مواد اولیه (میخ، پیچ، درج، گیره)

نکته مهم بهداشتی و ایمنی: این یک متن آموزشی آرشیو شده از 2018 است. سال، و نه دستورالعملی برای انجام مستقل کارها و نه تأییدی بر اینکه مواد و رویه های توصیف شده مطابق با مقررات امروزی است. قبل از سوراخ کردن یا آویزان کردن اجسام، ترکیب و ظرفیت باربری زیرلایه، موقعیت تاسیسات پنهان و بار مجاز بست ها باید تعیین شود. کار بر روی اتصالات گاز، تأسیسات الکتریکی، لوازم خانگی، اتومبیل، دیگ بخار، گرمایش مرکزی و سایر سیستم های گرم یا تحت فشار باید به افراد واجد شرایط واگذار شود. مواد قدیمی ممکن است حاوی آزبست، سرب یا سایر مواد خطرناک باشند. از بریدن، آسیاب کردن، سوراخ کردن، حرارت دادن، استفاده مجدد یا دور ریختن آنها بدون شناسایی حرفه ای و دفع مناسب خودداری کنید. لوله آب نباید به عنوان جایگزینی برای اتصال زمین الکتریکی مناسب استفاده شود.

فروش میخ، پیچ، رولپلاک، گیره و مواد الکتریکی بخشی از پیشنهاد عمومی جدید ساوو کوسیچ نیست. تمرکز فعلی پنجره‌های چوبی، پنجره‌های چوبی-آلومینیومی، پنجره‌های سفارشی و درها است. برای پروژه پنجره یا در، می‌توانید درخواست قیمت را ارسال کنید.

مواد اولیه

ناخن

ناخن ها همیشه یک ماده ضروری در خانه هستند. ما نیازی به نگه داشتن تعداد زیادی از هر نوع نداریم (کافی است همه آنها را با هم در حدود 50 داشته باشیم). تنها نکته مهم این است که ما تا حد امکان انتخاب گسترده ای داشته باشیم. امروزه تقریباً همه انواع ناخن را می توان در فروشگاه های تخصصی یا در فروشگاه های بزرگتر یافت. باید شروع به گرفتن ناخن از میخ های خیلی کوچک و نازک به طول 1 سانتی متر یا برش گرد یا مربع کنیم. آنها را می توان از فولاد، برنج (برای کار اثاثه یا لوازم داخلی)، از جمله میخ چرخ، مقطع گرد با سر استوانه ای مشخص ساخته شده است. سپس باید میخ های بزرگتر به طول 4-5 سانتیمتر داشته باشیم (عملاً بلندترها غیر ضروری هستند). همچنین برای ناخن های سایز متوسط ​​باید انواع سفت شده را هم بگیریم که از رنگ آبی آن ها را تشخیص می دهیم. با استفاده از این میخ‌ها به تنهایی یا با قلاب‌های مناسب، می‌توانیم تصاویر بزرگ‌تر یا برخی از اشیاء سبک‌تر (قفسه‌ها، آینه‌ها، فشارسنج‌ها، دماسنج‌ها، ساعت‌های دیواری و غیره) را به دیوار آویزان کنیم تا مجبور نباشیم به درج‌ها متوسل شویم. میخ هایی که به شکل حرف L خم شده و به چوب میخ می کنیم و می توانیم اشیای کوچک تری را روی آن آویزان کنیم نیز می تواند بسیار مفید باشد. زمانی که بخواهیم متریال را به مبلمان ببندیم، از میخ هایی با سر شکل مخصوص، سر تزئینی، برای کاغذ دیواری استفاده می شود. ما باید ناخن ها را در نظم و ترتیب کامل نگه داریم که بر اساس اندازه و نوع از هم جدا شده اند. همچنین می توانیم از بسته بندی اصلی که در یک جعبه چوبی یا فلزی بزرگ نگهداری می کنیم استفاده کنیم. برای همین منظور، می‌توانیم جعبه‌های پلاستیکی را نیز تهیه کنیم که فضای داخلی آن به محفظه‌های متعددی تقسیم شده و درب شفافی نیز دارد.

پیچ برای چوب و فلز

داشتن مجموعه گسترده ای از پیچ ها، به ویژه برای چوب، به اندازه داشتن تعداد زیادی میخ مهم است. و در اینجا باید پیچ‌هایی را از کوچک‌تر به بزرگ‌تر، یعنی از یک سانتی‌متر تا پنج سانتی‌متر بخریم (پیچ‌های بزرگتر به ندرت استفاده می‌شوند). ما به پیچ های ساخته شده از برنج و فولاد، با سرهای فرو رفته، نیمه گرد یا سر لنز نیاز داریم. پیچ هایی که سر لنز دارند باید از برنج با روکش نیکل باشند، زیرا برای آویزان کردن اجسام در حمام و آشپزخانه (جا صابون، حوله و …) بیشتر از آنها با رولپلاک استفاده می کنیم. نباید پیچ ​​ها را با یک قلاب ساده فراموش کنیم که آنها را در قاب پنجره ها ثابت می کنیم تا پرده ها را روی آنها قرار دهیم. مجموعه پیچ ها را با تعدادی پیچ با رولپلاک پلاستیکی یا نایلونی با ابعاد مناسب تکمیل می کنیم. به این ترتیب از پیچاندن ابعاد اشتباه به درج ها جلوگیری می کنیم.

همه پیچ‌ها در مقادیر کم عرضه می‌شوند (ما به ندرت از تعداد زیادی از پیچ‌های مشابه استفاده می‌کنیم) و می‌توان آنها را در بسته‌های کوچک، در فروشگاه‌های سخت‌افزار یا فروشگاه‌های بزرگ پیدا کرد. پیچ های چوبی که به جای سر به قلاب گرد ختم می شوند، بیشتر در داخل مبلمان برای نگهداری وسایل کوچک مختلف استفاده می شوند.

در وسایل برقی خانگی و خودروها، به اصطلاح “پیچ های خودکار” برای فلز، که وقتی در یک ورق سوراخ شده سفت می شوند، به خوبی نگه می دارند. با این حال، برای آنها غیر معمول نیست که از لانه خود بیرون بیایند و گم شوند. بنابراین بد نیست چند عدد از این پیچ های فلزی خودگیر را در چهار یا پنج سایز مختلف تهیه کنید تا در صورت نیاز آنها را در دست داشته باشید. همچنین تکه‌های ورق فلزی تا شده نیز می‌توانند همین کار را انجام دهند و دارای یک سوراخ در مرکز و دو زبانه هستند که با بسته شدن در جای مناسب، پیچ را تا آخر سفت کرده و محکم نگه می‌دارند. با این حال، اگر جای پیچ غیرقابل دسترس باشد، ما همیشه نمی توانیم از آنها استفاده کنیم. اما در صورت امکان، همیشه استفاده از آنها خوب است، زیرا به این ترتیب از شل شدن پیچ در اثر لرزش جلوگیری می کنیم. پیچ های خودکار با سرهای معمولی یا متقاطع عرضه می شوند. ما باید چند قطعه از هر دو نوع را تهیه کنیم، زیرا اگرچه از نظر فنی یک نوع به اندازه دیگری ارزش دارد، اما جایگزین کردن یک پیچ گمشده با پیچ دیگری با رزوه متفاوت غیرعملی و غیرعملی است. نه تنها زشت به نظر می رسد، بلکه هنگام تعمیر یا برداشتن آن به جای یک پیچ گوشتی باید دو پیچ گوشتی همراه داشته باشیم.

تصویر انواع میخ، قلاب و پیچ

پیچ های استوانه ای

برخلاف پیچ‌های چوبی و ورق فلزی که معمولاً مخروطی شکل هستند، پیچ‌های استوانه‌ای را می‌توان در سوراخ‌های رزوه‌دار یا مهره‌ها پیچ کرد. با این گونه، این سوال که چه چیزی را باید بدست آوریم نسبتا مبهم است. این در درجه اول به این دلیل است که ما به ندرت در موقعیتی قرار می گیریم که نیاز به تعویض هر یک از این پیچ ها داشته باشیم که احتمال خم شدن یا شکستن آنها کمتر است.

این نوع پیچ دارای رزوه ها و اندازه های استاندارد شده، اما طیف بسیار وسیعی است. آنها از برنج، فولاد، فولاد مخصوص، سر شش گوش، سر شش گوش، شکاف پیچ گوشتی (فقط برای پیچ های کوچکتر) و غیره ساخته شده اند. آنها می توانند بدون عملیات سطحی باشند، یا می توانند فسفری شوند (سپس خاکستری تیره هستند)، گالوانیزه، نیکل اندود یا گالوانیزه و روکش کروم.

اگر کارهای مکانیکی انجام دهیم، لوازم خانگی را تعمیر کنیم یا اجسام پیچیده‌تری بسازیم، بر حسب نیاز، تعداد معینی مهره، پیچ، واشر و فاصله‌کننده‌های مختلف برای انسداد که زیر سر پیچ و مهره قرار می‌گیرند تهیه می‌کنیم و از باز شدن پیچ‌ها در اثر لرزش جسم نصب شده جلوگیری می‌کنیم. در اصل، تجربه به ما می‌آموزد که همیشه به پیچ‌های کوچک‌تر، با قطر 3-8 m میلی‌متر و طول از 1 سانتی‌متر تا حداکثر 4-5 سانتی‌متر نیاز داریم. بنابراین، می‌توانیم آزادانه خود را به عرضه پیچ‌هایی با این ابعاد، اما در انواع سر، مواد، فاصله و نوع رزوه، تکمیل و غیره محدود کنیم.

بهتر است با تعداد کمی پیچ سر شش گوش ساده و گالوانیزه با قطرها و طول های مختلف شروع کنید. و در اینجا قاعده ای که ما برای میخ، پیچ برای فلز و چوب ارائه کردیم اعمال می شود. همیشه باید از نگه داشتن همه پیچ ها در یک جعبه خودداری کنید (در غیر این صورت آنها کاملاً سنگین هستند). برای پیدا کردن یک پیچ، اگر همه آنها را در یک مکان، جدا نشده و مرتب نشده نگه داریم، بسیار دشوار خواهد بود.

درج (روپلاک)

نیاز و عادت انسان مدرن به قرار دادن چیزهای مختلف بر روی دیوارها، از عکس، قفسه گرفته تا تکه های مبلمان، منجر به گسترش روزافزون استفاده از درج شده است. آنها اغلب از پلاستیک، نایلون، سرب، فولاد و مواد دیگر ساخته می شوند و درج های کوچکتر عمدتاً از نایلون یا پلاستیک ساخته می شوند. اینسرت ها در سوراخ های از پیش سوراخ شده قرار می گیرند و وقتی آنها را پیچ می کنیم، منبسط می شوند و به دیواره های سوراخ فشار وارد می کنند. به این ترتیب می توانیم اشیاء بسیار سنگین تری را نسبت به میخ و قلاب آویزان کنیم.

درج‌های لاستیکی با بدنه پیچ از قبل درج شده نصب می‌شوند و می‌توانند به صورت ساده کلید شوند، می‌توانند به یک قلاب نیمه گرد یا حلقه ختم شوند، می‌توانند گوه‌ای شکل باشند، یا یک محور رزوه‌دار از درج بیرون زده تا یک یا دو مهره را محکم کند. هنگامی که درج در جای خود قرار گرفت، بدنه پیچ سفت می شود و به طور همزمان درج را به سمت بالای سوراخ می کشد. بنابراین قسمت لاستیکی درج کوتاه و ضخیم می شود و فشار قوی بر روی دیواره سوراخ یا روی دیوار پشت سوراخ (به عنوان مثال در یک آجر توخالی) وارد می کند. این نوع درج های لاستیکی در اندازه ها و اشکال بسیار متنوعی ساخته می شوند. بهتر است تعداد آنها در خانه بیشتر باشد زیرا به ندرت پیش می آید که در طول یک کار از یک سری درج های مشابه استفاده کنیم. اگر این اتفاق بیفتد، نوع مناسب را انتخاب می کنیم و تعداد کافی از همان درج ها را برای آن کار خاص به دست می آوریم. بیشتر اوقات پیش می‌آید که مجبور می‌شویم برخی از درج‌های ضعیف را جایگزین کنیم یا برای یک عکس یا مبلمان آویز خریداری شده، موارد جدید نصب کنیم. در غیر این صورت باید این مواد را در جعبه های برچسب دار با کاشی های شفاف نیز نگهداری کنیم.

تصویر انواع درج و روش های بست آنها

کلیپ

این نوع مواد اغلب استفاده نمی شود، اگرچه می تواند بسیار مفید باشد. یک گیره فلزی (همچنین از نایلون و پلاستیک ساخته شده است) از یک نوار فلزی خمیده با شکاف هایی تشکیل شده است که در هنگام سفت شدن، رزوه های پیچ را درگیر می کند و در نتیجه دور گیره را کاهش می دهد. ما از آنها برای بستن شیلنگ های انعطاف پذیری که مصرف کننده های گاز در خانه را به شیرهای دیواری تاسیسات گاز متصل می کنند، استفاده می کنیم. به این ترتیب در هنگام جابجایی مصرف کننده (هنگام تمیز کردن محل یا به دلیل نیازهای دیگر) از بیرون کشیدن جزئی یا کامل شیلنگ جلوگیری می کنیم و گاز آزادانه خارج می شود. این مهم است زیرا نقاط اتصال اغلب از دید پنهان هستند و نشت احتمالی دشوارتر است.

یکی دیگر از کاربردهای معمولی گیره های فلزی، اتصال دو شیلنگ لاستیکی یا پلاستیکی (شلنگ تخلیه یا تامین ماشین لباسشویی یا ظرفشویی، شیلنگ باغ و غیره) است. اتصال را با قرار دادن یک قطعه لوله فلزی تا نیمه در انتهای شیلنگ هایی که به هم وصل می کنیم انجام می دهیم و گیره را در دو طرف آن محکم می کنیم. همچنین می توانیم از گیره برای اتصال کابل برق به لوله لوله کشی زمانی که می خواهیم مصرف کننده برق را زمین کنیم استفاده کنیم. این راه حل دقیقاً مطابق با همه قوانین نیست، اما اگر جایگزین دیگری وجود نداشته باشد، اغلب راه حل است.

عبارت تاریخی قبلی در مورد اتصال کابل برق به لوله آب به منظور اتصال به زمین نباید اعمال شود. نصب لوله کشی جایگزین ایمن برای هادی حفاظتی و اتصال زمین نیست. بازرسی و هرگونه تغییر در تاسیسات برقی باید توسط برقکار ماهر طبق قوانین قابل اجرا انجام شود.

گیره های نایلونی نیز می توانند اشکال مختلفی داشته باشند، سوراخ یا دندانه دارند. آنها هزاران کاربرد دارند، ارزان هستند و به راحتی نصب می شوند. ما می‌توانیم از آنها برای بستن شلنگ ماشین لباسشویی یا ظروف استفاده کنیم تا به موازات لوله‌های فلزی حرکت کنند، نه اینکه روی زمین کشیده شوند و در نتیجه گرد و غبار پشت دستگاه جمع‌آوری شود. گیره های نایلونی و پلاستیکی مطمئناً از استحکام کمتری نسبت به گیره های فلزی برخوردار هستند، اما می توان از آنها برای اهداف مختلفی استفاده کرد و می تواند چیزهای بسیار بزرگتری مانند کابل های برق و غیره را ببندد و ببندد. مجموعه ای که ما در خانه نیاز داریم کاملاً متوسط ​​است: یک دوجین گیره فلزی با قطرهای مختلف، یک دوجین گیره نایلونی، برخی با سوراخ و برخی با دندانه، و چندین متر نوار پلاستیکی با سوراخ و دکمه های قفل مربوطه.

تصویر ساخت گیره های فلزی

زیر لیوانی نمدی

نمد معمولاً به مقدار کم استفاده می‌شود، اگرچه با هزینه‌ای کم می‌تواند کاربرد زیادی داشته باشد. به همین دلیل است که باید نمد را به اشکال مختلف برش دهیم: گرد، مربع، مستطیل و با ضخامت چند میلی‌متر، و چندین تکه بزرگ‌تر نمد سخت با ضخامت بیش از 5 m میلی‌متر. پدهای نمدی بین اجسامی که به یکدیگر ساییده می شوند قرار می گیرند. به این ترتیب می‌توانیم روی پایه‌های همه صندلی‌ها تشک‌های نمدی گرد بچسبانیم یا نوارهای نازکی را روی پشتی صندلی‌ها یا صندلی‌های راحتی قرار دهیم تا آثار زشتی روی دیوار باقی نگذارند. 

واشر و سایر مواد برای به دست آوردن اتصال ضد نشتی

واشرهایی که اصطلاحاً واشر نامیده می‌شوند، سزاوار بررسی مختصری هستند، هرچند ناقص، زیرا از همین عبارت برای اشاره به انواع موادی استفاده می‌شود که در موقعیت‌های کاملاً متفاوت استفاده می‌شوند. اینها در درجه اول مهر و موم هایی هستند که همیشه در تاسیسات لوله کشی یافت می شوند. در تمام شیرها، ما باید به طور دوره ای مهر و موم های کاری (معمولا صفحات لاستیکی گرد، با یا بدون سوراخ پیچ) را تعویض کنیم. شل شدن محل اتصال دو لوله غیر معمول نیست و نیاز به تعویض O-ring داریم. در قسمت‌های خاصی، به‌ویژه جاهایی که آب گرم می‌آید (در خروجی دیگ بخار، در ورودی تأسیسات حرارت مرکزی)، آب‌بندی‌هایی از مواد مقاوم‌تر و سخت‌تر مانند آزبست، مقوای آزبست و غیره وجود دارد.

اگر آزبست در یک واشر یا مواد عایق قدیمی مشکوک است، نباید مواد را لمس کرد، برش داد، خراش داد، سوراخ کرد، شکسته یا دوباره استفاده کرد. شناسایی، حذف و دفع ایمن باید توسط یک متخصص مجاز انجام شود. قبل از کار بر روی دیگ بخار، گرمایش یا سایر سیستم های داغ تحت فشار، لازم است سیستم را با خیال راحت خاموش کنید.

بنابراین لازم است بدانیم که چه نوع لاستیک سختی بر روی لوله کشی منزلمان استفاده می شود و تعداد معینی از آنها را برای تعویض تهیه کنیم. سپس باید ببینیم مهر و موم های حلقه چه شکلی هستند (حتی آنهایی که در بطری قمقمه و دستگاه قهوه هستند) و آنها را به عنوان یدکی تهیه کنیم. از آنجایی که یک استاندارد نسبتاً سختگیرانه در این زمینه وجود دارد، اگر با یک لوله‌کش مورد اعتماد مشورت کنیم، تهیه فهرستی از تمام مهر و موم‌های احتمالی که در نصب وجود دارد، دشوار نیست. دور از ذهن نیست که با یک ورقه لاستیکی به ضخامت 3 یا 4 mمتر، محدوده آب بندی حلقه و حلقه را تکمیل کنیم که به کمک قطب نما به راحتی از آن آب بند با اندازه مناسب برش دهیم. همچنین، برای همین منظور، می‌توانیم مقداری مواد مقاوم در برابر حرارت نیز تهیه کنیم.

اغلب اتفاق می‌افتد که وقتی شیرها باز هستند، آب «از بالا» نشت می‌کنند. در آن موارد، این مهر و موم کاری نبود که جای خود را می داد، بلکه مهر و مومی بود که در اطراف شفت چرخشی که دسته یا اهرم را حمل می کند، احاطه شده است. تعمیر ساده تر از تعویض یک واشر ساده است و نیاز به استفاده از درزگیر دارد که احتمالاً با اندکی گچ پوشانده شده است. در این مورد و موارد مشابه، نوار تفلون نیز می تواند مفید باشد. این نوع نوار چسب باید محدوده آب بندی ها را کامل کند زیرا به ما امکان می دهد مشکلات دیگری را حل کنیم، از جمله رایج ترین آنها زمانی است که سیفون زیر سینک که از دو عنصر با رزوه های ضربه خورده تشکیل شده است، نمی تواند به اندازه کافی محکم بسته شود.

برای موارد مشابه و دشوار، باید یک لوله بتونه نیز تهیه کنیم، یعنی رزین‌هایی که مخصوص قرار دادن بین نخ‌ها آماده شده و به عنوان درزگیر عمل می‌کنند. در صورت نیاز به بازکردن المان ها هیچ مشکلی نخواهیم داشت: مواد بسیار نرم است و با کلیدهای معمولی به راحتی می توانیم قطعات را جدا کنیم.

همچنین، درزگیرهای سیلیکونی که در طیف گسترده ای (سفید، خاکستری، شفاف) موجود هستند، می توانند اتصالی محکم و ضد نشتی ایجاد کنند. برای جلوگیری از ریختن قطرات آب بین دیوار و سینک با موفقیت بسیار مورد استفاده قرار می گیرند که به خصوص اگر فضای زیر سینک با قفسه هایی با مواد مختلف (مواد تمیز کننده، لکه برها و …) پر شده باشد، باید از آن اجتناب کنیم. با پخش کردن بتونه پنجره، بتونه سیلیکونی و گذاشتن چند ساعت خشک شدن آن، یک آب بندی واقعا طولانی مدت و موثر بدست می آوریم. به همین ترتیب می توانیم از نفوذ باران به اطراف پنجره های زیر شیروانی یا زیرزمین و صدها موقعیت مشابه دیگر جلوگیری کنیم. آب بندی نه تنها برای جلوگیری از چکه شدن آب، بلکه گرد و غبار و در حدود مشخصی، حتی بو نیز استفاده می شود. یک ماده معمولی برای آب بندی و جلوگیری از عبور بو یا گرد و غبار، نوار اسفنجی چسبی است که به صورت متری و در عرض های متعدد (چند میلی متر ضخامت، چند سانتی متر عرض) فروخته می شود. یک طرف آن با چسب پوشانده شده و با کاغذ محافظت می شود. وقتی کاغذ برداشته می شود، نوار در جایی که لازم است می چسبد. ما معمولا آن را به دور قاب پنجره یا در می چسبانیم که از آن یک بادگیر آزاردهنده عبور می کند. استفاده از این نوار را می توان به کابینت یا به طور کلی مبلمان آشپزخانه نیز تعمیم داد. اغلب وقتی زن خانه‌دار از ورود گرد و غبار یا دود به کمدهای آشپزخانه، حمام یا اتاقی که کتانی یا کت و شلوار سفید در آن نگهداری می‌کند، حق دارد. پس بهتر است چند متر از این نوار چسب را تهیه کنید.

مواد الکتریکی

این بخش به‌عنوان محتوای تاریخی حفظ می‌شود، نه به‌عنوان فهرستی برای تعمیر DIY یا گسترش تاسیسات الکتریکی. هادی ها، پایه ها، فیوزها، سوکت ها، کلیدها یا اتصالات را مطابق این متن بداهه نسازید. یک برقکار واجد شرایط باید قطعات مناسب را مطابق با نصب موجود و استانداردهای قابل اجرا تعیین کند، منبع تغذیه را قطع کند و قبل از هر کاری عدم وجود ولتاژ را تأیید کند.

موادی که در خانه برای نگهداری، تعمیرات، تعویض یا گسترش تاسیسات الکتریکی نیاز داریم، می‌توانیم کاملاً دقیق تعیین کنیم. هادی های الکتریکی سیمی (کابل ها، سیم ها، خطوط) در گروه اول و پایه قرار می گیرند. ما به تعداد بیشتری خط، با طول ها، انواع و بخش های مختلف نیاز داریم:

• خطوط معمولی دو سیمه، با قطر رو به افزایش سیم مسی، برای مصرف کنندگان توان فزاینده، از یک چراغ رومیزی معمولی تا یک آبگرمکن،

• خطوط سه سیم معمولی، همچنین با افزایش قطر سیم مسی،

• خطوط دو سیم و سه سیم با قطر افزایشی، اما به اصطلاح از نوع محافظت شده، با یک یا دو لایه مواد عایق روی سیم (به عنوان کابل های گسترش، برای وسایل برقی متحرک مانند جاروبرقی و اتو، برای روشن کردن مصرف کنندگان پرقدرت مانند ماشین لباسشویی یا ماشین ظرفشویی و غیره عمل می کنند).

• کابل های انعطاف پذیر با غلاف بیرونی از الیاف پنبه، (در دو یا سه قسمت) برای اتصال آهن، یا برای نصب لوسترهای سبک تر.

اگر بخواهیم قسمتی از تاسیسات را که از لوله های دیواره ها عبور می کند کار کنیم، هادی های تک هسته ای با سیم مسی سخت را نیز به دست می آوریم. علاوه بر خطوط مختلف، به عنوان بخشی از تاسیسات الکتریکی، تعدادی عناصر دیگر نیز وجود دارد که در صورت شکستگی، معمولاً قابل تعمیر نیستند، اما باید به طور کامل تعویض شوند:

• سوکت های متصل به دیوار یا تعبیه شده به دیوار در جعبه های خود (سوکت)

• سوکت های قابل حمل (نر و ماده) برای آمپراژ بالاتر یا پایین تر، بنابراین اندازه های متفاوتی دارند و از پلاستیک یا با عناصر سرامیکی ساخته شده اند.

• سوکت برای لامپ،

• کلیدهای قابل حمل (از طریق، برای دو سیم یا کلیدهای محدود)، کلیدهای ثابت برای نصب دائمی در دیوار یا اتصال به دیوار،

• پریزهای متعدد (با دو یا سه جا) و آن معمولی یا شوکو (با ارت). از آنجایی که استانداردهای حاکم بر دوشاخه و پریز و سایر مواد الکتریکی تغییر کرده و یا به موازات یکدیگر وجود دارند، باید همیشه جایگزین های مناسب به خصوص برای پریزهای ثابت و متحرک که می توانند با دو شاخه (کنتاکت)، با دو شاخه و دارای صفحات فلزی در دو طرف برای اتصال به زمین باشند، تهیه کنیم. حتی اگر یک نصب برقی در خانه بر اساس یک استاندارد انجام شود، لازم نیست این مورد در مورد همه مصرف کنندگانی که داریم صدق کند. بنابراین باید مواد الکتریکی متفاوت تری دریافت کنیم تا همه مصرف کنندگان بتوانند به درستی کار کنند.

ما این گروه را با یک نوار عایق غیر قابل تعویض با بهترین کیفیت تکمیل می کنیم، یک سیم لحیم کاری (تینول) که از قبل آماده شده است، یعنی از قبل حاوی خمیر لحیم ضد اکسید کننده است و با آن سیم های مسی، تعداد زیادی لامپ، یک جفت استارت و یک بالاست یدکی برای لوله های فلورسنت (اگر هیچ چیز دیگری در خانه نداشته باشیم) وصل یا تقویت می کنیم. اگر کارهای بزرگتری را پیش‌بینی کنیم، در صورت نیاز مواد را تهیه خواهیم کرد. لوله های فلزی یا پلاستیکی (انعطاف پذیر یا صلب) برای خطوطی که با آن تاسیسات الکتریکی را گسترش یا تقویت می کنیم، فیوزهای اتوماتیک یا معمولی، فیوزهای همجوشی، جعبه های اتصال، جعبه های پریز برای اتصال پریز و کلید به دیوار و غیره.