Dzisiaj Savo Kusić koncentruje się na oknach drewnianych, oknach drewniano-aluminiowych, oknach na zamówienie, drzwiach i zapytaniach ofertowych. Niniejszy tekst pozostaje historycznym archiwum technicznym dotyczącym prac tapetowania i nie stanowi aktualnej oferty tapet, kleju ani wykonawstwa prac malarskich i tapetowania.
Przygotowanie pomieszczeń, ścian i tapet
Spośród wielu dobrych cech tapet, najważniejsza jest to, że ściany wyłożone tapetą są trwalsze, można je czyścić, a co za tym idzie – pomimo pozornie wysokiej ceny – są tańsze.
O ile malowanie jest, że tak powiem, technologią codzienną znaną każdemu, o tyle pokrywanie ścian tapetami jest mniej znane. Oczywiście istnieją ku temu pewne przyczyny techniczne. Mianowicie tapety są trwałe tylko na całkowicie suchych ścianach i dekoracyjne tylko na całkowicie płaskich ścianach.
Najpierw musimy zmierzyć długość, szerokość i wysokość pomieszczenia, które chcemy wytapetować (4 ściany boczne i sufit) i obliczyć powierzchnię, odejmując powierzchnię drzwi i okien.
Bardzo ważne jest, aby wiedzieć, że tapetą racjonalnie pokrywa się tylko całkowicie suche pomieszczenia! Wilgotne, tapetowane ściany z czasem zaczną plamić, a tapeta będzie oddzielać się od ściany.
Wybierzmy wzór i jakość, która najbardziej odpowiada naszemu gustowi (jednocześnie możemy wybrać także tapetę plastikową).
Musimy kupić klej do tapet »Tapetol« »Tap« (lub inny). Sposób użycia i proporcje mieszania z wodą wyjaśnione są w tekście na opakowaniu.
Najpierw musimy ustawić meble na środku pokoju. Zwróćmy uwagę, aby w pomieszczeniu pozostało jak najmniej mebli, gdyż przy zakrywaniu sufitu konieczne będzie dotarcie tapety na całą szerokość od 50-70 cm. Meble pozostające w pokoju należy starannie przykryć.
Następnie należy dokładnie zwilżyć powierzchnie ścian bocznych i sufitu za pomocą rakli-szczotki. Podczas tej operacji musimy zamknąć okna i drzwi, ponieważ w ten sposób stara powłoka szybko zmięknie pod wpływem pary wodnej. Teraz za pomocą szpatułki z łatwością zeskrobujemy starą, zmiękczoną powłokę. Następnie otworzymy okna i drzwi, aby przyspieszyć wysychanie, a usunięte resztki farby zostaną natychmiast oczyszczone. Po wyschnięciu ścian należy je oczyścić miotłą.
Następną operacją jest ułożenie nawierzchni ścian. Musimy zagotować kilogram tutkalu z około 5 litrami wody i nałożyć go na ściany w stanie letnim. Nakładanie szpachli należy wykonywać za pomocą pędzla z krótkim włosiem, tak aby nie spływał na ścianę. Tynkowanie jest bardzo ważną operacją, ponieważ wiąże ona ziarna piasku ściany i tym samym zapobiega oddzieleniu się wklejonej tapety od ściany. Po oklejeniu nierówności i ubytki na ścianie należy wypełnić tynkiem. Aby tynk nie stwardniał szybko, należy go wymieszać z wodą lekko dejonizowaną. Tynkowanie należy wykonywać za pomocą szpachli i szpachli. Po tych pracach przygotowawczych można przystąpić do cięcia papieru.
Podobnie jak w przypadku skalowania, pomiar zaczynamy od sufitu. Długość sufitu należy zawsze mierzyć od okna (np. jeśli okna w pomieszczeniu mają wymiary 5 x 4m na ścianie 4m potrzebne są 8 kawałki tapety o długości 5,05m i szerokości 50 cm). Pamiętaj, że możesz także uzyskać tzw. angielską szerokość tapety 70 cm!
Zanim przytniemy tapetę na ściany boczne, musimy najpierw określić wysokość. Mianowicie w wysokich pomieszczeniach nie można przyklejać tapety ścian bocznych aż do sufitu i odwrotnie, w nowoczesnych niskich pomieszczeniach nie można przyklejać tapety sufitów aż do ścian bocznych (rys. 1, część 1). Przed przyklejeniem tapet należy zaznaczyć górną krawędź tapet bocznych. Oznaczenie można wykonać sznurkiem posmarowanym grafitem, a pomiar należy zawsze wykonywać od sufitu w dół (nie od podłogi w górę).
Jeśli już zakończyliśmy krawiectwo, musimy przygotować klej.
SLIKA 1
Instalowanie tapety
Następny etap to klejenie, które należy również rozpocząć na suficie. Tył tapety należy cienko rozprowadzić na stole kuchennym (rys. 1, część 2), tak aby klej nie wyciekał na krawędziach. Następnie tapetę należy złożyć, upewniając się, że krawędzie dokładnie do siebie pasują. Jest to bardzo ważne, ponieważ w kolejnej operacji biały brzeg tapety należy przyciąć równomiernie obok krawędzi blatu. Złożoną tapetę odstaw na 3-4 mminut, aby papier całkowicie zmiękł od kleju. Następnie należy włożyć do kieszeni miękką szczoteczkę (np. portwisz domowy) i zająć stabilną pozycję na drabince. Zmiękczoną tapetę rozkładamy zaczynając od dłuższej zakładki i obiema rękami kładziemy ją na suficie. Lewą ręką podtrzymujemy zwisającą część, a prawą ręką za pomocą pędzla wygładzamy najpierw środek umieszczonej części, stopniowo przesuwając się w stronę końcówek. Tę samą operację wykonamy z krótszym zakrętem.
Przy montażu dolnych listew, kolejna nie może zachodzić na poprzednią więcej niż o pół cm. Jeżeli dotrzemy do żyrandola na suficie, rozpoczęty pas należy dosunąć do żyrandola, a następnie przyciąć tapetę nożyczkami, zwykle aż do miejsca, w którym znajduje się żyrandol, tak aby rozpoczęty pas można było ułożyć i wygładzić na całej długości (rys. 2).
SLIKA 2
Za sufitem następują ściany boczne. Przyklejanie pasków należy zawsze zaczynać od jasnej strony (od ścian przy oknie) (rys. 3). Rozkładanie i zaginanie listew przebiega analogicznie jak w przypadku sufitu. Jeżeli tapety na ściany boczne są grubsze, to po nałożeniu kleju należy je odczekać nieco dłużej, aby zmiękły. Po rozłożeniu koniec natłuszczonego paska oprzyj na jednej stopie, aby nie rozerwał się pod własnym ciężarem. Kiedy z ułożeniem taśmy dochodzimy do kolejnej krawędzi, jedną ręką przykładamy taśmę do ściany z półcm zakładką, a drugą ręką regulujemy wymagany zakład wzdłuż w górę i w dół. Ze ścian bocznych zdejmujemy osłony włączników (jeśli występują) i podczas wygładzania tapety wykonujemy otwór poprzez wycięcie poprzeczne o odpowiednim rozmiarze (rys. 2). Następnie należy zamontować usunięte osłony i wygładzić części trójkąta tapety (rys. 2).
SLIKA 3
Ważne! Podczas prac tapicerskich i malarskich „na mokro” wyłączniki i wtyczki elektryczne należy szczelnie zamknąć lub wyłączyć, aby wykluczyć możliwość porażenia prądem!
Jeśli nałożyliśmy klej grubszy niż to konieczne, należy dokładnie przetrzeć wygładzone krawędzie tapety czystą i suchą szmatką. Wybierajmy blade, niepozorne wzory, które bez problemu będziemy mogli umieścić za pomocą nakładki.
Tapety z wzorami geometrycznymi można instalować wyłącznie w przypadku „akrobacji”, co wymaga profesjonalnej i starannej pracy.
Jakość tapet jest bardzo różna. Montaż tańszych, ale jednocześnie cienkich rodzajów tapet (łatwo się rozrywających) jest trudnym zadaniem dla niedoświadczonych początkujących. Ale także z innych powodów lepiej jest wziąć grubszą i mocniejszą tapetę, najlepiej plastikową i zmywalną. Łatwiej z nimi pracować, a wynik pracy jest bardziej stabilny.
Główne rodzaje tapet
Naturalne tapety. Mają tendencję do żółknięcia, nie są wodoodporne, przepuszczają powietrze, ich waga wynosi 75-90 g/m2. Są wykonane w jasnych odcieniach i są dość tanie.
Naturalna tapeta we wzory. Mają te same cechy co poprzednie, ale mają wzory.
Tapeta z odlewanego (lubiącego) papieru. Wykonane są z lepszej jakości mocniejszego papieru 85-100 g/m2 o bogatej tonacji i gustownych wzorach.
Tapeta jedwabna (lub Metaxa). Te tapety papierowe są szczególnie mocne i ważą 80-90 g/m2. Ich powierzchnia jest jedwabiście błyszcząca z wytłoczonymi wzorami, ozdobiona miką, pigmentami aluminiowymi i odcieniami brązu. Mają doskonałe zachowanie koloru, są oddychające, ale nie można ich prać. Należą do lepszych rodzajów tapet.
Tapety welurowe lub somatyczne. Wykonane są z mocnego papieru, na który za pomocą elastycznego kleju przyklejone są drobne kawałki jedwabiu i bawełnianej nici. W ten sposób tapeta uzyskuje charakterystyczny wygląd tkaniny, tj. aksamit. Wykonywane są w różnych pastelowych kolorach i albo same wzory są przeszyte jedwabnymi nićmi (półaksamit), albo całą powierzchnią (pełny aksamit). Można je myć ostrożnie. Są to gatunki bardzo stabilne i wysokiej jakości.
Tapeta Salubry. Wykonane są z papieru pergaminowego w bogatej i gustownej tonacji, z tłoczonymi nadrukami, tak aby pory papieru wypełnić farbą olejną. W ten sposób uzyskuje się trwałe tapety, które spełniają nawet najbardziej ekstremalne wymagania i można je łatwo wyczyścić poprzez pranie. Stosowanie tych wysokiej jakości tapet jest bardzo powszechne.
Tapety lakierowane. Tapety papierowe gorszej jakości są uprzednio barwione środkiem wiążącym na bazie dyspersji wodnej (np. glutolinem-tutcalem), a po wyschnięciu pokrywane bezbarwnym lakierem.
W ten sposób uzyskuje się wysokiej jakości tapetę, która jest trwała i łatwa do czyszczenia wodą. Po długim czasie (8-10 lat) powłoka lakiernicza ma tendencję do starzenia się i pękania.
Tapeta kontaktowa (lepka w dotyku) z podstawą wykonaną ze sztucznego materiału. Wykonane są w różnych odcieniach i z różnymi wzorami. Ich podstawowym materiałem jest papier (lub sztuczna żywica), ich powierzchnia jest wcześniej impregnowana sztuczną żywicą, a tył wykonany jest z lepkiego plastiku z folią ochronną. Zwykle mają szerokość 0,56 m i są sprzedawane w rolkach. Przyklejanie tych tapet odbywa się w taki sposób, że folia ochronna zostaje usunięta, a tapety przyklejone do ściany i wygładzone w zwykły sposób. Do montażu tych tapet nie jest wymagana żadna specjalistyczna wiedza. Należą do najnowocześniejszych i najwyższej jakości rodzajów tapet, które spełniają nawet najbardziej rygorystyczne wymagania.
Tapety samoprzylepne
Najnowocześniejsze rodzaje tapet to tapety samoprzylepne, które można czyścić wodą.
Ponieważ te tapety są bardzo drogie, pokrycie nimi większych powierzchni ścian nie byłoby ekonomiczne. Jednak nadal zalecane i tańsze jest pokrycie części ścian w kuchni i łazience – zamiast płytek – tymi tapetami.
Należy pamiętać, że samoprzylepnej tapety nie można przyklejać bezpośrednio na małej ścianie, ponieważ luźne słoje małej ściany nie zapewniają dobrej przyczepności, w związku z czym tapeta będzie oddzielać się od ściany.
Tapety samoprzylepne można przyklejać wyłącznie na starannie otynkowane i przeszlifowane ściany pomalowane farbami półtłustymi. Unikniemy przykrych niespodzianek, jeśli spróbujemy skleić jedną cienką taśmą. Jeżeli taśmę testową da się jedynie z większym wysiłkiem zdjąć ze ściany lub z trudem dosięgamy paznokciami pod tapetę, możemy przystąpić do pokrywania całej powierzchni (ryc.4, część a).
Przyklejenie tapety samoprzylepnej
Jeśli powierzchnia ściany, którą chcemy pokryć jest duża, przyklejanie tapety należy rozpocząć od góry i kontynuować w dół. Za pomocą paznokci musimy zdjąć folię ochronną z tyłu tapety na całej szerokości oka70 mmdługości i przyklej tę część do górnej części ściany, którą chcemy zasłonić. Należy również zwrócić uwagę na to, aby tapeta była dokładnie pionowa. Następnie bierzemy w lewą rękę rolkę tapety oraz rozwiniętą część folii ochronnej i powoli opuszczamy ją w dół, a miękką szmatką, którą trzymamy w prawej ręce, dociskamy i wyrównujemy tapetę na ścianie (ryc.4, część b). Prawidłowe wykonanie narożników wymaga oka100 mmzłożyć (ryc.4, część c).
SLIKA 4
Wymiary tapety (rolki)
Nazwa Szerokość (m) Długość (m) Powierzchnia (m)
normalny (standardowy) 0,50 7,5 3,75
wymiary
Wymiary średnie 0,57 10,5 5,97
Salubra - wymiary 0,80 10,5 8,40
Wymiary żebra (10taśma) 0,50 7,5 3,75
Materiał pomocniczy do tapetowania
Ładowarki
Tło dla tapety. Podłoże w zależności od stanu skupienia może być stałe i płynne. Najczęściej wykorzystuje się makulaturę stałą, czyli stary papier gazetowy. Im większa i starsza gazeta, tym lepiej będzie przylegać do ściany. Nie nadają się do tego gazety drukowane kolorowo, z pogrubionymi literami, ani czasopisma ze zdjęciami, gdyż kolory będą prześwitywać przez zwykłe papierowe tapety.
Makulatura w rolkach. Są to zwykłe papiery drukarskie bez nadrukowanych liter, najczęściej w kolorze białym, rzadziej lekko zabarwionym. Mianowicie wydrukowane litery prostych tapet papierowych w przypadku zamoczenia mogą wniknąć w farbę i powodować różne plamy. Szerokość makulatury jest zwykle0,5 mi długość rolki20-50 m.
Tynk gipsowy z glutoliną
Należy to wziąć500części wagowe roztworu glutoliny, dodać do niego1000części wagowe tynku sztukatorskiego,3. części wagowe drobno zmielonej mąki drzewnej, tj1-2części wagowe talku. Wszystko dobrze wymieszaj z wodą, aby masa była na tyle gęsta, żeby można ją było rozsmarować. Wewnątrz należy zastosować zaprawę2godzinę, bo inaczej się zwiąże.
Tynk z puttalem. Należy to wziąć6części wagowe rozcieńczonego szpiku kostnego5%z mydłem potasowym w proporcji ok1:1i wymieszać z1wagowo lakieru z oleju lnianego i dodać tyle kredy, aby równomiernie rozprowadzić ją po ścianie za pomocą pacy. Mieszanka ta da warstwę, która dość szybko wysycha i nie jest podatna na pękanie.
Materiały izolacyjne
Papier asfaltowy to makulatura lub nieco grubszy papier nasączony roztworem asfaltu. Sprzedawane w rolkach o szerokości 1,0 m. Podczas użytkowania zaimpregnowana i bardziej błyszcząca strona jest przykładana do ściany, dokręcana i mocowana gwoździami.
Kleje
Oprócz wspomnianych już klejów naszej produkcji - Tapetola i Tapa, stosowane są kleje celulozowe (glutolina, metyloceluloza, karboksymetyloceluloza itp.). Można je łatwo dyspergować w wodzie, nie są podatne na pleśń, są łatwe w obróbce, a przyczepność jest zadowalająca. W niektórych krajach sprzedawane są w postaci granulatu, więc po dodaniu odpowiedniej ilości wody można je rozproszyć po 2-3 mminut. Zwykle zawierają dodatki zapobiegające tworzeniu się grzybów i pleśni.
Klej na bazie żywic sztucznych. Zwykle kleje te są dostępne w handlu w takiej postaci, że można je natychmiast zastosować. Służą do lepszej jakości tapet plastikowych. Za pomocą tych klejów możliwe jest przyklejanie tapet na podłożach o mniejszej chłonności (np. marmur, sztuczny marmur).
Wymienione procedury, materiały i nazwy zostały przeniesione ze źródła historycznego. Przed pracą należy sprawdzić wilgotność, pleśń, nośność podłoża, skład starych powłok oraz zalecenia producentów nowoczesnych tapet i klejów. Zapewnić wentylację i odpowiednią ochronę osobistą; pracuj nożami i skrobakami na stabilnym podłożu, a drabin używaj tylko wtedy, gdy są prawidłowo ustawione. Przed zdjęciem osłon przełączników, pracami przy instalacjach lub w pobliżu opraw oświetleniowych należy odłączyć i zabezpieczyć zasilanie elektryczne, sprawdzić brak napięcia za pomocą odpowiedniego testera i w razie potrzeby zatrudnić wykwalifikowanego elektryka.