನ T ನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅಳವಡಿಸಿದ ತಾಪಮಾನ t =10°C ನಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಸಾಂದ್ರತೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ.

kT ಕೆಲಸದ ತಾಪಮಾನ T ನಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಿನ ಪಾರಗಮ್ಯತಾ ಗುಣಾಂಕದ ಪಡೆದ ಮೌಲ್ಯ.

ವಿಭಿನ್ನ ತಾಪಮಾನಗಳ T ಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸಾಂದ್ರತೆಯ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಪಟ್ಟಿಕೆ 1 ನಲ್ಲಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ.

tabl8

ಸ್ಥಿರ ನೀರಿನ ಒತ್ತಡದ ಪರೀಕ್ಷೆ

ನೀರಿನ ಸ್ಥಿರ ಒತ್ತಡದ ಪರ್ಮಿಯಾಮೀಟರ್

ಚಿತ್ರ 7. ಸ್ಥಿರ ನೀರಿನ ಒತ್ತಡದ ಪರ್ಮಿಯಾಮೀಟರ್

ಈ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ, ವ್ಯಾಸ D, ಎತ್ತರ h ಇರುವ ಲೋಹದ ಸಿಲಿಂಡರ್‌ನಲ್ಲಿ, ಕೆಳಗಿನ ಅಂಚನ್ನು ತೀಕ್ಷ್ಣಗೊಳಿಸಿ, ಮಣ್ಣಿಗೆ ಅಥವಾ ದೊಡ್ಡ ಅಶಾಂತರಿತ ಮಾದರಿಗೆ ಒತ್ತುವ ಮೂಲಕ ಅಶಾಂತರಿತ ಮಣ್ಣಿನ ಮಾದರಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮಾದರಿಯ ಮೇಲಿನ ಮತ್ತು ಕೆಳಗಿನ ಮೇಲ್ಮೈಗಳನ್ನು ಸಿಲಿಂಡರ್‌ನ ಅಂಚುಗಳಿಗೆ ಸಮಪಡಿಸಿದ ನಂತರ, ಸಿಲಿಂಡರ್‌ನಲ್ಲಿನ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಸಾಧನದಲ್ಲಿ (ಚಿತ್ರ 7) ಮೇಲಿನ ಮತ್ತು ಕೆಳಗಿನ ಫಿಲ್ಟರ್‌ಗಳ ನಡುವೆ ಇಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಳಗಿನ ಫಿಲ್ಟರ್ ಸಾಂದ್ರ ಜಾಲರಿ ಮತ್ತು ಫಿಲ್ಟರ್ ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಕೂಡಿದೆ, ಇದರಿಂದ ಮಾದರಿಯ ಮೂಲಕ ನೀರಿನ ಹರಿವು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಮಣ್ಣಿನ ಕಣಗಳ ತೊಳೆಯಲ್ಪಡುವುದು ತಡೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಮೇಲಿನ ಫಿಲ್ಟರ್‌ನಲ್ಲಿ ಜಾಲರಿ ಇಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಕಣಗಳ ತೊಳೆಯಲ್ಪಡುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಕಡಿಮೆ ಇದೆ. ಮಾದರಿಗೆ ನೀರಿನ ಪೂರೈಕೆ N ಮಟ್ಟದಿಂದ ಆಗುತ್ತದೆ, ಇದು ಓವರ್‌ಫ್ಲೋ ಮೂಲಕ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಉಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಹಾಗಾಗಿ ಹೈಡ್ರೋಸ್ಟಾಟಿಕ್ ಒತ್ತಡ H ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಒತ್ತಡದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ, h ದಪ್ಪದ ಮಾದರಿಯ ಮೂಲಕ ನೀರು ಹಾದು, ಸಾಧನದ ಮೇಲಿನ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಲಾದ ನಳಿಯ ಮೂಲಕ ಗಾಜಿನ ಮಂಜೂರು M ಗೆ ತಲುಪುತ್ತದೆ, ಅಲ್ಲಿ ಅದು ಹನಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ನಮೂನೆಯ ಮೂಲಕ ನೀರು ಮೆಜ್ಯೂರಿಗೆ ಹರಿಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ ಕ್ಷಣದಿಂದಲೇ, ಸ್ಟಾಪ್‌ವಾಚ್ ಅನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿ, t ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮೆಜ್ಯೂರಿಗೆ ಸೇರುವ ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣ q ಅನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತೇವೆ. ಡಾರ್ಸಿಯ ನಿಯಮದ ಪ್ರಕಾರ ಇದು

q = k*A*t*i

ಇಲ್ಲಿ k ಎಂದರೆ cm/sec ನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪಾರಗಮ್ಯತೆಯ ಗುಣಾಂಕ, A ಮಾದರಿಯ ಅಡ್ಡಮಟ್ಟದ ಪ್ರದೇಶ, i ಹೈಡ್ರಾಲಿಕ್ ಹದ, i = H/h.

ಮೇಲಿನ ಸಮೀಕರಣದಿಂದ ನಮಗೆ k= qh/Ath [cm/sec] ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ನಿರೀಕ್ಷಣೆಯ ಆರಂಭದಿಂದ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೆ ವಿವಿಧ ಕಾಲಾಂತರಗಳಲ್ಲಿ ಮಾದರಿಯ ಮೂಲಕ ಹಾದುಹೋಗುವ ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ನಾವು ಓದುತ್ತೇವೆ, ಇದರಿಂದ ಮಾದರಿಯ ಮೂಲಕ ಹರಿದ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಹಾಗೂ ಒಟ್ಟು ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣ ಎರಡೂ ನಮಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಮಾದರಿ ಮತ್ತು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಗಾಳಿಬುಬ್ಬುಗಳನ್ನು, ಅವು ಪ್ರಯೋಗದ ತಪ್ಪು ಫಲಿತಾಂಶಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದಾದ್ದರಿಂದ, ನಿವಾರಿಸಲು ಪ್ರಯೋಗಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಮಾದರಿ ತೃಪ್ತ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕು, ಮತ್ತು ಪ್ರಯೋಗ ನಡೆಸಲು ಕುದಿಸಿದ ಅಥವಾ ಕನಿಷ್ಠ ನಿಂತ ನೀರನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು.

ಮೇಲೆ ವಿವರಿಸಿದ ನೀರಿನ ಮಟ್ಟದ ವ್ಯತ್ಯಾಸ H ನಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಹೈಡ್ರೋಸ್ಟ್ಯಾಟಿಕ್ ಒತ್ತಡದ ಆಧಾರದ ಉಪಕರಣದ ಬದಲಿಗೆ, 10 ರಿಂದ 15 kp/cm2 ವರೆಗೆ ಇರುವ ಗಾಳಿಯ ಒತ್ತಡದಿಂದ ಹೈಡ್ರೋಸ್ಟ್ಯಾಟಿಕ್ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ಉಪಕರಣಗಳೂ ಇವೆ; ಅವುಗಳನ್ನು ಕಂಪ್ರೆಸರ್ ಮೂಲಕ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಇಡಲಾಗುತ್ತದೆ.