دیوارها در ساختمان: رطوبت، گرما و صدا

نکته حرفه ای مهم: این یک متن آموزشی آرشیوی است، یک پروژه، محاسبه یا دستورالعمل واقعی برای عایق رطوبتی، حفاظت حرارتی یا صوتی نیست. محلول دیوار باید از نظر ساخت و ساز خاص، خاک، آب، آب و هوا، آتش، رطوبت، تراکم، آکوستیک و مصالح طبق مقررات معتبر، استانداردها و مستندات سازنده بررسی شود. محصولات و فرآیندهای ذکر شده تاریخی، از جمله صفحات سرب، توصیه ای برای کاربرد امروزی نیستند.

طراحی و ساخت دیوارها و عایق بندی بخشی از پیشنهاد عمومی فعلی ساوو کوسیچ نیست. تمرکز تولید امروز شامل پنجره‌های چوبی، پنجره‌های چوبی-آلومینیومی و درب‌های سفارشی است.

1. ابعاد مدولار و انواع دیوارها

با توجه به اقدامات مدولار در ساخت و ساز ساختمان، دیوارهای با درز (ساخته شده از آجر) و دیوارهای بدون درز (دیوارهای بتنی) متمایز می شوند. سیستم های ساختمانی بدون درز با توجه به طول و ضخامت دیوارها و همچنین عرض و ارتفاع بازشوهای پنجره و در با اقدامات هماهنگی ساختمان مطابقت دارد.

برای سیستم‌های سازه‌ای با رابط، عرض کانکتور از طول و ضخامت دیوار اقدامات هماهنگی کم می‌شود تا اندازه نامی به دست آید. به عنوان مثال، اگر طبق اندازه گیری هماهنگی طول دیوار 10 m باشد، مقدار اسمی - یعنی. طول واقعی - 9,99 m خواهد بود (عرض یک کانکتور 1 cm است).

در مورد دهانه ها (و اندازه گیری های داخلی خالص) برای سیستم های دارای کوپلینگ، برای بدست آوردن اندازه گیری اسمی باید یک عرض کوپلینگ به اندازه گیری های هماهنگی اضافه شود. به عنوان مثال، اگر پهنای باز یک پنجره خام (بناکاری) در اندازه گیری هماهنگی 1,5 m باشد، عرض اسمی 1,51 m خواهد بود. از آنجایی که ضخامت درزهای مجاور روی دیوارهای آجری معمولاً 1,2 cm است، این اندازه به ارتفاع دهانه اضافه می شود.

دیوارها را می توان به چند دسته طبقه بندی کرد:

1. سیستم های دیواری سازنده:

• دیوارهای لایه ای - فقط برای دیوارهای میراثی و حائل
• دیوارهای ریخته‌گری‌شده و ضرب‌دار
• دیوارهای گچی
• دیوارهای اسلب
• دیوارهای پرکردن سازه های اسکلتی
• دیوارهای قاب شکل
• دیوارهای ساخته شده از پانل های پیش ساخته
• دیوارهای سیستم های کوپل شده

2. انواع دیوارها بر اساس هدف:

• دیوارهای فونداسیون
• دیوارهای زیرزمین
• دیوارهای خارجی ساختمانها
• دیوارهای داخلی ساختمانها
• دیوارهای زیر شیروانی

3. انواع دیوارها بر اساس متریال:

• دیوارهای ساخته شده از سنگ طبیعی
• دیوارهای بتنی
• دیوارهای آجری/بلوکی
• دیوارهای شیشه ای
• دیوارهای فولادی
• دیوارهای چوبی

2. محافظت از دیوارها در برابر رطوبت

در مورد حفاظ دیوار زیرزمین، حفاظت در برابر آب زیرزمینی و محافظت در برابر رطوبت زیرزمینی وجود دارد. حفاظت از آب زیرزمینی به این معنی است که سطح آب زیرزمینی زیر سطح زیرزمین است. اگر سطح آب زیرزمینی بالاتر از سطح زیرزمین باشد، ما در مورد حفاظت از آب زیرزمینی صحبت می کنیم. عملکرد این دو سطح حفاظتی بسیار متفاوت است، زیرا حفاظت بسیار بیشتری از آب های زیرزمینی نسبت به رطوبت مورد نیاز است.

محافظت از رطوبت زیرزمینی برای لایه های افقی و عمودی به صورت متفاوتی انجام می شود. اگر لایه افقی باشد مقوا و اگر لایه عمودی باشد با وسایلی بر پایه قیر یا آسفالت مصنوعی ساخته می شود. گاهی اوقات می توان از سیمان کشی نیز استفاده کرد.

برای محافظت در برابر آب های زیرزمینی از چسب آب بندی قیر یا آسفالت مصنوعی استفاده می شود. همچنین عایق هایی از ورق جوت یا سرب وجود دارد.

دیوارهای بیرونی که از سنگ طبیعی یا آجر نما ساخته نشده‌اند یا با کاشی‌های سرامیکی، صفحات شیشه‌ای یا ورق‌های فلزی سبک ساخته نشده‌اند، می‌توانند با ساختن گچ نفوذناپذیر (با افزودن مواد عایق)، با ساخت پوشش‌های آب‌بندی بی‌رنگ یا به روش‌های دیگر از دوش‌ها و دیگر رطوبت‌های جوی محافظت شوند.

3. عایق حرارتی دیوارها

برای اتاق‌هایی که افراد به طور دائم در آن اقامت می‌کنند، به منظور حفظ شرایط بهداشتی مطلوب، حداقل حفاظت حرارتی کافی است، که نشان‌دهنده حد پایین حفاظت حرارتی است که در آن از تراکم بخارها در سطوح داخلی دیواره‌های بیرونی جلوگیری می‌شود. این “حداقل حفاظت حرارتی” جنبه اقتصادی گرمایش را برآورده نمی کند. برای این منظور، حفاظت حرارتی بهبود یافته - و اقتصادی تر - مورد نیاز است که با محاسبه قابل تعیین است.

عایق حرارتی دیوارهای خارجی که مناسب و به خصوص مقرون به صرفه تشخیص داده می‌شود، باید در همه جا روی سطوح دیوار انجام شود، بنابراین روی طاقچه‌های پنجره، روی طاقچه‌ها، سطوح جانبی و دهانه‌های پنجره، سرکلاژ و غیره و همچنین بر روی دیوارهای عمودی اتاق زیر شیروانی ساخته شده و همچنین قسمت‌هایی که سقف را می‌پوشاند یا قسمت‌هایی که سقف را می‌بندند، انجام شود. اتاق ها.

دیوارهای دارای پوشش عایق داخلی به دلایل بهداشتی، به دلیل توانایی ضعیف‌تر در حفظ گرما به طور کلی و همچنین حذف ضعیف‌تر گرمای ساطع شده توسط بدن انسان، نسبت به سایر انواع عایق‌ها مزیت دارند.

عایق بندی کامل سوله های رادیاتور و همچنین تاسیسات آب در دیوارهای خارجی بسیار مهم است. اغلب مفید است که سطح دیوار پشت رادیاتور را با ورقه های آلومینیومی بپوشانید تا تابش گرمای رادیاتور به سمت دیوار بیرونی به داخل اتاق منعکس شود.

4. عایق صوتی دیوارها

امروزه عایق صوتی ناشی از نویز فضایی که از طریق هوا منتقل می شود و عایق صوتی از__صدای شوک که از طریق ساختار سازه منتقل می شود.

ایزولاسیون از صدای معلق در هوا با قدرت 48 دسی بل را می توان به عنوان حداقل حفاظت برای دیوارهای جداکننده دفاتر مهم در نظر گرفت. بهتر است عایق صدا به 50 دسی بل افزایش یابد، به این ترتیب، منحنی مرزی برای دیوارها به میزان 2 دسی بل افزایش می یابد.

دیوارهای فشرده صدا را منحصراً از طریق ارتعاشات خمشی منتقل می کنند. برخورد صدا باعث سوسو زدن دیوارها می شود و در سمت مخالف منبع صدا، هوا نیز سوسو می زند. بر این اساس از نظر تکنیک های حفاظت از صدا، بین دیوارهای تک و چند جداره تمایز قائل می شود.

طبق تکنیک حفاظت از صدا، تک دیوارها شامل دیوارهایی است که از یک یا چند بوم چسبانده شده سخت ساخته شده اند. بوم های فردی را می توان از مواد مختلف ساخته شد. ضریب عایق صوتی تک جداره ها به موارد زیر بستگی دارد: جرم (وزن در متر مربع)، سختی خمشی (به طور دقیق تر، به نسبت سختی خمشی و جرم) و نفوذپذیری هوا (دیوارهای بدون ترک و چسبیده). برای حداقل حفاظت صوتی 48 دسی بل لازم است که حداقل وزن یک دیوار 350 kg/m2 و برای 50 دسی بل حدود 480 kg/m2 باشد.

ترکیب ملات و چسب تاثیر قابل توجهی بر عایق صوتی دیوارها دارد. دیوار گچ کاری شده همیشه عایق صوتی بهتری نسبت به بدون گچ نشان می دهد، زیرا آب بندی بهتر سطح دیوار با چسب حاصل می شود. این بهبود در عایق صدا با استفاده از چسب تنها در یک طرف دیوار حاصل می شود. برای دیوارهای ساخته شده از مواد متخلخل، چسب از نظر تکنیک عایق صدا از اهمیت بالایی برخوردار است، زیرا از انتقال صدا از طریق منافذ جلوگیری می کند.

چنددیواره از نظر تکنیک عایق صدا از دو یا چند پانل دیواری تشکیل شده است که بین آنها اتصال محکمی وجود ندارد بلکه توسط یک لایه هوا از هم جدا می شوند. فقط در مواردی که یک بوم منعطف و سنگین‌تر در مقابل یک دیوار عظیم با ضخامت 10 cm یا بیشتر قرار می‌گیرد، چنین بوم‌های دیواری را می‌توان بدون آسیب خاصی به عایق صدا به یکدیگر متصل کرد، به عنوان مثال. با اسکلت ساخته شده از لت با فاصله زیاد. هر چه فاصله بین دو ورق بیشتر باشد عایق بهتری (البته اگر عایق با فضای خالی کافی باشد) بهتر است.

موارد زیر به ویژه مفید بودند:

• دو پوسته متشکل از صفحات پشمی چوب سبک، طوری قرار داده شده اند که آزادانه در حداقل فاصله متقابل قرار گیرند 3-5 cm. وزن کل دیوار حدود 90 kg/m2،
• دو توری چوبی کاملا جدا شده، از بیرون با تخته های سبک ساخته شده از پشم چوب با حداقل ضخامت 3,5 cm پوشیده شده است.

دیوارهای سبک دوتایی از پوسته های سفت و سخت جدا شده از یکدیگر با وزن مساوی مناسب نیستند.

عایق صوتی یک دیوار خاص تنها در صورتی موفق خواهد بود که هیچ روزنه ای در آن وجود نداشته باشد، زیرا در این صورت صدا مستقیماً از طریق آن دهانه ها منتقل می شود. منافذ کوچکی که از نظر مقیاس برابر با طول موج یک صدا یا کوچکتر از آن هستند، در اتاق مجاور به عنوان منبع جدیدی از صدا عمل می کنند.

نکته برای کاربرد: ابعاد تاریخی، جرم ها، مقادیر حفاظت از صدا و توصیف لایه های عایق جایگزینی برای محاسبات فعلی ساختمانی-فیزیکی، جزئیات مفصل، کنترل پل های حرارتی، رطوبت و سفتی هوا یا اندازه گیری شرایط به دست آمده نیستند.