Opmerking over inhoud en veiligheid: Dit is een educatieve archieftekst, geen project, statische berekening of instructies voor de constructie van trappen. De foto’s zijn illustraties van soorten en procedures en vertegenwoordigen geen bevestigde projecten van Savo Kusić. Het ontwerp en de constructie van trappen moet worden toevertrouwd aan gekwalificeerde ontwerpers en aannemers, in overeenstemming met de geldende voorschriften, statische berekeningen en voorwaarden van het specifieke object.
De trappen maken geen deel uit van het nieuwe openbare bod van het bedrijf. De huidige productiefocus bestaat uit houten ramen, houten-aluminium ramen en op maat gemaakte deuren. Voor een specifiek project kunt u een offerteaanvraag sturen.
Rol en basisindeling van trappen
Een trap is een structuur die bestaat uit een reeks horizontale oppervlakken, d.w.z. treden, die trappen worden genoemd. Het maakt verticale beweging mogelijk tussen verschillende niveaus in gebouwen, huizen, buiten en op andere plaatsen. Trappen zijn vaak gemaakt van hout, metaal, beton of een combinatie van meerdere materialen.
De functie van de trap is om verticale communicatie tussen verdiepingen of niveaus mogelijk te maken, hoogteverschillen te overwinnen en ruimtes met elkaar te verbinden. Trappen zijn er in verschillende vormen en stijlen, van klassiek hout tot moderne metalen structuren.
Het is belangrijk dat een trap wordt ontworpen en gebouwd met het oog op veiligheid, inclusief de juiste helling, tredehoogte en -diepte, leuning en verlichting, om letsel te voorkomen en veilig gebruik mogelijk te maken.
Afhankelijk van de vorm van de basis, het doel en het constructiemateriaal kunnen trappen in verschillende groepen worden verdeeld.
Verdeling op vorm
Eénpootstrap
Een rechte of rechte trap verandert niet van richting. Afhankelijk van de ingevoegde landingen, d.w.z. landingen, kan dit zonder landingen zijn of met meerdere.
Illustratie — houten trap met één poot.
Kapotte trap
In het geval van een gebroken, spiraalvormige, twee-, drie- of meerpotige trap verandert de poot van richting. De meest voorkomende vorm is een tweepotige trap die in een rechte hoek is gebroken, waarbij het bovenbeen begint vanaf een vierkante overloop en zich loodrecht op de richting van het onderbeen uitstrekt.
De meest voorkomende vorm van een trap in het algemeen is een gebroken tweepotige trap waarvan de armen zich in tegengestelde richtingen uitstrekken, onder een hoek van 180°. Er zijn drie- en vierpoottrappen met bordessen in de hoeken.
Illustratie — tweepotige trap met poten in een hoek van 180°.
Illustratie — een tweepotige trap met een tussenoverloop.
Afgeschuinde, afgeronde en wenteltrap
In het geval van trappen met afgeschuinde treden kunnen ze, om ruimte te besparen, geheel of gedeeltelijk worden vervangen door afgeschuinde treden.
Schuine trappen zijn vaak niet comfortabel om op te lopen. Wanneer slechts enkele treden moeten worden afgeschuind, kunnen deze worden vervangen door afgeronde treden.
In het geval van een wenteltrap of wenteltrap zijn alle treden afgeschuind.
Illustratie — wenteltrap.
Verdeling volgens doel
Volgens het doel zijn de trappen onderverdeeld in:
- tuin en buiten;
- kelder;
- zolder;
- trappen buiten de buitenmuren;
- mezzanine, d.w.z. interne trappen.
Verdeling op materiaal
- Natuurstenen trappen worden meestal gemaakt als tuin- of buitentrap, maar ook als binnentrap in grote gebouwen, scholen en soortgelijke voorzieningen.
- Betonnen trappen vertegenwoordigen een onbrandbare interne oplossing voor communicatie tussen kelders of verdiepingen en zijn de meest voorkomende vorm van interne trappen.
- Bakstenen trappen worden zelden gebouwd, meestal als tuin- of keldertrap.
- Glazen trappen zijn gemaakt van veiligheidsglas en gewapend glasbeton.
- Stalen trappen worden gedeeltelijk gebruikt in woongebouwen, bijvoorbeeld als plaatstalen trappen, en worden ook gebruikt in fabrieken.
- Houten trappen worden gebruikt in gezinswoningen en kleinere woongebouwen.
Illustratie — stenen tuintrap.
Trap
Bij het bepalen van de traphoogte, d.w.z. de verhouding tussen loopvlakbreedte b en tredehoogte h, moet voor alle trappen rekening worden gehouden met het volgende:
- de lengte van een menselijke stap wordt uitgedrukt in de vorm b + 2h = 60–64 cm;
- veiligheid tijdens het lopen wordt uitgedrukt door de vorm b + h = 46 cm;
- comfort tijdens beweging wordt uitgedrukt door de vorm b – h = 12 cm.
Als de gegevens van deze drie patronen grafisch worden weergegeven voor alle mogelijke trapstijgingen, blijkt dat alle curven elkaar kruisen in de stijgverhouding van 17/29 cm (h/b), wat veruit het gunstigst is en het minste energieverbruik vereist.
In gevallen waarin de verhouding 17/29 cm niet kan worden bereikt, hangt het van het doel van de trap af of deze wordt berekend volgens het gemaksformulier of het veiligheidsformulier.
Buitentrap
De eenvoudigste vorm van een buitentrap is een trede of plaat die voor de voordeur wordt geplaatst. Hun breedte mag niet klein zijn, zodat de persoon die voor de deur staat voldoende ruimte heeft en zodat hij bij het openen van de deur van binnenuit niet meteen op de rand stapt.
Zelfs deze eenvoudige trappen moeten een stevige basis hebben, zodat ze niet uit elkaar bewegen en buigen. Het is het beste als keldermuurafvoeren, d.w.z. consoles, worden gebruikt voor de basis.
Bij grotere hoogteverschillen tussen de grond en de bovenrand van de begane grond wordt de buitentrap aan één zijde geplaatst, dwars op de muur van het gebouw. Buitentrappen zijn gemaakt van natuursteen, beton van werkplaatskwaliteit of klinker.
Illustratie — plaquette en trap voor de voordeur.
Vloertrappen
Entresoltrap van natuursteen
Er zijn hoofdzakelijk vier soorten tussentrappen gemaakt van natuursteen:
- vrijstaande treden van uitgehouwen steen tussen gevelmuren, op riembogen of gevelsteunen;
- uitgehouwen stenen treden op hellende platen van gewapend beton;
- uitgehouwen stenen treden op ommuurde gewelven;
- vrijstaande trap van gehouwen steen met overhangende treden.
Voor het maken van trappen zijn massieve natuurlijke rotsen zoals graniet, syeniet, basalt, fijne kalksteen, kwartszandsteen en marmer geschikt.
Betonnen tussentrap
Betontrappen kunnen worden onderverdeeld in vier hoofdtypen met talrijke subtypen:
- trappen van geperst beton, zoals keldertrappen;
- trappen van gewapend beton;
- trappen gemaakt van schuine versterkte keramische elementen, meestal tussen stalen steunen;
- trap gemaakt van geprefabriceerde betonelementen.
De treden van alle betonnen trappen die niet bedekt zijn met andere materialen, zoals marmer, betonnen kunststeen, klinkerplaten of hout, zijn versterkt met massieve betonmaterialen, voornamelijk om de slijtvastheid te vergroten.
Illustratie — constructie en uiterlijk van een betonnen trap.
Stalen tussenverdieping
De belangrijkste soorten stalen trappen zijn:
- trap van stalen steunen met natuurstenen treden;
- trap gemaakt van stalen steunen met beton of betonblokken;
- trap gemaakt van stalen steunen met bakstenen;
- trap gemaakt van stalen steunen met verbonden treden;
- trap geheel van staal.
Trappen uit de eerste vier groepen worden het vaakst gebruikt voor woongebouwen, en volledig stalen trappen vooral voor industriële gebouwen.
Illustratie — stalen trap.
Houten tussentrap
Volgens de constructiemethode en de verbinding van de trap met de vlakken zijn er vijf soorten houten trappen:
- bloktrap;
- trap met ingebedde, d.w.z. ingeklemde treden;
- trap met gegroefde treden;
- trap met volledig gegroefde treden;
- trap met ingebouwde treden.
Illustratie — houten mezzaninetrap.
Trappen met ingebouwde treden zijn eenvoudig, recht en met één poot. Het wordt vooral gebruikt voor toegang tot daken, agrarische pakhuizen, kelders en soortgelijke ruimtes. Het heeft alleen treden die zijn ingebed in wanginkepingen op een diepte van 20–30 mm. De dikte van de zolen is 30–50 mm.
De belangrijkste houten trappen, die vrijwel uitsluitend worden gebruikt om vloeren met elkaar te verbinden, zijn onder meer de trappen met gegroefde treden. De treden en het voorhoofd zijn in beide wangen gegroefd op een diepte van 18–20 mm. De dikte van de buitenste wang is 45–70 mm, en de binnenste 36–60 mm.