Περιεχόμενο αρχειακού ειδικού: το άρθρο διατηρεί ιστορικές αξίες, ταξινομήσεις, εξισώσεις και μεθόδους δοκιμής τούβλων και πλακιδίων. Οι προδιαγραφές προϊόντος, ο υπολογισμός στατικής ή πυρκαγιάς, η ενεργειακή ανάλυση, οι λεπτομέρειες στέγης ή οι οδηγίες εκτέλεσης δεν είναι έγκυρες. Το έργο χρησιμοποιεί δηλωμένα προϊόντα, τρέχοντα πρότυπα, δεδομένα κατασκευαστή και υπολογισμούς από εξουσιοδοτημένους εμπειρογνώμονες.
Σήμερα, ο Savo Kusić επικεντρώνεται στα ξύλινα παράθυρα, παράθυρα από ξύλο-αλουμίνιο, προσαρμοσμένα παράθυρα, πόρτα και αιτήματα για προσφορά. Αυτό το άρθρο παραμένει τεχνικό αρχείο και δεν αντιπροσωπεύει προσφορά για εργασίες από τούβλα, κεραμίδια, τοιχοποιία ή στέγες.
Τούβλα για τοιχοποιία, σωλήνες, δοχεία και άλλα αντικείμενα κατασκευάζονταν από πηλό και πήλινες μάζες από την αρχαιότητα. Με σταδιακή θέρμανση σε υψηλές θερμοκρασίες και σταδιακή ψύξη, οι μορφές από τις πρώτες ύλες περνούν σε περισσότερο ή λιγότερο στερεά σώματα. Λόγω της ποικιλίας των αποθέσεων αργίλου, τα ψημένα τούβλα μπορούν να κατασκευαστούν σε διαφορετικές ποιότητες.
Τούβλα τοίχου (ψημένα τούβλα)
1. Δομή, εξωτερική εμφάνιση και διαστάσεις
Προκειμένου να ληφθούν τούβλα με όσο το δυνατόν λιγότερες ρωγμές και όσο το δυνατόν ακριβέστερες διαστάσεις, μερικές φορές προστίθενται στην ακατέργαστη μάζα άμμος, ροκανίδια από τούβλα και ξηρό πηλό αλεύρι. Οι άργιλοι από ορισμένες τοποθεσίες περιέχουν ασβέστη σε μεγαλύτερους σβώλους. Ακόμα και όταν η ποσότητά του δεν είναι μεγάλη, ο ασβέστης πρέπει να είναι επαρκώς κατανεμημένος και θρυμματισμένος, γιατί μετά το ψήσιμο μπορεί να σβήσει υπό την επίδραση του νερού που διαπερνά το τούβλο. Η αύξηση του όγκου μπορεί στη συνέχεια να οδηγήσει σε ξεφλούδισμα εάν το κομμάτι ασβέστη παραμείνει πολύ μεγάλο.
Η εξωτερική εμφάνιση των τούβλων τοίχου εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη σύνθεση του πηλού και το ψήσιμο. Μικρές αποκλίσεις από τις ονομαστικές διαστάσεις είναι σημαντικές επειδή τα ανομοιόμορφα πάχη και πλάτη των αρμών μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την αντοχή του τοίχου. Η κλασική διάσταση ενός συμπαγούς τούβλου τοίχου στο αρχικό κείμενο είναι250×120×65[mm], τρία τέταρτα185×120×65, και τα μισά120×120×65 mm. Οι επιτρεπόμενες αποκλίσεις από τις προβλεπόμενες διαστάσεις αναφέρονται ως το μέγιστο ±4%.
2. Αντοχή τούβλων τοίχου
Η δοκιμή αντοχής στο κείμενο πραγματοποιείται κυρίως με θλιπτικό φορτίο, επειδή τα τούβλα τοίχου χρησιμοποιούνται κυρίως για δομικά στοιχεία που δέχονται πίεση. Το τούβλο τοποθετείται ανάμεσα σε δύο χαλύβδινες επιφάνειες και φορτώνεται μέχρι να σπάσει. Η δοκιμή κάμψης αναφέρεται επίσης για την ενθάρρυνση της παραγωγής τούβλων χωρίς ρωγμές.
Ο ιστορικός πίνακας δείχνει 15 τύπους τούβλων τοίχου χωρισμένους σε τρεις ομάδες ανάλογα με το βάρος όγκου. Εμφανίζονται επίσης οι σημάνσεις του χρόνου, το ανώτερο όριο ογκομετρικού βάρους, η ελάχιστη αντοχή και οι συνθήκες σταθερότητας στον παγετό.
Εργαστηριακή δοκιμή: Η θραύση του τούβλου κάτω από μια πρέσα μπορεί να πετάξει αιχμηρά θραύσματα. Ο εξοπλισμός, η προστατευτική περίφραξη, ο τρόπος τοποθέτησης του δείγματος, η μέτρηση, η ατομική προστασία και τα κριτήρια αποτελέσματος πρέπει να ανταποκρίνονται στην έγκυρη διαδικασία και να βρίσκονται υπό την επίβλεψη εκπαιδευμένου προσωπικού.
3. Θλιπτική αντοχή τοίχων από τούβλα
Όταν χρησιμοποιήθηκαν διαφορετικοί τύποι τούβλων υπό τις ίδιες συνθήκες, η αντοχή σε θλίψη του τοίχου που χτίστηκε από ισχυρότερα τούβλα ήταν μεγαλύτερη. Καθώς το πάχος των αρμών αυξάνεται, η αντίσταση του τοίχου μειώνεται. Οι ανομοιόμορφοι σύνδεσμοι μπορούν να μειώσουν σημαντικά τη θλιπτική αντοχή, γι’ αυτό είναι σημαντικό το σωστό σχήμα και διαστάσεις των τούβλων. Το κείμενο αναφέρει επίσης ότι η αντοχή σε θλίψη μειώνεται με την αύξηση του τμήματος του τοίχου.
Η σχέση μεταξύ τούβλου, κονιάματος και αντοχής τοιχοποιίας για ομοιόμορφους αρμούς και καλής σύνδεσης τοιχοποιίας φαίνεται από την ιστορική εξίσωση και τον πίνακα. Η σχέση μεταξύ της αντοχής του τοίχου και του επιτρεπόμενου φορτίου στο κείμενο είναι 2,7 έως 4,8. Ο συντελεστής πρέπει να περιλαμβάνει πρόσθετες καταπονήσεις λόγω έκκεντρων φορτίων και ελαττωμάτων στην απόδοση που δεν λαμβάνονται υπόψη. Το μέγεθος e = 10 kg/cm2 καθορίζεται για έναν καλοφτιαγμένο τοίχο. για έναν τοίχο με ελαττώματα στην απόδοση, το κείμενο προβλέπει χαμηλότερη και, εάν χρειάζεται, αρνητική τιμή.
Δεν είναι μια τιμή υπολογισμού: ιστορικές αναλογίες, μονάδες και εξισώσεις δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για το μέγεθος ενός τοίχου ή την αξιολόγηση μιας υπάρχουσας κατασκευής. Η φέρουσα ικανότητα εξαρτάται από τις δηλωμένες ιδιότητες στοιχείων και κονιάματος, γεωμετρία, συνδέσεις, λεπτότητα, φορτίο, θεμελίωση, σεισμικότητα, υγρασία και ποιότητα εκτέλεσης, με έγκυρο υπολογισμό από εξουσιοδοτημένο μηχανικό.
4. Ελαστικότητα τούβλου και τοίχου υπό πίεση
Η ελαστικότητα των ψημένων τούβλων τοίχου κυμαίνεται ευρέως. Το αρχικό κείμενο αναφέρει το μέτρο ελαστικότητας με ένα κατώτερο όριο E = 100 000 kg/cm2, που είναι 1 GPa, για τούβλα με αντοχή σε θλίψη γύρω στο 300 kg/cm2, που είναι 3 MPa. για άλλα τούβλα ήταν σημαντικά χαμηλότερη. Καθορίζεται E έως 4,5 GPa για κλίνκερ.
Η ευκαμψία του κονιάματος είναι σημαντική για την ελαστικότητα του τοίχου. Η ασβεστοκονίαμα είναι πολύ πιο εύκαμπτη από την τσιμεντοκονία. Περισσότερο περιεχόμενο αρχείου μπορείτε να βρείτε στο άρθρο σχετικά με Συγκόλληση και αποθήκευση τσιμέντου.
Το μέτρο ελαστικότητας του τοίχου σύμφωνα με προηγούμενες δοκιμές στη Στουτγάρδη μειώθηκε σε E = 40 MPa με ασβεστοκονίαμα και ανέβηκε σχεδόν σε 1600 MPa με τσιμεντοκονίαμα. Αυτές οι τιμές καθορίστηκαν σε τοίχους από σκυρόδεμα και τούβλα, με πάχη αρμών 10-12 mm.
5. Συρρίκνωση και διόγκωση τούβλων τοίχου
Η συρρίκνωση και η διόγκωση των τούβλων τοίχου μπορεί να είναι μεγαλύτερη από φυσική πέτρα. Για παράδειγμα, για τούβλα τοίχου χαμηλής αντοχής, αναφέρεται διόγκωση έως 0,19 mm/m.
6. Θερμική διαστολή και αγωγιμότητα
Σε σύγκριση με ορισμένους τύπους φυσικής πέτρας, για παράδειγμα γρανίτη, τα καλά ψημένα τούβλα παρουσιάζουν σχετικά μικρή και σταδιακή διαστολή υπό την επίδραση της θερμότητας, σύμφωνα με το κείμενο.
Η θερμική αγωγιμότητα εξαρτάται από τον τύπο του τούβλου. Τα πυκνά, βαριά συντηγμένα κλίνκερ αργίλου μεταδίδουν τη θερμότητα πιο γρήγορα από τα πορώδη, ελαφριά τούβλα, επομένως σε ιστορική ανασκόπηση, τα τούβλα ταξινομούνται με βάση τη χύδην πυκνότητα. Ο πίνακας δείχνει τα πάχη των τοίχων για τρεις περιοχές θερμομόνωσης εκείνη τη στιγμή.
Θερμικές ιδιότητες: τα εμφανιζόμενα πάχη δεν αποτελούν σύγχρονη απόδειξη για την κάλυψη των ενεργειακών απαιτήσεων. Απαιτούνται δηλωμένοι συντελεστές όλων των στρωμάτων του τοίχου, λυμένες θερμογέφυρες, υγρασία και συμπύκνωση, καθώς και υπολογισμοί σύμφωνα με τους ισχύοντες κανονισμούς.
7. Πυροπροστασία τοίχου
Εάν ο τοίχος εκτίθεται σε υψηλές θερμοκρασίες, το κείμενο αναφέρει ότι η αντοχή μειώνεται σημαντικά σε θερμοκρασίες πάνω από 300 °C. Η ζημιά συμβαίνει ιδιαίτερα κατά την κατάσβεση και την ξαφνική ψύξη των καυτών τούβλων. Ένας τοίχος με πρόσοψη σοβά περιγράφεται ως πιο ανθεκτικός, επειδή το στρώμα σοβά επιβραδύνει τη θέρμανση και την ψύξη. Για το σκοπό αυτό, το ιστορικό κείμενο αναφέρει ασβεστοκονίαμα με 10% γύψο και καθαρισμό των αρμών με ξύσιμο πριν το σοβάτισμα.
Πυρασφάλεια: η ιστορική θερμοκρασία και η σύνθεση του κονιάματος δεν αποτελούν απόδειξη της ταξινόμησης αντοχής στη φωτιά. Η αντίσταση του συγκροτήματος εξαρτάται από το δηλωμένο σύστημα, το πάχος, τις κοιλότητες, το φορτίο, τους αρμούς, τη διείσδυση και τη μέθοδο εκτέλεσης. Ένας τοίχος που εκτίθεται σε φωτιά ή ξαφνική ψύξη πρέπει να επιθεωρηθεί από εξουσιοδοτημένο ειδικό πριν από την επαναχρησιμοποίηση.
8. Συμπεριφορά σε χημικές επιδράσεις
Το καλά καμένο τούβλο, ειδικά το τούβλο πρόσοψης και το κλίνκερ, περιγράφεται στο αρχικό κείμενο ως ανθεκτικό στα απόβλητα και τα υπόγεια νερά. Αναφέρει επίσης την ιστορική χρήση των τοίχων από ψημένα τούβλα για την προστασία των κτιρίων από σκυρόδεμα από τα επιθετικά νερά. Η ανθεκτικότητα μιας τέτοιας προστασίας εξαρτάται από τούβλα χωρίς ρωγμές και επαρκή στεγανότητα, κατάλληλο κονίαμα και σφραγισμένους αρμούς.
Επιθετικό περιβάλλον: η επιλογή προστασίας δεν βασίζεται μόνο στο όνομα του υλικού. Απαιτούνται ανάλυση νερού ή εδάφους, γνωστή συγκέντρωση και θερμοκρασία, συμβατότητα τούβλων, κονιάματος και αρμών, λεπτομέρειες διείσδυσης και συντήρησης, μαζί με ένα έργο για έκθεση στο σκυρόδεμα.
κεραμίδι στέγης
Το κείμενο διακρίνει διάφορους τρόπους κατασκευής πλακιδίων:
- σχεδιασμένο κεραμίδι από επίπεδη λωρίδα πηλού, όπως ένα επίπεδο κεραμίδι στέγης με μύτη — κεραμίδι από πιπέρι ή βότσαλο — και τραβηγμένο αυλακωτό κεραμίδι.
- πήλινο πλαστικό πλακίδιο, συμπεριλαμβανομένου αυλακωτού, αυλακωτού και αυλακωτού πλακιδίου.
1. Δομή, εξωτερική εμφάνιση και διαστάσεις
Η κατασκευή πλακιδίων στέγης απαιτεί προσεκτικά προετοιμασμένο πηλό από τούβλα. Η δομή της θραύσης πρέπει να είναι ομοιόμορφη και λεπτή πορώδης και η επιφάνεια πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο λεία για να μειώνεται η κατακράτηση βρύων και να διευκολύνεται η αποστράγγιση του νερού.
Για λόγους εμφάνισης, η επάνω επιφάνεια του πλακιδίου μερικές φορές επικαλύπτεται με μια έγχρωμη επένδυση από πηλό — γκάζι — η οποία θα πρέπει να είναι μόνιμα κολλημένη στο πλακίδιο.
Τα πλακάκια πρέπει να έχουν το σωστό σχήμα και διαστάσεις ώστε η οροφή να είναι επαρκώς κλειστή στους αρμούς. Στο αρχικό κείμενο αναφέρεται ότι δεν είναι απαραίτητη η ερμητική εφαρμογή, αλλά ότι τα κενά πρέπει να επιτρέπουν αερισμό της σοφίτας και εξάτμιση του συμπυκνωμένου νερού. Γι’ αυτό τα διαμήκη αυλάκια ή νευρώσεις αναφέρονται στο biber-crepa.
2. Αντοχή κεραμιδιών οροφής
Λόγω καταπόνησης κατά τη μεταφορά, στην οροφή και κατά τη συναρμολόγηση, το κείμενο καθορίζει μια δοκιμή φορτίου στη μέση σε απόσταση στήριξης 25 cm. Για την κρέπα πιπεριάς, ορίζεται ελάχιστο φορτίο 50 kg για πέντε δοκιμασμένα κομμάτια.
3. Υδατοπερατότητα
Στο ιστορικό κριτήριο απαιτείται η διαρροή των πλακιδίων κάτω από μια στήλη νερού 5 cm να πέφτει κατά μέσο όρο μετά από 90 m το νωρίτερο. Το κείμενο σημειώνει ότι η διαπερατότητα πολλών πλακιδίων μειώνεται σημαντικά με την πάροδο του χρόνου.
4. Αντοχή στις καιρικές συνθήκες
Τα πλακάκια πρέπει να αντέχουν στη δοκιμή κατάψυξης. Εκτός από την επαναλαμβανόμενη κατάψυξη των υγρών πλακιδίων στέγης, μπορεί να προκληθεί ζημιά από την κρυστάλλωση των διαλυτών αλάτων που εισάγονται από το νερό της βροχής. Προκειμένου να αποφευχθεί η ζημιά, το κείμενο προτείνει τον περιορισμό των διαλυτών αλάτων και τη διαμόρφωση και την τοποθέτηση πλακιδίων με τέτοιο τρόπο ώστε να αποφεύγεται η εναπόθεση ουσιών. Αναφέρεται επίσης ότι τα πλακάκια σε μικρότερη κλίση μπορούν να καταστραφούν πιο γρήγορα από ότι σε μεγαλύτερη.
Εργασίες στέγης: τα ιστορικά κριτήρια δεν αντικαθιστούν τη δήλωση του κατασκευαστή, την κλίση σχεδιασμού, την υποδομή, τη στερέωση, τον αερισμό, τις λεπτομέρειες διείσδυσης και την επαλήθευση φορτίου. Η οροφή είναι μια ζώνη κινδύνου πτώσης και φθοράς. μην περπατάτε πάνω σε πλακάκια και μην εκτελείτε εργασίες χωρίς σχέδιο πρόσβασης, συλλογική προστασία από πτώση και επαγγελματία εργολάβο.
Κλίνκερ για λιθόστρωτα
Για την πλακόστρωση δημόσιων δρόμων, διαδρόμων και δαπέδων σε χημικά εργοστάσια, το ιστορικό κείμενο περιγράφει ψημένα τούβλα με υψηλή αντοχή σε θλίψη και κάμψη, αντοχή στη φθορά, κανονικές διαστάσεις και χωρίς χονδροειδείς ρωγμές που δημιουργούνται κατά την ψήσιμο. Οι αποκλίσεις από τις ονομαστικές διαστάσεις είναι περιορισμένες έτσι ώστε οι αρμοί να είναι ομοιόμορφοι και στενοί και το οδόστρωμα επίπεδο.
Πλάστηση: η επιλογή κλίνκερ και υποστρώματος πρέπει να περιλαμβάνει το αναμενόμενο φορτίο, τον παγετό, το νερό και την αποστράγγιση, την αντοχή στη φθορά και την ολίσθηση, την επιπεδότητα και την προσβασιμότητα. Για δάπεδα με χημικά φορτία, απαιτείται ειδικός έλεγχος συμβατότητας του πλήρους συστήματος.